Για να μας βλέπεις πιο συχνά στα αποτελέσματα αναζήτησης Add mononews.gr on Google

Δεκατέσσερα χρόνια μετά την αποχώρησή του από τον Παναθηναϊκό και ύστερα από μια μακρά, έντονη και απαιτητική διαδρομή στην κορυφή του ευρωπαϊκού μπάσκετ, ο Ζέλικο Ομπράντοβιτς επιστρέφει στο ΟΑΚΑ.

«Ο Παναθηναϊκός ανακοινώνει τον Ζέλικο Ομπράντοβιτς για τα επόμενα 3 χρόνια. Η ιστορία συνεχίζεται…». Με αυτή τη λιτή ανακοίνωση, με τίτλο «Σαν να μην πέρασε μια μέρα» (και με το ομότιλο τραγούδι ως ηχητικό), η ΚΑΕ Παναθηναϊκός ανακοίνωσε την πρόσληψη του 66χρονου προπονητή.

1

Η ανακοίνωση της συμφωνίας του με το «τριφύλλι» επιβεβαίωσε όσα κυκλοφορούσαν τις τελευταίες ημέρες και επαναφέρει στον «πράσινο» πάγκο τον προπονητή που ταυτίστηκε όσο κανείς με τις μεγαλύτερες επιτυχίες στην ιστορία του συλλόγου.

Για τον Παναθηναϊκό, η επιστροφή του Σέρβου τεχνικού δεν είναι απλώς μια αλλαγή στην τεχνική ηγεσία. Είναι η επανασύνδεση με μια ολόκληρη εποχή. Με τα χρόνια κατά τα οποία ο σύλλογος μεταμορφώθηκε από μια μεγάλη ελληνική ομάδα σε μία από τις ισχυρότερες δυνάμεις του ευρωπαϊκού μπάσκετ.

Όταν ο Ομπράντοβιτς ανέλαβε τον Παναθηναϊκό το καλοκαίρι του 1999, είχε ήδη κατακτήσει τέσσερις Ευρωλίγκες με τρεις διαφορετικές ομάδες. Ελάχιστοι, όμως, μπορούσαν τότε να φανταστούν ότι η συνεργασία του με τους «πράσινους» θα εξελισσόταν σε μία από τις πιο επιτυχημένες σχέσεις που γνώρισε ποτέ το ευρωπαϊκό μπάσκετ.

Στα δεκατρία χρόνια της πρώτης του θητείας κατέκτησε πέντε Euroleague, το 2000, το 2002, το 2007, το 2009 και το 2011, έντεκα πρωταθλήματα Ελλάδας και επτά Κύπελλα Ελλάδας. Κυρίως, όμως, δημιούργησε μια ομάδα-σύμβολο για ολόκληρη την ήπειρο. Υπό την καθοδήγησή του, ο Παναθηναϊκός δεν περιορίστηκε στις διακρίσεις. Διαμόρφωσε μια κουλτούρα νικητή, η οποία του επέτρεψε να παραμείνει για χρόνια στην κορυφή της Ευρώπης.

Η συνεργασία του με προσωπικότητες όπως ο Δημήτρης Διαμαντίδης, ο Φραγκίσκος Αλβέρτης, ο Μάικ Μπατίστ, ο Σαρούνας Γιασικεβίτσιους, ο Νίκολα Πέκοβιτς και πολλοί ακόμη κορυφαίοι παίκτες δημιούργησε ομάδες που εξακολουθούν να αποτελούν σημείο αναφοράς στην ιστορία της Euroleague.

Το καλοκαίρι του 2012, ο κύκλος εκείνης της εποχής έκλεισε. Η οικονομική κρίση, οι αλλαγές στο ελληνικό μπάσκετ και η απόφαση της οικογένειας Γιαννακόπουλου να μειώσει το μπάτζετ οδήγησαν στο διαζύγιο. Η αποχώρησή του από το ΟΑΚΑ είχε έντονο συναισθηματικό φορτίο και για πολλούς έμοιαζε τότε οριστική.

