Πρώτος πληθυντικός: «Αποτύχαμε». Υπόσχεση για επιστροφή κλεμμένων: «Όποιος αποδεδειγμένα έλαβε ευρωπαϊκούς πόρους που δεν δικαιούται, θα κληθεί να τους επιστρέψει». Κριτική στα κομματόσκυλα μιλώντας για «πελατειακές συμπεριφορές ρουσφετολογικού χαρακτήρα, δυστυχώς και από τη δική μας παράταξη».

Είναι προφανής η στρατηγική του Κυριάκου Μητσοτάκη. Από εδώ το κόμμα μου κι από εκεί η κυβέρνησή μου, δυο ξεχωριστές οντότητες. Απευθύνεται στους έντιμους νεοδημοκράτες, που πληρώνουν φόρους, θέλουν μεταρρυθμίσεις και χρηστή διοίκηση. Απευθύνεται επίσης σε όλους τους «εγώ δεν είμαι Δεξιός αλλά στηρίζω Κυριάκο». Η Νέα Δημοκρατία μετατρέπεται σε «Νέα Μητσοτακία», όπου ο πρόεδρος λέει όσα θέλουν να ακούσουν όλοι οι ψηφοφόροι που γίνονται έξαλλοι με το σκάνδαλο των επιδοτήσεων.

Με την ανακοίνωσή του ο πρωθυπουργός απέφυγε να τα ρίξει σε προηγούμενους, να θυμηθεί τα πακέτα Ντελόρ, το σκάνδαλο του καλαμποκιού, τα δάνεια της Αγροτικής Τράπεζας που δεν αποπληρώθηκαν ποτέ. Δεν χρειαζόταν να μιλήσει για όλα τούτα, στην περιφέρεια μιλάνε οι τοίχοι. Οι επιδοτήσεις έγιναν επαύλεις ιδιωτών, έγιναν γραφεία, κέντρα, έδρες που δεν λειτούργησαν ποτέ. Στην περιφέρεια έχουν μάτια και βλέπουν, ξέρουν ποιος ήταν ξεβράκωτος και εν μια νυκτί φόρεσε μεταξωτά βρακιά. Ξέρουν τις συγγένειες, τις κουμπαριές, τις φιλίες, τα ένσημα στα κόμματα, ξέρουν ποιος πήρε, πόσα πήρε, πώς τα πήρε.

Είπε λοιπόν ο Κυριάκος Μητσοτάκης: «Από εμένα δεν πρόκειται να ακούσετε κανένα συμψηφισμό με το παρελθόν, στη λογική “και οι άλλοι τα ίδια έκαναν”. Μας εμπιστευτήκατε για να αλλάξουμε τα κακώς κείμενα και όχι για να τα διαιωνίσουμε». Αποφεύγει λοιπόν τη συνήθη πρακτική, όπου κάθε συζήτηση για πολιτική ευθύνη καταλήγει στο ρόλο του Πετρόμπεη Μαυρομιχάλη. Αυτό έχει κουράσει τους ψηφοφόρους και εννοούμε όλων των κομμάτων. Να μην λέει κανείς αρχηγός «έσφαλλα» και να αναζητεί αναλογία σε κακοδιαχείριση στο παρελθόν. Ο Μητσοτάκης κάνει την επικοινωνιακή διαφορά ομολογώντας «Έγιναν σημαντικές προσπάθειες εξυγίανσης. Όμως ας είμαστε ειλικρινείς. Αποτύχαμε».

Ποιο είναι το ακροατήριο του Μητσοτάκη; Σίγουρα όχι εκείνοι που εμπλέκονται στις απατεωνιές και αποτελούν μειοψηφία. Σε κάθε έναν που εξαπάτησε αντιστοιχούν εκατοντάδες που θύμωσαν. Όταν λοιπόν ο πρωθυπουργός χρησιμοποιεί πρώτο πληθυντικό, όταν συμμερίζεται τον θυμό, διευρύνει το κοινό που ταυτίζεται μαζί του. Ταυτίζεται ασυναίσθητα αλλά μακροπρόθεσμα, ειδικά όταν δεν υπάρχει αντιπολίτευση. Το μήνυμα που θα έπρεπε να στέλνει το Κέντρο και η Αριστερά, το στέλνει ο πρωθυπουργός, υιοθετώντας την παγκόσμια στρατηγική όπου οι ταμπέλες καταργούνται και οι πολιτικοί εμφανίζονται ως διαχειριστές δίχως ιδεολογικό βάρος.

Αναφέρθηκε σε μεταρρυθμίσεις. Ενέταξε τον αμαρτωλό Οργανισμό στην Αρχή δημοσίων εσόδων. Έκοψε κεφάλια διώχνοντας έναν υπουργό και τρεις υφυπουργούς. Ίσως καρατομήσει και το άλλο μπουμπούκι της Κρήτης. Θα ζητήσει επιστροφή των επιδοτήσεων. Στο δια ταύτα: ο ίδιος δίνει τη λύση στα προβλήματα που δημιουργούν στελέχη του κόμματος. Με αυτό το αφήγημα διώχνει τη μειοψηφία που κλέβει και προσπαθεί να προσελκύσει την πλειοψηφία. Σε επίπεδο επικοινωνίας κερδάει. Αν δεν αλλάξουν τα άλλα κόμματα, θα βαρεθούμε να τον βλέπουμε. Θα μπαινοβγαίνει στο Μαξίμου με μαγκούρα και καμπούρα.