Χιλιάδες πολίτες, με επικεφαλής ελεύθερους επαγγελματίες διαδηλώνουν –σωστά – με το προειδοποιητικό και συναισθηματικά φορτωμένο σύνθημα «κάτσε καλά Κατρούγκαλε.» Η …επανάσταση της γραβάτας, όμως, είναι καθαρά σουρεαλιστική: το σχέδιο Κατρούγκαλου δεν περνά όχι από την κοινωνία αλλά ούτε –πολύ περισσότερο — από τους δανειστές μας. Χαμένα πυρομαχικά.

Βέβαια, η βαθιά διχασμένη και κατακερματισμένη ελληνική κοινωνία πεισματικά εθελοτυφλεί, μη αποδεχόμενη την αναγκαία και αναπόφευκτη ασφαλιστική μεταρρύθμιση. Η εύκολη εξήγηση είναι ότι διάφορες ομάδες συμφερόντων συσπειρώνονται –κατά περίπτωση — και την εμποδίζουν διότι θίγονται τα κεκτημένα τους. Εξήγηση ορθή αλλά ανεπαρκής. Το κύριο πρόβλημα βρίσκεται στον πολιτικό κόσμο και την αδυναμία του να υπερβεί –πάλι κατά περίπτωση –τα δεσμά του κομματικού συμφέροντος. Οι προτάσεις του υποφέρουν έτσι από την έλλειψη του γενικά αποδεκτού αισθήματος δικαίου. Οι θυσίες κατανέμονται με λάθος κριτήρια.

Ο Κώστας Σημίτης βρέθηκε μπροστά στο τείχος που ύψωσε το βαθύ ΠΑΣΟΚ και τράπηκε σε άτακτη υποχώρηση. Η ΝΔ – μόνη της ή σε συνεργασία με το Βενιζελικό ΠΑΣΟΚ έκανε δήθεν μεταρρυθμίσεις ψηφίζοντας νόμους που δεν εφάρμοζε. Και η ιδεοληπτική κυβέρνηση Σύριζα προτείνει μεταρρύθμιση που δεν συνάδει καν με την ιδεολογία της. Πως γίνεται αυτό; Δεν είναι απλά η ατολμία. Είναι πρωταρχικά η αντικειμενική αδυναμία να συμβαδίσει η ιδεολογία με την πραγματικότητα.

Καμία ασφαλιστική μεταρρύθμιση δεν θα περάσει – είτε από την κοινωνία είτε από τους δανειστές – αν δεν εξασφαλίζει τη βιωσιμότητα του συστήματος τουλάχιστον σε βάθος δύο γενεών. Αν δεν συνδέεται στενά με μέτρα άμεσης τόνωσης της ανάπτυξης. Αν δεν καταργήσει τις εξόφθαλμες αδικίες – όπως τη σύνταξη στα 15 χρόνια, τις απαράδεκτες επιδοτήσεις σε ταμεία όπως π.χ. της ΔΕΗ, τις οριζόντιες περικοπές στους αναξιοπαθούντες. Κι αν δεν υιοθετήσει την υποχρεωτική «χρήση» τριών ασφαλιστικών πυλώνων: του κρατικού, του επαγγελματικού και του ιδιωτικού.

Η κυβέρνηση δεν έχει άλλο χρόνο. Έτσι όπως πάει θα βιώσει ξανά –κι εμείς μαζί της – την περίοδο του Ιουλίου – Αυγούστου 2015.