Βιομήχανοι εναντίον… ΣΕΒ: – Όλο το παρασκήνιο και οι πληροφορίες για την σύγκρουση

Χωρίς τη στήριξη του ΣΕΒ η ελληνική βιομηχανία διαμορφώνει ένα ευρύ μέτωπο απέναντι στην επερχόμενη ενεργειακή πίεση, και ζητά από την κυβέρνηση να παρέμβει αξιοποιώντας τα εργαλεία που της δίνει η Κομισιόν, όπως κάνουν και οι υπόλοιπες ευρωπαϊκές χώρες.

Το κόστος της στήριξης θα ήταν 200 εκ. ετησίως, όπως υπολογίζουν πηγές της βιομηχανίας, ποσό που θα επέστρεφαν πολλαπλά σε ανάπτυξη, εξαγωγές και επενδύσεις στην αποθήκευση, αφού το νέο πλαίσιο στήριξης METSAF (Middle East Crisis Temporary State Aid Framework – Προσωρινό Πλαίσιο Κρατικών Ενισχύσεων για την Κρίση στη Μέση Ανατολή)) συνδέει τις επιδοτήσεις στο ρεύμα με ισόποσες επενδύσεις σε έργα αποθήκευσης ή ΑΠΕ. Αντ’ αυτού η κυβέρνηση κρατά ότι “η βιομηχανία δεν έχει ανάγκη και ότι η κυβέρνηση έχει κάνει ήδη πολλά” στάση που ο ΣΕΒ με τη σιωπή του δείχνει να συνυπογράφει.

Αντίθετα, χθες ολόκληρος ο χάρτης των περιφερειακών και κλαδικών βιομηχανικών οργανώσεων συνυπέγραψε κοινή παρέμβαση προς την κυβέρνηση, προειδοποιώντας ότι η ελληνική μεταποίηση μπαίνει στον χειμώνα εκτεθειμένη σε μια νέα ενεργειακή κρίση, την ώρα που δεν υπάρχει ακόμη ούτε συζήτηση για κάποιο μηχανισμό άμεσης προστασίας της από τις ακραίες τιμές ηλεκτρικής ενέργειας.
Η χονδρεμπορική τιμή του ρεύματος εκτινάχθηκε χθες στα 211,76 ευρώ/MWh, σε υψηλό 20 μηνών, και ακόμη δεν έχει μπει ο χειμώνας, δημιουργώντας μεγάλη ανησυχία στη βάση των εκατοντάδων βιομηχανιών της χώρας που δεν ξέρουν που μπορεί να φτάσει το ενεργειακό κόστος το χειμώνα και κάνουν λόγω για ενεργειακό Αρμαγεδδώνα.

Το γεγονός ότι τέτοιες τιμές εμφανίζονται ήδη από το Σεπτέμβριο σε έναν σχετικά ουδέτερο από πλευράς ζήτησης μήνα, χωρίς καύσωνα και χωρίς χαμηλές χειμερινές θερμοκρασίες, εντείνει την ανησυχία. Δείχνει ότι η ελληνική αγορά μπορεί να βρεθεί αντιμέτωπη με ακόμη μεγαλύτερη πίεση εάν τους επόμενους μήνες συνδυαστούν υψηλές τιμές φυσικού αερίου, αυξημένη ζήτηση, χαμηλότερη παραγωγή ΑΠΕ και στενότητα προσφοράς στη Νοτιοανατολική Ευρώπη.

Απέναντι σε αυτόν τον κίνδυνο, η μεγάλη βάση της ελληνικής βιομηχανίας αισθάνεται ότι μπαίνει στον χειμώνα χωρίς πραγματικό δίχτυ ασφαλείας αφού ούτε ο ΣΕΒ που την εκπροσωπεί δεν έχει μέχρι στιγμής βγει δημόσια μπροστά για να διεκδικήσει ένα τέτοιο σχήμα, τη στιγμή που το θεσμικό πλαίσιο στην Ευρώπη δίνει τη δυνατότητα, την οποία αξιοποιεί η βιομηχανία άλλων χωρών της Ευρώπης. Η αγανάκτηση της βιομηχανίας από την απραξία του ΣΕΒ έφεραν τις πιέσεις στους περιφερειακούς Συνδέσμους να αντιδράσουν με μια κοινή δήλωση, η οποία και έγινε χθες.

