Η… θηλιά του Σχοινά στους «παλιούς, η δυσφορία για τα «καλάμια», η απίθανη θεωρία του βουλευτή Κουλκουδίνα και το γαλακτομπούρεκο που προκαλεί χαμό

Ο Σχοινάς, τα λαμόγια και το «άδειασμα» του παλιού συστήματος

«Πυρ και μανία» έγιναν κάποιοι προκάτοχοι του Μαργαρίτη Σχοινά στην οδό Αχαρνών (ονόματα δεν λέμε οικογένειες δεν θίγουμε όπως έλεγαν στον παλιό ελληνικό κινηματογράφο)  από τις αιχμηρές αναφορές του χθες στη Βουλή και κάτι μου λέει ότι ο εκ Βρυξελλών ορμώμενος κ. Σχοινάς μόλις άνοιξε ένα «μέτωπο» το οποίο δεν ξέρω πώς θα κλείσει.

Είναι απίστευτό αυτό που έγινε στη Βουλή από έναν υπουργό να κατηγορεί εμμέσως πλην σαφώς κάποιους από τους προκατόχους του, αφήνοντας τους γαλάζιους βουλευτές που τον παρακολουθούσαν με το στόμα ανοικτό. Σταχυολογώ:

• «Ο ερχομός μου στο υπουργείο είναι η πρώτη σελίδα του νέου κεφαλαίου, αν ήταν όλα καλά δεν θα ερχόμουν».
• «Όσο είμαι εγώ στην Αχαρνών, οι μόνοι που έχουν να φοβούνται από την παρουσία μου εκεί, είναι τα λαμόγια και οι θιασώτες του παλιού συστήματος».
• «Εγώ είμαι εγγυητής και αρωγός του νέου συστήματος. Παλεύω να αποκαταστήσω την αξιοπιστία της χώρας στην Ευρώπη».
• «Δεν ήρθα στο υπουργείο για να περνάω ύποπτες διατάξεις. Δεν έχω κανέναν λόγο να το κάνω. Δεν χρωστάω τίποτα σε κανέναν».

Οι αναφορές, του όπως αναμενόταν, προκάλεσαν θόρυβο, καθώς ερμηνεύτηκαν ως «άδειασμα» των προκατόχων του και φυσικά πυροδότησαν την έντονη ενόχλησή τους, όπως είμαι σε θέση να γνωρίζω. Αλλά μήπως αυτά  δεν έχει η πολιτική (κυρίως όταν πλησιάζει η ημερομηνία των εκλογών);

Με την ευκαιρία και για καθαρά συμβολικούς λόγους να αναφέρω ότι πρόσφατα ο κ. Σχοινάς αποκατέστησε το ξύλινο πάτωμα στο υπουργικό του γραφείο, το οποίο είχε το μαύρο του το χάλι.

Μάλιστα όταν είχε αναλάβει καθήκοντα και επισκέφθηκε για πρώτη φορά το υπουργείο βρήκε τα σανίδια χαλασμένα, αλλά είχε πει στους συνεργάτες του να τα αφήσουν όπως είναι για να του θυμίζουν πόσα θέματα έχει μπροστά του να διορθώσει. Τελικά, έφτασε η ώρα και το πάτωμα επιδιορθώθηκε γιατί, μεταξύ μας, ήταν και ντροπή, υπουργικό γραφείο να βρίσκεται σε αυτή την κατάσταση.

Γυρίζει σελίδα

Ήταν μια ένδειξη ότι «κάτι αλλάζει στην Αχαρνών» επί των ημερών του και ότι μετά από μια περίοδο μεγάλων κλυδωνισμών, λόγω του σκανδάλου ΟΠΕΚΕΠΕ, το υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης «γυρίζει σελίδα». Γυρίζει σελίδα από πού και από ποιους όμως; Έτσι όπως είπε από τους προκατόχους του, οι οποίοι σίγουρα ετοιμάζονται για αντεπίθεση.

