Για να μας βλέπεις πιο συχνά στα αποτελέσματα αναζήτησης: Add mononews.gr on Google

Υπάρχουν τόποι που τους γνωρίζεις πρώτα μέσα από τις εικόνες τους και άλλοι που αποκαλύπτουν την ταυτότητά τους μέσα από τις γεύσεις τους. Η Σαντορίνη ανήκει αναμφίβολα στην πρώτη κατηγορία, με την επιβλητική καλντέρα, τις λευκές καμπύλες της κυκλαδίτικης αρχιτεκτονικής και το φως που μεταμορφώνει το τοπίο από το πρωί έως το τελευταίο ηλιοβασίλεμα. Τα τελευταία χρόνια, ωστόσο, πίσω από αυτή την πολυφωτογραφημένη ομορφιά εξελίσσεται και μια διαφορετική ιστορία, εκείνη ενός προορισμού που διεκδικεί ολοένα σημαντικότερη θέση στον διεθνή γαστρονομικό χάρτη.

Η ανακοίνωση του οδηγού MICHELIN για την έκδοση Αθήνα, Θεσσαλονίκη και Σαντορίνη 2027 έδωσε σε αυτή την πορεία μια ιδιαίτερη δυναμική, καθώς το Lycabettus Restaurant απέσπασε απευθείας δύο αστέρια MICHELIN στην πρώτη του εμφάνιση στον οδηγό, ενώ το Lauda Restaurant τιμήθηκε με ένα αστέρι, με τον όμιλο Andronis, στον οποίο ανήκουν, να συγκεντρώνει συνολικά τρεις από τις σημαντικότερες γαστρονομικές διακρίσεις.

1

Πίσω από τους αριθμούς, ωστόσο, βρίσκεται μια ιστορία που δεν αποτυπώνεται σε κανέναν κατάλογο βραβείων. Δύο εστιατόρια με διαφορετική προσωπικότητα, δύο δημιουργικές ομάδες, αμέτρητες ώρες προετοιμασίας και μια κοινή αντίληψη για την ποιότητα, τη συνέπεια και τη φιλοξενία.

Πώς χτίζεται, όμως, μια γαστρονομική εμπειρία που καταφέρνει να ξεχωρίσει διεθνώς; Πόση δουλειά κρύβεται πίσω από ένα πιάτο που φτάνει στο τραπέζι και πόσες μικρές, σχεδόν αόρατες αποφάσεις διαμορφώνουν την εμπειρία ενός επισκέπτη;

Το mononews αναζητά τις απαντήσεις μέσα από τις αφηγήσεις πέντε ανθρώπων που βρίσκονται στην καρδιά της καθημερινής λειτουργίας των δύο εστιατορίων.

Andronis – Από ένα όραμα στη Σαντορίνη σε μια ολοκληρωμένη φιλοσοφία φιλοξενίας

Η ιστορία του Andronis αρχίζει το 2006, όταν ο Μιλτιάδης Ανδρώνης, γοητευμένος από την ιδιαίτερη φυσιογνωμία της Σαντορίνης, διακρίνει στο ηφαιστειακό τοπίο του νησιού τη δυνατότητα να δημιουργήσει έναν διαφορετικό τρόπο φιλοξενίας, που θα συνδυάζει την κυκλαδίτικη αυθεντικότητα με την υψηλή αισθητική και την προσωπική φροντίδα του επισκέπτη.

Το όραμα αυτό αποκτά ξενοδοχειακή υπόσταση με το Andronis Luxury Suites, το πρώτο δημιούργημα του ομίλου στην Οία, όπου η παραδοσιακή αρχιτεκτονική των υπόσκαφων κατοικιών συναντά τη σύγχρονη πολυτέλεια, χωρίς να χάνεται η αίσθηση ότι κάθε χώρος αποτελεί οργανικό μέρος του φυσικού περιβάλλοντος.

Από εκείνη την πρώτη αφετηρία, ο Andronis εξελίχθηκε σταδιακά σε έναν όμιλο με πέντε ξενοδοχεία στη Σαντορίνη και στην Πάρο, αναπτύσσοντας διαφορετικές προσεγγίσεις στην πολυτελή φιλοξενία μέσα από το Andronis Luxury Suites, το Andronis Boutique Hotel και το Andronis Arcadia στην Οία, το Andronis Concept Wellness Resort στο Ημεροβίγλι και το Andronis Minois στην Πάρο.

Παρότι κάθε ξενοδοχείο διαθέτει τη δική του αισθητική και φυσιογνωμία, η προσέγγιση του ομίλου διατηρεί έναν κοινό προσανατολισμό, με την εμπειρία του ταξιδιώτη να αντιμετωπίζεται ως μια σύνθεση τόπου, αρχιτεκτονικής, ανθρώπινης επαφής και αυθεντικών στιγμών, στην οποία η γαστρονομία καταλαμβάνει πλέον ιδιαίτερα σημαντική θέση.

