Μια καρέκλα, ένα καπέλο, ένα μαχαίρι: Υπάρχοντα αμερικανών προέδρων σε δημοπρασία

Από την κουνιστή καρέκλα του Τζον Φιτζέραλντ Κένεντι ως το μαχαίρι τσέπης του Αβραάμ Λίνκολν και από τα εισιτήρια θεάτρου της βραδιάς που δολοφονήθηκε ο τελευταίος ως τη Διακήρυξη της Ανεξαρτησίας των Ηνωμένων Πολιτειών, μια σειρά από αντικείμενα, που συνδέθηκαν στενά με την Ιστορία και τους κατόχους τους, βγαίνουν σε δημοπρασία την 1η Ιουλίου στον οίκο Christie’s στη Νέα Υόρκη. Όλα από την περίφημη συλλογή του Τζιμ Έρσεϊ, του δισεκατομμυριούχου επιχειρηματία, που ήταν κύριος ιδιοκτήτης της ομάδας αμερικανικού ποδοσφαίρου Ιντιανάπολις Κολτς ως το θάνατό του πέρυσι. Μια τεράστια συλλογή αποτελούμενη σε μεγάλο βαθμό από μουσικά όργανα -κυρίως κιθάρες που σχετίζονται με την ροκ- αλλά και πολύ σημαντικά ιστορικά ντοκουμέντα, όπως χειρόγραφα και διάφορα αντικείμενα, επίσης κινηματογραφικά και αθλητικά αναμνηστικά και άλλα.

Συγκεκριμένα, όμως, στην επικείμενη δημοπρασία βγαίνουν αντικείμενα που έχουν σχέση με τις δύο εμβληματικές μορφές της Αμερικανικής Ιστορίας, τον Κένεντι και τον Λίνκολν καθώς και ιστορικά έγγραφα. Η κουνιστή καρέκλα του Κένεντι είναι ένα από αυτά, καθώς ο αμερικανός πολιτικός υποφέροντας από χρόνιους πόνους την πλάτη εξ αιτίας μιας σειράς τραυματισμών είχε τη σύσταση από τη γιατρό του δρα Τζάνετ Τράβελ για το συγκεκριμένο κάθισμα λόγω των εργονομικών πλεονεκτημάτων του. Η κουνιστή καρέκλα έγινε έτσι κεντρικό στοιχείο της καθημερινής ζωής και της δημόσιας εικόνας του Κένεντι, κατά τη διάρκεια μάλιστα της προεδρίας του, είχε παραγγείλει δώδεκα τέτοιες καρέκλες, που προορίζονταν για τον Λευκό Οίκο, το Καμπ Ντέιβιντ και το Air Force One.

Οι καρέκλες είχαν κατασκευαστεί χειροποίητα από τον Λόρενς Τζ. Αράτα, ο οποίος συνεργάστηκε στενά με την δρα Τράβελ για να προσαρμόσει το κάθισμα στις ανάγκες του προέδρου, προσθέτοντας μία προστατευτική ταπετσαρία αλλά και κάνοντας κάποιες άλλες τροποποιήσεις.

Η τωρινή καρέκλα είχε δωριθεί από τον Κένεντι στον Γουίλιαμ Άβερελ Χάριμαν κατά τον διορισμό του το 1961 ως βοηθού υπουργού Εξωτερικών για τις Υποθέσεις της Άπω Ανατολής. Ο Χάριμαν είχε προηγουμένως υπηρετήσει ως Κυβερνήτης της Νέας Υόρκης και αργότερα έγινε ανώτερος διπλωμάτης και έμπιστος σύμβουλος τόσο του Κένεντι όσο και του Λίντον Μπ. Τζόνσον. Η εκτίμησή της είναι από 300.000 ως 600.000 δολάρια.

Εισιτήριο για δολοφονία

Από 100.000 ως 250.000 δολάρια εκτιμώνται τα δύο εισιτήρια θεάτρου που σχετίζονται με την βραδιά κατά την οποία δολοφονήθηκε ο Αβραάμ Λίνκολν. Ήταν 14 Απριλίου του 1865 και ενώ παρακολουθούσε το έργο «Ο αμερικανός εξάδελφος μας» στο Φορντ Θίατερ στην Ουάσιγκτον, όταν ο αμερικανός πρόεδρος είχε πέσει νεκρός από το χέρι του υποστηρικτή της Συνομοσπονδίας John Wilkes Booth. Εκείνη την εποχή, κατά τη διάρκεια του πολέμου, το Θέατρο Φορντ ήταν ένα κομβικό σημείο της βραδινής κοινωνικής ζωής στην πρωτεύουσα. Όσο για τα εισιτήρια αντιστοιχούσαν σε θέσεις που βρίσκονταν ακριβώς απέναντι από το προεδρικό θεωρείο, όπου κάθονταν οι Λίνκολν.

Ένα χρόνο νωρίτερα, τον Ιούνιο του 1864 ο Αβραάμ Λίνκολν είχε αποδεχτεί την πρόσκληση να επισκεφθεί την Μεγάλη Υγειονομική Έκθεση που γινόταν στη Φιλαδέλφεια. Η έκθεση είχε οργανωθεί για να συγκεντρωθούν χρήματα για τους στρατιώτες που πολεμούσαν στον Εμφύλιο και γι’ αυτό ήταν ιδιαιτέρως σημαντική. Η εκδήλωση μάλιστα ήταν πολύ επιτυχημένη καθώς συγκεντρώθηκαν πάνω από ένα εκατομμύριο δολάρια, ποσό τεράστιο εκείνη της εποχή. Έτσι ως ένδειξη ευγνωμοσύνης, οι διοργανωτές της προσέφεραν στον Λίνκολν αυτόν τον χειροποίητο και ειδικά κατασκευασμένο σουγιά τσέπης από φίλντισι με το όνομά του ένθετο σε χρυσό. Τώρα το μαχαίρι προσφέρεται με τιμή εκτίμησης από 200.000 ως 300.000 δολάρια και συνοδεύεται από μία ευχαριστήρια επιστολή του Λίνκολν, με ημερομηνία Οκτωβρίου 1864, στην οποία αναφέρεται στην «πολύ όμορφη και έξυπνα κατασκευασμένη πικετοφορία, συνοδευόμενη από την ευγενική σας επιστολή παρουσίασης».

