Big Story

Μιχάλης Σάλλας: Αυτή είναι η πρόταση μου για τα κόκκινα δάνεια

Μιχάλης Σάλλας


Την δική του πρόταση για τη διαχείριση των “κόκκινων” δανείων από τiς τράπεζες καταθέτει ο πρόεδρος της Τράπεζας Πειραιώς, κ. Μιχάλης Σάλλας, εκφράζοντας την αντίθεσή του με τους πλειστηριασμούς α’ κατοικίας. Απαντώντας σε ερωτήσεις δημοσιογράφων, ο κ. Σάλλας διέψευσε ότι πίσω από την τρόικα υπάρχουν πιέσεις των τραπεζών, προσθέτοντας, αναφορικά με τους πλειστηριασμούς α’ κατοικίας, ότι “οι τράπεζες θα έχουν εξαιρετικά υψηλό κόστος εφαρμόζοντας τη διαδικασία των πλειστηριασμών και μάλιστα στις σημερινές πολύ χαμηλές τιμές των ακινήτων.

Πέραν του γεγονότος ότι αυτό αποτελεί μία μεγάλη κοινωνική αδικία προκαλεί και ζημία στις τράπεζες.  Αν όλα αυτά τα δεκάδες χιλιάδες ακίνητα περιέλθουν στις τράπεζες, θα εκμηδενιστεί η αξία τους. Κόστη συντήρησης, φύλαξης κλπ”.

Οι προτάσεις 

Ο ίδιος συνέχισε λέγοντας ότι “για να μην πάμε όμως στο άλλο άκρο, θα μπορούσε όσο διαρκεί η κρίση, ακόμα και αυτοί  που έχουν εισοδήματα κάτω από ένα ορισμένο ύψος, να πληρώνουν κάτι μικρό και συμβολικό,  πάντοτε μιλώντας για την α’ κατοικία.  Ας πούμε 1,2% επί του υπολοίπου του δανείου μπορεί να καταβάλλεται για να υπάρχει δίκαιη αντιμετώπιση έναντι εκείνων που νοικιάζουν σπίτια από ιδιώτες και βρίσκονται ενδεχομένως στην ίδια ή χειρότερη εισοδηματική ή περιουσιακή κατάσταση.

Έτσι αν το υπόλοιπο δανείου κάποιου σήμερα είναι ας πούμε 100.000€, ποσό που είναι πάνω από τον μέσο όρο δανείου των δανειοληπτών α’ κατοικίας, θα επιβαρύνεται το πολύ με 1.200€ το χρόνο ή με 100€ το μήνα, υποκαθιστώντας το όποιο επιτόκιο,  με παράλληλη αναστολή των δόσεων του κεφαλαίου.

Παράλληλα με την πρόταση αυτή θα αποκατασταθεί μίας μορφής κοινωνική δικαιοσύνη,  έναντι όσων δεν έχουν κατοικία και πληρώνουν ενοίκιο, καθώς επίσης και έναντι των συνεπών δανειοληπτών, που αισθάνονται ιδιαίτερα αδικημένοι”.

mixalis-sallas

Κατά των πλειστηριασμών

Σε ερώτηση για το αν ο ίδιος είναι κατά των πλειστηριασμών α’ κατοικίας, ο πρόεδρος της Τράπεζας Πειραιώς απάντησε “αναμφισβήτητα ναι, για οικονομικούς αλλά και για κοινωνικούς λόγους”.  Εξηγώντας ότι  “η έναρξη διαδικασίας πλειστηριασμών στην α’ κατοικία καταλήγει να είναι σε βάρος των τραπεζών.

Η συμβολική καταβολή όμως ενός μικρού ποσού όπως είπα που μπορεί να γίνεται με παρακράτηση από μισθό, σύνταξη, επίδομα κλπ. είναι δίκαιη και αντικειμενική”.  Παράλληλα δήλωσε “απόλυτα αντίθετος” στην προοπτική “να στερηθούν τα σπίτια τους βιοπαλαιστές, μικροσυνταξιούχοι και άνεργοι και να επωμισθούν ένα τέτοιο βάρος, ηθικό και οικονομικό, οι τράπεζες”, όπως ανέφερε χαρακτηριστικά.

Συνέχισε λέγοντας ότι, “γίνεται, όπως γνωρίζετε, πολύς λόγος και για το ύψος των αξιών των κατοικιών αν είναι στις 120.000 ή στις 250.000 που θα πρέπει να απαλλάσσονται από πλειστηριασμούς.

Το σημερινό ύψος κάθε δανείου αυτής της κατηγορίας είναι κατά συντριπτική πλειοψηφία κάτω από 100.000€, ανεξάρτητα από την αξία του σπιτιού ή του αρχικού ύψους του δανείου.

Πιστεύω πως το όριο που είχε υιοθετηθεί στο παρελθόν, ως αξία σπιτιού, δεν έχει νόημα ν’ αλλάξει, πρέπει να παραμείνει το ίδιο”.

Ερωτηθείς για τους λόγους της επιμονής των θεσμών στο συγκεκριμένο ζήτημα, ο κ. Σάλλας εξέφρασε την εκτίμηση ότι επιδίωξή τους είναι ο περιορισμός του “ηθικού κινδύνου” (moral hazard).  “Αλλά σας λέω με βεβαιότητα ότι τα στεγαστικά δάνεια έχουν το μικρότερο πρόβλημα, σε ό,τι αφορά αυτό το θέμα”, ανέφερε χαρακτηριστικά.

Πάει καλά η Πειραιώς 

Αναφερόμενος τέλος, στο θέμα της ανακεφαλαιοποίησης και απαντώντας σε ερώτηση αναφορικά με το πώς εξελίσσεται το θέμα για την Τράπεζα Πειραιώς, απάντησε ότι  “η Τράπεζα Πειραιώς, εδώ και αρκετές εβδομάδες έχει ξεκινήσει επικοινωνία με σημαντικό αριθμό  διεθνών θεσμικών επενδυτών, οι οποίοι έχουν αξιολογήσει σε βάθος τη χρηματοοικονομική θέση της τράπεζας και τις προοπτικές της.

Όπως  διαπιστώνεται από τη Διοίκηση της Τράπεζας, έχει εκδηλωθεί μεγάλο ενδιαφέρον από πολλούς ξένους θεσμικούς επενδυτές για την συμμετοχή τους στην επικείμενη αύξηση μετοχικού κεφαλαίου.

Με δεδομένο το ισχυρό αυτό ενδιαφέρον υπάρχει βάσιμη αισιοδοξία  ότι θα υπερκαλυφθεί η απαιτούμενη συμμετοχή του ιδιωτικού τομέα, στις όποιες κεφαλαιακές ανάγκες προκύψουν με βάση το βασικό σενάριο του stress test”.



ΣΧΟΛΙΑ