Μελέτης Μελετόπουλος στο mononews: Ο πόλεμος στο Ιράν είναι μέρος της μάχης ΗΠΑ – Κίνας

«Στο βάθος όλων βρίσκεται η κινεζική απειλή» εξηγεί ο δρ. Οικονομικών και Κοινωνικών Επιστημών του Πανεπιστημίου Γενεύης και δρ. Φιλοσοφίας του Πανεπιστημίου Αθηνών Καθηγητής, Μελέτης Μελετόπουλος, αναλύοντας στο mononews τον πόλεμο στο Ιράν και τους στόχους των εμπλεκομένων χωρών.

Ο κ. Μελετόπουλος σε μια γεωπολιτική ανάλυση με σαφήνεια και ακρίβεια εξηγεί τους στόχους του Ισραήλ, των ΗΠΑ και του Ιράν στον πόλεμο, απαντάει στο αν υπάρχει ενδεχόμενο γενικευμένης σύγκρουσης στη Μέση Ανατολή, κρίνει τις κινήσεις της ελληνικής κυβέρνησης, εξηγεί την αντικρουόμενη στάση της Τουρκίας και μας απαντάει για το αν υπάρχει η περίπτωση του χειρότερου ενδεχόμενου του πυρηνικού πολέμου.

Ακολουθεί το πλήρες κείμενο της συνέντευξης με τον κ. Μελέτη Μελετόπουλο:

Τι στρατηγικούς στόχους έχουν το Ιράν, το Ισραήλ και οι ΗΠΑ στην παρούσα σύγκρουση στη Μέση Ανατολή;

Λοιπόν, το Ισραήλ έχει ένα πολύ συγκεκριμένο στρατηγικό στόχο να εξαλείψει τη μόνη υπαρξιακή απειλή που εκπροσωπεί γι’ αυτό το Ιράν. Το Ιράν είναι μια χώρα που έχει κατ επανάληψή εκφράσει την επιθυμία του να εξαλείψει το Ισραήλ από τον χάρτη των πολιτισμένων κρατών. Υπάρχει ένα μένος εναντίον του Ισραήλ, εναντίον της ύπαρξης του Ισραήλ, δηλαδή είναι πραγματικά μια υπαρξιακή απειλή, εκπεφρασμένη, όχι υποθετική.

Άρα λοιπόν αυτό που θέλει το Ισραήλ είναι στην ουσία να υποχρεώσει το Ιράν να καταργήσει το πυρηνικό του πρόγραμμα, ενδεχομένως να προβεί σε αλλαγή καθεστώτος, δηλαδή να επιβληθεί ένα καθεστώς που έχει περισσότερο δυτικά χαρακτηριστικά και να φύγει ας πούμε αυτή η ομάδα των μουσουλμάνων ιερωμένων, των Αγιατολάχ, που κυβερνούν το Ιράν. Τώρα, οι Ηνωμένες πολιτείες έχουν τελείως διαφορετικό στόχο. Βλέπετε συγκλίνουν πολλοί στόχοι σε μια κρίση. Η Αμερική θέλει να διακόψει τη ροή πετρελαίου από το Ιράν προς τη Κίνα, προμηθεύεται ένα πολύ μεγάλο μέρος των πετρελαϊκών αποθεμάτων το 20% από το Ιράν.

Στο βάθος όλων βρίσκεται η κινεζική απειλή. Η Κίνα απειλεί, την Αμερικανική ηγεμονία, αναπτύσσεται ραγδαία. Βρίσκεται η σχέση Αμερικής-Κίνας σε αυτό που οι γεωπολιτικές αναλυτές ονομάζουν η παγίδα του Θουκιδίδη. Δηλαδή, όπως ο Θουκιδίδης περιγράφει ότι οι Σπαρτιάτες εξαπέλυσαν προληπτικό πόλεμο εναντίον της Αθήνας, διότι η Αθήνα μεγάλωνε και στο τέλος η Σπάρτη θα βρισκόταν, σε κίνδυνο να καταστεί δορυφόρος της Αθήνας, για αυτό και προεκλήθη ο Πελοποννησιακός πόλεμος, προληπτικά.

Αυτό λοιπόν συμβαίνει σήμερα. Η Αμερική θέλει να προλάβει την άνοδο της Κίνας, και ένα από τα μέσα είναι να της κόψει την ενέργεια. Επομένως η Αμερική έχει στόχο στο Ιράν, να διακόψει τη ροή πετρελαίου από τα στενά του Ορμούζ προς την Κίνα.

