Θέμα πρώτο, το χρέος. Συζήτηση μπορεί να ξεκινήσει. Αποτέλεσμα δεν θα υπάρξει. Δεν είναι οι Γερμανικές εκλογές το εμπόδιο. Απλά, οι δανειστές μας γνωρίζουν πολύ καλά πως αν μας προσφέρουν ελάφρυνση στο χρέος, τότε θα σπαταλήσουμε το όφελος στις συνήθεις και πασίγνωστες κομματικές πρακτικές. Δεν το λένε επίσημε αλλά στο παρασκήνιο η θέση τους είναι σαφής: δεν θα χαλαρώσουμε τα χαλινάρια ως προς το χρέος αν δεν δούμε να ολοκληρώνονται και –το κυριότερο—να εφαρμόζονται  όλες οι διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις που έχουν συμφωνηθεί. Κατά την προσφιλή του τακτική ο  ΣΥΡΙΖΑ μπορεί να τάζει λαγούς και πετραχήλια και να αποπνέει αισιοδοξία, αλλά για το χρέος από το 2018 και μετά. Και βλέπουμε.

Θέμα δεύτερο, το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο (ΔΝΤ). Αφού το λοιδορήσαμε ανακαλύψαμε ότι θα έπρεπε να είναι σύμμαχος μας. Η θέση του, όμως, έρχεται σε πλήρη αντίθεση με την κρατούσα (Γερμανική) ευρωπαϊκή οικονομική ορθοδοξία. Δεν θα συμμετάσχει στο ελληνικό πρόγραμμα με χρήματα. Θα παραμείνει ως σύμβουλος – με βαρύνουσα γνώμη.  Είναι συμβιβαστική λύση που βολεύει τη Γερμανία του κ. Σόιμπλε –διότι το ΔΝΤ παραμένει στη σκηνή. Βολεύει, όμως, και το ΔΝΤ, όπου η πλειοψηφία (όπως μαθαίνουμε) των κρατών-μελών δεν θέλει περαιτέρω δανειακή εμπλοκή στην Ελλάδα.

Θέμα τρίτο, αγορές. Ο χαρταετός έπεσε γρήγορα αλλά ο ΣΥΡΙΖΑ επιχειρεί να τον αναστήσει. Κάποιος του σφύριξε ότι τα spreads έδειχναν τάση αποκλιμάκωσης. Το Λονδίνο και η Νέα Υόρκη, όμως, το αποκλείουν. Το μήνυμα που ακούσαμε είναι απλό: και να θέλει ο ΣΥΡΙΖΑ δεν θα τον αφήσουν οι δανειστές. Κι αν τον αφήσουν, κάνοντας τα στραβά μάτια, οι αγορές δεν θα κάνουν τα στραβά μάτια.

Θέμα τέταρτο, ανάπτυξη. Παραμένει όνειρο θερινής νυκτός. Η λογιστική δημοσιονομική βελτίωση δεν πείθει κανέναν στον ιδιωτικό τομέα –εδώ ή έξω. Ιδεοληπτικά, ο ΣΥΡΙΖΑ πάντα προσβλέπει στο ρόλο του κράτους ως μοχλό ανάπτυξης. Το κράτος λεφτά δεν έχει. Έχει γραφειοκρατία, αδιαφάνεια και μπάχαλο. Τα λεφτά της Ε.Ε. δεν επαρκούν για να ξεφύγει η οικονομία από τον πάτο. Οι τράπεζες είναι και θα παραμείνουν νεκρές. Τα νοικοκυριά και οι επιχειρήσεις έχουν στεγνώσει. Ο τουρισμός χωλαίνει. Και οι ξένοι δεν έρχονται με τίποτα.

Θέμα πέμπτο, και τελευταίο, εξουσία. Ο ΣΥΡΙΖΑ ελπίζει με σκόντο να πάρει την ολοκλήρωση της πρώτης αξιολόγησης. Μετά θα τραβήξει τη δεύτερη όσο πάει. Πληροφορίες λένε ότι έχουν μαζευτεί αρκετά χρήματα ώστε να είναι περίπου εφικτή η εξυπηρέτηση του χρέους ακόμη και χωρίς τα δανεικά. Μπορεί έτσι να τραβήξει την κατάσταση για όλο το 2017 και να πάει σε εκλογές  το 2018 – τρία χρόνια στην εξουσία. Δεν είναι ευκαταφρόνητο για την Πρώτη Φορά Αριστερά.

Ένα ερώτημα: με αυτές τις συνθήκες του …ανταρτοπόλεμου, πως θα αντιμετωπιστεί μία σκλήρυνση της στάσης της ΕΚΤ; Ένα σφίξιμο των λουριών από τον ESM; Μία δημόσια αποδοκιμασία από την Επιτροπή; Μία περαιτέρω απομάκρυνση του ΔΝΤ; Και, πάνω απ’ όλα, μία προβοκάτσια από την Τουρκία ή, ακόμη, μία επανάληψη των προσφυγικών ροών;

Ο Θεός βλέπει τα σχέδια των ανθρώπων και γελά. Ακόμη και ο Θεός του ΣΥΡΙΖΑ.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΑ

http://www.mononews.gr/sfazonte-o-pateras-ton-iio-kalogritsa-gia-tin-adia-pios-tha-epikratisi/76376

ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ 

http://www.mononews.gr/tromazoun-apokalipsis-gia-chorismo-ton-jolie-pitt-olo-paraskinio-video/76124