Ο Γιώργος Μπαρτζώκας δεν είναι ένας απλός προπονητής για τον Ολυμπιακό. Είναι το πρόσωπο της τελευταίας μεγάλης μπασκετικής του αφήγησης. Ο άνθρωπος που επέστρεψε την ομάδα στην ευρωπαϊκή ελίτ, που έδωσε ξανά μπασκετική ταυτότητα, που έκανε το ΣΕΦ έδρα και τον Ολυμπιακό σημείο αναφοράς. Τέσσερα συνεχόμενα Final-4, σταθερή παρουσία στην κορυφή, μπασκετική φιλοσοφία που διδάσκεται και συζητιέται.
Είναι δηλωμένος οπαδός της ομάδας και δεν το κρύβει, εξ ου και η διοίκηση των Αγγελόπουλων είναι πάντα δίπλα του. Ειδικά στα δύσκολα.
Όλα αυτά, όμως, δείχνουν να ανήκουν στο παρελθόν. Και όσο σκληρό κι αν ακούγεται, στο κορυφαίο επίπεδο το παρελθόν λειτουργεί μόνο ως σημείωση, όχι ως ασπίδα. Το παρόν είναι αυτό που καθορίζει αποφάσεις. Και το παρόν του Ολυμπιακού είναι βαρύ, πιεστικό και επικίνδυνα ασταθές.
Olympiacos management is considering all the options for the future of Coach Bartzokas.
No final decision has been made yet, everything is on the table, I’m told. pic.twitter.com/Nsqgaxp8KI
— Matteo Andreani (@matty_vanpersie) December 16, 2025
Ο Ιταλός δημοσιογράφος, Ματέο Αντρεάνι, που ειδικεύεται στη μετάδοση πληροφοριών από τον «πυρήνα» των ομάδων μπάσκετ, ανέφερε στον προσωπικό του λογαριασμό στο «Χ» ότι: «Η διοίκηση του Ολυμπιακού εξετάζει όλες τις επιλογές για το μέλλον του Μπαρτζώκα. Δεν έχει ληφθεί ακόμη τελική απόφαση, όλα είναι στο τραπέζι, όπως μου είπαν».
Όταν το μπάτζετ ανεβαίνει, η ανοχή τελειώνει
Η φετινή σεζόν δεν ξεκίνησε με χαμηλό προφίλ. Αντιθέτως. Οι Αγγελόπουλου έβαλαν, ξανά, βαθιά το χέρι στην τσέπη, ο Μπαρτζώκας έστησε ρόστερ με βάθος, εμπειρία και προσωπικότητες, έστειλε μήνυμα προς κάθε κατεύθυνση ότι «φέτος πάμε για το κάτι παραπάνω». Όταν αυξάνεις το μπάτζετ, αυξάνεις αυτομάτως και τις απαιτήσεις. Δεν υπάρχει χώρος για αφηγήματα περί υπομονής.
Οι ήττες μπορούν να έρθουν. Η εικόνα αποσύνθεσης, όμως, όχι. Και ο Ολυμπιακός, ειδικά στα τελευταία παιχνίδια της EuroLeague, δείχνει ομάδα που δεν αντέχει την πίεση που ο ίδιος δημιούργησε.
Τρεις συνεχόμενες ήττες, τρεις αγώνες που κρίθηκαν στο τελευταίο δεκάλεπτο, τρεις φορές το ίδιο έργο. Προβάδισμα, έλεγχος, μετά χάος. Άμυνα που διαλύεται, επίθεση που κολλάει, κακές επιλογές, απουσία ψυχραιμίας.
Αυτό δεν είναι θέμα ημέρας. Είναι μοτίβο. Και όταν το μοτίβο παγιώνεται, παύεις να μιλάς για «κακή βραδιά» και αρχίζεις να μιλάς για δομικό πρόβλημα.
Η Βαλένθια ως καθρέφτης της φετινής παθογένειας
Το παιχνίδι με τη Βαλένθια στο ΣΕΦ ήταν αποκαλυπτικό. Όχι επειδή χάθηκε. Αλλά επειδή χάθηκε με τρόπο που φωνάζει. Από το +13 στο 28’, σε πλήρη διάλυση στο τελευταίο δεκάλεπτο. 99 πόντοι παθητικό στην έδρα σου, 50% τρίποντο από τον αντίπαλο, 32 πόντοι σε μία περίοδο. Για μια ομάδα που επί χρόνια έχτισε τη φήμη της στην άμυνα, αυτό είναι καμπανάκι. Και μάλιστα εκκωφαντικό.