Στην περίπτωση των δύο βραβευμένων εστιατορίων, η σύνδεση αυτή αποκτά ξεχωριστό ενδιαφέρον. Το Lycabettus, ενταγμένο στο Andronis Luxury Suites, αξιοποιεί ένα από τα πιο εντυπωσιακά φυσικά σκηνικά της Οίας για να αναπτύξει μια σύγχρονη δημιουργική κουζίνα, ενώ το Lauda, στο Andronis Boutique Hotel, κουβαλά μια ιστορία που προηγείται κατά δεκαετίες της σημερινής του γαστρονομικής αναγνώρισης, καθώς η παρουσία του στην Οία χρονολογείται από το 1971.

Η εξέλιξη αυτών των δύο διαφορετικών εστιατορίων αποτυπώνει και την ευρύτερη φιλοσοφία της Andronis, όπου η γαστρονομία δεν λειτουργεί απλώς ως συμπληρωματική υπηρεσία ενός πολυτελούς ξενοδοχείου, αλλά αποκτά τη δική της ταυτότητα και γίνεται αυτοτελής λόγος επίσκεψης.

all rights reserved

Ανδρέας Θεοδωρακόπουλος – Η γαστρονομία ως αναπόσπαστο μέρος της εμπειρίας Andronis

Για τον Ανδρέα Θεοδωρακόπουλο, Cluster Hotel Manager των Andronis Luxury Suites και Andronis Boutique Hotel, η διπλή διάκριση αποτελεί μια σημαντική στιγμή για όλους τους ανθρώπους που συμμετέχουν καθημερινά στη λειτουργία των δύο εστιατορίων, καθώς αναγνωρίζει μια προσπάθεια που έχει χτιστεί σταδιακά, μέσα από διαφορετικές ειδικότητες, συνεργασίες και απαιτητικές περιόδους προετοιμασίας.

«Για τον όμιλο ANDRONIS, η γαστρονομία αποτελεί ουσιαστικό μέρος της φιλοξενίας. Ένα γεύμα μπορεί να φέρει τον επισκέπτη πιο κοντά στον τόπο και να γίνει μία από τις αναμνήσεις που θα κρατήσει από το ταξίδι του», επισημαίνει ο Ανδρέας Θεοδωρακόπουλος, αποτυπώνοντας τη θέση που καταλαμβάνει η γαστρονομία στη συνολική φιλοσοφία του ομίλου.

Αυτή η αντίληψη εξηγεί γιατί η συνολική εμπειρία αντιμετωπίζεται ως μια σύνθεση στην οποία η μαγειρική δημιουργία, η υποδοχή, η εξυπηρέτηση και η ανθρώπινη επαφή λειτουργούν συμπληρωματικά, χωρίς ωστόσο να επιδιώκεται η ομοιομορφία ανάμεσα στα δύο εστιατόρια.

«Κάθε εστιατόριο έχει τη δική του αφετηρία, που συνδέεται με τον χώρο, την ιστορία του και τους ανθρώπους της κουζίνας του. Αυτή η διαφορετικότητα έχει αξία και θέλουμε να παραμένει αισθητή στην εμπειρία του επισκέπτη», εξηγεί ο ίδιος.

Στο Lycabettus, η σύγχρονη μαγειρική έκφραση αναπτύσσεται σε μια τοποθεσία που μοιάζει να αιωρείται πάνω από το Αιγαίο, ενώ στο Lauda το βάρος της ιστορίας και η σχέση με την Οία αποτελούν αναπόσπαστα στοιχεία της σημερινής του προσωπικότητας. Εκείνο που τα συνδέει, σύμφωνα με τον ίδιο, είναι η προσοχή στην πρώτη ύλη, η καλλιέργεια σταθερών συνεργασιών και η αντίληψη ότι η υψηλού επιπέδου φιλοξενία δεν μπορεί να υπάρξει χωρίς συνοχή ανάμεσα στους ανθρώπους που τη διαμορφώνουν.

Ιδιαίτερη σημασία αποδίδει στην εκπαίδευση και στην εξέλιξη των ομάδων, καθώς οι απαιτήσεις ενός εστιατορίου αυτής της κατηγορίας δεν περιορίζονται στην επιτυχία μιας δημιουργικής ιδέας, αλλά επεκτείνονται στη δυνατότητα να παρουσιάζεται με την ίδια ακρίβεια και φροντίδα σε κάθε service, ανεξάρτητα από τις προκλήσεις της καθημερινότητας.

Στην πράξη, αυτή η συνέπεια προϋποθέτει τη συνεργασία πολλών διαφορετικών τμημάτων, από την κουζίνα και τη σάλα έως την ομάδα του κρασιού, τις κρατήσεις και την υποδοχή, που χρειάζεται να λειτουργούν με κοινό προσανατολισμό και αμοιβαία εμπιστοσύνη. Για τον Ανδρέα Θεοδωρακόπουλο, εξίσου ουσιαστικός είναι ο ρόλος της διοίκησης, η οποία οφείλει να αφουγκράζεται τις ανάγκες των εργαζομένων και να εξασφαλίζει την υποστήριξη που χρειάζονται, δημιουργώντας τις συνθήκες μέσα στις οποίες οι συνεργασίες αποκτούν διάρκεια και οι ομάδες εξελίσσονται μαζί.

