Για να μας βλέπεις πιο συχνά στα αποτελέσματα αναζήτησης Add mononews.gr on Google

O Ιταλός σχεδιαστής και πολυδιάστατος καλλιτέχνης, Antonio Marras, γεννημένος στο Αλγκέρο της Σαρδηνίας, παρουσίασε τη συλλογή του Άνοιξη/Καλοκαίρι 2027 κάτω από τον μεσημεριανό ήλιο του Μιλάνου, μετατρέποντας την επίδειξη μόδας σε μια γαμήλια τελετή.

Ένα προσκλητήριο γάμου μεταξύ της Ιππολύτης και του Αντιόχου, στάλθηκε στους καλεσμένους του. Στο πάρκο Giardino Vincenzo Muccioli, ένα τραπέζι είχε στηθεί και το έδαφος είχε καλυφθεί με χαλιά.

1

Οι καλεσμένοι κάθισαν κάτω από τον ήλιο, με την προσμονή μιας γαμήλιας τελετής. Μόνο που εδώ η τελετή ήταν εκείνη της μόδας, και, όπως συμβαίνει στο σύμπαν του Marras, η πραγματικότητα, η ιστορία, το θέατρο και ο μύθος μπορούσαν να συνυπάρχουν στην ίδια σκηνή.

Η συλλογή A Midsummer Midday Wedding συνομιλεί με τον Σαίξπηρ και το έργο του A Midsummer Night’s Dream, όπου ο Θησέας και η Ιππολύτη οδηγούνται στον γάμο. Η Ιππολύτη, φυσικά, προϋπήρχε του σαιξπηρικού κόσμου. Στην ελληνική μυθολογία είναι η περίφημη βασίλισσα των Αμαζόνων, κόρη του Άρη και της Οτρήρης και αδελφή, σύμφωνα με διαφορετικές παραδόσεις, της Αντιόπης και της Πενθεσίλειας.

Η μορφή της φέρει όλα εκείνα τα στοιχεία που κάνουν τον μύθο τόσο πρόσφορο για έναν σχεδιαστή όπως ο Marras. Εμπεριέχει δύναμη, θηλυκότητα, εξουσία, σύγκρουση και επιθυμία. Η χρυσή ζώνη της, δώρο του Άρη και σύμβολο της βασιλικής της ισχύος, αποτελεί το αντικείμενο του ένατου άθλου του Ηρακλή.

Σε μία από τις παραδόσεις, η Ιππολύτη είναι έτοιμη να παραδώσει τη ζώνη στον ήρωα, όταν η παρέμβαση της Ήρας την οδηγεί σε σύγκρουση με τις Αμαζόνες και στον θάνατό της. Σε άλλη παράδοση, ο Θησέας αιχμαλωτίζει την Ιππολύτη.

Μέσα σε αυτό το ήδη πολυστρωματικό μυθολογικό τοπίο εμφανίζεται ο Αντίοχος ή αλλιώς ο Antiogu όπως είναι στη σαρδηνική εκδοχή το όνομά του που παραπέμπει στον Αντίοχο. Η επιλογή του ονόματος προσθέτει ακόμη ένα ιστορικό και ελληνικό ίχνος στο αφήγημα του Marras, αφήνοντας τον γάμο να λειτουργήσει ως σύνθεση διαφορετικών εποχών και πολιτισμών παρά ως μια γραμμική αναπαράσταση ενός συγκεκριμένου μύθου που ανήκει στην ίδια εποχή ή περιοχή.

Και αυτή ακριβώς η σύνθεση βρίσκεται στην καρδιά της συλλογής.

Η μόδα έχει το καθήκον να ανατρέπει τα πράγματα, να τα αποδομεί, πιστεύει ο Marras.

Η δική του αφετηρία είναι η κατασκευή. Ξεκινά, όπως εξηγεί, από μια μινιμαλιστική σκέψη και στην πορεία επιτρέπει στη δημιουργία να αποκτήσει ίχνη και ατέλειες. Του αρέσει να λερώνει, να κεντάει και να παρουσιάζει στις δημιουργίες του τα σημάδια της ανθρώπινης ύπαρξης.

Έτσι και τα ρούχα μοιάζουν να έχουν περάσει από πολλά χέρια και πολλές εποχές. Καρό και ρίγες συναντούν ζωγραφικά λουλούδια και αναδιαμορφωμένο καμουφλάζ, ένα από τα χαρακτηριστικά μοτίβα του Marras.

Στρατιωτικά παντελόνια καλύπτονται από δαντελένια λουλούδια με πούλιες. Ένα ναυτικό σακάκι με κρόσσια φοριέται πάνω από δαντελένια φούστα. Ένα διάφανο πουκάμισο-φόρεμα από σιφόν, στολισμένο με κλαδάκια, δένεται πάνω σε κορσέ με μπανέλες. Κάλτσες μέχρι το γόνατο εμφανίζονται κάτω από κομψά σορτς.