Ο Γιώργος Μπαρτζώκας δεν κρύφτηκε. Μίλησε, ανέλυσε, ανέλαβε ευθύνες. Όμως οι επιλογές του μπαίνουν πλέον στο μικροσκόπιο. Όχι με όρους λαϊκισμού, αλλά με βάση το αποτέλεσμα. Από αυτό κρίνονται άπαντες.
Οι πεντάδες στο φινάλε, η διαχείριση του rotation, η αδυναμία να προστατευτεί η ομάδα όταν χάνει τον έλεγχο, η εμφανής εξάρτηση από έναν δημιουργό. Όλα αυτά συνθέτουν ένα σκηνικό όπου ο προπονητής δεν κρίνεται για το τι έκανε στο παρελθόν, αλλά για το αν μπορεί να δώσει λύσεις τώρα.
Το ρόστερ είναι γεμάτο ονόματα. Αυτό, όμως, δεν σημαίνει αυτομάτως και χημεία. Υπάρχουν παίκτες που ακόμα ψάχνουν τον ρόλο τους, άλλοι που δείχνουν πνευματικά ανέτοιμοι και άλλοι που κουβαλούν βάρος μεγαλύτερο από αυτό που μπορούν να σηκώσουν.
Όταν τα πράγματα στραβώνουν, δεν υπάρχει ξεκάθαρη ηγεσία στο παρκέ. Δεν υπάρχει ο παίκτης που θα βάλει την ομάδα στην πλάτη του και θα την τραβήξει από το τέλμα. Και αυτό επιστρέφει, αναπόφευκτα, στον πάγκο.
Οι Αγγελόπουλοι και το δίλημμα που πλησιάζει
Οι Παναγιώτης και Γιώργος Αγγελόπουλος δεν είναι ιδιοκτήτες του θυμικού. Δεν λειτουργούν με λογική πανικού. Έχουν στηρίξει τον Μπαρτζώκα όσο κανέναν άλλο, του έδωσαν χρόνο, εξουσία και μέσα. Όμως γνωρίζουν καλύτερα από όλους ότι ο Ολυμπιακός δεν μπορεί να χάσει άλλη μία χρονιά με τέτοιο κόστος, αγωνιστικό και οικονομικό.
Το δίλημμα είναι σκληρό και αμείλικτο. Συνεχίζεις με τον άνθρωπο που σε έφερε ως εδώ, ελπίζοντας ότι θα γυρίσει τον διακόπτη. Ή πατάς το κουμπί της αλλαγής, ρισκάροντας να τινάξεις στον αέρα έναν κύκλο ετών.
Ξένα ρεπορτάζ μιλούν για «όλα τα σενάρια ανοιχτά». Επίσημα δεν υπάρχει τίποτα. Ανεπίσημα, όμως, το κλίμα έχει αλλάξει. Και όταν αλλάζει το κλίμα, αλλάζουν και οι ισορροπίες.
Κάθε παιχνίδι πλέον λειτουργεί ως δοκιμασία. Όχι μόνο βαθμολογική, αλλά υπαρξιακή. Για τον προπονητή, για την ομάδα, για το ίδιο το project.
Οι φίλαθλοι του Ολυμπιακού δεν ζητούν θαύματα. Ζητούν ομάδα με χαρακτήρα. Ζητούν ένταση, καθαρό μυαλό, αντανακλαστικά. Δεν θέλουν άλλοθι, ούτε ακαδημαϊκές αναλύσεις. Θέλουν απαντήσεις στο παρκέ. Οι αποδοκιμασίες στο ΣΕΦ δεν ήταν έκρηξη οργής. Ήταν έκφραση απογοήτευσης. Και αυτό είναι ίσως πιο επικίνδυνο.
Η λεπτή γραμμή ανάμεσα στη λύτρωση και το τέλος
Ο Γιώργος Μπαρτζώκας παραμένει τεράστιο κεφάλαιο για τον Ολυμπιακό. Αλλά η ιστορία δεν χαρίζεται σε κανέναν. Στο μπάσκετ των μεγάλων απαιτήσεων, επιβιώνει όποιος προσαρμόζεται, όχι όποιος θυμίζει τι έκανε χθες.
Το σχοινί έχει τεντωθεί. Η γραμμή είναι λεπτή. Και ο χρόνος δεν δουλεύει υπέρ κανενός. Είτε ο Ολυμπιακός θα βρει άμεσα απαντήσεις και θα ξανασταθεί όρθιος, είτε αυτή η σχέση, όσο δυνατή κι αν ήταν, θα φτάσει στο πιο δύσκολο σημείο της. Και τότε, καμία πλευρά δεν θα μπορεί να πει ότι δεν το είδε να έρχεται…