Ακολούθησε η μετακίνησή του στη Φενέρμπαχτσε, όπου δημιούργησε ακόμη μία ευρωπαϊκή υπερδύναμη. Οδήγησε την τουρκική ομάδα σε διαδοχικές παρουσίες σε Final Four και το 2017 κατέκτησε την πρώτη Euroleague της ιστορίας της, προσθέτοντας ακόμη ένα σπουδαίο τρόπαιο στη συλλογή του.

Το 2021 πήρε ίσως μία από τις πιο δύσκολες αποφάσεις της καριέρας του. Επέστρεψε στην Παρτιζάν, τον σύλλογο όπου είχε ξεκινήσει ως παίκτης και αργότερα ως προπονητής. Εκείνη η επιστροφή είχε περισσότερο χαρακτήρα αποστολής παρά μιας απλής επαγγελματικής επιλογής. Στόχος του ήταν να οδηγήσει ξανά την ιστορική ομάδα της Σερβίας στην ελίτ της Ευρώπης.

Η Παρτιζάν επέστρεψε στην Euroleague, αναζωπύρωσε το ενδιαφέρον του κόσμου, γέμισε ξανά τη Stark Arena και εξελίχθηκε σε μία από τις πιο ανταγωνιστικές ομάδες της διοργάνωσης. Το μεγάλο όνειρο, όμως, δεν ολοκληρώθηκε ποτέ.

Παρά τις υψηλές προσδοκίες και τις σημαντικές επενδύσεις, ο Ομπράντοβιτς δεν κατάφερε να οδηγήσει την Παρτιζάν στην κατάκτηση της Euroleague. Η πιο μεγάλη ευκαιρία ήρθε τη σεζόν 2022-23, όταν η σερβική ομάδα βρέθηκε μία νίκη μακριά από το Final Four, έχοντας προηγηθεί με 2-0 της Ρεάλ Μαδρίτης στα πλέι οφ. Η σειρά, όμως, πήρε δραματική τροπή. Η Ρεάλ ανέτρεψε την κατάσταση, επικράτησε με 3-2 και η Παρτιζάν έχασε μια ιστορική ευκαιρία να επιστρέψει στην τελική φάση της διοργάνωσης.

Από εκείνο το σημείο και μετά, παρά τις συνεχείς προσπάθειες, η πολυπόθητη επιστροφή στην κορυφή δεν ήρθε. Για έναν προπονητή που έχει κατακτήσει εννέα φορές την Euroleague, η αδυναμία να οδηγήσει την ομάδα της καρδιάς του σε ένα ακόμη ευρωπαϊκό τρόπαιο αποτέλεσε ίσως τη μεγαλύτερη ανολοκλήρωτη πρόκληση της τελευταίας φάσης της καριέρας του.

Το τέλος της συνεργασίας του με την Παρτιζάν ήταν εξίσου ηχηρό.

Τον Νοέμβριο του 2025 υπέβαλε την παραίτησή του, αναλαμβάνοντας δημόσια την ευθύνη για την αγωνιστική πορεία της ομάδας. Αρχικά, η διοίκηση επιχείρησε να τον μεταπείσει, ενώ χιλιάδες φίλαθλοι συγκεντρώθηκαν στους δρόμους του Βελιγραδίου και στο αεροδρόμιο, ζητώντας του να παραμείνει.

Όσο, όμως, περνούσαν οι ημέρες, γινόταν σαφές ότι το ζήτημα δεν περιοριζόταν στα αποτελέσματα. Σερβικά δημοσιεύματα έκαναν λόγο για σοβαρές διαφωνίες γύρω από τη λειτουργία του συλλόγου, τον αγωνιστικό σχεδιασμό και τη διαδικασία λήψης αποφάσεων. Ο ίδιος, χωρίς να κατονομάσει πρόσωπα, μίλησε δημόσια για «μη φυσιολογικές καταστάσεις» και για συνθήκες που δεν του επέτρεπαν να συνεχίσει το έργο του με τον τρόπο που θεωρούσε σωστό.

