Σπύρος Χρυσικόπουλος: Κολυμπώντας από την Ελλάδα στην Ιταλία (video)

Ο Σπύρος Χρυσικόπουλος δεν είναι απλώς ένας αθλητής υπεραποστάσεων, αλλά ένας άνθρωπος που εξερευνά συστηματικά τα όρια της ανθρώπινης θέλησης και αντοχής.

Μετά από μια απαιτητική διαδρομή γεμάτη προκλήσεις, πέτυχε έναν ιστορικό άθλο: Ένωσε κολυμπώντας την Ελλάδα με την Ιταλία, καλύπτοντας μια εξαντλητική απόσταση μέσα στην ανοιχτή θάλασσα επί 32 ολόκληρες ώρες.

Το εγχείρημα αυτό δεν αποτέλεσε απλώς μια φυσική δοκιμασία απέναντι στα κύματα, το σκοτάδι και την εξάντληση. Ήταν πρωτίστως μια βαθιά πνευματική αναμέτρηση με τον ίδιο του τον εαυτό και μια δικαίωση απέναντι στην προηγούμενη ανεπιτυχή προσπάθεια, μετατρέποντας το πείσμα σε κινητήριο δύναμη.

Λίγους μόλις μήνες μετά το πρωτοφανές τρίαθλο αντοχής από τη Θεσσαλονίκη έως το Ακρωτήριο Ταίναρο, ο Έλληνας κολυμβητής απέδειξε στην πράξη πως το σώμα κρύβει απίστευτες εφεδρείες όταν καθοδηγείται από έναν ξεκάθαρο στόχο.

Στη συνέντευξη που ακολουθεί, ο Σπύρος Χρυσικόπουλος μιλά ανοιχτά για τα συναισθήματα της άφιξης στις ιταλικές ακτές, την αναμέτρηση με τον πόνο και το απόλυτο όριο, τη διατροφική στρατηγική εν πλω, αλλά και την ομάδα των ανθρώπων που στάθηκε ακλόνητος συνοδοιπόρος στο εγχείρημά του.

Μια συναρπαστική κατάθεση ψυχής που αποτυπώνει τι σημαίνει να μην τα παρατάς ποτέ.

Σπύρο, χαίρομαι πολύ που είμαστε εδώ μαζί και θέλω να σε συγχαρώ και για το τελευταίο σου εγχείρημα διάσχισης. Προφανώς έκανες όλη την Ελλάδα να μιλάει για σένα, πολλά νέα παιδιά εμπνέονται από αυτό. Φτάνοντας λοιπόν στην Ιταλία, πώς ήταν το συναίσθημα την ώρα που τα πόδια σου ακούμπησαν κάτω;

Καταρχάς ήταν πολύ συγκινητικό, καθώς ήταν έξω η μητέρα μου και με περίμενε. Ήτανε στο σκάφος συνοδείας και βγήκε με το φουσκωτό πιο γρήγορα έξω για να με περιμένει στον τερματισμό. Χάρηκα πάρα πολύ, δεν το είχα συνειδητοποιήσει και μετά από λίγη ώρα όσο πατούσα στη γη και άκουγα ιταλικά, σιγά-σιγά έτσι άρχισα να το συνειδητοποιώ ότι αλλάξαμε χώρα κολυμπώντας, κατάφερα να κάνω κολύμπι από την Ελλάδα στην Ιταλία. Ήτανε μαγική στιγμή.

Είχες ξαναπροσπαθήσει όμως το Ελλάδα-Ιταλία. Τι ακριβώς συνέβαινε στο μυαλό σου ξεκινώντας αυτή την προσπάθεια για δεύτερη φορά;

Ακριβώς, το είχα προσπαθήσει το 2024 και δυστυχώς για πολλές ώρες κολυμπούσα μέσα σε ένα κοπάδι από τσούχτρες και όσο και αν συνέχιζα και άντεχα τον πόνο, μετά μου προκάλεσε στομαχικές διαταραχές και έπρεπε να είμαι λογικός και να σταματήσω την προσπάθεια. Αυτό όμως μου ‘δωσε πάρα πολύ δύναμη και με πείσμωσε θα ‘λεγα κιόλας για αυτή την προσπάθεια που έγινε τώρα.