«Η εκπαίδευση βοηθά να υπάρχει κοινή αντίληψη για την ποιότητα και μεγαλύτερη σιγουριά στην καθημερινή δουλειά», σημειώνει ο κ. Θεοδωρακόπουλος, δίνοντας έμφαση στον ρόλο που διαδραματίζει η διαρκής εξέλιξη των ανθρώπων στη διατήρηση ενός σταθερά υψηλού επιπέδου φιλοξενίας.

Για τη διοίκηση, η διεθνής αναγνώριση συνδέεται επίσης με μια ευρύτερη προοπτική για το νησί, καθώς η αυξανόμενη γαστρονομική του παρουσία μπορεί να στρέψει το ενδιαφέρον των ταξιδιωτών πέρα από την εικόνα της καλντέρας, προς τον αμπελώνα, τους παραγωγούς και τη γευστική κληρονομιά της Σαντορίνης.

Lycabettus – Εκεί όπου η θέα παραχωρεί τον πρωταγωνιστικό ρόλο στη γεύση

Σε ένα από τα πιο αναγνωρίσιμα σημεία της Οίας, το Lycabettus μοιάζει να αποτελεί προέκταση του ίδιου του βράχου, με το εμβληματικό του μπαλκόνι να ανοίγεται προς την καλντέρα και το απέραντο γαλάζιο του Αιγαίου, δημιουργώντας ένα σκηνικό που θα μπορούσε από μόνο του να προσδιορίσει την ταυτότητα ενός εστιατορίου.

Η ουσιαστική πρόκληση, ωστόσο, βρίσκεται ακριβώς στην υπέρβαση αυτής της πρώτης εντύπωσης, καθώς η γαστρονομική εμπειρία οφείλει να διαθέτει τη δική της προσωπικότητα, ανεξάρτητα από τη μαγευτική εικόνα που την περιβάλλει.

Η απευθείας είσοδος του Lycabettus στον οδηγό MICHELIN με δύο αστέρια αποτελεί μια σπάνια αναγνώριση της κουζίνας του, η οποία διαμορφώνεται υπό τη δημιουργική καθοδήγηση του Executive Chef Χρήστου Καραγιάννη και του Head Chef Πέτρου Brandenburg, με τη σύγχρονη ελληνική πρώτη ύλη να συναντά τεχνικές υψηλής γαστρονομίας και γευστικές επιρροές από τη γαλλική σχολή.

Για τον Χρήστο Καραγιάννη, η στιγμή της ανακοίνωσης συνδέθηκε πρωτίστως με τους ανθρώπους που βρίσκονται καθημερινά στην κουζίνα, τις δοκιμές που δεν φτάνουν ποτέ στο τραπέζι, τις μικρές αλλαγές που μεταμορφώνουν σταδιακά ένα πιάτο και τη συνεχή αναζήτηση της ισορροπίας. Η συγκίνηση και η χαρά της πρώτης στιγμής, όπως περιγράφει ο ίδιος, έγιναν ακόμη εντονότερες από το γεγονός ότι το εστιατόριο απέσπασε απευθείας δύο αστέρια, μια αναγνώριση που έφερε στο μυαλό του τις απαιτητικές βραδιές, τις συζητήσεις και τη συλλογική προσπάθεια που είχε προηγηθεί.

«Θεωρώ ότι καθοριστικό ρόλο παίζει η συνέπεια. Να έχεις σαφή κατεύθυνση στη μαγειρική σου, να επιλέγεις προσεκτικά την πρώτη ύλη και να εξετάζεις διαρκώς τι μπορεί να γίνει καλύτερα», αναφέρει ο Χρήστος Καραγιάννης, αποδίδοντας ιδιαίτερη σημασία στη σταθερότητα της δημιουργικής κατεύθυνσης και στη διαρκή προσπάθεια εξέλιξης.

Executive Chef Lycabettus Restaurant, Χρήστου Καραγιάννη
Executive Chef Lycabettus Restaurant, Χρήστος Καραγιάννης
Head Chef Lycabettus Restaurant, Πέτρος Brandenburg
Head Chef Lycabettus Restaurant, Πέτρος Brandenburg

Χρήστος Καραγιάννης – Η δημιουργικότητα της αφαίρεσης και ένα πιάτο που θυμίζει λουλούδι

Η μαγειρική φιλοσοφία του Lycabettus ξεκινά από την επιθυμία να αναδειχθεί η ουσία κάθε υλικού, χωρίς περιττές παρεμβάσεις που θα απομάκρυναν τον επισκέπτη από τη φυσική γεύση του, και εξελίσσεται μέσα από μια προσεκτική αναζήτηση συνδυασμών, υφών και τεχνικών που υπηρετούν τη συνολική αρμονία του πιάτου.

