Ο Πρόεδρος των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ έφτασε στο Πεκίνο πλαισιωμένος από μια αποστολή “βαρέων βαρών”. Οι CEOs που τον συνοδεύουν διοικούν επιχειρήσεις με συνολική χρηματιστηριακή αξία που υπερβαίνει τα 13 τρισεκατομμύρια δολάρια, καθιστώντας αυτή την επιχειρηματική ομάδα την πιο ισχυρή που έχει ταξιδέψει ποτέ σε διπλωματική αποστολή. Σημειώνεται ότι το ΑΕΠ των ΗΠΑ αναμένεται φέτος να φθάσει περίπου στα 32 τρισ. δολάρια.

Για τον Τραμπ, αυτοί οι ηγέτες της αγοράς αποτελούν την “αιχμή του δόρατος” στις διαπραγματεύσεις με τον Σι Τζινπίνγκ, καθώς η Κίνα αναζητά ξένα κεφάλαια και τεχνολογία για να αναθερμάνει την οικονομία της.

1

Τεχνολογία: Το κυνήγι των chip και της αυτονομίας

Ο Elon Musk (Tesla) στοχεύει στην άμεση έγκριση του λογισμικού αυτόνομης οδήγησης (FSD) για την κινεζική αγορά. Με περισσότερα από 1,7 εκατομμύρια οχήματα Tesla να κυκλοφορούν ήδη στην Κίνα, η ενεργοποίηση αυτής της υπηρεσίας θα μπορούσε να προσθέσει πάνω από 2 δισεκατομμύρια δολάρια στα ετήσια λειτουργικά κέρδη της εταιρείας. Ως αντάλλαγμα, ο Μασκ προσφέρει τη δέσμευση ότι η Κίνα θα παραμείνει ο κεντρικός πυλώνας της παγκόσμιας παραγωγής του.

Ο Jensen Huang (Nvidia), ο άνθρωπος πίσω από τον κολοσσό των 5,4 τρισεκατομμυρίων δολαρίων, προσχώρησε στην αποστολή την τελευταία στιγμή. Αρχικά δεν ήταν στη λίστα, αλλά ο Τραμπ τον κάλεσε προσωπικά και επιβιβάστηκε στο Air Force One μετά από ενδιάμεση στάση στην Αλάσκα. Ο επικεφαλής της εταιρείας επιδιώκει να ανακτήσει το χαμένο έδαφος στην κινεζική αγορά AI chips. Η κινεζική αγορά αντιπροσώπευε παραδοσιακά το 20-25% των συνολικών εσόδων της Nvidia προ των εξαγωγικών περιορισμών.

Ο Tim Cook (Apple) επικεντρώνεται στη θωράκιση της εφοδιαστικής αλυσίδας της εταιρείας. Η Apple επιδιώκει τη διασφάλιση ότι οι κινεζικές αρχές δεν θα θέσουν εμπόδια στην παραγωγή νέων μοντέλων iPhone, προσφέροντας ως αντάλλαγμα τη συνέχιση επενδύσεων σε R&D κέντρα εντός της Κίνας. Πρόκειται πιθανώς για μία από τις τελευταίες μεγάλες διπλωματικές αποστολές του Cook ως CEO: η εταιρεία ανακοίνωσε ήδη ότι στις 1 Σεπτεμβρίου 2026 θα παραδώσει τα ηνία στον John Ternus, ο ίδιος δε, θα αναλάβει θέση executive chairman.

Αεροναυπηγική: Η “χρυσή” υπογραφή της Boeing

Ο Kelly Ortberg (Boeing) βρίσκεται στο Πεκίνο με έναν ξεκάθαρο στόχο: την οριστικοποίηση της μεγαλύτερης συμφωνίας στην ιστορία της εταιρείας. Η Boeing επιδιώκει την πώληση 500 αεροσκαφών 737 MAX και 787 Dreamliner, μια παραγγελία που αποτιμάται σε πάνω από 50 δισεκατομμύρια δολάρια. Η συμφωνία αυτή θεωρείται ζωτικής σημασίας για τη μείωση του εμπορικού ελλείμματος των ΗΠΑ με την Κίνα, το οποίο αποτελεί πάγια επιδίωξη του Τραμπ.

