Ο Δημήτρης Τσοβόλας έχει περάσει ως κατηγορούμενος από το Ειδικό Δικαστήριο – και γνωρίζει από πρώτο χέρι ότι οι κύριοι με τα γουνάκια μπορούν να φτάσουν σε ακρότητες. 

Άλλωστε, η περίπτωσή του είναι απόδειξη ότι μπορεί κάποιος να καταδικαστεί χωρίς να έχει διαπράξει το παραμικρό – ασχέτως του ότι τότε, η καταδίκη του είχε σκεπαστεί από την αθώωση του Ανδρέα Παπανδρέου. 

Ως και ο Τόλης Βοσκόπουλος είχε σπεύσει τότε να τον χαιρετήσει , στα γραφεία της Χαριλάου Τρικούπη όπου δοκίμασε να εγκλειστεί. 

Και φυσικά , μέσα στο κλίμα εκείνης της εποχής , ουδείς είχε πιστέψει ότι του άξιζαν τα 2,5 χρόνια που του είχαν επιβάλει οι ανώτατοι δικαστές.  

Τα χρόνια πέρασαν , ο Τσοβόλας ασχολήθηκε και πάλι με την πολιτική , έφτιαξε κόμμα, έκλεισε κόμμα – και επέστρεψε στην δικηγορία, όπου τα πάει περίφημα. 

Ο τελευταίος διάσημος πελάτης του είναι ο Δημήτρης Παπαγγελόπουλος, το όνομα του οποίου θα ακούμε συχνότερα από αύριο – καθώς κάνει πρεμιέρα η προανακριτική επιτροπή της Βουλής για την υπόθεση «Novartis – η σκευωρία». 

Ο Τσοβόλας , ο οποίος μέσα στα χρόνια προσέγγισε συναισθηματικά τον ΣΥΡΙΖΑ, δέχθηκε να τον αναλάβει με πολιτικό σκεπτικό – είπε ότι η Δεξιά ξέρει να στήνει τέτοιες καταστάσεις , φέρνοντας σαν παράδειγμα τον εαυτό του. 

Βέβαια, το Ειδικό Δικαστήριο είναι ακόμα πολύ μακρινό – ο κ. Παπαγγελόπουλος πρέπει να περάσει πρώτη τη βάσανο της επιτροπής και αν , αν , αν – πολλά «αν» – τότε ναι, κάποια στιγμή θα μπορούσε να οδηγηθεί στο εδώλιο, οπότε εκεί θα αναλάβει ο Δημήτρης Τσοβόλας να αποδείξει ότι τα περί σκευωρίας είναι σκευωρία. 

Η αλήθεια είναι ότι – όπως συμβαίνει συνήθως σε τέτοιες υποθέσεις – οι μαρτυρίες εναντίον του κ. Παπαγγελόπουλου έχουν περισσότερο έναν χαρακτήρα του τύπου «άκουσα, μου είπαν , εκτιμώ και άλλα τέτοια ανάλογα , μιας και δεν είθισται οι δικαστές να κρατούν σε κασέτα τα τηλεφωνήματα που δέχονται από αναπληρωτές υπουργούς. 

Η Ελένη Ράικου λέει ότι άκουσε με τα αυτιά της τον πρώην αναπληρωτή υπουργό να της λέει να κρεμάσει πολιτικά πρόσωπα στα μανταλάκια – αλλά είναι η μαρτυρία της απέναντι στην διάψευση του Δημήτρη Παπαγγελόπουλου. 

Ο Ιωάννης Αγγελής καταθέτει διάφορα , αλλά δεν κατονομάζει τον Ρασπούτιν – ενώ έχει κάνει διάφορα αντιφατικά στον συνολικό χειρισμό της υπόθεσης. 

Ο Νίκος Μανιαδάκης για τη Novartis καταθέτει ότι τον πίεζαν «να δώσει» πολιτικούς – αλλά τον πίεζαν δικαστικοί, όχι ο ίδιος ο Παπαγγελόπουλος. 

Άρα, δεν είναι εύκολα αποδείξιμο  – ακόμα κι αν συνέβη αυτό που καταθέτει ο πρώην προστατευόμενος μάρτυρας – ότι πίσω από όλα ήταν ο Ρασπούτιν ή ο Πούτιν ή ο ίδιος ο Παπαγγελόπουλος… 

Όμως, η ζωή είναι γεμάτη εκπλήξεις – και μιας και λέμε για προστατευόμενους μάρτυρες , η έκπληξη μπορεί να έλθει από εκεί: οι άνθρωποι αυτοί έχουν καταθέσει κάποια πράγματα , τα περισσότερα εκ των οποίων έχουν μπει στο αρχείο. 

Η λογική λέει δε, ότι από τη στιγμή που πετάχτηκαν ήδη στα σκουπίδια τα 7 από τα 10 κατηγορητήρια, είναι θέμα χρόνου να έχουν την ίδια τύχη και τα υπόλοιπα. Τι θα σημαίνει για αυτούς τους ανθρώπους μία τόσο ολοκληρωτική διάψευση;

Τι θα σημαίνει – εννοείται – ως προς την ποινική τους μεταχείριση; Εξ ου και η πιθανότητα να υπάρξουν εκπλήξεις…