Η πανδημία θα προκαλέσει συρρίκνωση της παγκόσμιας οικονομίας κατά 4% το 2020, σύμφωνα με εκτίμηση του Bloomberg Economics που εικάζει ότι η ανάκαμψη ξεκινά το δεύτερο εξάμηνο του έτους.

Η οικονομία «εισήλθε σε μια πτωτική τροχιά πρωτοφανούς ταχύτητας και έντασης, με τις περισσότερες προηγμένες οικονομίες να βρίσκονται αντιμέτωπες με τις πιο αδύναμες επιδόσεις τους από τη Μεγάλη Ύφεση», έγραψαν οι Tom Orlik και Jamie Rush σε ανάλυση τους. «Σε σχέση με τις προσδοκίες που υπήρχαν στην αρχή του έτους, το κόστος της χαμένης παραγωγής είναι πάνω από 6 τρισεκατομμύρια δολάρια», υποστηρίζουν.

Μια συρρίκνωση αυτού του μεγέθους βασίζεται σε «αισιόδοξες υποθέσεις τόσο για το ξέσπασμα του ιού όσο και για την ανάκαμψη», υπογραμμίζοντας την πρόκληση που αντιμετωπίζουν οι υπεύθυνοι χάραξης πολιτικής στην προσπάθεια τους να μετριάσουν τις επιπτώσεις της πανδημίας.

Σύμφωνα με αυτό το σενάριο, το ακαθάριστο εγχώριο προϊόν των ΗΠΑ θα συρρικνωθεί 6,4%, ενώ το ΑΕΠ της ζώνης του ευρώ αναμένεται να συρρικνωθεί 8,1%. Η Ιαπωνία θα παρουσιάσει συρρίκνωση κατά 4%, ενώ η Κίνα θα επεκταθεί με τον πιο αργό ρυθμό που έχει καταγράψει ποτέ.

 

World Outlook

 

«Οι αρνητικοί κίνδυνοι είναι σημαντικοί», έγραψαν οι Orlik και Rush. Καθώς οι κυβερνήσεις κινούνται προς τη σταδιακή άρση των lockdowns, ο κίνδυνος ενός δεύτερου κύματος κρουσμάτων θα μπορούσε να εμβαθύνει την ύφεση στο 5,6%. Εάν τα οικονομικά κίνητρα είναι ανεπαρκή, η παραγωγή θα μπορούσε να μειωθεί κατά 7,2%.

Αλλά σε αντίθεση με την ασιατική κρίση το 1997 και την παγκόσμια ύφεση το 2009, το τρέχον σοκ δεν προκαλείται από θεμελιώδεις οικονομικές και χρηματοοικονομικές ανισορροπίες. Αυτό σημαίνει ότι οι χώρες που έχουν δώσει αρκετά κίνητρα για να αντισταθμίσουν το χαμένο εισόδημα, θα μπορούσαν να δουν μια γρήγορη ανάκαμψη, υποστήριξαν οι οικονομολόγοι.

«Οι κυβερνήσεις επιτρέπεται να κάνουν λάθος μόνο στο να δώσουν περισσότερα κίνητρα από όσα χρειάζεται. Στο τέλος, το κόστος του να κάνεις πολύ λίγα θα ήταν υψηλότερο», σημειώνουν.