Τώρα το Ιράν, ο στόχος του είναι, αυτή τη στιγμή βρίσκεται σε, ας πούμε, σε μια έσχατη ανάγκη, καταρρέουν, τα πάντα, και αυτό που προσπαθεί να κάνει λοιπόν, είναι να διευρύνει το πεδίο της σύγκρουσης, εμπλέκοντας τη Σαουδική Αραβία, το Κατάρ, το Μπαχρέιν, τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, τη Συρία, τη Κύπρο, τη Τουρκία, ώστε καθώς η κρίση θα διευρύνεται, η Αμερική να μην μπορεί να διαχειριστεί αυτή τη συνεχώς διευρυνόμενη ανάσφιξη. Αυτά νομίζω ότι είναι τα κύρια στοιχεία της σύγκρουσης.

Υπάρχει ενδεχόμενο γενικευμένης σύγκρουσης στη Μέση Ανατολή;

Σε τέτοιου ίδιους κρίσεις, που έχουν ξεφύγει από κάθε λογικό πλαίσιο, δεν υπάρχει ικανότητα πρόβλεψης καμία. Η μόνη περίπτωση, η σύγκρουση αυτή να σταματήσει, είναι οι Αμερικανοί να κατορθώσουν, να ισοπεδώσουν τελείως το καθεστώς των Αγιατολάχ και κατά κάποιο τρόπο να επιβάλουν ένα καθεστώς της δικής τους επιλογής, μπορεί να είναι ένα μέρος του σημερινού καθεστώτος, που θα αποκηρύξει το πυρηνικό πρόγραμμα και θα δώσει σε αμερικανικές εταιρείες τα ιρανικά πετρέλαια.

Μπορεί να είναι ένα καθεστώς που θα επιστρέψει, εννοώ με τον Παχλεβί, ο οποίος θα επιβάλλει ένα δυτικού τύπου καθεστώς. Πολύ δύσκολα, αυτό το βλέπω. Θα μπορούσε να γίνει μόνο με αμερικανική Στρατιωτική και οικονομική βοήθεια.

Εν πάση περίπτωση, νομίζω ότι η κρίση θα μπορούσε να μαζευτεί σε μια τέτοια περίπτωση. Αν αυτοί, όμως, πολεμήσουν μέχρις εσχάτων, όπως φαίνεται ότι θέλουν να κάνουν, δηλαδή, αδιαφορώντας για τη ζωή και το θάνατο κλπ., τότε μπορεί η κρίση να παραταθεί και η παράταση μιας τέτοιας μείζονος κλίμακας κρίσης, μπορεί να οδηγήσει, ακόμα και σε διεθνείς επιπλοκές, τις οποίες δεν θέλω καν να φαντάζομαι.

Πώς βλέπετε τις κινήσεις της ελληνικής κυβέρνησης για την υπεράσπιση της Κύπρου;

Πάρα πολύ σωστά ο Δένδιας, πήγε επιτόπου στην Κύπρο και έστειλε εκεί και τη φρεγάτα Κίμων, όπως και κάποια άλλα πολεμικά πλοία και πολεμικά αεροπλάνα, πάρα πολύ σωστά τοποθέτησε στην Κάρπαθο οπλικά συστήματα, αλλά από εκεί και πέρα, υπάρχουν και ένα σωρό άλλα πράγματα τα οποία θα έπρεπε να γίνουν, τα οποία προς το παρόν δεν έχουν γίνει. Εύχομαι να γίνουν.

Κατά κάποιο τρόπο, η Ελλάδα είναι μέρος της κρίσης αυτής, η Ελλάδα δεν μπορεί λοιπόν να είναι μέρος της κρίσης, χωρίς να έχει προετοιμαστεί και για άλλου είδους προκλήσεις που ελπίζω να μην εμφανιστούν, αλλά μια κυβέρνηση πρέπει να τα προλαμβάνει όλα, αναφέρομαι σε θέματα εσωτερικά, εσωτερικής ασφάλειας.

