Sonke Wia: Από το παράνομο του δρόμου ως το ασφαλές καδραρισμένο της Γκαλερί Kapopoulos

Για πολλούς, το γκράφιτι παραμένει συνώνυμο της παρανομίας, της φθοράς και της αυθαίρετης παρέμβασης στον δημόσιο χώρο. Για άλλους, αποτελεί μία από τις πιο ζωντανές και αυθεντικές μορφές σύγχρονης καλλιτεχνικής έκφρασης.

Ανάμεσα σε αυτές τις δύο αντιλήψεις εκτυλίσσεται εδώ και δεκαετίες ένας διαρκής διάλογος γύρω από τα όρια της τέχνης και τη θέση της στην κοινωνία.

Η νέα ατομική έκθεση του Sonke Wia, με τίτλο «From the illegal until the framed», έρχεται να φωτίσει ακριβώς αυτή τη διαδρομή: τη μετάβαση από τον τοίχο του δρόμου στον τοίχο της γκαλερί, από το «παράνομο» στο αναγνωρισμένο και συλλεκτικό έργο τέχνης.

Μέσα από τη χαρακτηριστική εικαστική του γλώσσα, ο καλλιτέχνης μάς καλεί να αναρωτηθούμε πότε μια εικόνα παύει να θεωρείται βανδαλισμός και αρχίζει να αντιμετωπίζεται ως πολιτιστικό τεκμήριο, αισθητική πρόταση και φορέας μνήμης.

Η νέα ατομική έκθεση του κορυφαίου καλλιτέχνη της street art Sonke Wia με τίτλο From the illegal until the framed, εγκαινιάζεται στον χώρο τέχνης G. E. Kapopoulos Auction House στο Μοναστηράκι σήμερα 23 Ιουνίου παρουσία του καλλιτέχνη.

Ο χώρος κάθε άλλο παρά τυχαία επελέγη για να φιλοξενήσει την έκθεση, καθώς βρίσκεται ακριβώς στο κέντρο της Αθήνας, δίπλα στους δρόμους που η τέχνη του Sonke Wia ανθεί. Άλλωστε έργα του καλλιτέχνη κοσμούν και τους εξωτερικούς τοίχους της γκαλερί.

«Είναι η άμεση μετάβαση από τους δρόμους και το «παράνομο» όπως αναφέρει ο τίτλος της έκθεσης ως το «καδραρισμένο» στους τοίχους της γκαλερί και πώς ένα λαϊκό δημιούργημα μετατρέπεται σε καμβά και συλλεκτικό αντικείμενο», σημειώνει ο επιμελητής της έκθεσης Γρηγόρης Ε. Καπόπουλος.

Η θεματική της έκθεσης πραγματεύεται τη διαλεκτική σύνδεση ανάμεσα στην τέχνη του δρόμου και τον εκθεσιακό χώρο της γκαλερί.

O Sonke Wia παρουσιάζει στο γνώριμο pop art ύφος του ασπρόμαυρες, κοπέλες και ζευγάρια με πολύχρωμες υπογραμμίσεις, κατακόκκινες καρδιές και καρουζέλ, ενώ σε ένα έργο του φαίνεται να προσπαθεί να αποτυπώσει τον ίδιο του τον εαυτό απέναντι από το καβαλέτο του με στοιχεία της παιδικής του ηλικίας.

Ο ίδιος αφιερώνει την έκθεση του αυτή στη μνήμη της μητέρας του.

Τα έργα συνοδεύονται από qr code, το οποίο ο επισκέπτης της έκθεσης μπορεί να σκανάρει με το κινητό και να παρακολουθήσει βίντεο και φωτογραφίες από την περιπέτεια δημιουργίας των έργων, καθώς και ντοκουμέντα από τη δράση του καλλιτέχνη στους δρόμους, μία διαδραστική, αλλιώτικη γνωριμία τόσο με το έργο όσο και με τον ίδιο τον Sonke.

Μια κίνηση που φέρνει τα έργα πιο κοντά στον τρόπο γνωριμίας που επιλέγει και έχει στη διάθεσή του ο σύγχρονος άνθρωπος.

O καθηγητής και ιστορικός τέχνης Μάνος Στεφανίδης υπογραμμίζει στο κείμενό του Η τύχη των τοίχων:

«Πρωτοείδα τα έργα του Sonke Wia πριν από πολλά χρόνια στους παράδρομους των Εξαρχείων και στην αρχή της Σόλωνος. Στριμώχνονταν άβολα έτσι όπως ήταν μονοθεματικά και ασπρόμαυρα, ανάμεσα σε άλλες εικόνες πιο επιθετικές και κραυγαλέες. Σαν να παρεμβάλλεται ένα lied του Σούμπερτ σε μια συναυλία των Metallica… Στη συνέχεια τα έργα του ταξίδεψαν κι αλλού. Στο Παρίσι, ας πούμε…

Σήμερα ο Sonke Wia κάνει επίσης κάτι πολύ απλό και συγχρόνως πολύ ιδιαίτερο: Φέρνει τις street art εικόνες του από τους παράνομους και κυνηγημένους τοίχους ή τις μάντρες των εργοστασίων στον μουσαμά και την ασφάλεια του εργαστηρίου περικλείοντας τις σ’ ένα πλαίσιο.

Κάπου υπάρχει και το Καρουζέλ ενός πολύχρωμου Λούνα Παρκ μόνο που γυρίζει τα σκοτωμένα παιδιά της Παλαιστίνης. Αυτά που δεν πρόλαβαν να παίξουν. Μην τρομάζετε.

Ο θάνατος δεν είναι πιο τρομαχτικός από τη ζωή.