Το γεγονός ότι ένα μεγάλο τμήμα της οργανωμένης ελληνικής βιομηχανίας προχωρεί αυτόνομα σε μια κορυφαία παρέμβαση για το σημαντικότερο αυτή τη στιγμή πρόβλημα της παραγωγής, την ώρα που ο ΣΕΒ τηρεί σιγή ιχθύος, αποτυπώνει ξεκάθαρα πια μια μεγάλη δυσαρέσκεια και μια απόσταση που χωρίζει εδώ και καιρό τον ιστορικό και μεγαλύτερο βιομηχανικό Σύνδεσμο της χώρας από τη βάση των βιομηχανιών που εκπροσωπεί.

Δυσκολεύεται ο ΣΕΒ να πάρει θέση

Πληροφορίες αναφέρουν, ότι μετά την δημοσίευση της επιστολής εκφράστηκε δυσαρέσκεια και από το ΣΕΒ και το παράπονο ότι δεν ενημερώθηκε χθες ότι Επιστολή θα βγει ώστε να υπογράψει.

Όμως άλλες πηγές αναφέρουν ότι γνωστοποιήθηκε στο ΣΕΒ εδώ και μια εβδομάδα, η πρόθεση των Συνδέσμων, πιεζόμενων από τη βάση, από τις εκατοντάδες βιομηχανίες, που νιώθουν ότι κανείς δεν εκπροσωπεί τα συμφέροντά τους, να δημοσιεύσει μια κοινή Επιστολή και ο ΣΕΒ πήρε αποστάσεις, δηλώνοντας ότι δεν θα υπογράψει.

Στη συνέχεια οι διεργασίες συνεχίστηκαν με επικεφαλής τον ΣΒΕ (Σύνδεσμο Βιομηχανών Ελλάδας με Πρόεδρο τη Λουκία Σαράντη) και όλοι οι υπόλοιποι βιομηχανικοί Σύνδεσμοι της χώρας δήλωσαν την ανάγκη η κυβέρνηση να κάνει κάτι.

Με δεδομένη τη μεγάλη ανησυχία της βιομηχανίας για το ενεργειακό κόστος το χειμώνα,  η στάση του ΣΕΒ προκαλεί πλέον ερωτήματα στο εσωτερικό της βιομηχανίας. Σύμφωνα με κάποιες πληροφορίες, στο εσωτερικό του ΣΕΒ έχουν ξεκινήσει διεργασίες για τη διαμόρφωση πρότασης αξιοποίησης του METSAF, χωρίς όμως μέχρι στιγμής να έχει ολοκληρωθεί η συζήτηση ή να έχει ληφθεί απόφαση για να παρουσιαστεί δημόσια συγκεκριμένη θέση.

Όταν το mononews.gr έθεσε το ζήτημα του ενεργειακού κόστους στον ΣΕΒ, η απάντηση ήταν ότι η θέση του Συνδέσμου θα γίνει γνωστή στην Ανοιχτή Γενική Συνέλευση της 6ης Οκτωβρίου, όπου θα μιλήσει ο πρόεδρός του Σπύρος Θεοδωρόπουλος.

Σημειώνεται ότι στις 6 Οκτωβρίου πραγματοποιείται η Γενική Συνέλευση του ΣΕΒ  στο Μέγαρο Μουσικής με τίτλο “Παραγωγική Ελλάδα σε μια Ευρώπη που αλλάζει”  και θα πραγματοποιηθεί συζήτηση με τον François Villeroy de Galhau, Επίτιμο  Προέδρου της Τράπεζας της Γαλλίας ενώ θα μιλήσουν ο Πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης, Πρωθυπουργός και ο Πρόεδρος τους ΣΕΒ Σπύρος Θεοδωρόπουλος,  και θα τιμήσει την εκδήλωση με την παρουσία του  η Α.Ε. ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας κύριος Κωνσταντίνος Αν. Τασούλας .
Οι βιομήχανοι κρατούν μικρό καλάθι για το τι μπορεί να κάνει στην πράξη ο ΣΕΒ για το ενεργειακό κόστος. Η τελευταία του πρόταση εξάλλου πέρυσι, όπως αναφέρουν, έγινε χωρίς διαβούλευση με τη βάση των βιομηχανιών, δεν έλαβε υπόψιν το ευρωπαϊκό πλαίσιο CISAF όπως ζητούσε η βιομηχανία, έμεινε προσκολλημένη στο ιταλικό μοντέλο, ( ο ίδιος ο Προεδρος του ΣΕΒ πίστευε ότι μπορεί να εφαρμοστεί χωρίς γνωστοποίηση στην Κομισιόν!) που είχε ήδη ξεπεραστεί και κατέληξε στην αύξηση των αντισταθμίσεων που αφορούσε 50 βιομηχανίες. Και σημειώνουν, πηγές της βιομηχανίας, ότι “ο ΣΕΒ δεν θέλει να σπάσει αυγά ούτε να εναντιωθεί στην κυβέρνηση και ανάμεσα στη βιομηχανία και την κυβέρνηση επιλέγει τη δεύτερη”.

