Ferrari Hypersail: Η τεχνογνωσία του Maranello ανοίγει πανιά

Εδώ και σχεδόν οκτώ δεκαετίες, η Ferrari εξελίσσει την τεχνολογία της μέσα από τους αγώνες, μεταφέροντας σταδιακά κάθε σημαντική καινοτομία από τις πίστες στα αυτοκίνητα παραγωγής. Σήμερα, όμως, η διαδρομή αυτή αποκτά μια εντελώς νέα κατεύθυνση.

Το Project Hypersail αποτελεί το πρώτο μεγάλο ιστιοπλοϊκό εγχείρημα στην ιστορία του Maranello. Όμως είναι και μια πλατφόρμα έρευνας και εξέλιξης, όπου η ηλεκτροκίνηση, η διαχείριση ενέργειας και τα προηγμένα συστήματα ελέγχου δοκιμάζονται σε ένα από τα πιο απαιτητικά περιβάλλοντα του πλανήτη: τον ανοιχτό ωκεανό.

Λίγες εβδομάδες μετά την αποκάλυψη της γάστρας του υπό κατασκευή μονοκάρινου μήκους 30 μέτρων, η Ferrari παρουσίασε αναλυτικά το ηλεκτρικό και ενεργειακό οικοσύστημα που θα κινεί το Hypersail, επιβεβαιώνοντας ότι πρόκειται για ένα τεχνολογικό πρόγραμμα με σαφή στόχο τη μεταφορά γνώσης ανάμεσα στην αυτοκινητοβιομηχανία και τη σύγχρονη αγωνιστική ιστιοπλοΐα.

Σε αντίθεση με τα περισσότερα αγωνιστικά ιστιοπλοϊκά ανοικτής θαλάσσης, το Hypersail έχει σχεδιαστεί έτσι, ώστε να λειτουργεί χωρίς συμβατικές πηγές ενέργειας. Η ηλεκτρική ισχύς παράγεται αποκλειστικά από τον ήλιο, τον άνεμο και την ίδια τη δραστηριότητα του πληρώματος κατά τη διάρκεια της πλεύσης.

Η ενέργεια συλλέγεται, αποθηκεύεται και κατανέμεται μέσω ενός εξελιγμένου συστήματος διαχείρισης, ενώ κάθε πλεόνασμα αποθηκεύεται σε δύο συστοιχίες μπαταριών υψηλής τάσης 800 Volt, ανάλογες με εκείνες που χρησιμοποιούνται στα πλέον προηγμένα ηλεκτρικά συστήματα της Ferrari.

Σύμφωνα με τον επικεφαλής της τεχνικής ομάδας του έργου, Marco Guglielmo Ribigini, το Hypersail είναι το πρώτο μονοκάρινο ιστιοπλοϊκό με υδροπτέρυγες (foiling monohull) που προορίζεται για υπερωκεάνιους αγώνες και επιτυγχάνει πλήρη ενεργειακή αυτονομία. Όλες οι λειτουργίες του σκάφους τροφοδοτούνται αποκλειστικά από την ενέργεια που παράγεται κατά την πλεύση, χωρίς την ανάγκη συμβατικών γεννητριών ή κινητήρων.

Η σημαντικότερη ίσως καινοτομία του προγράμματος είναι το νέο σύστημα Winch-by-Wire, το οποίο καταργεί τους παραδοσιακούς μηχανικούς και υδραυλικούς μηχανισμούς των βαρούλκων. Αντί η δύναμη του πληρώματος να μεταδίδεται απευθείας στα πανιά, μετατρέπεται πρώτα σε ηλεκτρική ενέργεια και στη συνέχεια επιστρέφει στο δίκτυο του σκάφους, τροφοδοτώντας ηλεκτρικά βαρούλκα και υδραυλικά συστήματα.

Με τον τρόπο αυτό, το πλήρωμα διατηρεί σταθερό ρυθμό χειρισμού ανεξάρτητα από τα μεταβαλλόμενα φορτία, ενώ σύμφωνα με τη Ferrari ένας μόνο ιστιοπλόος μπορεί να διαχειριστεί φορτία που φτάνουν έως και τους εννέα τόνους!

Εξίσου ενδιαφέρουσα είναι η αξιοποίηση τεχνολογιών που προέρχονται απευθείας από τα σύγχρονα μοντέλα δρόμου της εταιρείας. Ηλεκτροκινητήρες βασισμένοι στο σύστημα ενεργής ανάρτησης των Ferrari Purosangue και Ferrari F80 χρησιμοποιούνται για τον έλεγχο κρίσιμων λειτουργιών του σκάφους, αποδεικνύοντας ότι η ανταλλαγή τεχνογνωσίας δεν περιορίζεται πλέον μόνο μεταξύ Formula 1 και αυτοκινήτων παραγωγής.

Κάτω από το κατάστρωμα λειτουργεί το προηγμένο Active Flight Control System, το οποίο ελέγχει τόσο τις υδροπτέρυγες, όσο και την ανακλινόμενη καρίνα. Οι μεγάλες κινήσεις των δομικών στοιχείων πραγματοποιούνται μέσω ηλεκτρικού συστήματος 800 Volt, ενώ οι μικρότερες και εξαιρετικά γρήγορες διορθώσεις των πτερυγίων ανατίθενται σε ανεξάρτητους ηλεκτροκινητήρες 48 Volt.

Η διάκριση αυτή επιτρέπει υψηλότερη ενεργειακή απόδοση, μεγαλύτερη ακρίβεια ελέγχου και αυξημένη αξιοπιστία σε περίπτωση βλάβης ενός επιμέρους συστήματος.

Η απαιτούμενη ενέργεια προέρχεται αποκλειστικά από ανανεώσιμες πηγές. Στο κατάστρωμα και στις πλευρικές επιφάνειες έχουν ενσωματωθεί περίπου 100 τετραγωνικά μέτρα φωτοβολταϊκών πάνελ, τα οποία είναι σχεδιασμένα έτσι, ώστε να μπορούν να πατηθούν από το πλήρωμα χωρίς να επηρεάζεται η λειτουργία τους.

Συμπληρωματικά, αφαιρούμενες ανεμογεννήτριες στην πρύμνη παράγουν πρόσθετη ηλεκτρική ισχύ, έχοντας σχεδιαστεί έτσι, ώστε να επιτυγχάνουν τη μέγιστη δυνατή απόδοση με τη μικρότερη δυνατή αεροδυναμική αντίσταση.

Είναι σαφές πως για τη Ferrari, το Project Hypersail δεν αφορά αποκλειστικά την ιστιοπλοΐα. Αποτελεί μια απόδειξη ότι η τεχνογνωσία που αναπτύσσεται μέσα από τη συνεργασία διαφορετικών επιστημονικών πεδίων μπορεί να βρει εφαρμογή πολύ πέρα από τον κόσμο του αυτοκινήτου.

Έτσι, όχι μόνο επιτυγχάνει στο να δημιουργήσει ένα γρήγορο αγωνιστικό σκάφος, αλλά μετατρέπει κάθε ωκεανό στο επόμενο πεδίο δοκιμών για τις τεχνολογίες που, κάποια στιγμή στο μέλλον, μπορεί να συναντήσουμε και στους δρόμους.

Διαβάστε επίσης:

AEGEAN 600: Παρακολουθήσαμε την επική εκκίνηση με τη Rolex

Ναταλία Κοκοσαλάκη: «Η πραγματική δοκιμασία ενός έργου ξεκινά όταν κατοικηθεί»

Atrium House: Μια σύγχρονη κατοικία με θέα στον Θερμαϊκό