Ένας από τους πιο αρχέγονους φόβους του ανθρώπου είναι το άγνωστο. Όταν κολυμπάς τη νύχτα στην ανοιχτή θάλασσα, μέσα στο απόλυτο σκοτάδι – μην μου πεις είναι το σκάφος δίπλα –, είσαι στο σκοτάδι και είσαι μόνος σου. Δεν σκέφτηκες ότι μπορεί να συναντηθείς με κάποιο άγριο ον;

Το καταλαβαίνω ότι για τον κόσμο μπορεί να φαίνεται τρομακτικό είτε δύσκολο είτε περίεργο, αλλά νιώθω πάρα πολύ οικεία όταν είμαι μέσα στη θάλασσα. Έχει το δέος μου, τον σεβασμό μου, αλλά νιώθω και πολύ άνετα. Νιώθω πολύ άνετα γενικά να κολυμπάω νύχτα. Έχω κολυμπήσει πάρα πολλές φορές.

Ποιος είναι ο μεγαλύτερος κίνδυνος ή ο μεγαλύτερος φόβος τη νύχτα;

Δεν υπάρχει φόβος. Δεν έχω κανένα φόβο, νιώθω άνετα. Αν μπει ο φόβος, νομίζω ότι έχεις χάσει το παιχνίδι.

Έρχεται κάποια στιγμή που το σώμα του ανθρώπου φτάνει στο απόλυτο όριο. Δεν μπορεί να πας παραπάνω και πραγματικά αισθάνεσαι ότι έχεις τελειώσει και σου λέει «σταμάτα». Εκεί πώς το διαχειρίζεσαι;

Εκεί πρέπει να μείνεις συγκεντρωμένος, να ακούς τα μηνύματα που σου δίνει το σώμα σου και να κάνεις τον κατάλληλο ανεφοδιασμό. Ούτε να ‘ναι πολύ μεγάλη ποσότητα ώστε να μην μπορείς να το χωνέψεις και να κολυμπήσεις, ούτε να ‘ναι πολύ μικρή και να πάθεις μετά υποθερμία ή να μείνεις από ενέργεια. Πρέπει να φας την κατάλληλη ποσότητα την κατάλληλη στιγμή.

Εδώ έρχεται η επόμενη ερώτηση για την ομάδα υποστήριξης. Όταν λες να φας –και θέλω να μου πεις και πόσοι άνθρωποι σε στηρίζουν γύρω–, όταν λες να φας, πώς ξέρεις τι πρέπει να φας; Στο λέει ειδικός διατροφολόγος ή το ‘χεις βρει με τα χρόνια εμπειρίας από μόνος σου τι σου ταιριάζει;

Όχι, είμαι και προπονητής του εαυτού μου και διατροφολόγος του εαυτού μου. Εγώ έχω φτιάξει και κάθε φορά προσαρμόζω το πρόγραμμα που θέλω. Στην αρχή έχουμε ένα πρόγραμμα που ποτέ δεν πάει κατά γράμμα, καθώς μετά από κάποιες ώρες ακούω το σώμα μου και τους ζητάω λίγα λεπτά πριν, βγάζοντας το κεφάλι έξω, τους ζητάω τι θέλω για τον επόμενο ανεφοδιασμό και μου το δίνουνε. Θα είναι κάτι μαλακό, φιλικό προς το στόμα όσο γίνεται. Μπορεί να ‘ναι μπάρα υδατάνθρακα, μπανάνα μαλακή, κάποια κρέμα, κάποιο τζελάκι και για να πιώ είτε ηλεκτρολύτες, είτε νερό, είτε υδατάνθρακας σε υγρή μορφή.