Κατά τ’ άλλα πρόκειται για τα ίδια κορίτσια, τα ίδια, αγκαλιασμένα ζευγάρια, σαν τον Ερωτόκριτο και την Αρετούσα, ή τον Πόλεμο και την Ειρήνη, μόνο που τώρα φιλοδοξούν να μεταφέρουν την σιωπηλή, ερωτική τους επανάσταση ή το δράμα τους, εξαρτάται – αφού συνέχεια αγαπιούνται και χωρίζουν οι άνθρωποι – από τον δρόμο στο σπίτι. Σε όποιον έχει την ευφυία να το καταλάβει…»

Ο επιμελητής της έκθεσης Γρηγόρης Ε. Καπόπουλος σημειώνει:

«Μήπως οι τοίχοι με τα γκράφιτι είναι τα μουσεία του μέλλοντος; Πάντως η γκαλερί Kapopoulos πρωτοέφερε στην Ελλάδα διάσημους σήμερα street artists όπως ο Banksy, ο Brainwash ή ο Blek le Rat.

Εδώ και πολλά χρόνια, έχω περισσότερο από μία τυπική συνεργασία, μια προσωπική σχέση κι έναν ουσιαστικό, καλλιτεχνικό αλλά και ανθρώπινο, διάλογο με τον φίλο μου Αλέκο, τον διάσημο-άσημο street artist Sonke Wia, τον άγνωστο για τους πολλούς αλλά τόσο γνωστό σε εμένα.

Ο ίδιος αυτοσυστήνεται σεμνά ως απλός γκραφιτάς. Παρ’ ότι έχει συνεργαστεί με μεγάλες γκαλερί του εξωτερικού παράλληλα με τη μυστική, αθηναϊκή του πορεία. Ένας doctor Jekyll και ένας κύριος Hide (δηλαδή κρυμμένος);

Όχι. Ο καλλιτέχνης αυτός βιώνει αληθινά τη διχοστασία, το διπλό πρόσωπο των καιρών μας και το εκφράζει με τον δικό του πολύ συναισθηματικό τρόπο.

Πρόκειται επίσης για έναν καλλιτέχνη που τα ερωτήματα ως προς τον ίδιο και τη δουλειά του, είναι περισσότερα από τις τυχόν απαντήσεις. Έτσι είναι.

Χωρίς μυστήριο δεν υπάρχει αλήθεια.

Προσωπικά έχω παρακολουθήσει τόσο τις αισθητικές του αναζητήσεις όσο και τους προβληματισμούς ή τις αγωνίες που αυτή η ζωγραφική περιπέτεια εκφράζει.

Συνυπολογίζοντας το κυνηγητό με την αστυνομία τις νύχτες ή την μοναξιά στο ατελιέ ενός δημιουργού που ζει τη νύχτα – και για τη νύχτα – και που συνήθως κοιμάται – όπως κι οι γάτες του εξάλλου – την ημέρα…

Ο μεγάλος μαέστρος Bernard Haitink είχε πει για τον πρωτοπόρο συνθέτη Gustav Maler: «Είχε το εξαιρετικό ταλέντο να είναι δυστυχισμένος!»

Διερωτώμαι αν μπορεί να υπάρχει τέχνη που να μην ξεκινάει από εσωτερική θλίψη και μιαν υπαρξιακή λύπη.

Κι από την άλλη αν υπάρχει διαφορετικός τρόπος για να ξεφύγεις από τη λύπη ή τη μελαγχολία σου, εκτός από την μοναδική χαρά και την ανάταση που μόνο η τέχνη χαρίζει.»

Η έκθεση From the illegal until the framed αποτυπώνει στην ουσία τη διαρκή συνομιλία ανάμεσα στην ελευθερία και το όριο, το εφήμερο και το διαχρονικό, τον δρόμο και το μουσείο.

Ίσως τελικά το ερώτημα να μην είναι αν η street art ανήκει στους τοίχους της πόλης ή στους τοίχους μιας γκαλερί.

Ίσως η ουσία της να βρίσκεται ακριβώς σε αυτή τη μετακίνηση, εκεί όπου η τέχνη συνεχίζει να αμφισβητεί τα σύνορά της και να μας υπενθυμίζει ότι κάθε εικόνα, πριν γίνει αντικείμενο θέασης, υπήρξε μια ανθρώπινη ανάγκη για έκφραση.

Αυτή η ανάγκη παραμένει πάντα άγρια, ελεύθερη και βαθιά αληθινή.

Sonke Wia From the illegal until the framed
Εγκαίνια: Τρίτη 23 Ιουνίου 2026 18:00-22:00.
Διάρκεια: 23/06-09/07/2026.
Ώρες λειτουργίας: Δευτέρα: κλειστά Τρίτη, Πέμπτη & Παρασκευή: 10:00 – 18:00 Τετάρτη, Σάββατο & Κυριακή: 10:00 – 16:00. Νορμανού 3, Μοναστηράκι, 10555 Αθήνα, Τηλ.: 210 3216 593.
www.kapopoulosauctions.gr
[email protected]
Instagram: g.e.kapopoulos_auction_house

Διαβάστε επίσης: 

Kapopoulos Fine Arts x Mandarin Oriental, Costa Navarino: Η τέχνη της μεταμόρφωσης είναι εδώ

CITRONNE Gallery: Καλοκαίρι στον Πόρο γεμάτο τέχνη με τον Νίκο Ποδιά και την Αφροδίτη Λίτη

Μαγειρεύοντας τον καπνό: H Ταβέρνα του Οικονόμου και η George Benias Gallery παρουσιάζουν τον Φίλιππο Τελεστώ