Ο Δείκτης Μάζας Σώματος χρησιμοποιείται από όλους τους ασφαλιστές και τους επαγγελματίες υγείας για να καθορίσουν αν είναι κάποιος σε ένα υγιές βάρος. Σύμφωνα με τον δείκτη, ο οποίος υπολογίζεται από τη διαίρεση του βάρους ενός ατόμου με το τετράγωνο του ύψους του ατόμου, κάποιος με Δείκτη Μάζας Σώματος 18,5 – 24,9 είναι «υγιής», ενώ ένας Δείκτης Μάζας Σώματος 25 έως 29,9 έχει χαρακτηριστεί ως «υπέρβαρος» και ένας Δείκτης Μάζας Σώματος 30 ή υψηλότερος έχει κατηγοριοποιηθεί ως «παχύσαρκος».

Αλλά αυτοί οι αριθμοί δεν συσχετίζονται άμεσα με την σωματική υγεία, σύμφωνα με μια μελέτη που πήραν μέρος 40.420 άνθρωποι, και δημοσιεύθηκε αυτή την εβδομάδα στο «International Journal of Obesity».

«Αυτό πρέπει να είναι το τελευταίο καρφί στο φέρετρο του Δείκτη Μάζας Σώματος», είπε ο Jeffrey Hunger, συν-συγγραφέας της εργασίας και υποψήφιος διδάκτορας στο Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνιας στη Σάντα Μπάρμπαρα, σε μια δήλωση.

Οι ερευνητές του UCLA, με επικεφαλής την ψυχολόγο Janet Tomiyama, χρησιμοποίησαν στοιχεία από την Έρευνα του Εθνικού Συστήματος Υγείας και Διατροφής για να αναλύσουν τη σχέση μεταξύ του Δείκτη Μάζας Σώματος των συμμετεχόντων και των βασικών σημείων της υγείας, όπως η αρτηριακή πίεση και η χοληστερόλη, η γλυκόζη και τα τριγλυκερίδια. Διαπίστωσαν ότι το 47,4% των υπέρβαρων ανθρώπων είναι, στην πραγματικότητα, υγιείς, όπως και το 29% εκείνων με την ένδειξη “παχύσαρκοι”. Αντίθετα, περισσότεροι από το 30 % των ατόμων εντός του “υγιούς” βάρους, βρέθηκαν να είναι μεταβολικά μη υγιείς.

Τα στατιστικά ευρήματα δείχνουν ότι στις ΗΠΑ, 54 εκατομμύρια Αμερικανοί με υψηλό Δείκτη Μάζας Σώματος είναι στην πραγματικότητα υγιείς. Αυτοί οι άνθρωποι δεν έχουν αυξημένη πιθανότητα να τους επιβληθούν υψηλότερα ιατρικά έξοδα και έτσι θα ήταν άδικο να τους χρεώνουν υψηλότερα ασφάλιστρα.

«Υπάρχουν υγιείς άνθρωποι που μπορούν να τιμωρηθούν με βάση ένα ελαττωματικό μέτρο για την υγεία, ενώ οι μη υγιείς άνθρωποι φυσιολογικού βάρους θα περάσουν το τεστ και δεν θα χρεωθούν περισσότερο για την ασφάλιση υγείας τους», δήλωσε η Tomiyama. Πρόσθεσε ότι οι εργοδότες, οι φορείς της πολιτικής γραμμής, και οι ασφαλιστικές εταιρείες θα πρέπει να επικεντρωθούν στους «Πραγματικούς Δείκτες Υγείας».