Χρηματοπιστωτικά: Η πρόσβαση στις κινεζικές αποταμιεύσεις

Larry Fink (BlackRock) : Ο επικεφαλής του μεγαλύτερου διαχειριστή κεφαλαίων στον κόσμο, με υπό διαχείριση περιουσιακά στοιχεία που το 2026 ξεπερνούν τα 13,9 τρισεκατομμύρια δολάρια. Η Κίνα διαθέτει μια εσωτερική δεξαμενή αποταμιεύσεων ύψους 27 τρισεκατομμυρίων δολαρίων. Ο Φίνκ ζητά πρόσβαση στη διαχείριση αυτών των κεφαλαίων. Η BlackRock είναι η μοναδική οντότητα που μπορεί να καθησυχάσει τις διεθνείς αγορές ότι η Κίνα παραμένει “επενδύσιμη”. Αν ο Φινκ δώσει το “πράσινο φως”, τα παγκόσμια κεφάλαια θα πάρουν το δρόμο για  το Πεκίνο.

David Solomon (Goldman Sachs): Η Goldman Sachs αποτελεί την επιτομή της επενδυτικής τραπεζικής. Ο Σόλομον εκπροσωπεί την ικανότητα της Wall Street να χρηματοδοτεί γιγαντιαία έργα και να αναδιαρθρώνει οικονομίες. Η Κίνα μαστίζεται από κρίση στον τομέα των ακινήτων και το χρέος των τοπικών κυβερνήσεων. Ο Σόλομον επιδιώκει να αναλάβει τη διαμεσολάβηση για τη “διάσωση” και την αναδιάρθρωση αυτών των χρεών, αποκομίζοντας τεράστιες προμήθειες. Θα προσφέρει τεχνογνωσία για τη μετατροπή του κινεζικού χρέους σε ελκυστικά επενδυτικά προϊόντα για τη Δύση.

Jane Fraser (Citigroup): Η Citigroup είναι η πιο “παγκόσμια” από τις αμερικανικές τράπεζες, με παρουσία σε πάνω από 90 χώρες. Η Φρέιζερ εκπροσωπεί το δίκτυο μέσω του οποίου κινείται το χρήμα του παγκόσμιου εμπορίου. Η Citi διαθέτει τις άδειες και τις υποδομές για να διευκολύνει τις συναλλαγές των αμερικανικών πολυεθνικών στην Κίνα. Ζητά τη χαλάρωση των περιορισμών στις διασυνοριακές ροές κεφαλαίων, ώστε οι αμερικανικές εταιρείες να μπορούν να επαναπατρίζουν τα κέρδη τους πιο εύκολα. Μπορεί να προσφέρει ένα ασφαλές και δοκιμασμένο σύστημα για τη χρηματοδότηση της εφοδιαστικής αλυσίδας, το οποίο είναι απαραίτητο για εταιρείες όπως η Apple και η Boeing.

Αγροτικά: Η εγγύηση της επισιτιστικής ασφάλειας

Ο Brian Sikes (Cargill) διαπραγματεύεται τη συνέχεια των εξαγωγών σόγιας και καλαμποκιού. Η στόχευση είναι η δέσμευση της Κίνας για αγορές που θα ξεπερνούν τους 25 εκατομμύρια τόνους σόγιας ετησίως, εξασφαλίζοντας σταθερά έσοδα για τους Αμερικανούς αγρότες και διατηρώντας χαμηλό το κόστος τροφίμων για τον κινεζικό πληθυσμό.

