ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ
Τυχερή ήταν η υπάλληλος των Ταχυδρομείων στα Βριλήσσια. Ο πελάτης δεν ήθελε να υπογράψει για την παραλαβή δέματος, την κυνήγησε έξω από το κατάστημα και την παρέσυρε με το αυτοκίνητό του. Λέμε ότι είναι τυχερή επειδή απλώς διακομίστηκε στο νοσοκομείο. Σε άλλη περίπτωση, προ πενταετίας, θυμωμένος πολίτης μπήκε με τσεκούρι σε φορολογική υπηρεσία. Δεν μπορούμε να πούμε ότι όλοι οι δημόσιοι υπάλληλοι κινδυνεύουν από δυσαρεστημένους πολίτες, αλλά σίγουρα υπάρχει γενικευμένη ένταση.
Για να θυμηθούμε λιγάκι πού βρισκόμαστε: Τα τελευταία χρόνια έχουν καταγραφεί αρκετά περιστατικά επιθέσεων κυρίως κατά τη διάρκεια φορολογικών ελέγχων. Ελεγκτές της Ανεξάρτητης Αρχής Δημοσίων Εσόδων έχουν υποστεί λεκτικές απειλές, σπρωξίματα και ξυλοδαρμούς από επαγγελματίες που αντιδρούσαν. Το φαινόμενο καταγράφεται ιδιαίτερα σε τουριστικές περιοχές και στην περιφέρεια, όπου οι έλεγχοι συνδέονται με πρόστιμα ή λουκέτα. Σε ορισμένες περιπτώσεις, οι επιθέσεις ήταν τόσο σοβαρές ώστε χρειάστηκε η παρέμβαση της αστυνομίας ή η μεταφορά των υπαλλήλων στο νοσοκομείο.
Η συχνότητα των επιθέσεων οδήγησε την Πολιτεία στο να αναγνωρίσει θεσμικά το πρόβλημα, εντάσσοντας τις επιθέσεις κατά εφοριακών στα αυτεπάγγελτα αδικήματα. Κάτι σαν την επίθεση σε γάτα, όπου πας απευθείας «μέσα» και επιβάλλεται πρόστιμο. Έτσι και με τις επιθέσεις εναντίον εκπροσώπων του Δημοσίου, την ώρα της δουλειάς τους. Δεν είναι όμως μόνο το τσεκούρι και η παράσυρση με το αυτοκίνητο. Είναι και η καθημερινή βία μικρής κλίμακας που καθιστά το εργασιακό περιβάλλον τοξικό για πολλούς υπαλλήλους. Αυτό δεν το προβλέπει ο νόμος.
Σε κάθε γκισέ οργανισμού ή υπηρεσίας εξυπηρέτησης, πάντα υπάρχει ένας πολίτης του τύπου «ξέρεις ποιος είμαι εγώ», «θα σε στείλω μετάθεση στο Νευροκόπι», «έλα έξω να σου πω εγώ». Για αυτά δεν υπάρχει νομοθετική ρύθμιση και τις περισσότερες φορές δεν υπάρχει ούτε σεκιούριτι για να απομακρύνει τον θερμόαιμο. Το χειρότερο είναι ότι αυτές οι συμπεριφορές έχουν γίνει μέρος της κανονικότητας, τόσο για τους υπαλλήλους όσο και για όσους παρίστανται στα περιστατικά. Αν, όμως, δέκα μάρτυρες μικροεπιθέσεων αντιδρούσαν ταυτόχρονα λέγοντας «άφησε τον άνθρωπο ήσυχο να κάνει τη δουλειά του», τα πράγματα ίσως να ήταν διαφορετικά.
Χρειάζεται λοιπόν εθνική ψυχοθεραπεία για να μειωθεί η ένταση; Ίσως. Κυρίως όμως χρειάζεται πλαίσιο στις διαδικασίες. Στην περίπτωση του ταχυδρομείου Βριλησσίων, έπρεπε πρώτα να μπει η υπογραφή του πελάτη και μετά να συνεχιστεί η διαδικασία. Στις οικονομικές υπηρεσίες θα έπρεπε να υπάρχει τρόπος αναγνώρισης των πολιτών που εισέρχονται. Και, κυρίως, να υπάρχουν αληθινές συνέπειες για τους θερμόαιμους. Συνέπειες που εφαρμόζονται. Χωρίς πλαίσιο κυρώσεων, αυτά τα άτομα δεν θα αλλάξουν συμπεριφορά. Συλλαμβάνονται και αφήνονται ελεύθεροι, είτε βρίσουν είτε χτυπήσουν. Εδώ βρίσκεται πιθανότατα η λύση: όχι μόνο να είναι ιδιώνυμο το αδίκημα, αλλά η τιμωρία να είναι συγκεκριμένη και να μην μένει στη θεωρία.
Διαβάστε επίσης:
Δανία: Μποϊκοτάζ στα αμερικανικά προϊόντα λόγω Γροιλανδίας
Τραμπ: Απειλεί με 100% δασμούς τον Καναδά σε ενδεχόμενη εμπορική συμφωνία με την Κίνα
ΕΙΔΗΣΕΙΣ ΣΗΜΕΡΑ