Βέβαια για να είμαστε δίκαιοι, ορισμένοι στην ΚΟ, ένιωσαν ένα σφίξιμο στην καρδιά, ακούγοντας τον υπουργό, γιατί ο κ. Σχοινάς δεν είπε τίποτα παραπάνω από αυτό που είπε ο Πρωθυπουργός για το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ, για το βαθύ κράτος που εκμεταλλεύεται τους έντιμούς αγρότες και πολλά άλλα.

Μόνον ο ΚΜ κρίνει τους αλαζόνες και τους καλαμοκαβαλλάρηδες

Όταν άκουσα την απάντηση που έδωσε ο κυβερνητικός εκπρόσωπος Παύλος Μαρινάκης για τα «καλάμια» που, σύμφωνα με όσα υποστήριξαν τις προηγούμενες ημέρες τόσο η Ντόρα Μπακογιάννη όσο και ο Δημήτρης Καιρίδης, έχουν καβαλήσει κάποιοι υπουργοί, έψαξα να μάθω το παρασκήνιο.

Ας δούμε πρώτα τι είπε ο εκπρόσωπος. Ο Παύλος Μαρινάκης έθεσε τρία πράγματα με σαφήνεια: πρώτον, «όλους μας κρίνει ο ελληνικός λαός». Δεύτερον, μέχρι να έρθει η ώρα της κρίσης των πολιτών, αρμόδιος να αξιολογεί τα μέλη της κυβέρνησης είναι ο Πρωθυπουργός. Και, τρίτον, «δουλειά όλων των υπολοίπων είναι να προβάλλουμε το κυβερνητικό έργο και να είμαστε αποτελεσματικοί στην εκπλήρωση των καθηκόντων μας».

Σας έχω πει πολλές φορές ότι ένας από τους λόγους που ο Παύλος Μαρινάκης έχει αποδειχθεί ο ανθεκτικότερος κυβερνητικός εκπρόσωπος της εποχής Μητσοτάκη, πέραν της αποτελεσματικότητάς του, είναι ότι στα μεγάλα και κρίσιμα ζητήματα, πριν τοποθετηθεί, φροντίζει να έχει καλή ενημέρωση άνωθεν.

Δυσφορία στο ΜΜ

Σύμφωνα, λοιπόν, με πολύ καλή πηγή μου, παρά τη διαφορά ώρας με τις Ηνωμένες Πολιτείες, οι δηλώσεις περί «καλαμιών», ειδικά στη συγκεκριμένη χρονική συγκυρία, δεν ενθουσίασαν το Μέγαρο Μαξίμου. Όπως χαρακτηριστικά μου μεταφέρθηκε εμπιστευτικώς, το τελευταίο πράγμα που θέλει αυτή τη στιγμή η κυβέρνηση είναι να ανοίγουν εσωτερικές συζητήσεις αυτού του τύπου, αντί η δημόσια συζήτηση να επικεντρώνεται στο κυβερνητικό έργο.

Με λίγα λόγια, το ποιος επιδεικνύει και ποιος όχι αλαζονικές συμπεριφορές είναι κάτι που θα το κρίνει ο Πρωθυπουργός, όπως είπε και ο Παύλος Μαρινάκης. Αυτό που σίγουρα ενδιαφέρει περισσότερο το Μέγαρο Μαξίμου αυτή την περίοδο είναι ποιοι βγαίνουν μπροστά, υπερασπίζονται και προβάλλουν τις κυβερνητικές θέσεις και παράγουν αποτέλεσμα — ειδικά όσο πλησιάζουμε προς την τελική ευθεία για τις βουλευτικές εκλογές.

Μητσοτάκης στον ΟΗΕ, για casus belli, κυπριακό και οικονομία

Από την ομιλία του Πρωθυπουργού στην Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ κράτησα το μήνυμα που έστειλε ότι η Σύμβαση του ΟΗΕ για το Δίκαιο της Θάλασσας (UNCLOS) αποτελεί το μόνο θεσμικό πλαίσιο για την επίλυση της μοναδικής μακροχρόνιας διαφοράς μεταξύ των δύο χωρών, της οριοθέτησης υφαλοκρηπίδας και ΑΟΖ και θα τονίζει ότι ο ουσιαστικός διάλογος δεν μπορεί να συνυπάρχει με μονομερείς ενέργειες που παραβιάζουν τη διεθνή νομιμότητα ή με απειλές πολέμου για την άσκηση νόμιμων δικαιωμάτων σύμφωνα με το Διεθνές Δίκαιο.

