Το ζήτημα της περικοπής των συντάξεων αποτέλεσε και αποτελεί – ακόμη και μετά τη «γιορτινή διάθεση» της ΔΕΘ – ένα μεγάλο πονοκέφαλο για την κυβέρνηση Τσίπρα.

Η δέσμευση για περικοπή της προσωπικής διαφοράς στις συντάξεις, από τις αρχές του 2019, αποτελεί πάγιο αίτημα του ΔΝΤ και μάλιστα έχει νομοθετηθεί.

Σημειώνεται ότι το μέτρο μπορεί να οδηγήσει σε μείωση μέχρι και το 18% της συνολικής σύνταξης.

Το πρόβλημα έγκειται στο γεγονός ότι η πρόβλεψη για μη περικοπή που άφησε να εννοηθεί στην ομιλία του ο Αλέξης Τσίπρας βρίσκει «τοίχο» στο εξωτερικό. Αυτό διότι αφενός μεν το ΔΝΤ έχει ξεκάθαρα ταχθεί υπέρ των μειώσεων, αφετέρου δε και οι Ευρωπαίοι εταίροι δεν επιδεικνύουν σύμπνοια στους σχεδιασμούς και τις προθέσεις της ελληνικής κυβέρνησης.

Και μπορεί στελέχη της να διαβεβαιώνουν ότι όλα έχουν δρομολογηθεί, παρόλα αυτά τίποτε δεν είναι δεδομένο – ιδιαίτερα όσον αφορά το Βερολίνο. Διότι συναίνεση από την Ευρώπη σημαίνει αυτόματα συναίνεση από το Βερολίνο.

Το γεγονός ότι κανείς από τους δανειστές δεν έχει ταχθεί υπέρ των σχεδιασμών Τσίπρα για το επίμαχο ζήτημα ήταν και ο λόγος που η διατύπωση του πρωθυπουργού τόσο στην ομιλία όσο και στη συνέντευξη Τύπου – ήταν πολύ προσεκτική σε ό,τι αφορά τις συντάξεις.

Κατά καιρούς η Κομισιόν και άλλα ευρωπαϊκά όργανα έχουν δώσει τα εύσημά τους στην πρόοδο της Ελλάδας για τα δημοσιονομικά της, ωστόσο τις τελικές αποφάσεις τις λαμβάνει το Eurogroup το οποίο μέχρι στιγμής τηρεί σιγή ιχθύος.

Πρακτικά, το μέτρο της περικοπής θα μπορούσε όντως να ανασταλεί, αλλά λιγότερο βέβαιο είναι εάν θα μπορούσε να καταργηθεί. Η αναστολή μπορεί να γίνει για μικρό χρονικό διάστημα, όπως π.χ. για έξι μήνες, όμως κάποια στιγμή οι μειώσεις θα πρέπει να γίνουν.

Πολιτικοί αναλυτές εκτιμούν ότι η αναβολή και το διάστημα που θα ακολουθήσει θα μπορούσαν να αποτελέσουν μια καλή περίοδο για τη διεξαγωγή εκλογών. Και μπορεί ο πρωθυπουργός να αντέτεινε πως στοχεύει στην εξάντληση της τετραετίας έως τον Οκτώβριο του 2019, ωστόσο άφησε όλα τα ενδεχόμενα ανοικτά. Ας μην ξεχνάμε ότι μεσολαβεί και το «κρας – τεστ» του Φεβρουαρίου, οπότε και θα περάσει στη Βουλή η συμφωνία των Πρεσπών.

Όλα είναι ρευστά και τίποτε δεδομένο λοιπόν…

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΑ: Γενικόλογα… μισόλογα που διαψεύδουν προσδοκίες