Πόσοι άνθρωποι σε βοήθησαν να περάσεις από την Ελλάδα στην Ιταλία; Είχες ένα σκάφος υποστήριξης και δεύτερο; Είχες ολόκληρη ομάδα για την επικοινωνία και την οπτικοποίηση της προσπάθειας;

Είχαμε ένα ιστιοφόρο για σκάφος συνοδείας και μαζί και ένα φουσκωτό. Δύο καπετάνιους αναγκαστικά για να δουλεύουνε σε βάρδιες. Δεν γίνεται να αναγκάσεις έναν άνθρωπο να οδηγάει 32 ώρες, παρόλο που ειδικά ο ένας μου καπετάνιος ήταν πολύ δυνατός, μπορούσε να το κάνει, αλλά πρέπει να δουλεύουν όλοι σε βάρδιες. Είχαμε δύο γιατρούς, δυστυχώς ο ένας, ήταν τόσο δύσκολες οι συνθήκες που έφυγε με το φουσκωτό, τον γυρίσαμε στους Οθωνούς και ξαναήρθε μετά ο άλλος ο καπετάνιος –αυτό δείχνει πόσο δύσκολες ήταν οι συνθήκες πάνω–, δύο κριτές που επικυρώνουνε το εγχείρημα και δύο άτομα για ανεφοδιασμό που είναι υπεύθυνοι για την τροφοδοσία μου.

Έρχεται κάποια στιγμή αυτό που λέμε εμείς οι απλοί άνθρωποι: κάρφωσες, ή σούρωσες, ή δεν μπορείς άλλο. Τέλος πάντων, hit the wall. Έρχεται κάποια στιγμή που σου λέει «μέχρι εδώ ήταν, τελείωσε». Εκεί πώς το ξεπερνάς και πας παρακάτω; Γιατί μην μου πεις ότι 32 ώρες δεν έφτασες σε αυτό το στάδιο μία-δυο φορές;

Προφανώς και φτάνεις σε ένα στάδιο που έχεις τόσο πολύ κούραση, έχεις κρυώσει. Προσπαθείς να μην ξεμείνεις ενεργειακά, δηλαδή γι’ αυτό κάνεις σωστά τους ανεφοδιασμούς σου ανάλογα κάθε πόσα λεπτά θέλεις –μπορεί κάθε 45 λεπτά, κάθε μία ώρα, ανάλογα πώς νιώθω. Έφτασα σε πολύ δύσκολο σημείο, αλλά εκεί παίρνω δύναμη από τον στόχο. Όταν έχω βάλει έναν στόχο που τον θέλω πραγματικά, που βγαίνει από μέσα μου, που ήθελα να αναδείξω τους Οθωνούς, ήθελα να περάσω από την Ελλάδα στην Ιταλία, ήθελα να αποδείξω ότι το σώμα μας έχει πολύ παραπάνω δύναμη, το μυαλό είναι αυτό που θα μου δώσει εκείνη την ώρα τη δύναμη να βρω ό,τι ενέργεια έχω και να συνεχίσω να κολυμπάω.

Οι Οθωνοί, είναι το δυτικότερο άκρο της ελληνικής επικράτειας και το μεγαλύτερο από τα Διαπόντια Νησιά. Αποτελούν έναν παρθένο παράδεισο στο Ιόνιο Πέλαγος. Βρίσκονται βορειοδυτικά της Κέρκυρας και συνδυάζουν άγρια φυσική ομορφιά με καταπράσινα τοπία, εντυπωσιακούς ελαιώνες και κρυστάλλινα, τιρκουάζ νερά. Σύμφωνα με τη μυθολογία, το νησί ταυτίζεται με την Ωγυγία, τον τόπο όπου η νύμφη Καλυψώ κράτησε τον Οδυσσέα. Με επίκεντρο τον ιστορικό φάρο του 19ου αιώνα, τη μαγευτική παραλία Άσπρη Άμμος και το περίφημο σπήλαιο της Καλυψώς, οι Οθωνοί αποτελούν ιδανικό καταφύγιο αυθεντικής ηρεμίας, αλλά και στρατηγικό σημείο εκκίνησης για απαιτητικά εγχειρήματα ανοιχτής θαλάσσης προς την Ιταλία.

Πιστεύεις ότι αντέχεις περισσότερο από έναν μέσο άνθρωπο τον πόνο; Πιστεύεις στη φράση «πονάς όσο αντέχεις»;

Θα ‘λεγα ναι, γιατί το ‘χω προπονήσει πάρα πολύ. Έχω προπονήσει το σώμα μου να πονάω και σε κάθε μου εγχείρημα δεν αποφεύγω τον πόνο, καλοδέχομαι τον πόνο. Ξέρω ότι θα ‘ρθει, δεν πρόκειται να τον αποφύγω, ξέρω ότι θα ‘ρθει και τότε λέω: «Τώρα είμαστε στη φάση που ξεκινάει το εγχείρημα, τώρα είναι όλα φυσιολογικά, τώρα ξεκινάμε».