Έδωσε ιδιαίτερη σημασία στο Κυπριακό, αλλά και στην οικονομία παρουσιάζοντας  την πορεία της ελληνικής οικονομίας και των μεταρρυθμίσεων ως παράδειγμα του «πώς η οικονομική ανθεκτικότητα ενισχύει τη διεθνή θέση μιας χώρας» και θα αναφερθεί στην ανάπτυξη, τις επενδύσεις, τις δημοσιονομικές επιδόσεις, τη μείωση του δημόσιου χρέους και τον ψηφιακό μετασχηματισμό του κράτους, συνδέοντας την οικονομική ισχύ με την άμυνα και την ασφάλεια.

Τέλος, σύμφωνα με τις ίδιες πηγές, ο πρωθυπουργός αφιέρωσε ιδιαίτερα μεγάλο μέρος της ομιλίας στην Τεχνητή Νοημοσύνη προειδοποιώντας ότι η ταχύτητα ανάπτυξης της ΑΙ δημιουργεί κινδύνους που δεν μπορούν να αντιμετωπιστούν με εθελοντική αυτορρύθμιση των ίδιων των εταιρειών και θα θέσει στο επίκεντρο την ανάγκη για ισχυρό ρυθμιστικό πλαίσιο.

Τα Γλυπτά του Παρθενώνα και  η Ταπισερί της Μπαγιέ

Πραγματικά με εντυπωσίασε ο παραλληλισμός των Γλυπτών του Παρθενώνα με την Ταπισερί της Μπαγιέ που έκανε ο Πρωθυπουργός στη συνέντευξή του στον Gurdian. Αυτή η φράση ότι «η Βρετανία δεν θα διαμέλιζε την Ταπισερί της Μπαγιέ. Ας αξιοποιήσουμε αυτή τη στιγμή και ας επανενώσουμε τα Γλυπτά του Παρθενώνα στην Ελλάδα», ήταν η πιο χαρακτηριστική στην προσπάθεια που καταβάλλεται για την επιστροφή των Γλυπτών στο σπίτι τους.

Και ας αφήσουμε τους αρμόδιους του Βρετανικού Μουσείου να λένε ότι δεν υπάρχει ελπίδα να επιστραφούν τα γλυπτά και ότι ο διάλογος με την ελληνική κυβέρνηση ναυάγησε εξαιτίας των Βρετανών (βεβαίως- βεβαίως) , αφού  δεν κάνουν πίσω και ομιλούν για δανεισμό ων Γλυπτών, ωσάν να μην τα έχουν κλέψει, ωσάν να είναι δικά τους.. Ξέρετε ότι στο Βρετανικό Μουσείο, όπου εκτίθενται τα Γλυπτά, δεν υπάρχει τίποτα το… βρετανικό.

Την ίδια ώρα η Λίνα Μενδώνη μιλώντας στα Ηνωμένα Έθνη (παρουσία και της υφυπουργού Εξωτερικών Αλεξάνδρας Παπαδοπούλου ήταν αποκαλυπτική: «Τα Γλυπτά του Παρθενώνα σχεδιάστηκαν και δημιουργήθηκαν ως αναπόσπαστα μέλη ενός ενιαίου αρχιτεκτονικού, καλλιτεχνικού και εννοιολογικού συνόλου. Επομένως, η επανένωσή τους στην Αθήνα, δεν αποτελεί για την Ελλάδα απλώς ζήτημα κυριότητας επιμέρους έργων αλλά ζήτημα αποκατάστασης της ακεραιότητας ενός μοναδικού μνημείου της παγκόσμιας πολιτιστικής κληρονομιάς.

