“Δεν υπάρχει άλλο τραπεζικό σύστημα στην Ευρώπη με τέτοια θωράκιση, που έχει ελεγχθεί πλήρως τρεις φορές  με  ενδελεχή stress tests”. Με αυτή του την αναφορά, ο πρόεδρος της Eurobank, Νικόλαος Καραμούζης, έδωσε το στίγμα των ελληνικών τραπεζών, απευθυνόμενος σε Αμερικανούς επενδυτές – και όχι μόνο -, στο συνέδριο της Capital Link στην  Νέα Υόρκη.

Χαρακτήρισε εξαιρετικά ευοίωνες τις προοπτικές του ελληνικού τραπεζικού συστήματος, όσον αφορά στην εξέλιξη της χρηματιστηριακής τους αξίας, καταγράφοντας ως μείζονα πρόκληση τη διαχείριση των προβληματικών δανείων. “Το εγχώριο τραπεζικό σύστημα διαθέτει σήμερα προβλέψεις συνολικού ύψους 57 δισ. ευρώ, ικανές να επιτρέψουν το μετασχηματισμό σημαντικού ύψους προβληματικών δανείων σε υγιή”.

Σχετικά με την ολοκλήρωση της ανακεφαλαιοποίησης των τραπεζών, ο ισχυρός άνδρας της Eurobank υποστήριξε ότι σήμερα το εγχώριο τραπεζικό σύστημα διαθέτει υπερεπάρκεια κεφαλαίων και δεν θα χρειαστεί άλλες αυξήσεις, εκτός αν η χώρα εισέλθει σε νέα περιπέτεια εξόδου από το ευρώ. Αυτό, σε συνδυασμό με την εκτιμώμενη επιστροφή στην κερδοφορία των τραπεζών το 2016, οδηγεί σε πολύ ικανοποιητικές προϋποθέσεις, ώστε οι τράπεζες να επιστρέψουν στην κανονική τους δουλειά, όπως χαρακτηριστικά είπε. Δηλαδή, στη χρηματοδότηση της οικονομίας, της ανάπτυξης και των πελατών.

Αν, μάλιστα, όπως είπε, υπάρξει βελτίωση της ρευστότητας (κυρίως με την επιστροφή των καταθέσεων και την πρόσβαση στις διεθνείς αγορές, εξέλιξη η οποία προϋποθέτει την πιστή εφαρμογή του προγράμματος, τη διαμόρφωση του σταθερού πολιτικού κλίματος και την άρση των περιορισμών στην κίνηση κεφαλαίων), τότε οι συνθήκες θα είναι ιδιαίτερα ευνοϊκές.

Παρά το γεγονός ότι μίλησε για ταχύτατα βελτιούμενο κλίμα για την Ελλάδα, με αυξανόμενο ενδιαφέρον ξένων επενδυτών και το Grexit risk να έχει περιοριστεί σημαντικά, κατέγραψε τρία στοιχεία κινδύνου:

Α)  Πολιτική σταθερότητα και ενίσχυση της πολιτικής και κοινωνικής συναίνεσης

Β) Αντοχή της κοινωνίας και ομαλή απορρόφηση των πρόσθετων μέτρων λιτότητας

Γ) Διαμόρφωση μιας αποτελεσματικής αναπτυξιακής στρατηγικής με προσέλκυση ξένων κεφαλαίων και επενδύσεων που θα στηρίζεται στην ισχυρή ανάκαμψη των ιδιωτικών επενδύσεων και τη σημαντική στροφή της παραγωγικής φάσης προς τις εξαγωγές και την υποκατάσταση των εισαγωγών.