Μόλις πριν 2 μέρες έπεσε στην αντίληψη μου, δημοσιευμένο άρθρο σε καθημερινή εφημερίδα με τίτλο «Ποιος Κυβερνά αυτόν τον τόπο». Συντάκτης του άρθρου φέρεται ο Κος Λευτέρης Κρέτσος, γεν. γραμματέας Ενημέρωσης και Επικοινωνίας. Το άρθρο πραγματεύεται την τελευταία απόφαση του ΣτΕ για την αντισυνταγματικότητα του Νόμου Παπά. Η ρητορική της Κυβέρνησης είναι γνωστή και συνεπώς δεν χρήζει περαιτέρω ανάλυσης.

Το ενδιαφέρον όμως και το καινούργιο στοιχείο που θέλει να εισφέρει ο συντάκτης του άρθρου στον δημόσιο διάλογο, αποτυπώνεται με τον πιο ανάγλυφο τρόπο στη παρακάτω φράση «Οι αποφάσεις του ΣτΕ και των δικαστηρίων είναι δεσμευτικές. Αυτό βέβαια δεν σημαίνει απαραίτητα ότι αξίζουν τον σεβασμό των πολιτών»! Έχω την αίσθηση ότι για πρώτη φορά αξιωματούχος Ελληνικής δημοκρατικής κυβέρνησης, εισήγαγε το δόγμα του δικαιώματος των πολιτών να μη σέβονται και να απαξιώνουν τις αποφάσεις της ελληνικής δικαιοσύνης.

Ο μη σεβασμός σε δικαστικές αποφάσεις – όπως θέλει να τον απενοχοποιήσει ο συντάκτης του άρθρου – συνιστά καταλυτική απαγορευτική συμπεριφορά που στιγματίζεται και τιμωρείται τόσο από το Ελληνικό δικαιοδοτικό όσο και από το Ενωσιακό δίκαιο. Δυστυχώς, στη πιο πάνω φράση περικλείεται και διατυπώνεται η πλήρης αντιφατικότητα. Από τη μια οι αποφάσεις είναι δεσμευτικές από την άλλη μπορεί κάποιος και να μη τις σέβεται!

Η προκλητική αυτή στάση του Έλληνα κυβερνητικού στελέχους, δείχνει παντελή άγνοια της συνταγματικής επιταγής του άρθρου 95 παρ. 5 του Συντάγματος, σύμφωνα με την οποία «η διοίκηση έχει υποχρέωση να συμμορφώνεται προς τις δικαστικές αποφάσεις. Η παράβαση της υποχρέωσης αυτής γεννά ευθύνη για κάθε αρμόδιο όργανο όπως νόμος ορίζει.

Νόμος ορίζει τα αναγκαία μέτρα για τη διασφάλιση της συμμόρφωσης της  διοίκησης», όπως επίσης αποδεικνύει πλήρη περιφρόνηση και για το περιεχόμενο του άρθρου 50 παρ. 4 του Κ.Δ.Κ(Κώδικας Διοικητικής Διαδικασίας) σύμφωνα με το οποίο οι διοικητικές αρχές, πρέπει να συμμορφώνονται, κατά  περίπτωση, με θετική ενέργεια προς το περιεχόμενο της απόφασης του ΣτΕ ή να απέχουν από κάθε ενέργεια που είναι αντίθετη προς όσα κρίθηκαν από αυτό.

Ο παραβάτης, εκτός από τη δίωξη κατά το άρθρο 259 του Ποινικού Κώδικα υπέχει και προσωπική ευθύνη προς αποζημίωση. Καθώς και το άρθρο 232Α του Π.Κ προβλέπει φυλάκιση τουλάχιστον 6 μηνών σε όποιον δε συμμορφώνεται σε δικαστική απόφαση.

Φαίνεται λοιπόν αναγκαίο και επιβεβλημένο να ενημερωθεί ο Κος Γενικός ότι με ένα πλέγμα νομοθετικών διατάξεων καθίσταται υποχρεωτική η συμμόρφωση των Ελλήνων πολιτών στις δικαστικές αποφάσεις.

Το δε προστατευόμενο έννομο αγαθό σε όλα τα παραπάνω νομοθετικά κείμενα σύμφωνα με την αυθεντικά διατυπωμένη βούληση τόσο του συντακτικού όσο και του κοινού νομοθέτη, είναι ο σεβασμός στις αποφάσεις της δικαιοσύνης, με τις οποίες ικανοποιείται το αίσθημα περί δικαίου.

Άλλωστε σε μια ευνομούμενη χώρα είναι απαραίτητες οι επαρκείς εγγυήσεις για τον σεβασμό στην απονομή της δικαιοσύνης. Κανείς ποτέ δε σκέφτηκε να υποστηρίξει και να επιχειρήσει να θεμελιώσει το δικαίωμα μη σεβασμού στις αποφάσεις των δικαστηρίων. Και ουδείς το έκανε γιατί αν ποτέ επικρατούσε μια τέτοια λογική τότε κάθε δικλείδα εφαρμογής των νόμων θα είχε οριστικά παραβιασθεί.

Αναρωτήθηκε ποτέ ο Κος Γενικός για ποιον λόγο όλες οι δικαστικές αποφάσεις εκδίδονται στο όνομα του Ελληνικού λαού; Επομένως για να μη στραμπουλήξουμε τη λογική μας, οι δικαστικές αποφάσεις είναι δεσμευτικές και οι πολίτες υποχρεούνται να τις σέβονται εφαρμόζοντάς τες.

Πίστευα ότι κάποιες δημοκρατικές αφετηρίες ήταν αδιαμφισβήτητες. Θεωρούσα ότι η κατοχή μιας κυβερνητικής θέσης προϋπόθετε προσήλωση στις συνταγματικές εγγυήσεις. Ήλπιζα ότι η λογική θα υπηρετείται ανεξάρτητα από κομματικές αγκυλώσεις. Με αυτά τα δεδομένα το αμείλικτο ερώτημα παραμένει και αναμένει απάντηση ευθύνης. Ποιος κυβερνά αυτόν τον τόπο;

Γιώργος Π. Κουντούρης
Δικηγόρος στον Άρειο Πάγο

www.koudourislaw.gr

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΗ: Γιώργος Κουντούρης: Το αυτογκόλ

ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ: Οδούς διαφυγής αναζητά η κυβέρνηση μετά το φιάσκο με τις άδειες

ΜΗ ΧΑΣΕΤΕ: Μεγάλος διαγωνισμός του mononews. Δίνουμε 5 δωροεπιταγές από τα Attica αξίας 1.000 ευρώ