Είναι, ταυτόχρονα, ζήτημα ηθικής, επιστημονικής όσο και πολιτικής προσέγγισης». Όλα αυτά που είπε καταγράφηκαν στα πρακτικά για να τα βλέπουν και οι νεότεροι.

Ρήσεις μεγάλων ανδρών (αλίευση από το Facebook):

“Τους τελειώνουμε ή μας τελειώνουν”
Αλέξης Τσίπρας, Θεσσαλονίκη, προεκλογική ομιλία 12.9.2015

“Ή εμείς ή κανείς”
Αλέξης Τσίπρας στο ΣΚΑΙ, προχθές  23.9.26

“Η πολιτική και η Αριστερά μαγνητίζουν τους νάρκισσους, όπως το φως τα έντομα”
Αλέξης Τσίπρας, “Ιθάκη”, σελ. 335

Το «ευχαριστώ» του Ελπιδοφόρου στον Παπασταύρου

Ιδιαίτερα θερμή ήταν η υποδοχή που επιφύλαξε ο Αρχιεπίσκοπος Αμερικής Ελπιδοφόρος στον Υπουργό Περιβάλλοντος και Ενέργειας, Σταύρο Παπασταύρου, κατά την επίσκεψή του στην έδρα της Αρχιεπισκοπής στη Νέα Υόρκη.

Μαθαίνω, μάλιστα, ότι στη συζήτηση που είχαν, ο Αρχιεπίσκοπος δεν περιορίστηκε στα τυπικά καλωσορίσματα. Συνεχάρη τον Υπουργό για το έργο της κυβέρνησης, επισημαίνοντας ότι η Ομογένεια παρακολουθεί στενά και αξιολογεί όσα γίνονται στην Ελλάδα. «Μας κάνετε υπερήφανους», του είπε χαρακτηριστικά, σημειώνοντας ότι μεγάλο μέρος της ελληνοαμερικανικής κοινότητας, με έντονη επιχειρηματική παρουσία, αντιλαμβάνεται τη σημασία των κυβερνητικών πρωτοβουλιών. Χαρακτήρισε, μάλιστα, «μαραθώνιο» το έργο που έχει αναλάβει ο Παπασταύρου.

Ο Υπουργός, από την πλευρά του, αναφέρθηκε στον καθοριστικό ρόλο της Εκκλησίας ως «άγκυρας για τον Ελληνισμό», ιδιαίτερα σε μια περίοδο γεωπολιτικών αναταράξεων και μεγάλων αλλαγών.

Θύμισε την πρόσφατη επίσκεψή του στο Χιούστον, όπου, όπως είπε, είχε την ευκαιρία να διαπιστώσει από κοντά τον ρόλο που διαδραματίζει η Εκκλησία στην Αμερική ως σταθερό σημείο αναφοράς για τον Ελληνισμό της Αμερικής.

Η παρουσία του Παπασταύρου στη Νέα Υόρκη έχει σήμερα και συνέχεια με ιδιαίτερο συμβολισμό. Ο Υπουργός αναμένεται να επισκεφθεί τον Ιερό Ναό και Εθνικό Προσκύνημα του Αγίου Νικολάου στο Σημείο Μηδέν, έναν χώρο με ξεχωριστή σημασία για την Ομογένεια και τον Ελληνισμό της Αμερικής.

Ο απίθανος βουλευτής Κουλκουδίνας

Βλέποντας τον βουλευτή της ΝΔ Σπύρο Κουλκουδίνα από το κανάλι της Βουλής, πραγματικά εντυπωσιάστηκα από την λογική του που ανέπτυξε για την ακρίβεια στα καύσιμα. Ούτε οι νομπελίστες οικονομολόγοι θα μπορούσαν να αναπτύξουν αυτήν την φόρμουλα που παρουσίασε στο πανελλήνιο με τον εκπληκτικό τίτλο «γιατί δεν μπορεί να μειωθεί ο ΕΦΚ στα καύσιμα!

