Η τελευταία φορά που κέρδισε αγώνα ομάδα εκτός των τριών μεγάλων ήταν στις 17/3/2013 στο Άλμπερτ Παρκ της Μελβούρνης.

Το πέσιμο της καρό σημαίας της πρεμιέρας του πρωταθλήματος του 2013 παραμένει ιστορική στιγμή για τη F1. Τη νίκη είχε πάρει τότε ο Κίμι Ράικονεν για λογαριασμό της Lotus Renault. Αυτή είναι η τελευταία φορά που κέρδισε κάποιος οδηγός εκτός των τριών κορυφαίων ομάδων (Mercedes, Ferrari, Red Bull) GP.

Αν αναρωτιέστε γιατί συμβαίνει αυτό, η απάντηση είναι απλή: Ο προϋπολογισμός των ομάδων είναι ανάλογος των επιτυχιών που έχουν στα GP. Επίσης τα έσοδα των ομάδων με βάση τη Συμφωνία Ομόνοιας είναι εναρμονισμένα με τα αποτελέσματα. Δηλαδή όσο καλύτερα πας, τόσα περισσότερα εισπράττεις από το μερίδιο των τηλεοπτικών δικαιωμάτων. Υπάρχει και ένας όρος «ιστορικός» που ευνοεί αυτόν που αγωνίζεται σερί περισσότερα χρόνια, κυρίως δηλαδή τη Ferrari, που είναι στο παιχνίδι από το 1950.

Παραθέτουμε τον πίνακα των περσινών προϋπολογισμών και δίπλα την περσινή τελική βαθμολογία.

 

Όπως μπορείτε να δείτε μ’ ελάχιστες εξαιρέσεις, π.χ. την μειωμένη απόδοση των Williams, Ferrari, η θέση που κατακτά η κάθε ομάδα στο πρωτάθλημα κατασκευαστών είναι απόλυτα συνυφασμένη με το πόσα έχει να ξοδέψει. Σοκαριστικό ε; Έτσι έχουμε ουσιαστικά πρωτάθλημα τεσσάρων ταχυτήτων: Οι τρεις μεγάλοι (Mercedes, Ferrari, Red Bull), οι δορυφόροι τους (Alpha Tauri, Alfa Romeo), οι μεσαίοι (McLaren, Renault), και οι φτωχοί συγγενείς (Racing Point, Haas, Williams). Μπορεί ένας ικανός οδηγός ή ένας ευφυής μηχανικός να κάνει τη διαφορά; Όχι μετράνε μόνο τα λεφτά οι προϋπολογισμοί. Γι’ αυτό και το θέαμα υποφέρει.

Σε μια προσπάθεια να σωθεί η παρτίδα τώρα, τίθενται περιορισμοί στους προϋπολογισμούς. Το όριο των 145 εκατ. δολαρίων που θα εφαρμοστεί από το 2021 δεν περιλαμβάνει αμοιβές οδηγών, ανώτατων στελεχών των ομάδων, τα έξοδα για τις υβριδικές μηχανές και τα έξοδα marketing.