Ενέργεια

ΔΕΗ: Στάση αναμονής από Σταθάκη στο risky game Παναγιωτάκη για τους λιγνίτες

Εμμανουήλ Παναγιωτάκης (επικεφαλής ΔΕΗ) και Γιώργος Σταθάκης ( υπουργός Ενέργειας)


Σε σκληρή παρτίδα πόκερ με κρυφά χαρτιά, μπλόφες και… ερωτηματικά εξελίσσεται η πώληση των λιγνιτικών εργοστασίων της ΔΕΗ καθώς, λίγες ημέρες πριν δοθεί στους ενδιαφερόμενους επενδυτές η Σύμβαση – το SPA της πώλησης των μονάδων, τίποτα ακόμη δεν έχει ξεκαθαριστεί για το τι ακριβώς τελικά πουλάει η ΔΕΗ.

Από τη σύμβαση πώλησης, που αναμένεται, θα κριθεί τόσο η αξία των μονάδων Μελίτης και Μεγαλόπολης που αποκρατικοποιούνται όσο και το ενδιαφέρον των επενδυτών, όμως ακόμη δεν υπάρχουν νεότερα, ούτε για το μηχανισμό επιμερισμού ζημιών ούτε για το αν και το πώς θα λυθεί το πρόβλημα τροφοδοσίας της μονάδας Μελίτης.

Μάλιστα, προκειμένου να εξασφαλίσει μειωμένο κόστος για τη μονάδα και να γίνει πιο κερδοφόρα, η διοίκηση της ΔΕΗ πιέζει ασφυκτικά το Ορυχείο Αχλάδας που προμηθεύει το 70% του λιγνίτη της μονάδας στη Μελίτη, να μειώσει τις τιμές, με αποτέλεσμα αδιέξοδο στις διαπραγματεύσεις.

Θέλει η ΔΕΗ λύση;

Χθες πραγματοποιήθηκε σύσκεψη μεταξύ του υπουργού Ενέργειας κ. Σταθάκη, του παραχωρησιούχου του Ορυχείου Αχλάδας, αλλά και των τοπικών φορέων της Φλώρινας στην οποία εκφράστηκε η πρόθεση του υπουργείου να βρεθεί κάποια λύση και να αρθεί το αδιέξοδο.

Ωστόσο η θέση της ΔΕΗ είναι αδιαπραγμάτευτη, και όπως τονίζει η εταιρεία «η ΔΕΗ είναι ΑΕ και είμαστε εμείς είμαστε που κάνουμε τη διαπραγμάτευση για να αυξήσουμε την αξία της Μελίτης και να πετύχει ο διαγωνισμός» . Όμως καμιά απάντηση δεν δίνεται στο ερώτημα τι θα γίνει με τη μονάδα και το διαγωνισμό αν δεν προκύψει συμφωνία Ορυχείου-ΔΕΗ και δεν μπορεί να τροφοδοτηθεί η μονάδα, καθώς η ΔΕΗ κρατά κλειστά τα χαρτιά της στο αν έχει PLAN B στην περίπτωση που το Ορυχείο Αχλάδας δεν συμφωνήσει.

Η αντίστροφη μέτρηση έχει ξεκινήσει και τις επόμενες μέρες, θα φανεί αν η ΔΕΗ έχει εναλλακτική λύση, αν θέλει κάποια λύση ή αν θα θελήσει να αποσύρει τη Μελίτη από το διαγωνισμό.

Η σκληρή διαπραγμάτευση της ΔΕΗ και οι κίνδυνοι

Η ΔΕΗ προσπαθώντας να μειώσει (και να σταθεροποιήσει) το κόστος του λιγνίτη που προμηθεύει η Λιγνοτωρυχεία Αχλάδας στο σταθμό της Μελίτης, προκειμένου η μονάδα να γίνει “ελκυστική” για τους υποψήφιους επενδυτές και να προσελκύσει καλύτερο τίμημα, υποστηρίζει ότι η τιμή πώλησης του λιγνίτη από την Αχλάδα μπορεί, με καλύτερη αξιοποίηση του κοιτάσματος, να πέσει στα 18 ευρώ ανά τόνο από περίπου 23 ευρώ που είναι σήμερα.