Τα deals και οι ενδιάμεσες εκλογές του Νοεμβρίου

Με τις ενδιάμεσες εκλογές (Midterms) να απέχουν μόλις έξι μήνες (Νοέμβριος 2026), ο Ντόναλντ Τραμπ χρησιμοποιεί αυτή την αποστολή ως ένα ισχυρό προεκλογικό εργαλείο. Η λογική είναι απλή: για να διατηρήσουν οι Ρεπουμπλικάνοι τον έλεγχο στο Κογκρέσο, ο Πρόεδρος πρέπει να παρουσιάσει χειροπιαστά αποτελέσματα (“wins”) που αγγίζουν την καθημερινότητα του Αμερικανού ψηφοφόρου.

Ο Τραμπ γνωρίζει ότι οι ψηφοφόροι στις “πολιτείες-κλειδιά” (Swing States) της ενδοχώρας ενδιαφέρονται πρωτίστως για την οικονομία. Μια παραγγελία 500 αεροσκαφών δεν είναι ένας αριθμός στον ισολογισμό της Boeing. Σημαίνει εγγυημένη εργασία για χιλιάδες εργαζόμενους σε εργοστάσια στην Ουάσιγκτον, τη Νότια Καρολίνα και άλλες πολιτείες. Οι δεσμεύσεις για αγορές 25 εκατομμυρίων τόνων σόγιας απευθύνονται απευθείας στους αγρότες των μεσοδυτικών πολιτειών, οι οποίοι αποτελούν τη βάση των Ρεπουμπλικάνων.

Μετά από μια περίοδο έντασης λόγω του πολέμου στο Ιράν, η δημοτικότητα του Τραμπ δέχθηκε πιέσεις. Το ταξίδι στην Κίνα του επιτρέπει να επαναφέρει το αφήγημα του “μεγάλου διαπραγματευτή” (Master of the Deal). Θα μπορεί δείξει ότι κάθεται στο ίδιο τραπέζι με τον Σι Τζινπίνγκ και “αναγκάζει” την Κίνα να ανοίξει την αγορά της, κάτι που οι προκάτοχοί του —σύμφωνα με τη ρητορική του— απέτυχαν να κάνουν.

Από την άλλη πλευρά, η συμμετοχή CEOs όπως ο Χουάγκ της Nvidia και ο Μασκ εξυπηρετεί έναν διπλό σκοπό: Αφ’ ενός, δείχνει ότι η κυβέρνηση στηρίζει την αμερικανική υπεροχή στην Τεχνητή Νοημοσύνη, η οποία θεωρείται η “νέα κούρσα εξοπλισμών”. Αφ’ ετέρου, καθησυχάζει τη Silicon Valley (που συχνά είναι εχθρική προς τον Τραμπ) ότι η διοίκηση θα πολεμήσει για τα εμπορικά τους συμφέροντα, αρκεί αυτά να ευθυγραμμίζονται με την εθνική στρατηγική.

Στις εκλογές της 3ης Νοεμβρίου 2026 κρίνονται και οι 435 έδρες της Βουλής των Αντιπροσώπων και 35 από τις 100 έδρες της Γερουσίας. Αν ο Τραμπ επιστρέψει από το Πεκίνο με συμβόλαια δισεκατομμυρίων, θα έχει ένα πανίσχυρο επιχείρημα για να πείσει τους αναποφάσιστους ψηφοφόρους ότι η δική του “transactional” (συναλλακτική) εξωτερική πολιτική αποδίδει καρπούς στο εσωτερικό. Αντίθετα, μια αποτυχία ή μια ασαφής συμφωνία θα έδινε “πολεμοφόδια” στους Δημοκρατικούς να μιλήσουν για μια επικοινωνιακή παράσταση χωρίς ουσία.

Διαβάστε επίσης:

Ντόναλντ Τραμπ: Νέα πρόταση μνημονίου 14 σημείων – Και να μην συμφωνήσουν τώρα, τελικά θα συμφωνήσουν

Ο Τραμπ… λείπει για business στην Κίνα μαζί με κορυφαίες αμερικανικές επιχειρήσεις αλλά χωρίς την Nvidia

Πετρέλαιο: Νέα άνοδος στις τιμές καθώς οι αγορές αποτιμούν μια νέα «κανονικότητα» στον Περσικό Κόλπο