Δεν ξέρουμε επίσης, δεν είδαμε ακόμα το ρόλο της Τουρκίας, εκεί είναι ένα μεγάλο διερώτημα, τι θα κάνει η Τουρκία, εκεί θέλει πάρα πολύ προσοχή. Δεν μπορώ όμως να το αναπτύξω περισσότερο αυτό γιατί περιμένουμε, δεν έχουμε στοιχεία. Βλέπετε, οι Τούρκοι τηρούν σιγή ιχθύος αυτή τη στιγμή.

Η Τουρκία καταδίκασε το Ιράν, κάλεσε τον Ιρανό πρέσβη για επίσημη διαμαρτυρία, ενώ παράλληλα Τούρκος στρατηγός προέβη σε δηλώσεις ότι στόχος της επίθεσης δεν ήταν η Τουρκία. Αυτή την αντικρουόμενη στάση, πού την αποδίδετε;

Είναι η κλασική, η Τουρκική διγλωσσία. Η Τουρκία προσπαθεί να διατηρήσει την επαφή της με τον Ισλαμικό κόσμο, στον οποίο ανήκει άλλωστε, αλλά και να μην κόψει δεσμούς με τη δύση. Δεν θα πάει μακριά η διγλωσσία.

Κάποια στιγμή η Τουρκία θα πρέπει να αποφασίσει με ποιον θα πάει και ποιον θα αφήσει.

Γυρνώντας στην εμπλοκή της Ελλάδας, μερίδα του ελληνικού λαού, θεωρεί ότι η Ελλάδα είναι στη λάθος μεριά του πολέμου. Εσείς τι κρίνετε;

Τώρα να μην λέμε ότι θέλουμε, η Ελλάδα είναι μέρος του δυτικού συστήματος. Ούτε προσάρτημα της Ρωσίας, ούτε προσάρτημα της Μέσης Ανατολής. Η Ελλάδα βρίσκεται στον άξονα, Αμερική – Ευρώπη -Ελλάδα – Κύπρος – Ισραήλ. Αυτός είναι ο κόσμος μας.

Από εκεί και πέρα, βεβαίως, θα πρέπει η Ελλάδα πρώτον να κοιτάξει όσο είναι δυνατό να μείνει έξω από τη σύγκρουση. Όσο είναι δυνατό, γιατί άμα σε μπλέξουν, σε σύγκρουση θα πρέπει να αμυνθείς. Π.χ. Αυτό που έγινε στην Κύπρο, τις προηγούμενες ώρες που εμφανίστηκε ένα drone να κατευθύνεται προς τη Λευκωσία, πρέπει να το αντιμετωπίσεις.

Άρα λοιπόν, πρέπει να διατηρηθούμε εκτός πολέμου, όσο αυτό είναι εφικτό και δυνατό και δεύτερον, εφόσον εμείς είμαστε στην πρώτη γραμμή του πυρός κατ’ ουσία αυτή τη στιγμή να απαιτήσουμε και εμείς τα δικά μας δικαιώματα. Δεν μπορεί η Ελλάδα να είναι η μόνη χώρα της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του NATO που απειλείται από γειτονική της χώρας, που η κυριαρχία της αμφισβητείται, που δέχεται ένα ιδιότυπο καθημερινό bullying και αυτό να μην το θέτει στο τραπέζι όταν μιλάει στο NATO, στην Ευρωπαϊκή Ένωση, με τους Αμερικανούς.

Πως να το κάνουμε; Αυτή τη στιγμή βασίζονται όλοι σε εμάς, η βάση της Σούδας και της Κύπρου χρησιμοποιούνται από την Αμερικανική Πολεμική Αεροπορία κ.λ.π. οπότε πρέπει να πούμε  στους Αμερικανούς ότι έχετε και εσείς κάποιες υποχρεώσεις απέναντι μας. Είμαστε σύμμαχοι, σας βοηθάμε χωρίς προϋποθέσεις αλλά πρέπει και εσείς να μας θωρακίσετε έναντί απειλητικών γειτόνων. Αυτό δεν το βλέπω να γίνεται λοιπόν, για να σας πω την δική μου άποψη σε αυτό που με ρωτήσατε δεν βλέπω η Ελλάδα να θέτει ζητήματα, εδώ η Ελλάδα υπογράφει με τους τούρκους σύμφωνα φιλίας, κάνουμε επισκέψεις και δεν θέτουμε τίποτα.

