Η ακύρωση των grand prix σε Μπαχρέιν και Σαουδική Αραβία δεν είναι απλώς μια αγωνιστική απώλεια για τη Formula 1. Είναι μια οικονομική πληγή που, σύμφωνα με αναλυτές της Guggenheim, μπορεί να φτάσει έως και τα 185 εκατ. ευρώ, αναδεικνύοντας με τον πιο ωμό τρόπο το πόσο βαθιά εξαρτημένο είναι το σπορ από τη Μέση Ανατολή.

Η απόφαση ελήφθη σε συνεργασία με τη FIA και τους διοργανωτές, με φόντο τη συνεχιζόμενη γεωπολιτική ένταση. Το αποτέλεσμα είναι ένα κενό πέντε εβδομάδων στο πρόγραμμα, από την Ιαπωνία έως το Μαϊάμι, αλλά το πραγματικό «κενό» καταγράφεται στα οικονομικά.

1

Τα χαμένα εκατομμύρια και το μοντέλο που τρίζει

Τα δύο συγκεκριμένα των grand prix δεν είναι απλές στάσεις στο καλεντάρι. Πρόκειται για από τις πιο προσοδοφόρες συμφωνίες της Formula 1, με τη Σαουδική Αραβία να καταβάλλει περίπου 51 εκατ. ευρώ ετησίως και το Μπαχρέιν περίπου 48 εκατ. ευρώ. Τα έσοδα από τους διοργανωτές αντιστοιχούν περίπου στο 27% των συνολικών εσόδων της Formula 1, δηλαδή κοντά στα 950 εκατ. ευρώ. Όταν αφαιρείς δύο τέτοιους «πυλώνες», η ζημιά δεν περιορίζεται στα βασικά ποσά. Χάνονται επιπλέον έσοδα από χορηγίες και τηλεοπτικά δικαιώματα, δημιουργώντας ένα ντόμινο απωλειών.

Το 2025 η Formula 1 είχε φτάσει τα 1,1 δισ. ευρώ σε έσοδα για το δεύτερο τρίμηνο, με εντυπωσιακή αύξηση λόγω εμπορικών συνεργασιών και κινηματογραφικής προβολής. Το 2026, όμως, δείχνει ήδη να μπαίνει σε άλλη τροχιά.

Οι ομάδες, τα κεφάλαια και το παρασκήνιο

Σε αγωνιστικό επίπεδο, η απώλεια δύο αγώνων νωρίς στη σεζόν επηρεάζει τον ρυθμό εξέλιξης των ομάδων. Το Μπαχρέιν, ειδικά, λειτουργεί παραδοσιακά ως σημείο αναφοράς λόγω των δοκιμών. Ωστόσο, υπάρχει και η άλλη όψη. Περισσότερος χρόνος εξέλιξης για ομάδες με προβλήματα, όπως η Άστον Μάρτιν με τη μονάδα ισχύος της Honda ή η ΜακΛάρεν με ζητήματα αξιοπιστίας.

Το πιο κρίσιμο στοιχείο, όμως, βρίσκεται αλλού: στα κεφάλαια. Τα κρατικά επενδυτικά ταμεία της περιοχής έχουν ισχυρή παρουσία στο σπορ. Η Σαουδική Αραβία και το Μπαχρέιν έχουν επενδύσεις σε ομάδες όπως η Άστον Μάρτιν και η ΜακΛάρεν, ενώ το Κατάρ συνδέεται με την Audi.

Με απλά λόγια, δεν μιλάμε μόνο για διοργανωτές αγώνων αλλά για χρηματοδότες ολόκληρου του οικοσυστήματος.

«Προτεραιότητα η ασφάλεια»

«Αν και ήταν μια δύσκολη απόφαση, δυστυχώς είναι η σωστή σε αυτή τη φάση, λαμβάνοντας υπόψη την τρέχουσα κατάσταση στη Μέση Ανατολή», δήλωσε ο πρόεδρος και διευθύνων σύμβουλος της Formula 1, Στέφανο Ντομενικάλι. «Θέλω να εκμεταλλευτώ την ευκαιρία για να ευχαριστήσω τη FIA, καθώς και τους εξαιρετικούς διοργανωτές μας για τη στήριξη και την πλήρη κατανόησή τους, τη στιγμή που ανυπομονούσαν να μας φιλοξενήσουν με τη γνωστή τους ενέργεια και το πάθος. Ανυπομονούμε να επιστρέψουμε κοντά τους μόλις το επιτρέψουν οι συνθήκες».

 

Από την πλευρά του, ο πρόεδρος της FIA, Μοχάμεντ Μπεν Σουλαγιέμ, ανέφερε: «Η FIA θα θέτει πάντα σε πρώτη προτεραιότητα την ασφάλεια και την ευημερία της κοινότητάς μας και των συνεργατών μας. Έπειτα από προσεκτική αξιολόγηση, λάβαμε αυτή την απόφαση έχοντας πλήρη επίγνωση αυτής της ευθύνης».

«Συνεχίζουμε να ελπίζουμε για ηρεμία, ασφάλεια και μια ταχεία επιστροφή στη σταθερότητα στην περιοχή, ενώ οι σκέψεις μου βρίσκονται με όλους όσοι επηρεάζονται από τα πρόσφατα γεγονότα».

«Το Μπαχρέιν και η Σαουδική Αραβία είναι εξαιρετικά σημαντικά για το οικοσύστημα της αγωνιστικής μας σεζόν και προσβλέπω στην επιστροφή μας και στις δύο χώρες μόλις το επιτρέψουν οι συνθήκες. Εκφράζω τις ειλικρινείς μου ευχαριστίες προς τους διοργανωτές, τους συνεργάτες και τους ανθρώπους του πρωταθλήματος για τη συνεργασία και την εποικοδομητική στάση που οδήγησε σε αυτή την απόφαση».

Το ντόμινο και το ρίσκο

Η κρίση δεν περιορίζεται στη Formula 1. Το MotoGP και το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Αντοχής (WEC) αναγκάστηκαν επίσης να αναπροσαρμόσουν τα πλάνα τους. Το MotoGP μετέφερε τον αγώνα του Κατάρ για τον Νοέμβριο, ενώ το WEC μετέθεσε την έναρξη της σεζόν για την Ίμολα τον Απρίλιο. Σε αντίθεση με τη Formula 1, οι μικρότερες διοργανώσεις δεν έχουν την πολυτέλεια της οριστικής ακύρωσης.

Κι εδώ κρύβεται μια λεπτομέρεια που λέει πολλά: οι «μικροί» προσαρμόζονται, οι «μεγάλοι» απορροφούν το σοκ. Μέχρι ενός σημείου.

Η Formula 1 τα τελευταία χρόνια επένδυσε επιθετικά στη Μέση Ανατολή. Νέες πίστες, μακροχρόνιες συμφωνίες, υψηλά τέλη φιλοξενίας. Το μοντέλο δούλεψε. Μέχρι που δεν δούλεψε. Αν η ένταση συνεχιστεί, το πρόβλημα δεν σταματά εδώ. Αγώνες σε Αζερμπαϊτζάν, Κατάρ και Άμπου Ντάμπι μπαίνουν αυτόματα σε καθεστώς αβεβαιότητας.

Και τότε, το ερώτημα δεν θα είναι πόσα χάνει η Formula 1. Αλλά αν το επιχειρηματικό της μοντέλο χρειάζεται επανασχεδιασμό.