Κατάρρευση στη Wall Street μετά την ομιλία του Γουόρς – Επίμονος ο πληθωρισμός δεν δεσμευόμαστε για το μέλλον

Η Federal Reserve προχώρησε ομόφωνα στην πρώτη αύξηση επιτοκίων εδώ και τρία χρόνια, διαμορφώνοντας το βασικό εύρος στο 3,75%–4%. Η απόφαση ήταν σε μεγάλο βαθμό αναμενόμενη από τις αγορές, καθώς το ράλι των τιμών του πετρελαίου έχει ενισχύσει εκ νέου τις πληθωριστικές πιέσεις.

Το βασικό ερώτημα για αναλυτές και επενδυτές είναι εάν η κίνηση αυτή αποτελεί μια μεμονωμένη προσαρμογή ή την αφετηρία ενός ευρύτερου κύκλου νομισματικής σύσφιγξης, ο οποίος θα μπορούσε να επηρεάσει την οικονομική ανάπτυξη και τη Wall Street. Για τον λόγο αυτό, το ενδιαφέρον επικεντρώθηκε στις δηλώσεις του προέδρου της Fed, Κέβιν Γουόρς, κατά τη συνέντευξη Τύπου που ακολούθησε τη συνεδρίαση της FOMC.

Ο βιομηχανικός δείκτης Dow Jones υποχώρησε την Τετάρτη, μετά την πρώτη αύξηση των επιτοκίων από τη Federal Reserve εδώ και περισσότερα από τρία χρόνια και τις επισημάνσεις του προέδρου της, Κέβιν Γουόρς, για την επιμονή του πληθωρισμού.

Σε αυτό το κλίμα ο Dow Jones υποχώρησε στις 51.196 μονάδες με βουτιά 1,92%, ο S&P 500 κατέγραψε 7.599,12 μονάδες με απώλειες 1,01% και ο Nasdaq σημείωσε 25.811 μονάδες με πτώση 0,6%, μισή ώρα πριν οι μετοχές της Wall Street ολοκληρώσουν τη συνεδρίαση της Τετάρτης, έπειτα από την πρώτη αύξηση των επιτοκίων από τη Federal Reserve εδώ και περισσότερα από τρία χρόνια και τις επισημάνσεις του προέδρου της, Κέβιν Γουόρς, για την επιμονή του πληθωρισμού.

Γεωπολιτικό ρίσκο και επίμονος πληθωρισμός

Αιτιολογώντας τη στροφή της νομισματικής πολιτικής, ο Γουόρς αναφέρθηκε στην αυξημένη γεωπολιτική αβεβαιότητα και στην επιμονή του πληθωρισμού. Παράλληλα, υπογράμμισε ότι η αμερικανική οικονομία παραμένει ανθεκτική, με σταθερή αγορά εργασίας και υγιή εγχώρια κατανάλωση, παρά τις αναταράξεις που προκαλούν οι διεθνείς εξελίξεις.

«Και οι τρεις αυτοί παράγοντες —η οικονομία, η αγορά εργασίας και ο πληθωρισμός— οδήγησαν σήμερα σε μια σταθερή και ομόφωνη απόφαση», ανέφερε.

Ο επικεφαλής της Fed κατέστησε σαφές ότι ο πληθωρισμός παραμένει το σημαντικότερο πρόβλημα για την κεντρική τράπεζα, καθώς εξακολουθεί να βρίσκεται αισθητά υψηλότερα από τον στόχο του 2%.

«Ο πληθωρισμός είναι πολύ υψηλός και έχει παραμείνει σε αυτά τα επίπεδα για μεγάλο χρονικό διάστημα», τόνισε, προσθέτοντας ότι τα προηγούμενα επίπεδα των επιτοκίων δεν θεωρούνταν πλέον επαρκώς περιοριστικά ώστε να συγκρατήσουν τις πιέσεις στις τιμές.

Σύμφωνα με τον Γουόρς, τα στοιχεία του καλοκαιριού δεν παρέχουν ενδείξεις ουσιαστικής βελτίωσης στις υποκείμενες πληθωριστικές τάσεις. Υπερβολικά πολλές κατηγορίες αγαθών και υπηρεσιών στους πρόσφατους δείκτες τιμών καταναλωτή και παραγωγού εξακολουθούν να εμφανίζουν αυξήσεις άνω του 3%, τόσο σε ορίζοντα εξαμήνου όσο και δωδεκαμήνου.

Προτεραιότητα στη σταθερότητα των τιμών

Η επιμονή των πληθωριστικών πιέσεων κατέστησε αναγκαία την παρέμβαση της Fed, δεδομένης της δέσμευσής της στη σταθερότητα των τιμών.

Όπως επισήμανε ο Γουόρς, η FOMC έχει έναν «ξεκάθαρο και ζωτικής σημασίας στόχο»: την πλήρη απασχόληση, τη σταθερότητα των τιμών και τη διατήρηση μιας ακμάζουσας αμερικανικής οικονομίας που λειτουργεί ως πρότυπο διεθνώς.

Ο πρόεδρος της Fed επανέλαβε αρκετές φορές ότι η απόφαση για την αύξηση των επιτοκίων ήταν ομόφωνη, επιχειρώντας να προβάλει την αποφασιστικότητα και τη συνοχή του συμβουλίου απέναντι στην αναζωπύρωση του πληθωριστικού κινδύνου.

Οι κίνδυνοι για την αγορά εργασίας παραμένουν, σύμφωνα με τον ίδιο, σε γενικές γραμμές ισορροπημένοι. Αντίθετα, οι κίνδυνοι από τον πληθωρισμό εξακολουθούν να είναι αυξημένοι, με τη Fed να παρακολουθεί στενά το ενδεχόμενο δευτερογενών ανατιμήσεων στην οικονομία.

Χωρίς δέσμευση για τις επόμενες κινήσεις

Παρά τον αυστηρό τόνο του, ο Γουόρς απέφυγε να προαναγγείλει τις επόμενες αποφάσεις της κεντρικής τράπεζας, διατηρώντας ανοιχτές όλες τις επιλογές.

Παραδέχθηκε ότι οι υπόλοιποι αξιωματούχοι της Fed αποτύπωσαν τις εκτιμήσεις τους στο επικαιροποιημένο διάγραμμα προβλέψεων, το οποίο υποδεικνύει το ενδεχόμενο ακόμη μίας αύξησης επιτοκίων μέσα στη χρονιά.

Ο ίδιος, ωστόσο, διατήρησε τη στάση του να μην καταθέσει προσωπική πρόβλεψη για τη διαμόρφωση του dot plot, αποφεύγοντας να δεσμευτεί ως προς τη μελλοντική κατεύθυνση της νομισματικής πολιτικής.