Η απώλεια του φυσικού περιβάλλοντος των άγριων ζώων και το γεγονός ότι ο άνθρωπος ζει όλο και πιο κοντά σε αυτά καθιστά πιο εύκολη την μετάδοση ασθενειών και τη γέννηση μιας πανδημίας.

Η αποψίλωση αποτελεί την μεγαλύτερη απειλή για τα ζώα, ενώ η εξαφάνιση ενός είδους διευκολύνει μια νέα μετάδοση παθογόνων οργανισμών στον άνθρωπο.

Για παράδειγμα, ο ιός του Δυτικού Νείλου προέρχεται από τα αποδημητικά πτηνά που μεταναστεύουν από την Αφρική στη Βόρεια Αμερική το καλοκαίρι και μεταδίδεται στον άνθρωπο μέσω των κουνουπιών.

Όπως αναφέρει το VOX, πριν το ’99 στη βόρεια Αμερική υπήρχε μεγάλη ποικιλία πτηνών, κάποια από τα οποία είχαν μεγαλύτερη ανεκτικότητα στον ιό, ωστόσο το οικοσύστημά τους διαταράχθηκε σε τεράστιο βαθμό από τον άνθρωπο με αποτέλεσμα την μείωση των διαφορετικών ειδών και την αύξηση της μετάδοσης του ιού.

Πλέον, αυξήθηκε η πιθανότητα μετάδοσης του ιού από πτηνό σε πτηνό και η πιθανότητα να μεταδοθεί σε κουνούπια και από τα κουνούπια στον άνθρωπο, κάτι που προκάλεσε τον θάνατο ανθρώπων για πρώτη φορά το 1999 στην Αμερική από τον ιό του Δυτικού Νείλου.

Η ανθρώπινη παρέμβαση στη φύση συνεπώς αλλάζει το οικοσύστημα και αυξάνει τις πιθανότητες για τη δημιουργία της επόμενης πανδημίας.