Τι λέει η ανακοίνωση του ΣΒΕ και των περιφεραικών Συνδέσμων

Στο κοινό κείμενο οι βιομηχανικοί φορείς μιλούν πλέον καθαρά για κίνδυνο νέας ενεργειακής κρίσης. Επισημαίνουν ότι η άνοδος των τιμών φυσικού αερίου, οι γεωπολιτικές εξελίξεις και η αβεβαιότητα για τον ευρωπαϊκό εφοδιασμό ενόψει του χειμώνα δημιουργούν κίνδυνο ανεξέλεγκτης αύξησης των τιμών ενέργειας, με άμεσες συνέπειες στην ανταγωνιστικότητα της ελληνικής παραγωγής.

Στο επίκεντρο βρίσκονται περισσότερες από 700 μεταποιητικές μονάδες έντασης ενέργειας, οι οποίες, όπως επισημαίνουν οι συνυπογράφοντες, εξακολουθούν να είναι εκτεθειμένες στις ακραίες διακυμάνσεις της αγοράς χωρίς αντίστοιχο πλαίσιο προστασίας με εκείνο που εφαρμόζεται ήδη σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες.

Την ίδια στιγμή, Γερμανία, Ιταλία, Βουλγαρία, Σλοβενία, Αυστρία, Ιρλανδία και άλλα κράτη μέλη αξιοποιούν τα νέα ευρωπαϊκά εργαλεία που υιοθετήθηκαν προκειμένου να προστατεύσουν τη βιομηχανική τους βάση και να διαφυλάξουν την ανταγωνιστικότητα των επιχειρήσεών τους.Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, μέσω της Συμφωνίας για την Καθαρή Βιομηχανία και του νέου πλαισίου CISAF όπως συμπληρώθηκε με το METSAF αναγνωρίζει ότι η πράσινη μετάβαση δεν μπορεί να επιτευχθεί χωρίς ισχυρή και ανταγωνιστική ευρωπαϊκή βιομηχανία.

Η λογική του ευρωπαϊκού πλαισίου είναι σαφής: Άμεση αντιστάθμιση των αυξήσεων κόστους ενέργειας για τη βιομηχανία σήμερα και ταυτόχρονα επενδύσεις που θα μειώσουν μόνιμα το ενεργειακό κόστος αύριο. Η ελληνική βιομηχανία στηρίζει πλήρως τις επενδύσεις σε αποθήκευση, αυτοκατανάλωση, εξηλεκτρισμό και αναβάθμιση των δικτύων. Ωστόσο, οι διαρθρωτικές αυτές λύσεις απαιτούν χρόνο για να αποδώσουν. Οι επιχειρήσεις χρειάζονται άμεσα εργαλεία προστασίας ώστε να μπορέσουν να παραμείνουν ανταγωνιστικές στην Ευρωπαϊκή αγορά και να συνεχίσουν να επενδύουν.

Για τον λόγο αυτό ζητούν από την Ελληνική Κυβέρνηση:

Την άμεση ενεργοποίηση του πλαισίου CISAF, όπως αυτό βελτιώθηκε από το METSAF, που ανακοινώθηκε ως έκτακτο ευρωπαϊκό εργαλείο αντιμετώπισης των συνεπειών της κρίσης στη Μέση Ανατολή και της νέας ανόδου του ενεργειακού κόστους, ώστε περισσότερες από 700 ελληνικές μεταποιητικές επιχειρήσεις έντασης ενέργειας να αποκτήσουν έναν ορατό και σταθερό ορίζοντα τριετούς διάρκειας απέναντι στις ακραίες διακυμάνσεις των τιμών ηλεκτρικής ενέργειας.

Με ταυτόχρονη σύνδεση της ενίσχυσης με επενδύσεις πράσινης μετάβασης, ώστε σημαντικό μέρος (50%) της στήριξης να επανεπενδύεται σε έργα αποθήκευσης, ευελιξίας, ενεργειακής αποδοτικότητας, εξηλεκτρισμού και απανθρακοποίησης της παραγωγικής διαδικασίας.

