Με αυτή τη φράση της Gabrielle Chanel από τη δεκαετία του 1950, ο Matthieu Blazy επέλεξε να πλαισιώσει τη συλλογή Φθινόπωρο/Χειμώνας 2026 για τον οίκο Chanel — μια συλλογή που μοιάζει λιγότερο με μια απλή επίδειξη μόδας και περισσότερο με δοκίμιο για την εξέλιξη.

1

Για τον Blazy, η μόδα δεν είναι στατική· είναι μια διαδικασία μεταμόρφωσης. Η γυναίκα της Chanel κινείται διαρκώς ανάμεσα σε δύο καταστάσεις: τη λειτουργική κάμπια της καθημερινότητας και τη θεατρική πεταλούδα της νύχτας.

Από αυτή τη μεταφορά ξεδιπλώνεται μια συλλογή που λειτουργεί σαν μια συνεχή εναλλαγή ανάμεσα στο πρακτικό και το φαντασιακό, στο prêt-à-porter και την υψηλή ραπτική, στη μέρα και τη νύχτα.

 

View this post on Instagram

 

A post shared by CHANEL (@chanelofficial)

Ένας κόσμος υπό κατασκευή

Η αφήγηση ξεκινά ήδη από τον χώρο της επίδειξης στο Grand Palais στο Παρίσι. Αντί για ένα ρομαντικό σκηνικό, ο Blazy μετέτρεψε τον ιστορικό γυάλινο θόλο σε εργοτάξιο. Τεράστιοι γερανοί, βαμμένοι στα βασικά τέσσερα χρώματα (κόκκινο, κίτρινο, πράσινο και μπλε), εσωτερικά φωτισμένοι, υψώνονταν πάνω από την πασαρέλα σαν γλυπτά βιομηχανικής αρχιτεκτονικής.

Η σκηνογραφία του Alexandre de Betak έδινε την εντύπωση ενός κόσμου υπό κατασκευή. Οι γερανοί — εργαλεία συναρμολόγησης και μετακίνησης — λειτουργούσαν ως μεταφορά για την ίδια τη στιγμή που βιώνει ο οίκος: μια περίοδο αναδιάρθρωσης. Όταν ένας σχεδιαστής αναλαμβάνει έναν οίκο με ιστορία άνω του ενός αιώνα, η πρόκληση δεν είναι να γκρεμίσει αλλά να ανακαινίσει.

Οι κώδικες πρέπει να επαναδιατυπωθούν, οι σιλουέτες να επανατοποθετηθούν, η ιστορία να ξαναδιαβαστεί. Ο Blazy σκέφτεται σχεδόν σαν αρχιτέκτονας — και αυτό ακριβώς συμβολίζει το σκηνικό: ένα σπίτι που ήδη υπάρχει, αλλά επαναχτίζεται μπροστά στα μάτια μας.

 

View this post on Instagram

 

A post shared by CHANEL (@chanelofficial)

O δημιουργικός διάλογος μεταξύ Blazy και Coco

Αυτό που κάνει τη συλλογή ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα είναι ο έντονος διάλογος που ο σχεδιαστής ανοίγει με την ιδρύτρια του οίκου. Η Gabrielle Chanel υπήρξε η γυναίκα που πήρε πρακτικά υφάσματα της εργατικής τάξης — ζέρσεϊ, τουίντ, ανδρικά σακάκια — και τα μετέτρεψε σε σύμβολα πολυτέλειας.

Ο Blazy μοιάζει να αντιστρέφει αυτή τη χειρονομία. Αν εκείνη πήρε το καθημερινό και το έκανε πολυτελές, εκείνος παίρνει την τεχνική της υψηλής ραπτικής και την εφαρμόζει στο prêt-à-porter. Η συλλογή γίνεται έτσι μια συνομιλία της φαντασίας ανάμεσα στις δύο δημιουργικές φιγούρες.

Οι σιλουέτες αντλούν έμπνευση από πολλές δεκαετίες της ιστορίας του οίκου — τη ρευστότητα των 1920s, την κομψότητα των 1930s, τη δομή των 1950s. Στο κέντρο αυτής της συνομιλίας βρίσκεται η χαμηλή γραμμή της μέσης που επιμηκύνει υπερβολικά τον κορμό και θυμίζει τις flapper σιλουέτες του μεσοπολέμου. Ο Blazy την εξελίσσει ακόμη περισσότερο: οι ζώνες πέφτουν σχεδόν στο πάνω μέρος του μηρού, δημιουργώντας μια τεχνητή νέα μέση.

