Είναι πλέον ευρέως γνωστό ότι προκειμένου να μειωθεί ο κίνδυνος για καρδιαγγειακές παθήσεις θα πρέπει το βάρος να διατηρείται σε φυσιολογικά επίπεδα. Εντούτοις, αυτό φαίνεται ότι δεν είναι αρκετό, αφού ακόμη και σε μη υπέρβαρα άτομα μπορεί να υπάρχει αυξημένη ποσότητα επικίνδυνου για την καρδιά και τα αγγεία λίπους.

Για δεκαετίες, οι γιατροί χρησιμοποίησαν τον δείκτη μάζας σώματος (ΔΜΣ) ως έναν τρόπο προσδιορισμού του κινδύνου καρδιακής νόσου που σχετίζεται με την παχυσαρκία.

Ο ΔΜΣ καθορίζει το ποσοστό λίπους στο σώμα, σε σχέση με το ύψος και το βάρος ενός ατόμου.  Θεωρείται ως ο πιο ενδεδειγμένος τρόπος για την μέτρηση της παχυσαρκίας ανδρών και γυναικών και υπολογίζεται διαιρώντας το βάρος σε κιλά με το τετράγωνο του ύψους σε μέτρα (υπάρχουν και online υπολογιστές).

Ωστόσο, ορισμένα στοιχεία δείχνουν ότι ο υπολογισμός του μπορεί να ταξινομήσει εσφαλμένα έως και το 50% των ατόμων που κινδυνεύουν από καρδιακές παθήσεις λόγω υπερβολικού λίπους.

Αυτό συμβαίνει επειδή ο ρόλος του λίπους δεν είναι ίδιος σε οποιοδήποτε σημείο του σώματος και αν συσσωρεύεται. Το πιο επικίνδυνο λίπος, είναι αυτό που αποθηκεύεται στην κοιλιά, το οποίο ονομάζεται σπλαχνικό λίπος, καθώς συνδέεται με την αντίσταση στην ινσουλίνη και άλλες μεταβολικές ανωμαλίες.

Σύμφωνα με το Εθνικό Ινστιτούτο Καρδιάς, Πνευμόνων και Αίματος των ΗΠΑ,  τα άτομα με μεγάλη περίμετρο μέσης – πάνω από 100 εκατοστά για τους άνδρες και 89 εκατοστά για τις γυναίκες – κινδυνεύουν περισσότερο για καρδιακές παθήσεις από εκείνα με μικρότερη περιφέρεια μέσης, ακόμα κι αν έχουν τον ίδιο ΔΜΣ.

Τι μπορεί να κάνει κανείς; Οι ειδικοί συνιστούν να εφαρμόζονται οι συνήθεις κανόνες για την υγεία της καρδιάς:  Άσκηση και διατροφή για απώλεια του συνολικού σωματικού λίπος. Στην προσπάθεια συνηγορεί το γεγονός ότι το επικίνδυνο σπλαχνικό λίπος τείνει να είναι από τα πρώτα που χάνονται.