«Στο Lycabettus επιδιώκουμε μια κουζίνα με καθαρή γευστική κατεύθυνση, στην οποία κάθε υλικό και κάθε τεχνική έχουν συγκεκριμένο λόγο ύπαρξης», εξηγεί ο chef Χρήστος Καραγιάννης, περιγράφοντας μια μαγειρική προσέγγιση στην οποία η πρώτη ύλη παραμένει σταθερά στο επίκεντρο.

Για τον ίδιο, το βάθος και η πολυπλοκότητα μιας γαστρονομικής δημιουργίας δεν πρέπει να λειτουργούν ως εμπόδιο ανάμεσα στο πιάτο και στον άνθρωπο που το δοκιμάζει, καθώς ακόμη και η πιο απαιτητική τεχνικά σύνθεση οφείλει να προσφέρει άμεση γευστική απόλαυση, χωρίς να χρειάζεται μια εκτενής εξήγηση για να γίνει κατανοητή. Η ισορροπία, ο χαρακτήρας και η προσωπικότητα ενός πιάτου πρέπει να αναγνωρίζονται πρωτίστως μέσα από την ίδια τη γεύση, επιτρέποντας στον επισκέπτη να απολαμβάνει το αποτέλεσμα χωρίς να χρειάζεται να αποκωδικοποιήσει τη δημιουργική διαδικασία που προηγήθηκε.

Πίσω από αυτή τη φαινομενικά απλή αρχή κρύβεται μια απαιτητική δημιουργική διαδικασία, καθώς η υψηλή γαστρονομία δεν αφορά μόνο όσα προστίθενται σε μια σύνθεση, αλλά εξίσου όσα επιλέγονται συνειδητά να παραμείνουν έξω από αυτήν.

«Η δημιουργικότητα βρίσκεται συχνά στο να καταλάβεις τι χρειάζεται να κρατήσεις και τι να αφαιρέσεις», παρατηρεί χαρακτηριστικά ο chef, συνοψίζοντας τη φιλοσοφία που καθορίζει τις δημιουργικές του επιλογές.

Η φιλοσοφία αυτή αποτυπώνεται με ιδιαίτερα χαρακτηριστικό τρόπο σε ένα από τα πιάτα που ο ίδιος ο chef επιλέγει για να εκφράσει τη σημερινή ταυτότητα του εστιατορίου, το ταρτάρ γαρίδας Κοιλάδος με dressing αγγουριού και jalapeño, τραγανό kohlrabi, γαλάκτωμα στρειδιού και χαβιάρι.

Η γαρίδα Κοιλάδος, μία από τις αγαπημένες πρώτες ύλες του Καραγιάννη, αποτέλεσε την αφετηρία μιας σύνθεσης που σχεδιάστηκε με στόχο να διαφυλάξει τον ιδιαίτερο χαρακτήρα και τη φυσική της γλυκύτητα, ενώ τα υπόλοιπα στοιχεία επιλέχθηκαν ώστε να προσθέτουν φρεσκάδα, διαφορετικές υφές και γευστικό βάθος, χωρίς να διεκδικούν τον πρωταγωνιστικό ρόλο.

Η δημιουργική διαδικασία οδήγησε, ύστερα από αρκετές δοκιμές, σε μια παρουσίαση που αντλεί την έμπνευσή της από τη μορφή ενός λουλουδιού, με το ταρτάρ να σχηματίζει τη βάση, τις λεπτές φέτες kohlrabi να θυμίζουν πέταλα και το χαβιάρι να ολοκληρώνει την εικόνα, ενώ το dressing προστίθεται μπροστά στον επισκέπτη, εισάγοντας μια μικρή τελετουργία στο τελευταίο στάδιο της δημιουργίας.

Η αισθητική του πιάτου δεν λειτουργεί ως αυτοσκοπός, αλλά ακολουθεί τη γευστική του λογική, επιτρέποντας στην πρώτη ύλη να παραμείνει αναγνωρίσιμη, ακόμη και όταν η παρουσίασή της αποκτά έναν ιδιαίτερα ευφάνταστο χαρακτήρα.

Η ίδια προσοχή χαρακτηρίζει, σύμφωνα με τον chef, και τη συνολική εξέλιξη του μενού, το οποίο δεν αντιμετωπίζεται ως μια στατική συλλογή επιτυχημένων συνταγών, αλλά ως ένας ζωντανός οργανισμός που μεταβάλλεται μέσα από τη δοκιμή, τη συνεργασία και τη διαρκή επαναξιολόγηση κάθε δημιουργικής επιλογής.

Η κατάκτηση των δύο αστεριών ενισχύει ασφαλώς την ευθύνη που συνοδεύει αυτή την προσπάθεια, χωρίς να μεταβάλλει τον προσωπικό προσανατολισμό του Καραγιάννη, ο οποίος εξακολουθεί να αναζητά μεγαλύτερη σαφήνεια στη μαγειρική του, νέους τρόπους προσέγγισης των υλικών και περισσότερο χώρο για τη δημιουργική συμμετοχή των συνεργατών του.