 

View this post on Instagram

 

A post shared by CHANEL (@chanelofficial)

Προβληματικές σιλουέτες και ο νέος πελάτης Chanel

Αυτή η επιλογή όμως αποκαλύπτει και ένα ενδιαφέρον πρόβλημα. Οι αναλογίες της συλλογής λειτουργούν ιδανικά σε ψηλά, πολύ λεπτά σώματα τύπου κολόνας — σώματα που θυμίζουν τις νεαρές γυναίκες της Ασίας ή τις εξαιρετικά λεπτές φιγούρες της σύγχρονης μόδας.

Για τα περισσότερα σώματα, οι σιλουέτες αυτές είναι δύσκολες. Με αυτή την έννοια, ο Blazy φαίνεται να σχεδιάζει για ένα πολύ συγκεκριμένο κοινό: νεότερες γυναίκες, αγορές της Ασίας, αλλά και ένα fashion-obsessed και queer κοινό που παρακολουθεί στενά την εξέλιξη της Chanel.

Παραδόξως αυτή η επιλογή διευρύνει το κοινό του οίκου. Δεν αντικαθιστά την παραδοσιακή πελάτισσα της Chanel, αλλά ανοίγει τον οίκο σε ένα νέο εύρος πελατών.

 

View this post on Instagram

 

A post shared by CHANEL (@chanelofficial)

Η συλλογή του Jackson Pollock

Η συλλογή εξελίσσεται σαν μια διαδρομή από το καθημερινό προς το φανταστικό. Στην αρχή εμφανίζονται αυστηρά μαύρα κοστούμια από ραβδωτό μείγμα μαλλιού και μεταξιού με χρυσά κουμπιά — μια σχεδόν αυστηρή υπενθύμιση των κωδίκων της Chanel. Σταδιακά όμως, τα υλικά αρχίζουν να πολλαπλασιάζονται.

Tweed trompe-l’œil, lurex slip dresses, πλεκτά με πούλιες, διαφανή υφάσματα που αποκαλύπτουν τις φόδρες τους. Σε ορισμένα κομμάτια, οι επιφάνειες μοιάζουν ζωγραφισμένες. Τα κοστούμια με πιτσιλιές χρώματος θυμίζουν πίνακες του Jackson Pollock — ένα είδος «ζωγραφικής σε δράση» μεταφρασμένο σε ραπτική.

Είναι εντυπωσιακό, σχεδόν θεατρικό, και αποκαλύπτει την ικανότητα του Blazy να χτίζει ολόκληρους κόσμους μέσα από τα ρούχα. Είναι ένας σχεδιαστής-χτίστης, αναμφίβολα.

Όμως όσο πιο πολύπλοκος γίνεται ο κόσμος που δημιουργεί, τόσο πιο έντονα τίθεται ένα ερώτημα: είναι αυτό Chanel;

 

View this post on Instagram

 

A post shared by CHANEL (@chanelofficial)

Αν υπάρχει κάτι που δεν μπορεί να αμφισβητηθεί στη συλλογή, είναι η τεχνική της αρτιότητα. Τα ατελιέ Métiers d’Art του οίκου μοιάζουν να έχουν ξεπεράσει τον εαυτό τους. Πούλιες και μαργαριτάρια πλέκονται μέσα στο ύφασμα, κεντήματα δημιουργούν επιφάνειες σχεδόν άυλες, ενώ διαφανές tweed επιτρέπει να φανούν πολύχρωμες φόδρες που είναι εξίσου περίτεχνες με το εξωτερικό του ρούχου.

Η νέα ερμηνεία της καμέλιας, σε πολλά κομμάτια, κάνει το εσωτερικό τόσο όμορφο όσο και το εξωτερικό — μια λεπτομέρεια που αποκαλύπτεται μόνο αν σηκώσεις το στρίφωμα ενός σακακιού.

Είναι σαφές ότι ο Blazy έχει μελετήσει σε βάθος την τεχνική κληρονομιά της Chanel. Ίσως τόσο σε βάθος που μερικές φορές η ίδια η συλλογή μοιάζει να χάνεται μέσα στην έρευνα, αλλά και στα μάτια του θεατή-πελάτη.

 

View this post on Instagram

 

A post shared by CHANEL (@chanelofficial)

Αξεσουάρ με προσωπικότητα

Τα αξεσουάρ, παραδοσιακά το πιο εμπορικό κομμάτι της Chanel, εμφανίζονται ιδιαίτερα, κομψά, περίτεχνα αλλά ταυτόχρονα και απλά. Οι τσάντες είναι λιτές, συχνά αποδομημένες, σαν να έχει αφαιρεθεί το γνωστό καπιτονέ τους.

