Σε κίνδυνο ο στόχος καυσίμων της ναυτιλίας για το 2030 – Μόνο το 5,7% της χωρητικότητας που παραγγέλθηκε θα χρησιμοποιεί εναλλακτικά καύσιμα

Ο στόχος για τη ναυτιλία ότι το έτος 2030 τα πλοία θα χρησιμοποιούν καύσιμα μηδενικών εκπομπών παραμένει ανέφικτος, καθώς οι υποδομές μεθανόλης και η χωρητικότητα πλοίων εναλλακτικών καυσίμων συνεχίζουν να επεκτείνονται.

Μια νέα αξιολόγηση από το Ινστιτούτο Ενέργειας του UCL και την Getting to Zero Coalition διαπιστώνει ότι η πρόοδος έχει γίνει ολοένα και πιο άνιση, με τις εξελίξεις στην τεχνολογία να αντισταθμίζονται από την ασθενέστερη ζήτηση, τη χρηματοδότηση και τα μηνύματα πολιτικής.

Στο επίκεντρο του προβλήματος βρίσκεται η αβεβαιότητα σχετικά με το πλαίσιο μηδενικών εκπομπών του Διεθνούς Ναυτιλιακού Οργανισμού, το οποίο συμφωνήθηκε κατ’ αρχήν πέρυσι, αλλά δεν έχει ακόμη εγκριθεί επίσημα.

Το πλαίσιο αποσκοπεί στη δημιουργία ζήτησης για καύσιμα πλοίων με χαμηλότερες εκπομπές, επιβάλλοντας ολοένα και αυστηρότερες απαιτήσεις έντασης αερίων του θερμοκηπίου, ενώ παράλληλα χρεώνει τα πλοία με υψηλότερες εκπομπές και ανταμείβει τη χρήση καθαρότερης ενέργειας.

Η καθυστερημένη υιοθέτησή του έχει οδηγήσει τους πλοιοκτήτες, τους παραγωγούς καυσίμων και τους δανειστές να λαμβάνουν μακροπρόθεσμες επενδυτικές αποφάσεις χωρίς να γνωρίζουν ακριβώς πώς θα μοιάζει το παγκόσμιο ρυθμιστικό σύστημα.

Η νέα έκθεση «Δράση για το Κλίμα στη Ναυτιλία: Πρόοδος προς τη Ναυτιλία για το 2030» περιγράφει την αποτυχία υιοθέτησης του πλαισίου πέρυσι ως το «μεμονωμένο γεγονός που οδήγησε στη μεγαλύτερη οπισθοδρόμηση στη μετάβαση» από τότε που ξεκίνησε η ετήσια αξιολόγηση πριν από πέντε χρόνια.

Αυτή η αβεβαιότητα αρχίζει να φαίνεται στους αριθμούς.

Το μερίδιο των πλοίων με δυνατότητα καυσίμων μηδενικών εκπομπών στο παγκόσμιο βιβλίο παραγγελιών μειώθηκε από 9,5% σε 5,7% της χωρητικότητας κατά το τελευταίο έτος.

Το βιώσιμο χρέος ειδικά για τη ναυτιλία μειώθηκε επίσης, από 3,4 δισεκατομμύρια δολάρια το 2024 σε 3 δισεκατομμύρια δολάρια το 2025.

Αυτές οι μειώσεις έρχονται παρά τη συνεχή πρόοδο στον τομέα της τεχνολογίας.

Ο αριθμός των λιμένων που προσφέρουν ανεφοδιασμό με μεθανόλη αυξήθηκε από 19 σε 29 κατά το τελευταίο έτος, ενώ η χωρητικότητα με δυνατότητα ανεφοδιασμού με μεθανόλη που βρισκόταν ήδη σε λειτουργία τριπλασιάστηκε. Ο κλάδος κατέγραψε επίσης τις πρώτες επιχειρήσεις ανεφοδιασμού με αμμωνία και τις πρώτες θαλάσσιες δοκιμές.

Ο στόχος της ναυτιλίας για το 2030 προβλέπει ότι τα καύσιμα μηδενικών εκπομπών θα αντιπροσωπεύουν τουλάχιστον το 5% — και κατά προτίμηση το 10% — των καυσίμων που χρησιμοποιούνται στη διεθνή ναυτιλία.