«Θα ήθελα η επόμενη περίοδος να μας βρει πιο ώριμους και πιο δεμένους, με πιάτα που εκφράζουν ακόμη καλύτερα αυτό που θέλουμε να προσφέρουμε στον επισκέπτη», αναφέρει ο Χρήστος Καραγιάννης, στρέφοντας το βλέμμα του στη δημιουργική εξέλιξη της ομάδας και στην επόμενη ημέρα του εστιατορίου.

Κωνσταντίνος Γράτσιας – Η αθέατη τέχνη της προσωπικής φιλοξενίας

Πέρα από την κουζίνα, η εμπειρία του Lycabettus διαμορφώνεται μέσα από μια σειρά λεπτών ισορροπιών που δύσκολα γίνονται αντιληπτές από τον επισκέπτη, καθώς πίσω από τη φυσική ροή ενός δείπνου υπάρχει μια διαρκής διαδικασία προετοιμασίας, επικοινωνίας και συγχρονισμού ανάμεσα στη σάλα, την κουζίνα και την ομάδα του κρασιού.

Ο Κωνσταντίνος Γράτσιας, Restaurant Manager του Lycabettus, περιγράφει μια καθημερινότητα στην οποία η πραγματική πρόκληση δεν βρίσκεται μόνο στην άψογη εκτέλεση του service, αλλά στην ικανότητα της ομάδας να αναγνωρίζει τη διαφορετική προσωπικότητα και τις προσδοκίες κάθε επισκέπτη.

«Η μεγαλύτερη πρόκληση είναι να διατηρείς τη συνέπεια, προσαρμόζοντας ταυτόχρονα τη φιλοξενία στον κάθε άνθρωπο», εξηγεί ο Κωνσταντίνος Γράτσιας, αναδεικνύοντας τη σημασία της παρατηρητικότητας και της εξατομικευμένης προσέγγισης.

Αυτή η αντίληψη αποκτά ιδιαίτερο ενδιαφέρον μέσα από μια προσωπική ιστορία που θυμάται από την καθημερινότητα του Lycabettus, όταν ένα ζευγάρι επισκέφθηκε το εστιατόριο έχοντας προγραμματίσει μια βραδιά που επρόκειτο να αποκτήσει ξεχωριστή σημασία.

Ο άνδρας επιθυμούσε να κάνει πρόταση γάμου στη σύντροφό του, όμως αισθανόταν αμηχανία στην ιδέα να πραγματοποιηθεί η στιγμή μπροστά στους υπόλοιπους επισκέπτες και, βρίσκοντας την ευκαιρία να μιλήσει ιδιαιτέρως με τον Κωνσταντίνο Γράτσια, ζήτησε τη βοήθεια της ομάδας ώστε η έκπληξη να παραμείνει όσο το δυνατόν πιο προσωπική.

Ακολούθησε μια μικρή επιχείρηση διακριτικότητας, με την ομάδα να εξασφαλίζει έναν ιδιωτικό χώρο μέσα στο ξενοδοχείο και να αναζητά έναν φυσικό τρόπο για να οδηγήσει εκεί το ζευγάρι, χωρίς να αποκαλυφθεί το σχέδιο.

Παρατηρώντας ότι η γυναίκα αγαπούσε να ανακαλύπτει όμορφα σημεία για φωτογραφίες, της πρότειναν να επισκεφθεί ένα ιδιαίτερο σημείο του ξενοδοχείου πριν από το δείπνο, όπου ο σύντροφός της κατάφερε τελικά να πραγματοποιήσει την πρόταση όπως ακριβώς την είχε φανταστεί.

Όταν επέστρεψαν στο τραπέζι τους, τους περίμεναν δύο ποτήρια σαμπάνιας, μια μικρή χειρονομία της ομάδας που ολοκλήρωσε εκείνη την προσωπική στιγμή χωρίς να την εκθέσει στα βλέμματα των υπολοίπων.

«Αυτό που κράτησα ήταν πόση σημασία μπορεί να έχει το να ακούμε προσεκτικά και να ανταποκρινόμαστε με διακριτικότητα», θυμάται ο κ. Γράτσιας, αναφερόμενος σε εκείνη τη βραδιά που αποτυπώνει τη δική του αντίληψη για την ουσιαστική φιλοξενία.

Η ιστορία φωτίζει μια διαφορετική διάσταση της εμπειρίας, εκεί όπου η ουσιαστική πολυτέλεια δεν εκφράζεται μέσα από την επισημότητα, αλλά μέσα από την παρατηρητικότητα, την ευαισθησία και την ικανότητα των ανθρώπων να προσαρμόζουν τη φιλοξενία τους στις προσωπικές ανάγκες κάθε επισκέπτη, διατηρώντας τη φυσικότητα ακόμη και στις πιο απαιτητικές συνθήκες.