Τώρα, υπάρχει το κομμάτι της προπόνησης, ατέλειωτες ώρες προπόνησης, υπάρχει όμως και το κομμάτι της ψυχολογικής προετοιμασίας. Εκεί πώς δουλεύεις;

Εκεί προσπαθώ όλο το χρόνο να μένω συγκεντρωμένος, να συνδέω δηλαδή την ψυχολογία μου με τη σωματική προπόνηση και ειδικά τις τελευταίες εβδομάδες θα ‘λεγα, και είναι νομίζω το σημαντικότερο που κάνω, είναι να απέχω τελείως από οποιαδήποτε πολυτέλεια μπορεί να έχει η σύγχρονη ζωή. Αποφεύγω τελείως τα social media, το τηλέφωνο και προσπαθώ να είμαι συγκεντρωμένος σε μένα, ώστε τη στιγμή που θα είναι η εκκίνηση να είμαι 100% έτοιμος, να μην μου αποσπάσει τίποτα άλλο.

Λίγο πίσω στον χρόνο: πότε άρχισες να ξεφεύγεις από το στενό πλαίσιο μιας πισίνας, ενός αγώνα, μιας οριοθετημένης διαδρομής και να σκέφτεσαι υπεραποστάσεις και εγχειρήματα που έχουν να κάνουν από το άλφα σημείο στο βήτα;

Αυτό ξεκίνησε από μικρή ηλικία, λίγο το ότι ήθελα να μπω στο βιβλίο των Ρεκόρ Γκίνες όταν έμαθα ότι υπάρχει, και γύρω στα 13, χωρίς καν να ξέρω τι είναι η λέξη, ποιος είναι ο ορισμός της υπεραπόστασης, ενώ τότε κολυμπάγαμε αγωνιστικά –τότε στα 13 κολυμπούσα μέχρι 200 – 400 ελεύθερο σε αγώνες, εμένα δεν με γέμιζε αυτό. Εγώ είχα πει: «Θα μείνω σε αυτή την πισίνα για 24 ώρες». Κι έτσι κι έγινε. Έκανα, το πρώτο μου 24ωρο. Μετά μπήκε αργότερα ο στόχος το Ρόδος – Καστελλόριζο, που έκανα το 2022.

Τι είναι πιο… να κολυμπήσεις 48 ώρες σε μια πισίνα ή να είσαι στην ανοιχτή θάλασσα; Τι είναι πιο δύσκολο; Η επαναληψιμότητα ή το άγνωστο;

Το καθένα έχει τη δυσκολία του. Προφανώς και το 48ωρο ήτανε πάρα πολύ δύσκολο. Ειδικά αυτό που έκανα πέρσι με δυσκόλεψε πάρα πολύ. Είναι δύσκολο κάθε 50 m να πρέπει να κάνεις στροφή, να σπρώξεις τον τοίχο και να ξαναφύγεις, αλλά όπως και να ‘ναι, η πισίνα είναι ένα προστατευμένο περιβάλλον. Ενώ στη θάλασσα έχεις να κάνεις με τα ρεύματα, με την υψηλή αλατότητα, με τα υψηλά κύματα, οπότε, εντάξει, σίγουρα η ανοιχτή θάλασσα είναι πολύ πιο δύσκολη.

