Μια έκτακτη κατάσταση, όπως ο περιορισμός της κυκλοφορίας, θέλει την βοήθεια όλων μας για να λειτουργήσει.

Είναι απορίας άξιο γιατί αποφασίστηκε να ελέγχονται οι νόμιμοι, αντί να επικεντρωθεί η προσπάθεια στην ατομική ευθύνη και εκεί να επιβληθούν πρόστιμα. Όπως και να έχει η κυβέρνηση αποφάσισε να ταλαιπωρήσει όσους πολίτες της πρωτεύουσας πηγαίνουν ακόμη στη δουλειά τους.

Από το πρωί παρατηρούνται ατελείωτες ουρές ταλαιπωρίας και ντροπής σε όλο το Λεκανοπέδιο. Άνθρωποι στρεσαρισμένοι από τα έκτακτα γεγονότα καλούνται να αποδείξουν, περισσότερες από μια φορές, μέχρι να φτάσουν στην δουλειά τους ότι: «Είμαι ο… του.. και…».

Είναι αδιανόητο ότι οι ελεγχόμενοι οδηγοί δίνουν το χαρτί στον αστυνομικό και αυτός το πιάνει, το διαβάζει και το επιστρέφει. Μ’ αυτό τον τρόπο ότι υπάρχει στο γάντι του αστυνομικού, μεταφέρεται στο χαρτί και τούμπαλιν. Η χαρά της διασποράς! Προτείνω στους οδηγούς να το δείχνουν μέσα από το παρμπρίζ αν είναι εφικτό χωρίς να ανοίγουν το παράθυρο. Είναι ενδεικτικό του πρόχειρου σχεδιασμού ότι δεν έχει δοθεί αντίστοιχη εντολή και στους άντρες της Τροχαίας.

Τίθεται σοβαρό θέμα οδικής ασφάλειας όταν βλέπουμε τους άντρες της Τροχαίας στην αριστερή λωρίδα λεωφόρων ταχείας κυκλοφορίας. Προφανώς δεν είναι εφικτό να ελεγχθούν όλοι οι πολίτες. Επίσης δεν είναι ούτε αποδοτικό, ούτε λογικό να σπαταλάτε έτσι ο χρόνος των ανθρώπων, σε ανούσιους ελέγχους νομιμότητας. Ας αυξηθούν τα πρόστιμα και ας γίνουν δειγματοληπτικοί οι έλεγχοι. Οι εργαζόμενοι δεν βγαίνουν στο δρόμο για χαβαλέ, ούτε έχουν άπλετο χρόνο για να χάνουν μποτιλιαρισμένοι.

Χρειάζεται οργάνωση ώστε να μην πιέζεται επιπλέον και αναίτια ο κόσμος. Εκτός κι αν το πνεύμα των μέτρων δεν είναι ο έλεγχος αλλά η ταλαιπωρία εαυτού και αλλήλων μέχρι τελικής πτώσεως!