Ποιος είναι ο ρόλος ενός κυβερνητικού εκπροσώπου; Το λέει ο τίτλος του: να εκπροσωπεί την κυβέρνηση, να μιλάει για το έργο, να εξηγεί τι έκανε και τι δεν έκανε ο πρωθυπουργός. Η δουλειά του δεν είναι να κάνει αντιπολίτευση στην αντιπολίτευση. Η δουλειά του δεν είναι να κάνει επίθεση σε πρόσωπα. Ο Παύλος Μαρινάκης με τις προσβολές εναντίον του Αλέξη Τσίπρα έκανε δουλειά κομματάρχη δεκαετίας του ’80.

Ο πρώην πρωθυπουργός έδωσε μια συνέντευξη. Καλή, κακή, μας είναι αδιάφορο στην παρούσα συζήτηση. Του ζήτησε μια εφημερίδα διεθνούς εμβέλειας να πει το κοντό του και το μακρύ του για την οικονομία, για τα λάθη του και τα λοιπά και τα λοιπά. Δεν είναι δουλειά του κυβερνητικού εκπροσώπου να ασκήσει κριτική σε όσα ανέφερε ο Αλέξης Τσίπρας σε δημοσιογράφο της Le Monde. Έπρεπε να περιοριστεί σε ένα σχόλιο «ουδέν σχόλιον» και να είναι έτοιμος εφόσον ήξερε ότι οι δημοσιογράφοι θα τον τσιγκλίσουν.

Τί είπε; Ανάμεσα σε άλλα το εξής απρεπές: «Στον μόνον που έχει λείψει ο κ. Τσίπρας είναι στους 17.000 βαρυποινίτες, εγκληματίες, βιαστές, δολοφόνους, εμπόρους ναρκωτικών που αποφυλακίστηκαν επί των ημερών του με τις αλλαγές που είχαν κάνει, τους περίφημους νόμους που είχαν περάσει, την αλλαγή του Ποινικού Κώδικα. Ήταν η ευτυχέστερη περίοδος για τους έγκλειστους των φυλακών». Η πρώτη εντύπωση ήταν ότι η φράση προέρχεται από κάποια σατιρική ιστοσελίδα σαν «Το κουλούρι». Φευ, η δήλωση ήταν γνήσια.

Τί έκανε; Τον ανέβασε σε αρχηγικό βάθρο. Ο Μαρινάκης, που εκπροσωπεί κοτζάμ κυβέρνηση, πήρε έναν απλό βουλευτή, έναν από τους 300, έναν από αυτούς που ξεχνάνε ακόμη κι αν τον έχουμε σταυρώσει, και τον αναβάθμισε σε συνομιλητή. Από τη μια η κυβέρνηση, από την άλλη ένας ισάξιος αντίπαλος.

Η υπέρβαση του θεσμικού ρόλου του Μαρινάκη δείχνει έναν κάποιο φόβο. Δεν ξέρει επακριβώς ποια είναι τα σχέδια του Τσίπρα. Θα φτιάξει άραγε νέο κόμμα; Θα προσπαθήσει να ξαναπάρει το παλιό; Θα ενώσει τα κομμάτια της σπασμένης Αριστεράς; Αν δεν πρόκειται για φόβο, μπορούμε να μιλήσουμε για αναστάτωση, για ενόχληση μέσα στο ίδιο το Μέγαρο Μαξίμου. Αν ήταν ασήμαντο το μέσο ενημέρωσης στο οποίο δόθηκε η συνέντευξη, αν ήταν ασήμαντος και τελειωμένος ο Αλέξης Τσίπρας, δεν θα υπήρχε τέτοια ένταση.

Δεν είναι ούτε ασήμαντος ούτε τελειωμένος ο πρώην πρωθυπουργός. Και όλα δείχνουν ότι η Δεύτερη Φορά Αριστερά είναι πιο καλά σχεδιασμένη, πιο ώριμη, ίσως λιγότερο αριστερή.