Δεν δοκιμάζεις όμως μόνο στο νερό. Σε είδαμε πρόσφατα έκανες και ένα τρίαθλο: ξεκίνησες από τη Θεσσαλονίκη και έφτασες μέχρι το Ταίναρο. Άρα είναι και το τρέξιμο και το ποδήλατο που σε απασχολούν;

Αυτό ήταν ένα εγχείρημα που το είχα σκεφτεί, το είχα εμπνευστεί μάλλον εννέα χρόνια πριν και το έκανα τον Ιούνιο του που μας πέρασε, του 2026. Κάτι με τράβαγε προς τον φάρο, στο νοτιότερο ηπειρωτικό μας σημείο, στο ακρωτήριο Ταίναρο. Ξεκίνησα από Θεσσαλονίκη, έκανα 50 km κολύμπι μέχρι την Κατερίνη, μετά 500 km ποδήλατο μέχρι το Ναύπλιο και μετά 200 km τρέξιμο μέχρι το ακρωτήριο Ταίναρο. Γενικά πιστεύω ότι, παρόλο που είμαι κολυμβητής και αυτό είναι το άθλημά μου, η αντοχή δεν περιορίζεται μόνο σε ένα άθλημα και θέλω να το αποδεικνύω αυτό και στην πράξη. Γι’ αυτό βάζω την υπεραπόσταση και στο ποδήλατο και στο τρέξιμο που μ’ αρέσουν πολύ. Μετά από αυτό το εγχείρημα είχα πολύ καλή ψυχολογία και καταφέραμε και οργανώσαμε και το επόμενο εγχείρημα για Ιταλία.

Μέσα σε λίγους μήνες, είναι αξιοθαύμαστο από το ένα στο άλλο το σώμα, δεν ξέρω, πρόλαβες να αναρρώσεις;

Η αλήθεια είναι ότι σωματικά δεν είχα αναρρώσει 100%, ούτε είχα κάνει τις απαραίτητες προπονήσεις αυτή τη χρονιά καθώς δεν ήταν ο στόχος τώρα το Ελλάδα –Ιταλία. Γι’ αυτό και ήρθε και η κούραση, η κόπωση γενικά και το κρύο ήρθανε έτσι λίγο πιο νωρίς. Παράδειγμα, συμπτώματα που θα τα είχα στις 20 – 24 ώρες, τα είχα από τις 10. Παρόλα αυτά, εντάξει, ήταν κάτι που το ήθελα πάρα πολύ, ήδη είχα την αποτυχημένη προσπάθεια που με πείσμωσε και τα κατάφερα και βγήκε.

Τι μήνυμα θα περνούσες σε ένα νέο παιδί το οποίο ασχολείται με τον αθλητισμό και θέλει τώρα να βάλει έναν υψηλό στόχο;

Καταρχάς να πω ότι ποτέ δεν παρακινώ κάποιον αθλητή να ασχοληθεί με τις υπεραποστάσεις. Εγώ αυτό που λέω σε όλο τον κόσμο και ειδικά στα νέα παιδιά είναι να βάλει τον αθλητισμό στη ζωή του και εννοείται το κολύμπι. Όποιο άθλημα και να κάνει, μπορεί να το συνδυάσει με το κολύμπι, είναι πάρα πολύ καλό. Θα συμβούλευα ότι ό,τι στόχους και να έχει βάλει, άμα τους θέλει πραγματικά και βγαίνουν από μέσα του, μπορεί να τους πετύχει όσο δύσκολοι και ακραίοι και να φαίνονται.

Τώρα που το Ελλάδα-Ιταλία έχει περάσει πια στην ιστορία και είναι ένα σημαντικό επίτευγμα που θα αναφέρεται διαχρονικά, έχεις βάλει στο μυαλό σου επόμενο στόχο;

Εννοείται, έχω πολλούς στόχους. Καταρχάς η χρονιά δεν έχει τελειώσει, έχω πολλούς αγώνες τώρα και μαραθωνίους και αγώνες υπεραποστάσεων στο τρέξιμο και σίγουρα κάποιο εγχείρημα κολυμβητικό από τη από τη νέα χρονιά. Δεν ξέρουμε ακόμα ποιο θα είναι. Εδώ και το Ελλάδα-Ιταλία λίγες εβδομάδες πριν δεν είχαμε… δεν ξέραμε αν θα γίνει. Γιατί από τη στιγμή που κλείσω το σκάφος συνοδείας και φτιάξω όλη την ομάδα, τότε… έχω κλειδώσει και τον στόχο.

Διαβάστε επίσης:

Ένα μάθημα κολύμβησης με τον Σπύρο Χρυσικόπουλο (video)

Kολύμπησε από Ρόδο Καστελλόριζο!

CUPRA: Στο πλευρό του Χρυσικόπουλου!