Και τονίζουν: “Η βιομηχανία δεν ζητά προνομιακή μεταχείριση.  Ζητά ισότιμους όρους με τους Ευρωπαίους ανταγωνιστές της, ώστε να μπορέσει να διατηρήσει την παραγωγή, τις θέσεις εργασίας και να προβεί στις επενδύσεις που απαιτεί η πράσινη μετάβαση. Δεν απαιτείται να αναζητήσουμε ευφάνταστες λύσεις, αρκεί η αξιοποίηση χωρίς καθυστέρηση των ευρωπαϊκών εργαλείων  που ήδη υπάρχουν, παράλληλα με την προώθηση των αναγκαίων διαρθρωτικών παρεμβάσεων για τη μόνιμη μείωση του ενεργειακού κόστους. Η εφαρμογή των εργαλείων CISAF/METSAF είναι σήμερα η αναγκαία γέφυρα που θα επιτρέψει στις ελληνικές βιομηχανίες να παραμείνουν παραγωγικές, ανταγωνιστικές και να επενδύσουν στις καθαρές τεχνολογίες της επόμενης ημέρας”.

Την κοινή παρέμβαση υπογράφουν το Εμπορικό και Βιομηχανικό Επιμελητήριο Θεσσαλονίκης (ΕΒΕΘ), ο Σύνδεσμος Βιομηχανιών Ελλάδος (ΣΒΕ), ο Σύνδεσμος Εξαγωγέων (ΣΕΒΕ), ο Σύνδεσμος Βιομηχανιών Αττικής και Πειραιώς (ΣΒΑΠ), η Ελληνική Παραγωγή – Συμβούλιο Βιομηχανιών για την Ανάπτυξη, ο Σύνδεσμος Βιομηχανιών Θεσσαλίας & Στερεάς Ελλάδος (ΣΒΘΣΕ), ο Σύνδεσμος Βιομηχανιών Στερεάς Ελλάδας (ΣΒΣΕ), ο Σύνδεσμος Επιχειρήσεων και Βιομηχανιών Πελοποννήσου & Δυτικής Ελλάδος, η Πανελλήνια Ένωση Βιομηχανιών Επεξεργασίας Ξύλου (ΠΑ.Σ.Ε.ΒΙ.ΠΕ.), ο Σύνδεσμος Βιομηχανιών Πλαστικών Ελλάδος (ΣΒΠΕ), ο Σύνδεσμος Ελληνικών Χημικών Βιομηχανιών (ΣΕΧΒ), ο Σύνδεσμος Μεταλλευτικών Επιχειρήσεων (ΣΜΕ), ο Hellenic Export Packaging Association (HPPA), η Ένωση Βιομηχανιών Ηλιακής Ενέργειας (ΕΒΗΕ), η Ένωση Βιομηχανικών Καταναλωτών Ενέργειας (ΕΒΙΚΕΝ) και η Ένωση Βιομηχανιών Χάρτου Ελλάδος (ΕΒΙΧΕ).

Τι έχει κάνει η κυβέρνηση – και τι λείπει

Το υπουργείο Ενέργειας τον Απρίλιο ανακοίνωσε   βελτίωση του συντελεστή αντιστάθμισης του έμμεσου κόστους CO₂ και μείωση των ΥΚΩ για βιομηχανικούς καταναλωτές.  Η αντιστάθμιση CO₂ αφορά τον κίνδυνο διαρροής άνθρακα από το κόστος της ενεργειακής μετάβασης  και αφορά περίπου 40-50 μεγάλες μονάδες και έχει ως σκοπό την αντιστάθμιση του έμμεσου κόστους των δικαιωμάτων εκπομπών, όχι την κάλυψη ενός νέου spike στην τιμή ηλεκτρικής ενέργειας. Η μείωση των ΥΚΩ μειώνει ένα άλλο τμήμα του λογαριασμού, ενώ τα 200 εκατ. ευρώ του Modernisation Fund χρηματοδοτούν επενδύσεις οι οποίες μπορούν να περιορίσουν το ενεργειακό κόστος σε βάθος χρόνου.

Το κενό όμως που επισημαίνει σήμερα η βιομηχανία είναι διαφορετικό και αφορά τις 700 βιομηχανίες που στη μεγάλη πλειοψηφία τους δεν παίρνουντα έσοδα από τις αντισταθμίσεις. Και χρειάζονται ένα δίχτυ ασφαλείας, μπροστά στον κίνδυνο των ανοδικών τιμών ενέργειας. Σήμερα δεν υπάρχει μηχανισμός που να παρεμβαίνει άμεσα στο κόστος που δημιουργεί μια χονδρεμπορική αγορά των 160, 200 ή 250 ευρώ/MWh για τις εκατοντάδες ενεργοβόρες μεταποιητικές επιχειρήσεις.