Αντίθετα, η πλευρά του Ορυχείου Αχλάδας υποστηρίζει ότι «με 18 ευρώ το Ορυχείο θα κλείσει, καθώς δεν μπορεί να καλύψει τα έξοδά του, οπότε δεν μπορούμε να τη δεχτούμε».

Το πρόβλημα της τροφοδοσίας της υπό ιδιωτικοποίηση μονάδας της ΔΕΗ Μελίτης, συζητήθηκε και στη χθεσινή σύσκεψη μεταξύ των τοπικών φορέων Φλώρινας και του υπουργού Ενέργειας -από την οποία απείχε η ΔΕΗ- και όπου παρουσιάστηκε βελτίωση της πρότασης από τη “Λιγνιτωρυχεία Αχλάδας” στη ΔΕΗ. Σύμφωνα με τη νέα πρόταση, το Λιγνιτωρυχείο παραιτείται των οικονομικών διεκδικήσεων ύψους 8 εκατ. ευρώ και συμφωνεί στις εξής τιμές για την επόμενη εξαετία: 21,5 ευρώ/τόνο το 2019, 18 ευρώ το 2020, 18 το 2021, 17,5 το 2022, 17 το 2023 και 16,5 το 2024.

Μόνη προϋπόθεση όμως να πληρωθούν από τη ΔΕΗ τα 3 εκ. ευρώ που παρακρατήθηκαν από τη ΔΕΗ (με την απόφαση της ΔΕΗ να τα συμψηφίσει με ρήτρες 19 μηνών αντίστοιχης αξίας, για ποσότητες λιγνίτη που το ορυχείο δεν είχε καλύψει) και να καταβληθούν ως προκαταβολή έναντι μελλοντικών πληρωμών, 5 εκατ. ευρώ που θα χρηματοδοτήσουν την απαλλοτρίωση του πρώτου οικισμού (Γιουρούκι).

Η ΔΕΗ ωστόσο απορρίπτει αυτή την πρόταση και μάλιστα απαιτεί ακόμη πιο χαμηλές τιμές από πριν – ζητώντας 15,5 ευρώ/τόνο μετά το 2020 και 18 ευρώ από το 2019. Το risky game αυτό της ΔΕΗ μπορεί να καταλήξει σε επιτυχία αν το Ορυχείο υποχωρήσει στις βουλές της, όμως ενέχει και τον κίνδυνο οριστικής ρήξης, με άγνωστες συνέπειες όχι μόνο στην ιδιωτικοποίηση αλλά και στην λειτουργία της Μελίτης.

Η υπομονή και διακριτική στάση από τον υπουργό Ενέργειας έχει ημερομηνία λήξης

Μέχρι σήμερα ο υπουργός Ενέργειας τηρεί στάση αναμονής, αφήνοντας στη διοίκηση της ΔΕΗ, όλο το περιθώριο να διαπραγματευτεί τη σύμβαση για το λιγνίτη της Μελίτης, να πιέσει και να πετύχει το καλύτερο δυνατό αποτέλεσμα. Θα κάνει όμως το ίδιο και τις επόμενες ημέρες όσο έρχεται πιο κοντά η πιθανότητα να αποτύχει για δεύτερη φορά ο διαγωνισμός;

Και τότε το ερώτημα είναι ποια θα είναι η στάση του υπουργείου Ενέργειας, και αν θα αφήσει τη διοίκηση της ΔΕΗ να ρίξει στα βράχια για δεύτερη φορά το διαγωνισμό, ειδικά με το δεδομένο, ότι καμιά ενεργειακή ιδιωτικοποίηση δεν προχώρησε -μετά και την αποτυχία του διαγωνισμού για τα ΕΛΠΕ.



ΣΧΟΛΙΑ