Σε ένα πρωτοποριακό ρεσιτάλ «λογικής» ο Σπύρος, εξήγησε γιατί δεν πρέπει να μειωθεί ο Ειδικός Φόρος Κατανάλωσης στα καύσιμα, αποκαλύπτοντας το δικό του πρωτοποριακό εργαλείο: «Ερχόμουν από τη λεωφόρο Συγγρού. Γεμάτη ήταν. Η κίνηση στους δρόμους είναι ένας δείκτης».

Το συμπέρασμα; Αφού ο κόσμος δεν καταφεύγει στα λεωφορεία, η οικονομία αντέχει. Και βέβαιος για την πρότασή του ότι θα έχει απήχηση συμπλήρωσε αφοπλιστικά:

«Όταν κάποιος δεν αντέχει να δώσει 10 ευρώ βενζίνη την ημέρα να πάει και να έρθει στη δουλειά του, θα χρησιμοποιήσει ΜΜΜ. Δεν τα χρησιμοποιούν. Λέω την πραγματικότητα».

Όταν όμως η συζήτηση η κουβέντα έφτασε στο πετρέλαιο θέρμανσης, το «αθηναϊκό κριτήριο» πήγε περίπατο, αφού για την περιφέρειά του (Πιερία) το 1,75€/λίτρο κρίθηκε αδιανόητο. Τώρα δεν είμαι βέβαιος εάν θα δεχθεί κάποια πρόσκληση από το Μαξίμου να μετάσχει σε αυτές τις «κλειστές» συσκέψεις για την ακρίβεια και την τιμή των καυσίμων, αφού ομολογουμένως έχει πρωτοποριακές ιδέες.

Η Κάρυ ευλαβικά γονυπετής μπροστά στον Κολοκοτρώνη

Δεν ξέρω εάν είδατε κάποια βιντεάκια που κυκλοφορούν ευρέως στο Διαδίκτυο τον Πούτιν να καταθέτει στεφάνι γονατιστός ως ένδειξη ανώτατης ευλάβειας;  Γονατίζει ακόμα και όταν βρέχει ή όταν χιονίζει ακόμα και σε τάφους Ρώσων ηρώων που βρίσκονται εκτός Ρωσίας (στην Αμερική ας πούμε).

Η Μαρία Καρυστιανού έκανε κάτι παρόμοιο. Βρέθηκε  στην Τρίπολη για τις εκδηλώσεις της επετείου της Άλωσης της Τριπολιτσάς, κατέθεσε στεφάνι στον ανδριάντα του «Γέρου του Μοριά» και εν συνεχεία πρόσφερε στους φωτογράφους το απόλυτο ενσταντανέ: γονάτισε ευλαβικά μπροστά στον μεγάλο αγωνιστή της Επανάστασης.

Αλλά η Μαρία Καρυστιανού βλέποντας την δημοσκοπική κάθοδο του κόμματός της, έκανε μια δήλωση, η οποία θα συζητηθεί: «Αν δεν καταφέρουμε να μπούμε στη Βουλή, για μένα θα έχει τελειώσει. Η αλήθεια είναι ότι θα φύγω από τη χώρα», είπε.

Ο χαμός στο βιβλίο του Συρίγου

Ήταν μια σύναξη πολιτικών, καμμιά 50ριά μέτρησα, ανάμεσά τους και ο διοικητής της ΕΥΠ, ο Μητροπολίτης Νέας Ιωνίας, ο Πρόεδρος του ΕΣΣ, ο επίτιμος αρχηγός ΓΕΕΘΑ, ο πολιτικός διοικητής του Αγίου Όρους, πρυτάνεις, καθηγητές πανεπιστημίου και πλήθος κόσμου.

Όλα αυτά συνέβησαν στην κεντρική αίθουσα του Φιλολογικού Συλλόγου «Παρνασσός», με αφορμή την παρουσίαση του νέου βιβλίου του βουλευτή της Α’ Αθηνών και καθηγητή, Άγγελου Συρίγου, «Ελλάδα και Τουρκία: 50 ερωτήματα και απαντήσεις», όπου ανάμεσα στους κεντρικούς ομιλητές ξεχώρισα τον διευθυντή της «Καθημερινής», Αλέξη Παπαχελά.

