Αντισυνταγματική είναι η αναδρομική φορολόγηση των επισφαλών απαιτήσεων εταιρειών και επιχειρήσεων έναντι τρίτων. Στην οριστική αυτή απόφαση κατέληξε η Ολομέλεια του Συμβουλίου της Επικρατείας, υιοθετώντας παλαιότερη απόφαση του Β’ Τμήματος.

Με τις υπ΄ αριθμ. 691-692/2019 αποφάσεις της, η Ολομέλεια του Ανωτάτου Δικαστηρίου κατέληξε στο ότι η διάταξη του άρθρου 9 παράγραφος 4 του ν. 3296/2004 (φορολόγηση λογαριασμού 44.11 “Προβλέψεις για επισφαλείς απαιτήσεις”) αντίκειται στο άρθρο 78, παράγραφος 2 του Συντάγματος που εξειδικεύει την αρχή της ασφάλειας δικαίου.

Ως επισφαλείς απαιτήσεις χαρακτηρίζονται εκείνες που έχει μία εταιρεία από άλλη την οποία προμήθευσε με εμπόρευμα, γνωρίζοντας ότι λόγω των οικονομικών προβλημάτων που αντιμετωπίζει, ενδέχεται να μην μπορεί να τις εξοφλήσει.

Εάν στο μέλλον, αυτή η επισφαλής απαίτηση πληρωθεί, τότε το ποσό του τιμολογίου υπόκεινται σε φόρο.

Εάν οι οφειλές δεν πληρωθούν, η Εφορία φορολογεί το ποσό του τιμολογίου αναδρομικά, αυτοτελώς, με συντελεστή 25%.

Στο ΣτΕ είχε προσφύγει ανώνυμη εταιρεία κατά του υπουργείου Οικονομικών για επισφαλή απαίτηση ύψους 678.409 ευρώ, για την οποία καταλογίστηκε φόρος 169.601 ευρώ.

Η επιφύλαξη που κατέθεσε η εταιρεία στη ΔΟΥ ΘΣΝ απορρίφθηκε με το αιτιολογικό ότι δεν αποτελεί αναδρομική φορολόγηση, αλλά φορολόγηση καθαρού εισοδήματος.