Μετά τη διάκριση των δύο αστεριών MICHELIN, αυτή η ικανότητα αποκτά ακόμη μεγαλύτερη σημασία, καθώς οι επισκέπτες προσέρχονται πλέον με αυξημένες προσδοκίες και πιο έντονο ενδιαφέρον για τη γαστρονομική εμπειρία, γεγονός που απαιτεί ουσιαστική γνώση του μενού, συνεχή προετοιμασία και προσοχή σε κάθε στάδιο της βραδιάς, από την πρώτη υποδοχή έως τον αποχαιρετισμό. Για τον Γράτσια, ωστόσο, η ενίσχυση αυτών των απαιτήσεων δεν πρέπει να αλλοιώσει τη φυσικότητα και τη ζεστασιά της φιλοξενίας, καθώς το ζητούμενο παραμένει ο επισκέπτης να αισθάνεται άνετα, να απολαμβάνει το δείπνο με τον δικό του ρυθμό και να φεύγει με την αίσθηση ότι η φροντίδα που δέχθηκε ήταν πραγματικά προσωπική.

Ο άνδρας επιθυμούσε να κάνει πρόταση γάμου στη σύντροφό του, όμως αισθανόταν αμηχανία στην ιδέα να πραγματοποιηθεί η στιγμή μπροστά στους υπόλοιπους επισκέπτες και, βρίσκοντας την ευκαιρία να μιλήσει ιδιαιτέρως με τον Γράτσια, ζήτησε τη βοήθεια της ομάδας ώστε η έκπληξη να παραμείνει όσο το δυνατόν πιο προσωπική.

Ακολούθησε μια μικρή επιχείρηση διακριτικότητας, με την ομάδα να εξασφαλίζει έναν ιδιωτικό χώρο μέσα στο ξενοδοχείο και να αναζητά έναν φυσικό τρόπο για να οδηγήσει εκεί το ζευγάρι, χωρίς να αποκαλυφθεί το σχέδιο.

Παρατηρώντας ότι η γυναίκα αγαπούσε να ανακαλύπτει όμορφα σημεία για φωτογραφίες, της πρότειναν να επισκεφθεί ένα ιδιαίτερο σημείο του ξενοδοχείου πριν από το δείπνο, όπου ο σύντροφός της κατάφερε τελικά να πραγματοποιήσει την πρόταση όπως ακριβώς την είχε φανταστεί.

Όταν επέστρεψαν στο τραπέζι τους, τους περίμεναν δύο ποτήρια σαμπάνιας, μια μικρή χειρονομία της ομάδας που ολοκλήρωσε εκείνη την προσωπική στιγμή χωρίς να την εκθέσει στα βλέμματα των υπολοίπων.

«Αυτό που κράτησα ήταν πόση σημασία μπορεί να έχει το να ακούμε προσεκτικά και να ανταποκρινόμαστε με διακριτικότητα», θυμάται ο Κωνσταντίνος Γράτσιας, αναφερόμενος σε εκείνη τη βραδιά που αποτυπώνει τη δική του αντίληψη για την ουσιαστική φιλοξενία.

Η ιστορία φωτίζει μια διαφορετική διάσταση της εμπειρίας, εκεί όπου η ουσιαστική πολυτέλεια δεν εκφράζεται μέσα από την επισημότητα, αλλά μέσα από την παρατηρητικότητα, την ευαισθησία και την ικανότητα των ανθρώπων να προσαρμόζουν τη φιλοξενία τους στις προσωπικές ανάγκες κάθε επισκέπτη, διατηρώντας τη φυσικότητα ακόμη και στις πιο απαιτητικές συνθήκες.

Lauda – Από την Οία του 1971 στη σύγχρονη υψηλή γαστρονομία

Αν το Lycabettus συνδέει τη σύγχρονη γαστρονομία με ένα από τα πιο εντυπωσιακά μπαλκόνια του Αιγαίου, το Lauda Restaurant αφηγείται μια διαφορετική ιστορία, βαθιά ριζωμένη στην καθημερινή ζωή της Οίας, από μια εποχή κατά την οποία το χωριό δεν είχε ακόμη μεταμορφωθεί στον διεθνή ταξιδιωτικό προορισμό που γνωρίζουμε σήμερα.

Το 1971, όταν η Οία αριθμούσε μόλις 306 κατοίκους, το Lauda άνοιξε ως το πρώτο εστιατόριο του χωριού, αποτελώντας ένα σημείο αναφοράς της τοπικής ζωής σε μια περίοδο που η σημερινή τουριστική ανάπτυξη έμοιαζε ακόμη μακρινή.

Περισσότερο από μισό αιώνα αργότερα, η ιστορική αυτή διαδρομή συνεχίζεται μέσα από το εστιατόριο του Andronis Boutique Hotel, όπου η κληρονομιά του παρελθόντος συναντά τη σύγχρονη μαγειρική δημιουργία και την αναζήτηση μιας πιο προσωπικής έκφρασης των ελληνικών γεύσεων.

