Η αρχιτεκτονική των σύγχρονων γηπέδων περνά σε νέα φάση. Οι σύλλογοι και τα αρχιτεκτονικά γραφεία που σχεδιάζουν τα επόμενα mega projects δεν αντιμετωπίζουν πλέον το στάδιο ως χώρο που «ζωντανεύει» μόνο για 90 λεπτά. Το βλέπουν ως περιουσιακό στοιχείο που οφείλει να παράγει έσοδα 365 ημέρες τον χρόνο.

Αρκεί να δει κανείς τα σχέδια με τους τρεις εμβληματικές πύργους του «New Trafford» που σχεδιάζει η Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ ή τη συνολική ανάπτυξη γύρω από το «Etihad Stadium» της Μάντσεστερ Σίτι. Το γήπεδο εντάσσεται πλέον σε ευρύτερα real estate projects με μικτές χρήσεις, φιλοξενία, εστίαση και εμπορικές δραστηριότητες. Ωστόσο, το πιο χαρακτηριστικό – και ίσως πιο τολμηρό – παράδειγμα βρίσκεται στις όχθες του Τάμεση.

1

Η Φούλαμ και το πείραμα χωρίς corporate boxes

Η νέα κερκίδα ονόματι Riverside Stand της Φούλαμ στο ιστορικό «Κρέιβεν Κότατζ»  ξεχωρίζει όχι μόνο για την πισίνα στην ταράτσα και τη γυάλινη πρόσοψη προς τον ποταμό, αλλά και για μια ηχηρή απουσία: δεν διαθέτει παραδοσιακά corporate boxes. Το τριώροφο Sky Deck τιμολογείται στις 7.750 λίρες τη σεζόν, περίπου 9.000 ευρώ, ενώ υπάρχουν και επιλογές ανά αγώνα. Η λογική δεν είναι η πώληση κλειστών σουιτών με ετήσια δέσμευση συγκεκριμένου αριθμού θέσεων, αλλά η δημιουργία ενός premium χώρου που λειτουργεί καθημερινά ως venue.

Η διοίκηση της Φούλαμ υποστηρίζει ότι δεν επιδίωξε να «καταργήσει» τα boxes, αλλά να αποφύγει μια κατασκευή με «τοίχους και τοίχους από σουίτες» που θα περιόριζαν τη λειτουργικότητα του χώρου. Το ζητούμενο ήταν η ευελιξία και η καθημερινή αξιοποίηση.

Από τη δέσμευση θέσεων στην ευελιξία

Το μοντέλο αυτό αντανακλά μια ευρύτερη μετατόπιση στην αγορά hospitality. Στο «Tottenham Hotspur Stadium» της Τότεναμ παραμένουν οι σουίτες, αλλά το βάρος έχει δοθεί σε premium ζώνες και θεματικά lounges. Στο «Allianz Stadium», έδρα της αγγλικής ομοσπονδίας ράγκμπι, η προσφορά περιλαμβάνει εστιατορικές εμπειρίες και ευέλικτα πακέτα φιλοξενίας, αντί για άκαμπτες ετήσιες συμφωνίες.

To Tottenham Hotspur Stadium» της Τότεναμ

Η βασική αλλαγή έγκειται στη συμπεριφορά του πελάτη. Το παραδοσιακό corporate box απαιτούσε δέσμευση για ολόκληρη τη σεζόν και διαρκή κάλυψη όλων των θέσεων. Σε περιβάλλον αυξημένου κόστους και αυστηρότερων εσωτερικών ελέγχων δαπανών από τις επιχειρήσεις, αυτό το μοντέλο καθίσταται λιγότερο ελκυστικό. Αντίθετα, τα νέα premium concepts επιτρέπουν συμμετοχή με μικρότερη δέσμευση, προσωποποιημένη εμπειρία και θεματικές ενεργοποιήσεις ανά event.

Το γήπεδο ως real estate asset

Η ουσία βρίσκεται στα νούμερα. Τα έσοδα αγώνα παραμένουν κρίσιμα, όμως οι σύλλογοι αναζητούν τρόπους να αυξήσουν το per capita spend και να διαχέουν τον κίνδυνο. Ένα lounge που λειτουργεί ως χώρος εκδηλώσεων, εταιρικών συναντήσεων ή θεματικών βραδιών μπορεί να αποδίδει πολύ πέρα από τις ημέρες αγώνων.

Το corporate box δεν εξαφανίζεται. Ωστόσο, από αποκλειστικό σύμβολο status μετατρέπεται σε μία μόνο επιλογή μέσα σε ένα ευρύτερο premium οικοσύστημα.

Το ερώτημα δεν είναι αν «πεθαίνει», αλλά αν μπορεί να προσαρμοστεί. Στη σύγχρονη οικονομία του αθλητισμού, ό,τι δεν εξελίσσεται, μένει πίσω.