Το βιβλίο επιδιώκει να εξερευνήσει το σύνθετο πεδίο των ελληνοτουρκικών σχέσεων µε τρόπο απλό, κατανοητό και επιστημονικά τεκμηριωμένο. Οι ελληνοτουρκικές σχέσεις αποτελούν εδώ και πολλά χρόνια κομμάτι της καθημερινότητάς µας, µε έννοιες όπως η υφαλοκρηπίδα, η ΑΟΖ ή η «Γαλάζια Πατρίδα» να κυριαρχούν στον δημόσιο λόγο.

Πολύς ο κόσμος πάντως στην παρουσίαση. Κορυφαία στελέχη και υπουργούς είδα, όπως τον Άδωνι Γεωργιάδη, τον Γιώργο Φλωρίδη, τον Παύλο Μαρινάκη και τον Χρήστο Δήμα, ενώ εκεί ήταν και η Ντόρα Μπακογιάννη, ο Ευρωπαίος επίτροπος, Μαργαρίτης Σχοινάς, και ο πρώην Πρόεδρος της Δημοκρατίας, Προκόπης Παυλόπουλος, όπως και ο Δημήτρης Τσιόδρας. Από τη μεριά της αντιπολίτευσης, ξεχώρισε η παρουσία του Μιχάλη Κατρίνη. Σίγουρα μέσα στον πολιτικό συνωστισμό θα μου διέφυγαν κι άλλοι, όμως το σίγουρο είναι ότι το πόνημα του Άγγελου Συρίγου κατάφερε να ενώσει διαφορετικές τάσεις και γενιές της πολιτικής μας σκηνής. Καλοτάξιδο.

Το F-35 έμεινε στον πάγο

Μαθαίνω ότι η Άγκυρα περίμενε από τη Νέα Υόρκη και τη Σύνοδο του ΟΗΕ κάποιο καλό νέο για τα F-35. Δεν ήρθε. Οι S-400 παραμένουν βαρίδι, η Τουρκία εξακολουθεί να μένει εκτός προγράμματος και η προσωπική σχέση Ερντογάν–Τραμπ, όπως φαίνεται, δεν αρκεί για να παρακάμψει τους αμερικανικούς περιορισμούς.

Και εδώ αρχίζει η πραγματική αεροπορική εξίσωση της επόμενης δεκαετίας. Το KAAN παραμένει μεγάλο τουρκικό αφήγημα, αλλά για να γίνει επιχειρησιακή πραγματικότητα χρειάζεται κινητήρες, παραγωγή, πιστοποιήσεις, εκπαίδευση και χρόνο. Τα Eurofighter είναι πιο χειροπιαστή λύση, αλλά και εκεί οι πρώτες παραδόσεις τοποθετούνται γύρω στο 2030.

Απέναντι, η Ελλάδα δεν περιμένει «ξεπάγωμα» από κανέναν. Έχει ήδη Rafale, προχωρά τα F-16 Viper, έχει εξασφαλίσει 20 F-35 και συζητά την αναβάθμιση των Block 50. Και δεν μένει εκεί… Όπως σας είχα γράψει, «ψάχνεται» και για CCA, τα μη επανδρωμένα «συνεργατικά» αεροσκάφη που θα πλαισιώνουν τα F-35.

Με απλά λόγια, η Τουρκία ακόμη ψάχνει είσοδο στην 5η γενιά, ενώ η Ελλάδα χτίζει όχι απλά τον αεροπορικό στόλο της επόμενης δεκαετίας αλλά σχεδιάζει σε ένα ολόκληρο οικοσύστημα μάχης.

Το gov.gr δεν κήρυξε επιστράτευση

Μαθαίνω ότι με τα Ειδικά Φύλλα Πορείας που έφτασαν σε εφέδρους μέσω gov.gr, κάποιοι έπαθαν έναν μικρό πανικό. Να το πούμε λοιπόν απλά: δεν γίνεται επιστράτευση, δεν γίνεται πόλεμος.