Η γαστρονομική κατεύθυνση του Lauda συνδέεται με τον διακεκριμένο Γάλλο chef Emmanuel Renaut, ενώ ο Ορέστης Σωτηρίου, που βρίσκεται στην καθημερινή καθοδήγηση της κουζίνας, αναπτύσσει μια δημιουργική προσέγγιση στην οποία η πρώτη ύλη, οι τοπικές αναφορές και οι σύγχρονες τεχνικές λειτουργούν ως διαφορετικές όψεις της ίδιας γευστικής αφήγησης.

chef Emmanuel Renaut και Head Chef, Ορέστης Σωτηρίου του Lauda Restaurant
Exevutive chef Emmanuel Renaut και Head Chef Ορέστης Σωτηρίου του Lauda Restaurant

Για τον Έλληνα chef, η ιστορία του Lauda δεν αποτελεί ένα μακρινό παρελθόν που πρέπει απλώς να διατηρηθεί, αλλά μια κληρονομιά που επηρεάζει ουσιαστικά τον τρόπο με τον οποίο προσεγγίζει τη δημιουργία.

«Η ιστορία του Lauda μας δίνει ένα ιδιαίτερο σημείο αναφοράς. Όταν εργάζεσαι σε έναν χώρο με τόσο ισχυρή σύνδεση με την Οία, αισθάνεσαι την ευθύνη να κατανοήσεις τον χαρακτήρα του και να συμβάλεις στη συνέχειά του με τη δική σου δουλειά», εξηγεί ο Ορέστης Σωτηρίου, περιγράφοντας τη σχέση ανάμεσα στο παρελθόν του εστιατορίου και τη σύγχρονη δημιουργική του κατεύθυνση.

Ορέστης Σωτηρίου – Η Σαντορίνη μέσα από τη γεύση της φάβας

Στον πυρήνα της κουζίνας του Lauda βρίσκεται η επιθυμία να αναδειχθεί η γευστική προσωπικότητα των υλικών, μέσα από συνθέσεις που επιδιώκουν την ισορροπία και τη συνοχή, δίνοντας σημασία όχι μόνο σε κάθε πιάτο ξεχωριστά, αλλά και στον τρόπο με τον οποίο οι γεύσεις, οι εντάσεις και οι υφές διαδέχονται η μία την άλλη κατά τη διάρκεια του γεύματος.

Για τον chef Ορέστη Σωτηρίου, κάθε δημιουργία αποτελεί μέρος μιας ευρύτερης γαστρονομικής διαδρομής, στην οποία η ένταση μιας γεύσης, η εναλλαγή των υφών και ο ρυθμός με τον οποίο παρουσιάζονται τα πιάτα χρειάζεται να έχουν μια φυσική εξέλιξη, διατηρώντας αμείωτο το ενδιαφέρον του επισκέπτη χωρίς να τον κουράζουν. Η συνοχή του μενού αποκτά έτσι ιδιαίτερη σημασία, καθώς το ζητούμενο δεν είναι μια διαδοχή μεμονωμένων εντυπωσιακών δημιουργιών, αλλά μια ολοκληρωμένη εμπειρία με σκέψη, ισορροπία και προσωπικότητα, που αφήνει χώρο σε κάθε πρώτη ύλη να εκφράσει τον χαρακτήρα της.

Ορέστης Σωτηρίου
Head Chef Ορέστης Σωτηρίου του Lauda Restaurant

Η σχέση με τη Σαντορίνη αποτελεί για τον Σωτηρίου ένα ιδιαίτερα γόνιμο πεδίο έμπνευσης, καθώς τα προϊόντα του νησιού διαθέτουν μια χαρακτηριστική ταυτότητα, διαμορφωμένη από τις συνθήκες του ηφαιστειακού εδάφους, την περιορισμένη παρουσία νερού και την ιδιαίτερη αγροτική του παράδοση.

Ένα από τα πιο αντιπροσωπευτικά παραδείγματα αυτής της φιλοσοφίας είναι η σύγχρονη εκδοχή της φάβας Σαντορίνης, στην οποία ένα από τα πιο ταπεινά και αναγνωρίσιμα προϊόντα του νησιού αποκτά νέα γαστρονομική έκφραση, χωρίς να απομακρύνεται από τη φυσική του ταυτότητα.

Η φάβα παρουσιάζεται με βελούδινη, αέρινη υφή και συνδυάζεται με αποξηραμένο τοματάκι Σαντορίνης, σε μια σύνθεση που επιδιώκει να αναδείξει τη φυσική γλυκύτητα, τη χαρακτηριστική επίγευση και τις ιδιαίτερες γευστικές ιδιότητες που συνδέονται με την καλλιέργεια στο άνυδρο ηφαιστειακό έδαφος.

Για τον chef, η αξία του πιάτου βρίσκεται ακριβώς σε αυτή τη μεταμόρφωση, μέσα από την οποία ένα γνώριμο προϊόν της καθημερινής τοπικής κουζίνας αποκτά μια νέα παρουσία, χωρίς να χάνει τις αναφορές στους ανθρώπους και στη γη που το δημιούργησαν.