Υπάρχουν ακόμη οι κλασικές αναφορές — μια υβριδική εκδοχή ανάμεσα στην κλασική flap και την 2.55, που σίγουρα δίχασε, μια oversized εκδοχή της iconic τσάντας σε μεταλλικό tweed — αλλά συνολικά η εντύπωση είναι ότι ο Blazy δεν σχεδιάζει τη συλλογή γύρω από τις τσάντες.

Τα ρούχα είναι ο πρωταγωνιστής. Τα παπούτσια ακολουθούν την ίδια λογική: μπότες μέχρι τον μηρό με τετράγωνη μύτη, γόβες με ημισέληνο σχήμα που θυμίζουν το βύθισμα μιας madeleine σε ρευστή σοκολάτα.

 

View this post on Instagram

 

A post shared by CHANEL (@chanelofficial)

Chanelmania, FOMO, περιέργεια

Παράλληλα με την επίδειξη, ένα άλλο φαινόμενο άρχισε να διαμορφώνεται στο Παρίσι. Λίγες ημέρες πριν από την επίδειξη, η πρώτη συλλογή Άνοιξη/Καλοκαίρι 26, του Blazy έφτασε στα καταστήματα.

Ο πρόεδρος της Chanel, Bruno Pavlovsky, κάνει αναφορές για το «φαινόμενο Matthieu». Στο ιστορικό κατάστημα της Rue Cambon σχηματίστηκαν ουρές που έφταναν μέχρι το διπλανό οικοδομικό τετράγωνο.

Συντάκτες, μοντέλα και στελέχη περίμεναν ώρες για να αγοράσουν ή έστω να δουν τα κομμάτια από κοντά από περιέργεια. Η στυλίστρια Gabriella Karefa-Johnson δημιούργησε ένα ομαδικό chat για να ανταλλάσσουν στρατηγικές απόκτησης των πιο περιζήτητων αντικειμένων.

Influencers που συνήθως λαμβάνουν προϊόντα δωρεάν, δημοσίευσαν τις αγορές τους στο Instagram. Το αποτέλεσμα ήταν ένα κύμα Chanel-mania, ένα είδος συλλογικού FOMO που έδινε την εντύπωση ότι όλοι ήθελαν να συμμετέχουν στη νέα εποχή του οίκου.

Ωστόσο, μένει να φανεί αν αυτή η φρενίτιδα είναι πραγματική ή αν πρόκειται για ένα εξαιρετικά αποτελεσματικό αφήγημα μάρκετινγκ.

 

View this post on Instagram

 

A post shared by CHANEL (@chanelofficial)

Είναι τελικά αυτό Chanel;

Οι τιμές της Chanel έχουν εκτοξευθεί τα τελευταία χρόνια και οι πωλητές στα καταστήματα είναι τόσο απασχολημένοι που συχνά δεν έχουν χρόνο να προσκαλέσουν τους πελάτες για να δουν τις συλλογές. Η παραδοσιακή πελάτισσα της Chanel πιθανότατα θα συνεχίσει να αγοράζει, αλλά ίσως όχι με την ίδια συχνότητα ή ποσότητα.

Αντίθετα, το νέο κοινό που προσελκύει ο Blazy — νεότερο, διεθνές και πιο εμμονικό με τη μόδα — ίσως να καλύψει αυτό το κενό. Η συλλογή FW26 θα φτάσει στα καταστήματα σε περίπου έξι μήνες. Τότε θα φανεί αν η σημερινή Chanel-mania είναι πραγματική ή αν αποτελεί απλώς την πρώτη πράξη μιας εξαιρετικά καλοστημένης αφήγησης.

Ίσως τελικά η απάντηση να βρίσκεται ξανά στη φράση της Coco. Η μόδα είναι ταυτόχρονα κάμπια και πεταλούδα. Και η Chanel του Matthieu Blazy βρίσκεται κάπου ανάμεσα στις δύο μορφές — σε μια μεταμόρφωση που ακόμη εξελίσσεται.

Το ερώτημα δεν είναι μόνο αν ο οίκος αλλάζει. Το ερώτημα είναι αν αυτή η αλλαγή εξακολουθεί να μοιάζει με Chanel — και αν, τελικά, δικαιολογεί το κόστος μιας νέας τσάντας που, αν και πωλείται εσκεμμένα τσαλακωμένη, αγγίζει τα 12,300 ευρώ.

Διαβάστε επίσης: 

Μόδα και τεχνητή νοημοσύνη: Αν αφήναμε τον αλγόριθμο να σχεδιάσει, όλα τα ρούχα θα ήταν τα ίδια

Ferrari Style: Με απαράμιλλη κομψότητα και τεχνική ακρίβεια κάνει το ένδυμα ένα με το δέρμα

Dior: Μπορεί μια συλλογή να φέρει την άνοιξη; Όταν σχεδιάζει ο Jonathan Anderson μπορεί