Ο υποψήφιος των σιδηροδρόμων

Κατά τη διάρκεια των εκλογών του 1860, η εικόνα του Αβραάμ Λίνκολν ως «The Rail Splitter» είχε γίνει ένα ισχυρό σύμβολο της εκστρατείας που απευθυνόταν σε ψηφοφόρους της εργατικής τάξης. Αν και ο ίδιος ήταν γνωστός για τη δύναμη και την ικανότητά του με τους σιδηροδρόμους, το ίδιο το παρατσούκλι είχε εμφανιστεί μόλις το 1860 μέσω των προσπαθειών του Ρίτσαρντ Τζ. Όγκλεσμπι και του εξαδέλφου του Λίνκολν Τζον Χανκς. Οι δυο τους είχαν ανακτήσει ράγες από φράχτη και τις επέδειξαν στο συνέδριο των Ρεπουμπλικανών του Ιλινόις στο Ντεταρούρ με ένα πανό που προωθούσε τον μελλοντικό πρόεδρο ως τον «Υποψήφιο Σιδηροδρόμων».

Η επίδειξη κινητοποίησε τους αντιπροσώπους και ενίσχυσε τη δημοτικότητα του Λίνκολν σε εθνικό επίπεδο ενώ σύντομα, ένα «Rail Splitter Clubs» σχηματίστηκε σε όλο το βορρά και η ζήτηση αυξήθηκε για μπαστούνια ως αναμνηστικά που κατασκευάζονταν από παλιές ράγες. Το συγκεκριμένο αντικείμενο που είναι χαραγμένο από τη μία πλευρά του ασημένιου καπακιού προσφέρεται με εκτίμηση από 7.000-10.000 δολάρια.

Το δώρο που δεν δόθηκε ποτέ

Στις 22 Νοεμβρίου 1963, ο Τζον Φιτζέραλντ Κένεντι 0πυροβολήθηκε θανάσιμα από τον Λι Χάρβεϊ Όσβαλντ ενώ επέβαινε στην προεδρική αυτοκινητοπομπή στο κέντρο του Ντάλας. Εν αναμονή ωστόσο αυτής της τραγικής, τελικά, επίσκεψης του προέδρου, ο κυβερνήτης του Τέξας Τζον Κόναλι είχε παραγγέλλει από το Joseph’s Man’s Shop ένα καπέλο Στέτσον για να δοθεί στον πρόεδρο. Το καπέλο θα προσφερόταν στον Κένεντι το βράδυ εκείνης της ημέρας σε ένα δείπνο συγκέντρωσης χρημάτων στο Ώστιν, που δεν έγινε ωστόσο ποτέ. Αυτό το υπόλευκο καπέλο όμως, με τα χρυσά αρχικά «JFK» ανάγλυφα στον εσωτερικό δακτύλιο αντιπροσωπεύει μια συγκινητική υπενθύμιση μιας κρίσιμης στιγμής στην αμερικανική ιστορία. Στη δημοπρασία προσφέρεται από 60.000 ως 80.000 δολάρια.

Το ακριβότερο όμως αντικείμενο της δημοπρασίας με εκτίμηση από 2 έως 3 εκατομμύρια δολάρια είναι ένα αντίγραφο της Διακήρυξης της Ανεξαρτησίας του 1823, καθώς, σχολαστικά φιλοτεχνημένο από τον χαράκτη και λιθογράφο William J. Stone παραμένει το πιο ακριβές από όλα όσα έχουν διασωθεί. Συγκεκριμένα, το 1820, 44 χρόνια μετά την υιοθέτηση της Διακήρυξης της Ανεξαρτησίας από το Κογκρέσο και την υπογραφή της στη Φιλαδέλφεια, ο John Quincy Adams, τότε υπουργός Εξωτερικών, ανέθεσε στον Stone να εκτελέσει ένα αντίγραφο πλήρους κλίμακας, καθώς το πρωτότυπο ήταν πλέον σχεδόν δυσανάγνωστο. Μετά από τρία χρόνια επίπονης εργασίας, ο Stone ολοκλήρωσε πράγματι το έργο και το υπουργείο Εξωτερικών ενέκρινε την εκτύπωση 200 αντιτύπων σε περγαμηνή ενώ η διανομή ξεκίνησε τον Ιούνιο του 1824.

Σήμερα, μόνο το 25% περίπου των πρωτοτύπων σώζεται εκ των οποίων δώδεκα παραμένουν σε ιδιωτική ιδιοκτησία ενώ άλλα εννέα ανήκουν σε ιδιώτη συλλέκτη που σχεδιάζει να τα δωρίσει. Τα υπόλοιπα βρίσκονται σε θεσμικές συλλογές.

Διαβάστε επίσης:

Η ανασκαφή της τέχνης: Μια έκθεση για την επανερμηνεία του παρελθόντος σήμερα

Ένας νεαρός ποταμός, πηγή πλούτου αρχαίας ελληνικής πόλης στη Μικρά Ασία

Μια ιστορική στιγμή: Η δυτική όψη του Παρθενώνα αποκατεστημένη ύστερα από 220 χρόνια