«Για μένα αυτό το πιάτο εκφράζει τη σχέση και τη σύνδεσή μας με την Σαντορίνη, επειδή μιλάει για τους ίδιους τους ανθρώπους της γης της, παίρνοντας ένα καθημερινό και ταπεινό υλικό του νησιού και δείχνοντας πόσο ξεχωριστό μπορεί να γίνει», αναφέρει ο Ορέστης Σωτηρίου, συνδέοντας τη μαγειρική δημιουργία με την τοπική ταυτότητα και τους ανθρώπους που διατηρούν ζωντανή την αγροτική παράδοση της Σαντορίνης.

Αυτή η συνομιλία ανάμεσα στην παράδοση και στη σύγχρονη μαγειρική αποτελεί έναν από τους βασικούς άξονες της σημερινής ταυτότητας του Lauda, με τον Σωτηρίου να αναζητά μια κουζίνα όπου η τεχνική υπηρετεί τη γεύση και όπου ο επισκέπτης φεύγει έχοντας διατηρήσει μια συγκεκριμένη γευστική ανάμνηση, μια αίσθηση αρμονίας ή έναν συνδυασμό που κατάφερε να τον ξαφνιάσει ευχάριστα.

Μαρίνα Ιωαννίδη – Η ιστορία ενός εστιατορίου συνεχίζεται μέσα από τους ανθρώπους του

Στο Lauda, η σχέση με το παρελθόν δεν περιορίζεται στις μαγειρικές αναφορές, αλλά επεκτείνεται και στον τρόπο με τον οποίο το εστιατόριο υποδέχεται τους επισκέπτες του, διατηρώντας μια ταυτότητα που έχει διαμορφωθεί μέσα από δεκαετίες παρουσίας στην Οία.

Για τη Μαρίνα Ιωαννίδη, Restaurant Manager του Lauda, η μεγαλύτερη πρόκληση είναι να μεταφέρεται αυτή η ιστορική κληρονομιά στη σημερινή εμπειρία χωρίς να μετατρέπεται σε έναν αυστηρό κανόνα που περιορίζει την εξέλιξή της.

«Η μεγαλύτερη πρόκληση όταν βρίσκεσαι σε έναν χώρο με τόσο ιδιαίτερη ιστορία είναι να καταφέρεις να σεβαστείς το παρελθόν του, χωρίς να μένεις προσκολλημένος σε αυτό», σημειώνει η Μαρίνα Ιωαννίδη, περιγράφοντας τη λεπτή ισορροπία ανάμεσα στον σεβασμό της ιστορίας και στην ανάγκη διαρκούς εξέλιξης.

Στη δική της προσέγγιση, η φιλοξενία δεν εξαντλείται στην τήρηση των κανόνων ενός απαιτητικού service, αλλά διαμορφώνεται μέσα από την ικανότητα να κατανοεί κανείς τις προσδοκίες και τις ανάγκες κάθε ανθρώπου, να δημιουργεί οικειότητα χωρίς να χάνει τον επαγγελματισμό και να επιτρέπει στην εμπειρία να εξελίσσεται με φυσικότητα.

Η ίδια αντιμετωπίζει τη συνεργασία ανάμεσα στην κουζίνα και στη σάλα ως μια ενιαία δημιουργική διαδικασία, στην οποία ο σωστός συγχρονισμός, η αμοιβαία εμπιστοσύνη και η προσοχή στις λεπτομέρειες καθορίζουν τον τρόπο με τον οποίο ο επισκέπτης θα βιώσει το αποτέλεσμα της μαγειρικής προσπάθειας.

«Η κουζίνα και η σάλα είναι δύο πλευρές της ίδιας εμπειρίας», τονίζει η Restaurant Manager του Lauda, υπογραμμίζοντας τη σημασία της συνεργασίας για τη συνολική γαστρονομική εμπειρία.

Σε έναν χώρο όπου η ιστορία της Οίας συνομιλεί με τις σύγχρονες γαστρονομικές αναζητήσεις, η προσωπική φροντίδα αποκτά για τη Μαρίνα Ιωαννίδη μια σημασία που υπερβαίνει την τεχνική αρτιότητα και συνδέεται με το συναίσθημα που συνοδεύει τον επισκέπτη όταν ολοκληρώνεται η βραδιά.

«Τελικά, αυτό που κάνει ένα εστιατόριο να ξεχωρίζει δεν είναι μόνο αυτό που προσφέρει στο πιάτο, αλλά κυρίως αυτό που κάνει τον άνθρωπο να αισθάνεται φεύγοντας από αυτό», καταλήγει η Μαρίνα Ιωαννίδη, συνοψίζοντας με τον δικό της τρόπο τη φιλοσοφία φιλοξενίας που διαμορφώνει καθημερινά την εμπειρία του Lauda.