Η παραίτησή του έγινε τελικά αποδεκτή, κλείνοντας έναν κύκλο που είχε ανοίξει με τεράστιες προσδοκίες και μεγάλο συναισθηματικό βάρος. Για πολλούς αναλυτές, το διαζύγιο με την Παρτιζάν υπήρξε ένα από τα πιο επεισοδιακά και πολυσυζητημένα γεγονότα των τελευταίων ετών στο ευρωπαϊκό μπάσκετ.

Από τη στιγμή της αποχώρησής του, το όνομά του συνδέθηκε με αρκετούς κορυφαίους συλλόγους. Ωστόσο, όσο πλησίαζε το φετινό καλοκαίρι, οι πληροφορίες συνέκλιναν όλο και περισσότερο προς μία κατεύθυνση: την επιστροφή του στον Παναθηναϊκό.

Οι επαφές με τη διοίκηση των «πρασίνων» εντάθηκαν μετά το τέλος της σεζόν και ολοκληρώθηκαν με τη σημερινή συμφωνία. Σε μια περίοδο κατά την οποία ο Παναθηναϊκός αναζητούσε νέα αφετηρία και μια ισχυρή προσωπικότητα ικανή να επαναφέρει την ομάδα στην κορυφή της Ευρώπης, η επιλογή του Ομπράντοβιτς έμοιαζε σχεδόν αυτονόητη.

Στα 66 του χρόνια, ο Σέρβος παραμένει ο πολυνίκης προπονητής στην ιστορία της Euroleague, με εννέα κατακτήσεις. Έχει γράψει τη δική του ξεχωριστή ιστορία με την Παρτιζάν, την Μπανταλόνα, τη Ρεάλ Μαδρίτης, τον Παναθηναϊκό και τη Φενέρμπαχτσε. Περισσότερο, όμως, από τους τίτλους, η μεγαλύτερη κληρονομιά του βρίσκεται στον τρόπο με τον οποίο επηρέασε γενιές παικτών και προπονητών, καθιερώνοντας ένα πρότυπο ηγεσίας που σπάνια συναντάται στον επαγγελματικό αθλητισμό.

Για τους φίλους του Παναθηναϊκού, η σημερινή ημέρα κουβαλά αναπόφευκτα το βάρος της ιστορίας. Ο άνθρωπος που συνέδεσε το όνομά του με τις πιο λαμπρές βραδιές του συλλόγου επιστρέφει εκεί όπου γνώρισε τη μεγαλύτερη αναγνώριση της προπονητικής του διαδρομής.

Δεκατέσσερα χρόνια μετά το αντίο του στο ΟΑΚΑ, ο Ζέλικο Ομπράντοβιτς γυρίζει στο μέρος όπου έχτισε τον μεγαλύτερο μύθο της καριέρας του. Και σε έναν σύλλογο που έμαθε να μετρά τις επιτυχίες του μέσα από τις δικές του ομάδες, αυτή η επιστροφή μοιάζει με την επανένωση δύο παράλληλων ιστοριών που, στην πραγματικότητα, δεν έπαψαν ποτέ να συνδέονται.

Διαβάστε επίσης

Ομπράντοβιτς… εμπιστευτικό! Οι φυλακίσεις, ο «Γκαστόνε», τα μυστικά και ο Παναθηναϊκός

Παναθηναϊκός: Ο Αταμάν… αμάν αμάν, ο Ομπράντοβιτς προ των πυλών του Γιαννακόπουλου

ΑΕΚ και Αρης κοιτάζουν προς NBA Europe, βρέχει εκατομμύρια Βερολίνο και Μόναχο