Η σεζόν 2024-25 θα καταγραφεί ως τομή στην ιστορία της Παρί Σεν Ζερμέν. Όχι μόνο γιατί οι Παριζιάνοι σάρωσαν τίτλους σε Γαλλία και Ευρώπη, αλλά γιατί για πρώτη φορά η αγωνιστική κορυφή συνοδεύτηκε από μια εμφανώς πιο πειθαρχημένη οικονομική διαχείριση. Ligue 1, Κύπελλο, Λιγκ Καπ και το πολυπόθητο Champions League μπήκαν στην τροπαιοθήκη, με μοναδική σκιά τη δεύτερη θέση στο Παγκόσμιο Κύπελλο Συλλόγων πίσω από την Τσέλσι.

Όμως το πραγματικό «θαύμα» δεν ήταν μόνο στο χορτάρι.

1

Ρεκόρ εσόδων με φρένο στις δαπάνες

Σύμφωνα με τα στοιχεία του Football Benchmark, τα συνολικά έσοδα εκτοξεύθηκαν στα 837 εκατ. ευρώ, αυξημένα κατά 4% σε σχέση με την προηγούμενη χρονιά και σχεδόν εννεαπλάσια σε σχέση με την προ-QSI εποχή. Από αυτά, 367 εκατ. ευρώ προήλθαν από εμπορικές συμφωνίες, 293 εκατ. ευρώ από τηλεοπτικά δικαιώματα και 177 εκατ. ευρώ από έσοδα αγώνων.

Το σημαντικότερο, ωστόσο, είναι αλλού. Το μισθολογικό κόστος μειώθηκε στα 547 εκατ. ευρώ, από 668 εκατ. ευρώ, με το ποσοστό μισθών επί των εσόδων να πέφτει στο 65%. Πριν λίγα χρόνια είχε εκτοξευθεί πάνω από το 100%. Η αποχώρηση του Κιλιάν Εμπαπέ και νωρίτερα των Λιονέλ Μέσι και Νεϊμάρ σηματοδότησε το τέλος της εποχής των υπερσυμβολαίων.

Η Παρί κατέγραψε καθαρή ζημία 40 εκατ. ευρώ, αλλά σε σύγκριση με το παρελθόν, το νούμερο θεωρείται διαχειρίσιμο. Κυρίως γιατί πλέον εντάσσεται σε ένα πλάνο συμμόρφωσης με τους κανόνες της UEFA και του Financial Fair Play.

Η στροφή του Νασέρ αλ Κελαϊφί

Υπό την ηγεσία του Νασέρ αλ Κελαϊφί και με τον Λουίς Κάμπος να οργανώνει το ποδοσφαιρικό project, ο σύλλογος προχώρησε σε δομική αναδιάρθρωση. Η στρατηγική άλλαξε. Λιγότερη «λάμψη», περισσότερη συνοχή. Οι σταθεροί μισθοί περιορίστηκαν και ενισχύθηκαν τα performance-based συμβόλαια.

Ακόμη και στην περίπτωση του Τζιανλουίτζι Ντοναρούμα, η διοίκηση δεν παρεξέκλινε. Η απόφαση πώλησής του στη Μάντσεστερ Σίτι, όταν οι απαιτήσεις του κρίθηκαν εκτός πλαισίου, έστειλε σαφές μήνυμα: κανείς πάνω από το νέο μοντέλο.

Παράλληλα, η επένδυση στο PSG Campus και η έμφαση στην ανάπτυξη νεαρών παικτών δημιουργούν μια «πυραμίδα» με κοινή αγωνιστική φιλοσοφία από τις ακαδημίες έως την πρώτη ομάδα.

Τα «χρυσά» μπόνους της Ευρώπης

Η κατάκτηση του Champions League απέφερε 154 εκατ. ευρώ, ενώ το Παγκόσμιο Κύπελλο Συλλόγων πρόσθεσε 38,4 εκατ. ευρώ. Συνολικά, σχεδόν 192,4 εκατ. ευρώ ενίσχυσαν τα ταμεία από τις δύο διοργανώσεις. Ποσό που επιβεβαιώνει πως η επιτυχία στο κορυφαίο επίπεδο λειτουργεί πλέον πολλαπλασιαστικά και οικονομικά.

Η Παρί Σεν Ζερμέν δεν κέρδισε απλώς έναν τίτλο που της έλειπε. Κέρδισε αξιοπιστία. Και σε μια εποχή αυστηρών κανονισμών και ευρωπαϊκής επιτήρησης, αυτό ίσως αξίζει όσο ένα τρόπαιο.

Αν το παρελθόν της ήταν η εποχή της υπερβολής, το παρόν δείχνει μια ωριμότητα που μπορεί να αποδειχθεί πιο ανθεκτική από κάθε γαλαξιακό ρόστερ. Το στοίχημα πλέον δεν είναι η λάμψη της μίας χρονιάς, αλλά η διάρκεια. Και εκεί θα κριθεί αν η «χρυσή σεζόν» ήταν απλώς κορύφωση ή η αρχή μιας νέας κανονικότητας.