Ο θόλος Πυρηνικής Προστασίας που προτάθηκε από τον Γάλλο Πρόεδρο Μακρόν είναι μια καλή αρχή ως προς τη βοήθεια από τους συμμάχους μας;

Είναι μια εξαγγελία, μέχρι να γίνει πρέπει να το δούμε. Ασφαλώς, είναι θετικό και πρέπει να γίνει οπωσδήποτε και όλα αυτά όμως, πρέπει να γίνουν συντονισμένα. Δεν μπορεί να κάνει η Γαλλία δικές τις κινήσεις χωρίς τη συνεργασία και την συμφωνία της Αμερικής ή να κινείται το NATO ερήμην της Αμερικής. Το NATO οπωσδήποτε δεν μπορεί να κινείται έτσι. Δεν μπορεί η Ευρωπαϊκή Ένωση με τη Γαλλία πρωτοστατούσα να αναθέτουν στην Τουρκία την άμυνα της Ευρώπης.

Το Rearm Europe εννοώ στο οποίο έχουν ενσωματώσει την Τουρκία ως βασικό παράγοντα. Λοιπόν, θέλω να πω ότι αυτά χρειάζεται από πλευράς ελληνικής μια πολύ σοβαρή διαχείριση στην οποία να πρωτεύει το εθνικό Συμφέρον το οποίο τίθεται εντός του ευρύτερου συμμαχικού συμφέροντος αλλά το επίκεντρο ο πυρήνας, είναι το εθνικό μας συμφέρον.

Γυρνώντας πίσω στον πόλεμο, αφήσατε να εννοηθεί ότι υπάρχουν ενδεχόμενα χειρότερης κλιμάκωσης. Υπάρχει περίπτωση πυρηνικής κλιμάκωσης;

Όχι, δεν υπάρχει ενδεχόμενο πυρηνικής κλιμάκωσης. Κατά αρχήν, πριν από την πυρηνική κλιμάκωση, πρέπει να δούμε αν θα εμπλακούν πυρηνικές χώρες σε αυτήν κρίση. Εννοώ που θα υποστηρίζουν το Ιράν. Η μόνη πυρηνική χώρα που μπορεί να υποστηρίξει το Ιράν, είναι η Ρωσία.

Δεν υπάρχει άλλη χώρα που θα μπορούσε να εμπλακεί, για να υποστηρίξει το Ιράν, και στη συνέχεια αυτό να εκτραπεί σε ένα πυρηνικό πόλεμο μεταξύ των δύο πλευρών. Λοιπόν, δεν βλέπω ότι η Ρωσία έχει καμία διάθεση να εμπλακεί, και πώς να εμπλακεί άλλωστε η Ρωσία, τη στιγμή που έχει το μέτωπο της Ουκρανίας ορθάνοιχτο. Επίσης δεν μπορεί να εμπλακεί η Ρωσία σε ένα πόλεμο, εναντίον των Ηνωμένων Πολιτειών, του NATO και της Ευρώπης, γιατί δεν έχει καμία πιθανότητα.

Επομένως δεν το βλέπω, αν όμως, ενεπλέκετω η Ρωσία, χρησιμοποιώ υποθετικό χρόνο, τότε ναι θα μπορούσαμε να πάμε σε μια παγκόσμια σύγκρουση, και αυτή η παγκόσμια σύγκρουση θα μπορούσε σε δεύτερο χρόνο να οδηγήσει σε χρήση πυρηνικών. Δεν το βλέπω πολύ ορατό στο ορίζοντα. Αλλά, να σας πω κάτι, δυστυχώς στην παγκόσμια ιστορία, ποτέ μη λες ποτέ.

Για αυτό και πρέπει να είμαστε πολύ προσεκτικοί. Και ελπίζω να έχουν την αυτοσυγκράτηση οι μεγάλες δυνάμεις, να σταματήσουν κάπου.

Διαβάστε επίσης:

Άγγελος Συρίγος στο mononews: Ποιοι κερδίζουν, ποιοι χάνουν και τι φέρνουν οι εξελίξεις στο Ιράν

Ελληνοτουρκικά: Δεριζιώτης, Δεσποτόπουλος, Σταθακόπουλος αποτιμούν τη συνάντηση Μητσοτάκη–Ερντογάν

Υπόθεση Κατασκοπείας: Από την Τανάγρα στον Σμήναρχο – Μια αλυσίδα κινεζικής διείσδυσης στο NATO