Μια απορία την έχω. Δεν έχουν δει αστυνομικές σειρές; Ο δολοφόνος γυρνάει στο σπίτι, βάζει ρούχα και παπούτσια σε σκουπιδοσακούλα, περνάει τα νύχια με βουρτσάκι και μετά, χαιρετίσματα στην Αντιτρομοκρατική.

Όλα στάχτη. Αν όντως τους έπιασαν από τα ρούχα, που τα φορούσαν στις διακοπές και φαίνονται σε φωτογραφίες, δεν είναι για Νέτφλιξ, είναι για ασπρόμαυρη ταινία με τον Θανάση Βέγγο. Είχαν, λέει η αστυνομία, φυλαγμένα τα αναμνηστικά που έγιναν αποδεικτικά.

Μια θολή φωτογραφία υπήρχε από το 2019. Δεν μας λένε τι έδειχνε, προφανώς όχι μαύρο φούτερ με μπλουτζίν, δηλαδή ένα συνολάκι που φορούν περίπου ένα εκατομμύριο Έλληνες κάθε μέρα. Η φωτογραφία από το σημείο της επίθεσης στη Marfin ήταν θολή και δεν επέτρεπε την ασφαλή ταυτοποίηση των υπόπτων. Έναν χρόνο αργότερα, αξιοποιώντας πληροφορίες, η Αντιτρομοκρατική βρέθηκε στο Κουκάκι και συνέλαβε γνωστό αντιεξουσιαστή για κατοχή εκρηκτικών. Σε εκείνη τη φάση δεν ήξεραν ότι είναι ο περί ου ο λόγος.

Κατασχέθηκαν λοιπόν τα ψηφιακά αρχεία του. Σε αυτά εντοπίστηκαν τρεις φωτογραφίες από διακοπές, στις οποίες οι κατηγορούμενοι φορούσαν τα ίδια ρούχα με εκείνα που φορούσαν οι δράστες της εμπρηστικής επίθεσης στη Marfin. Στο μεταξύ η θολή φωτογραφία ξεθόλωσε και η Αντιτρομοκρατική διέθετε καθαρό ψηφιακό υλικό από τις δολοφονίες. Σε συνδυασμό με άλλα στοιχεία που είχε συγκεντρώσει το Τμήμα Ανθρωποκτονιών, οι πραγματογνώμονες συνέταξαν αναλυτική έκθεση. Μπίνγκο! Τα πρόσωπα που απεικονίζονταν στις φωτογραφίες των διακοπών ήταν τα ίδια με εκείνα που είχαν καταγραφεί κατά την επίθεση στη Marfin.

Με βάση τα νέα αυτά δεδομένα ζητήθηκε από τον εισαγγελέα η ανάσυρση της δικογραφίας, ο ανακριτής μελέτησε το αποδεικτικό υλικό και εξέδωσε δύο εντάλματα σύλληψης, τα οποία εκτελέστηκαν πρωί πρωί, με την αυγούλα. Πιάσανε δυο άνδρες 42 ετών και ψάχνουν μια γυναίκα, 46 ετών. Ανήκει στο μεταναστευτικό κύμα του brain drain και ζει μόνιμα στη Μεγάλη Βρετανία.

Όλοι ξέρουμε ότι με έναν καλό δικηγόρο θα υπάρξει μεγάλη αμφισβήτηση για τα ρούχα και τις θολές φωτογραφίες από την πορεία. Πώς θα έρθει και θα δέσει η ιστορία αν δεν βρεθεί σε κάποια γιάφκα κάποιο βιβλίο με αποτύπωμα των υπόπτων; Εκεί έχουμε φτάσει. Να μην νιώθουμε ότι ακούγονται αλήθειες ούτε από τη μια ούτε από την άλλη πλευρά. Κλέφτες και αστυνόμοι, κλέφτες και δολοφόνοι, οι αφηγήσεις είναι αληθοφανείς αλλά και αμφισβητούμενες, σαν τις σειρές όπου το τελευταίο επεισόδιο τελειώνει με κάποιον ανάσκελα, που θα αναστηθεί για τον επόμενο κύκλο επεισοδίων.

Διαβάστε επίσης

Για ένα πουκάμισο αδειανό, για έναν Πολάκη