Πρόκειται για διαδικασία επικαιροποίησης της επιστρατευτικής κατάστασης. Δηλαδή ποιος είναι πού, σε ποια ηλικία, με ποια ειδικότητα και σε ποια κατάσταση υγείας. Πράγματα απολύτως απαραίτητα, αν θέλεις σοβαρή εφεδρεία και όχι καταλόγους που θυμούνται διευθύνσεις δεκαετίας.

Η διαφορά είναι ότι αυτή τη φορά η ενημέρωση γίνεται ηλεκτρονικά, μέσω gov.gr, αντί για χαρτιά και ΕΛΤΑ. Λιγότερο χαρτί, λιγότερο κόστος, λιγότερες χαμένες επιστολές.

Και επειδή κάποιοι ρώτησαν για τα χρώματα: το πράσινο ΕΦΠ σημαίνει ότι ο έφεδρος είναι επιστρατευτικά ενταγμένος, ενώ το λευκό ότι είναι διαθέσιμος για μελλοντική αξιοποίηση, εφόσον απαιτηθεί.

Με απλά λόγια, η εφεδρεία μπαίνει σε πιο καθαρές γραμμές. Και αυτό δεν είναι λόγος ανησυχίας. Είναι ένδειξη ότι οι Ένοπλες Δυνάμεις προσπαθούν να ξέρουν με ακρίβεια τι διαθέτουν, πού το διαθέτουν και πώς μπορούν να το αξιοποιήσουν.

Μια φωτογραφία με την υπεροχή να φαίνεται

Αυτή η φωτογραφία με τους στρατηγούς, δηλαδή τους αρχηγούς των Ενόπλων Δυνάμεων της Ελλάδας Δημήτρη Χούπη και της  Τουρκίας Σελτζούκ Μπαϊρακτάρογλου, στο περιθώριο  της,Στρατιωτικής Επιτροπής του ΝΑΤΟ σε επίπεδο Αρχηγών Ενόπλων Δυνάμεων (NATO Military Committee Conference – MCC), η οποία πραγματοποιήθηκε στην Κοπεγχάγη της Δανίας, τα δείχνει όλα:

Ο Έλληνας Αρχηγός κοιτάει όπως στέκεται: ήρεμα, ψηλά και καθαρά. Απέναντι, η εικόνα λιγότερο άνετη. Μερικές φορές η υπεροχή δεν φωνάζει. Φαίνεται.

Και δεν είναι η πρώτη φορά που έχουν συναντηθεί, έστω και στα όρθια ανταλλάσσοντας  μερικές φράσεις (πάντα με διερμηνέα αφού ο Τούρκος δεν καταλαβαίνει τα αγγλικά). Είχαν συναντηθεί και στην Σύνοδο των Βλκανικών χωρών.

 Το δομημένο γαλακτομπούρεκο με το οποίο γίνεται χαμός στη Βουλή

Σπάει ταμεία (που λέει ο λόγος)  το δομημένο (ή για τους γευσιγνώστες «πειραγμένο») γαλακτομπούρεκο που προσφέρεται στο εστιατόριο της Βουλής. Γλυκιά  έκπληξη,  ονομάζουν ένα συνηθισμένο ελληνικό γλυκό που δεν έχει τίποτα να ζηλέψει από το παραδοσιακό γαλακτομπούρεκο, αλλά έχει διαφορετικό σχήμα, καλύτερη γεύση, πειρασμός σας λέω.

Πέρασε  σε άλλο γευστικό επίπεδο το εστιατόριο με το γλυκό αυτό που πραγματικά προκαλεί έναν ευχάριστο χαμό στη Βουλή, που όλοι θέλουν να το δοκιμάσουν.

Και ενώ το δομημένο γαλακτομπούρεκο με την κρέμα του απλωμένη προκλητικά σε όλο το πιάτο κάνει θραύση, σκέφτονται, μαθαίνω να το αποσύρουν από το μενού. Γιατί; Επειδή κάποιοι διαμαρτυρήθηκαν, ότι θέλουν να τρώνε το παραδοσιακό, έτσι όπως το έμαθαν από  πάππου προς πάππον.