Απορία δεν σου δημιουργεί και σένα αυτή η συνεχής και εκνευριστική… ανετοιμότητα της κυβέρνησης να αντιμετωπίσει τις διάφορες ποινικές υποθέσεις που εμφανίζονται εις βάρος της (υποκλοπές, ΟΠΕΚΕΠΕ κλπ.); Είναι πολύ περίεργη, δεν νομίζεις και εσύ, αυτή η στάση του συνεχούς αιφνιδιασμού σε θέματα που γνωρίζει εδώ και καιρό ότι υφίστανται και απειλούν να λάβουν μορφή χιονοστιβάδας. Και όπως φαίνεται δεν ενεργεί όπως θα έπρεπε…

Και ναι μεν οι δημοσκοπήσεις δεν φαίνονται (προς ώρας) να διαταράσσονται αλλά εάν ο εισαγγελέας καλέσει κυβερνητικούς  οι δημοσκοπήσεις θα πάνε περίπατο. Άρα αυτή η αφελής εντύπωση ότι τον κόσμο δεν τον ενδιαφέρουν αυτά μπορεί να ανατραπεί αν φανεί να ενδιαφέρουν την εισαγγελική αρχή και μάλιστα σε πολλαπλές υποθέσεις.

Φαίνεται ότι η κυβέρνηση εξαντλεί το πολιτικό της απόθεμα επειδή ελλείπει απ ότι φαίνεται η ομάδα η ο επιτελικός νους που ασχολείται με όλα αυτά τα θέματα. Οι κατά καιρούς απασχολούμενοι φαίνεται ότι διακατέχονται από αισθήματα φόβου τα οποία ενδέχεται να αποδοθούν και σε ανεπάρκεια τους.

Ειδικά στον χώρο των θεμάτων Δικαιοσύνης φαίνεται ότι υπάρχει πρωτοφανής άγνοια προσώπων, νομοθεσίας και ισχυούσης δικαστικής πρακτικής. Σε αυτές τις αδυναμίες πρέπει να οφείλεται και η αναβολή συζήτησης για το Κράτος Δικαίου όπου ενώ η κυβέρνηση έχει να επιδείξει διαχρονική βελτίωση στους ευρωπαϊκούς δείκτες ειδικά σε σχέση με την περίοδο ΣΥΡΙΖΑ, άγεται και φέρεται από την αξιωματική αντιπολίτευση που υπολείπεται δραστικά σε όλες τις δημοσκοπήσεις.

Επίσης δεν αντιλαμβάνεται η κυβέρνηση ότι όλη αυτή η αδυναμία, που καμιά φορά εξελίσσεται και σε επικοινωνιακές γκάφες, όπως στο δήθεν ξυλόλιο στην υπόθεση Τεμπών, γίνεται αντιληπτή από όλο το θεσμικό πλέγμα μηδέ της Δικαιοσύνης εξαιρουμένης. Και η αδυναμία γεννά προβλήματα και θα έχει κυρώσεις από όσους δεν αισθάνονται ότι υπάρχει ισχυρή κυβερνητική βούληση χειρισμού των θεμάτων.

Σε ένα απλό θέμα παραδείγματος χάριν όπως η χωροταξία στα Τέμπη η κυβέρνηση έχασε το δίκιο της, φάνηκε δε εύγλωττα ότι ακόμη και στο Υπουργείο Δικαιοσύνης δεν υπάρχει κοινός νους στη διαχείριση ενός σχετικά απλού διαχειριστικού χωροταξικού προβλήματος. Αυτό επέτρεψε σε διάφορες «πασιονάρες» (ας τις ονομάσω έτσι)  να επιδείξουν την επαναστατική τους ψηφοθηρία. Αποτέλεσμα;

Μέσα από τη δίκη, με ορίζοντα εκλογών διάφοροι  μεταβλήθηκαν σε τηλεοπτικούς κατήγορους της κυβέρνησης, που αν είχε σκεφτεί με τη συλλογιστική απλού δικηγόρου θα μπορούσε να έχει ένα κτίριο που θα απέκλειε την πολιτική σπέκουλα.

Στη δε υπόθεση των υποκλοπών η κυβέρνηση έχει επιτρέψει σε καταδικασμένους κατηγορούμενους να κάνουν παιχνίδι υπονοουμένων και εκβιασμών σε συνδυασμό με διάφορα επιχειρηματικά συμφέροντα που θέλουν να της υποδείξουν την άμεση διενέργεια εκλογών η έστω την αλλαγή εν πλω.

Ίσως γιατί μερικοί δεν αντιλαμβάνονται ότι αν το σκάφος μπάσει νερά όλοι θα πνιγούν είτε στη πρώτη θέση είτε στο… μπαλαούρο.