Αυτό που ζητούν τώρα οι βιομηχανικοί φορείς είναι η άμεση ενεργοποίηση του CISAF ( Clean Industrial Deal State Aid Framework-Πλαίσιο Κρατικών Ενισχύσεων για τη Συμφωνία για Καθαρή Βιομηχανία), όπως έχει ενισχυθεί μέσω του METSAF (Middle East Crisis Temporary State Aid Framework
-Προσωρινό Πλαίσιο Κρατικών Ενισχύσεων για την Κρίση στη Μέση Ανατολή), ώστε να δημιουργηθεί μια γέφυρα προστασίας μέχρι να αποδώσουν οι μακροπρόθεσμες επενδύσεις σε ΑΠΕ, αποθήκευση και ενεργειακή αποδοτικότητα.

Η Κομισιόν υιοθέτησε το METSAF στις 29 Απριλίου 2026 και έδωσε στα κράτη-μέλη τη δυνατότητα να αυξήσουν την ένταση της ενίσχυσης στα σχήματα μείωσης της τιμής ηλεκτρισμού για ενεργοβόρες επιχειρήσεις από 50% έως 70%, καθώς και να συνδυάσουν, υπό όρους, αυτή τη βοήθεια με την αντιστάθμιση του έμμεσου κόστους CO₂. Το προσωρινό πλαίσιο ισχύει έως τις 31 Δεκεμβρίου 2026, γεγονός που καθιστά τον χρόνο κρίσιμο.

Οι άλλες χώρες χτίζουν άμυνα

 Το πρόβλημα για την ελληνική βιομηχανία δεν είναι μόνο ότι οι ελληνικές επιχειρήσεις πληρώνουν ακριβά αλλά και ότι οι ανταγωνιστές τους στην υπόλοιπη Ευρώπη αρχίζουν να αποκτούν μηχανισμούς προστασίας.

Στην κοινή ανακοίνωση των βιομηχανικών Συνδέσμων γίνεται αναφορά σε Γερμανία, Ιταλία, Βουλγαρία, Σλοβενία, Αυστρία και Ιρλανδία, οι οποίες αξιοποιούν ή προωθούν νέα ευρωπαϊκά εργαλεία για την προστασία της παραγωγικής τους βάσης.

Η πιο άμεση σύγκριση για την Ελλάδα είναι η Βουλγαρία. Για την περίοδο Ιουλίου 2026-Ιουνίου 2027 έχει προβλεφθεί πρόγραμμα 170 εκατ. ευρώ για ενεργοβόρες επιχειρήσεις, με επιλέξιμο έως το 50% της κατανάλωσης και κατώτατο επίπεδο τιμής μετά την ενίσχυση τα 50 ευρώ/MWh. Το 50% της βοήθειας πρέπει στη συνέχεια να κατευθυνθεί σε επενδύσεις απανθρακοποίησης, ενεργειακής απόδοσης ή ευελιξίας.

Δηλαδή, ο γείτονας ανταγωνιστής της ελληνικής βιομηχανίας μπαίνει στον ίδιο δύσκολο χειμώνα έχοντας έναν μηχανισμό που απορροφά μέρος του ενεργειακού σοκ, ενώ παράλληλα οδηγεί χρήματα σε επενδύσεις που μειώνουν το κόστος και στο μέλλον.

Η Ελλάδα, αντίθετα, εξακολουθεί να βασίζεται κυρίως στις μειώσεις ρυθμιζόμενων χρεώσεων, στις αντισταθμίσεις CO₂ και στη μακροπρόθεσμη στρατηγική ΑΠΕ και αποθήκευσης, χωρίς καμιά πρόβλεψη για το τι θα γίνει τους επόμενους μήνες.

Διαβάστε επίσης:

Βιομηχανία: Καμπανάκι για το ενεργειακό κόστος – Κίνδυνος για πάνω από 700 επιχειρήσεις

ΕΛΛΑΚΤΩΡ: Στα €11,4 εκατ. ο κύκλος εργασιών στο α’ εξάμηνο 2026 – Περιορίστηκαν σημαντικά οι ζημιές

Κηφισός: Δύο συλλήψεις για υπόθεση απόρριψης αποβλήτων – «Δεν είναι δικό μας το βυτίο», απαντά η μπισκοτοβιομηχανία Παπαδοπούλου