Αυτό το επίπεδο απορρόφησης θεωρείται σημαντικό ορόσημο προς τον ευρύτερο στόχο του ΙΜΟ για επίτευξη μηδενικών καθαρών εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου από τη διεθνή ναυτιλία έως το 2050 ή γύρω στο 2050.

«Η αποτυχία υιοθέτησης του NZF ήταν το μοναδικό γεγονός που οδήγησε στη μεγαλύτερη οπισθοδρόμηση στη μετάβαση που έχουμε δει στα πέντε χρόνια που εκπονείται αυτή η έκθεση», δήλωσε η Δρ. Pinar Langer, ερευνήτρια στο Ινστιτούτο Ενέργειας του UCL.

Η κανονιστική αβεβαιότητα έρχεται σε ένα ιδιαίτερα σημαντικό σημείο για τους πλοιοκτήτες. Χιλιάδες πλοία που θα παραγγελθούν τα επόμενα χρόνια θα μπορούσαν να παραμείνουν σε λειτουργία μέχρι και τη δεκαετία του 2040, αναγκάζοντας τους ιδιοκτήτες να λάβουν τώρα αποφάσεις σχετικά με τους κινητήρες και τα καύσιμα που θα λειτουργούν βάσει κανονισμών που βρίσκονται ακόμη υπό διαπραγμάτευση.

Το Πλαίσιο Μηδενικού Δικτύου του ΙΜΟ παραμένει η κορυφαία πρόταση για την παροχή αυτής της παγκόσμιας ρυθμιστικής δομής, αλλά οι κυβερνήσεις παραμένουν διχασμένες ως προς τον οικονομικό μηχανισμό του.

Σύμφωνα με το ισχύον πλαίσιο, τα πλοία θα αντιμετωπίζουν ολοένα και αυστηρότερα όρια στην ένταση των εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου των καυσίμων τους, ενώ ένας οικονομικός μηχανισμός θα εισπράττει χρήματα από πλοία με υψηλότερες εκπομπές και θα ανταμείβει την καθαρότερη χρήση ενέργειας.

Το σύστημα αναμένεται να αποφέρει περίπου 10 έως 15 δισεκατομμύρια δολάρια ετησίως, καθιστώντας τόσο το κόστος της ναυτιλίας όσο και την τελική κατανομή αυτών των εσόδων σημαντικά σημεία τριβής.

Στις τελευταίες τεχνικές διαπραγματεύσεις του ΙΜΟ στις αρχές αυτού του μήνα, 38 χώρες που μίλησαν υποστήριξαν ρητά τη διατήρηση της τιμολόγησης του άνθρακα και του μηχανισμού εσόδων, ενώ 17 χώρες, κυρίως χώρες παραγωγής πετρελαίου, αντιτάχθηκαν σε αυτήν λόγω ανησυχιών για το κόστος.

Οι Ηνωμένες Πολιτείες έχουν επίσης αναδειχθεί ως ένας από τους ισχυρότερους αντιπάλους του πλαισίου, ενώ οι ευρωπαϊκές χώρες, τα νησιωτικά κράτη του Ειρηνικού και άλλες έχουν υποστηρίξει ότι η αποδυνάμωση του οικονομικού μηχανισμού θα υπονόμευε τις επενδύσεις σε εναλλακτικά καύσιμα.

Ο ΙΜΟ θα πραγματοποιήσει μια ακόμη συνεδρίαση της τεχνικής ομάδας εργασίας στις 23-27 Νοεμβρίου, ακολουθούμενη από τη σύνοδο MEPC 85 της Επιτροπής Προστασίας του Θαλάσσιου Περιβάλλοντος από τις 30 Νοεμβρίου έως τις 3 Δεκεμβρίου.

Το Πλαίσιο Μηδενικών Εκπομπών (Net-Zero Framework) αναμένεται να επανέλθει για πιθανή υιοθέτηση σε έκτακτη σύνοδο της MEPC στις 4 Δεκεμβρίου.

Διαβάστε επίσης:

Royal Caribbean: Επενδύει 3 δισ. δολάρια σε παραθαλάσσια θέρετρα

Latsco (Πάρης Κασιδόκωστας – Λάτσης): Πούλησε δύο VLGC σε εταιρείες από Ντουμπάι και Κίνα με 197 εκατ. δολάρια

Capital Clean Energy Carriers (Βαγγέλης Μαρινάκης): Ποια είναι η Janet DiFiore, το νέο πρόσωπο στη διοίκηση