Η αντίθεση αποτελεί μέρος της σχεδιαστικής του ταυτότητας. Το στρατιωτικό συναντά το ρομαντικό, το αυστηρό το εύθραυστο, η στολή το νυφικό και η δαντέλα το καμουφλάζ. Στο τελευταίο μέρος, η παλέτα βυθίζεται στο μαύρο και κορυφώνεται σε ένα στράπλες φόρεμα με κεντημένο μπούστο και δαντελένιο πέπλο. Η νύφη μοιάζει να έχει περάσει μέσα από πολλές διαφορετικές εποχές.

Στα κοσμήματα, η νέα συνεργασία με τον Giovanni Raspini μεταφέρει ολόκληρη τη Σαρδηνία στο σώμα. Μάσκες, γκέκο και λουλούδια αποτυπώνονται σε γυαλισμένο μπρούντζο. Είναι μια ακόμα υπενθύμιση ότι για τον Marras η Σαρδηνία λειτουργεί ως αστείρευτη δεξαμενή εικόνων, συμβόλων και πολιτισμικών επιρροών.

«Είμαστε το αμάλγαμα μιας ενιαίας ύπαρξης», λέει. Φοίνικες, Ρωμαίοι, Έλληνες, Γάλλοι, Ισπανοί, όλοι οι λαοί που έφτασαν στη Σαρδηνία, εγκαταστάθηκαν, πέρασαν και άφησαν κάτι πίσω τους.

Η ιστορία του νησιού γίνεται έτσι ένα είδος συλλογικού DNA, φτιαγμένου από μικρά θραύσματα. Και ο ίδιος αναγνωρίζει σε αυτή τη διαδικασία τη δική του μέθοδο. Όπως η Σαρδηνία αποτελείται από στρώματα πολιτισμών, έτσι και η μόδα του αποτελείται από μικρές λεπτομέρειες που αποκαλύπτονται σταδιακά.

Άλλωστε από αυτό το DNA δανείστηκε και δημιούργησε.

Εδώ βρίσκεται και η βαθύτερη συγγένεια ανάμεσα στον γάμο της συλλογής και στα ίδια τα ρούχα. Ο γάμος είναι μια πράξη ένωσης, μια συνάντηση διαφορετικών προελεύσεων. Η Ιππολύτη φέρνει μαζί της τον κόσμο των Αμαζόνων και την ελληνική μυθολογία, ο Θησέας την αθηναϊκή παράδοση και ο Αντίοχος ένα ακόμη ίχνος του ελληνιστικού κόσμου. Ο Σαίξπηρ προσθέτει τη δική του αναγεννησιακή επανερμηνεία και ο Marras μεταφέρει όλα αυτά στη σύγχρονη Σαρδηνία και από εκεί στη διεθνή σκηνή της μόδας.

Η ιστορία, όπως και η μόδα, αποκτά εδώ τη μορφή παλίμψηστου όπου η κάθε νέα εικόνα γράφεται πάνω στην προηγούμενη, αφήνοντας ορατά τα ίχνη της.

Για το φινάλε, τα μοντέλα επιστρέφουν ανά δύο, κρατώντας ο καθένας την καρέκλα του  ανάποδα στον ώμο. Κάθονται γύρω από το τραπέζι και η γαμήλια σκηνή μετατρέπεται σε παράσταση ή και πραγματικότητα.

Ο Edward Watson, πρώην πρώτος χορευτής του Royal Ballet, ανεβαίνει πάνω στο τραπέζι και ανακαλεί τον περίφημο χορό του συμποσίου από το Hair του Miloš Forman. Η εκρηκτική ενέργεια της σκηνής μετασχηματίζεται μέσα από το άσμα Dio, come ti amo, με τις φωνές της Paola Turci και του Paolo Fresu.

Και τότε εμφανίζονται οι νεόνυμφοι. Η νύφη φορά εκρού τούλι και πέπλο. Ο γαμπρός ένα κοντό, κεντημένο κοστούμι και λευκές κάλτσες. Η τελετή ολοκληρώνεται σαν μια εικόνα που συγκεντρώνει όλα όσα προηγήθηκαν. Το ελληνικό μυθολογικό παρελθόν, τη σαρδηνιακή μνήμη, το θέατρο, τον κινηματογράφο, τη μουσική, τη χειροτεχνία και τη μόδα.

Ένας γάμος, τελικά, φτιαγμένος από θραύσματα.
Ακριβώς όπως η Σαρδηνία του Antonio Marras.

Διαβάστε επίσης: 

Di Petsa: Ιερό γάλα και μινωικά άνθη στο υγρό σύμπαν της Δήμητρας Πέτσα

Erdem: O οπερατικός σχεδιαστής μόδας δεν παρουσίασε φέτος τη συλλογή του στο Βρετανικό Μουσείο

Ένας Αρμαντίλο, ένας Μοντριάν και άλλες ιστορίες για ρεκόρ