Τι κρίνεται αυτή την ώρα στο Κεντρικό Αρχαιολογικό Συμβούλιο (ΚΑΣ);

Ένα από τα ισχυρότερα, αν όχι το πιο σημαντικό, μέτωπα αντίδρασης που βρίσκει η σημερινή κυβέρνηση, αφορά σε εκείνο το άτυπο, αδήλωτο, αλλά πανίσχυρο μέτωπο εναντίον των επενδύσεων. Ανεξαρτήτως του αν πρωθυπουργός είναι ο Τσίπρας ή ο Σαμαράς, ο Παπαδήμος ή ο Παπανδρέου, αυτή η πανίσχυρη, αόρατη συμμαχία έχει τον τρόπο της να υπονομεύει κάθε επενδυτική προσπάθεια.

Σήμερα, για να μην μείνουμε στο χθες, αυτή η συμμαχία έχει απεικονιστεί στο πρόσωπο της Γενικής Γραμματέως του υπουργείου Πολιτισμού κας Βλαζάκη. Η αλήθεια, όμως, είναι ότι οι δυνάμεις που συγκρούονται σήμερα, ξεπερνούν όχι μόνο το πρόσωπο της Γενικής Γραμματέως, αλλά και του ίδιου του πρωθυπουργού ακόμα:

Από την μια μεριά της μάχης συνασπίζονται οι δυνάμεις των ιδεοληπτικών, που θεωρούν κάθε επένδυση, περίπου ως «δώρο στους επιχειρηματίες που πλουτίζουν σε βάρος του λαού». Στα αυτονόητα ερωτήματα που ανακύπτουν από αυτή την ιδεοληπτική θέση, οι δυνάμεις που την διακονούν, αδιαφορούν και δεν δίνουν καμία απάντηση: Χωρίς επενδύσεις, πώς θα δημιουργηθούν θέσεις εργασίας; Πώς θα μειωθεί η ανεργία; Πώς θα διασφαλιστεί η κοινωνική συνοχή κι ενότητα; Χωρίς επενδύσεις που προσπορίζουν κέρδη, πώς θα αυξηθούν τα φορολογικά έσοδα; Ποιος θα πληρώσει για τις δαπάνες, αλλά και τις σπατάλες του κράτους; Ο έρμος ο μικρομεσαίος, η φοροδοτική ικανότητα του οποίου έχει εξαντληθεί εδώ και καιρό; Μόλις χθες η ίδια η κυβέρνηση, παραδέχτηκε με τον πιο επίσημο τρόπο, στην κατάθεση του προσχεδίου του προϋπολογισμού για την επόμενη χρονιά, ότι υπάρχει «μαύρη τρύπα» περίπου 1,86 δισεκ. ευρώ από φορολογικά έσοδα. Αν δεν πληρώσουν οι επενδυτές, από πού θα βρει τα απαραίτητα χρήματα η κυβέρνηση;

Μαζί τους, συνασπίζονται όσοι θεωρούν την πρόοδο, αμάρτημα. Όσοι πιστεύουν ότι είναι καλύτερα στο Ελληνικό να περιμένουμε να αναπαραχθούν οι δρυοκολάπτες, παρά να επιτρέψουμε να δημιουργηθούν χώροι και θέσεις εργασίας. Στην αρχή, προσπάθησαν να χαρακτηρίσουν το Ελληνικό ως… δασική έκταση. Το επιχείρημα ήταν εντελώς ασόβαρο, αλλά οι δυνάμεις που αντιτίθενται στην πρόοδο, γνωρίζουν καλά πόσο πολύ αργεί να αποφανθεί και να απονεμηθεί η ελληνική Δικαιοσύνη, γι αυτό τη χρησιμοποιούν ως προπέτασμα καθυστερήσεων, αναβολών, δημιουργίας συνθηκών απελπισίας για τους επενδυτές, οι οποίοι μπορούν πολύ ευκολότερα να πραγματοποιήσουν την επένδυσή τους σε άλλες χώρες. Όταν το παραμύθι της «δασικής έκτασης» δεν τελεσφόρησε, βρήκαν τη δικαιολογία των… Αρχαίων. Τη θέση των κολλημένων οικολόγων, πήραν τώρα οι Αρχαιολόγοι, οι περισσότεροι εκ των οποίων έχουν δημόσια διατυπώσει την άποψη ότι ακόμα κι αν βρεθεί ένα σπασμένο πήλινο ποτηράκι, η έκταση πρέπει να δεσμευτεί και ποτέ, τίποτα να μην γίνει σε αυτήν. Είναι η ίδια αντίληψη που έλεγε ότι δεν πρέπει να γκρεμιστεί το κτήριο της «Κολούμπια» γιατί «χρειάζεται να σεβαστούμε το τσιμέντο πάνω στο οποίο περπάτησε ο Τσιτσάνης».

Αιχμή του δόρατος αυτών των δυνάμεων είναι η κυρία Βλατζάκη. Που παρά το ότι σύσσωμος ο Τύπος αποκάλυψε το ρόλο της, παρά το ότι ο ίδιος ο πρωθυπουργός απαίτησε σήμερα να βγει απόφαση με κάθε θυσία, εν τούτοις η Γενική Γραμματέας θεωρεί ότι οι παραπάνω περιγραφόμενες δυνάμεις είναι υπέρτερες του πρωθυπουργού, υπέρτερες της λαϊκής βούλησης που στη χώρα μας εκλέγει κυβερνήσεις, κι άρα μπορούν να επιβάλουν τις θελήσεις τους, όπως έκαναν επί χρόνια!

Κι από την άλλη μεριά, στη μάχη του ΚΑΣ βρίσκονται εκείνες οι δυνάμεις που βλέπουν στις επενδύσεις και την αξιοποίηση της «Αθηναϊκής Ριβιέρας» τον καταλύτη για ανάταξη της παρακμιακής πορείας της ελληνικής οικονομίας. Εκείνες που βλέπουν ότι θέλεις γιατί η ανάγκη το απαιτεί, θέλεις γιατί οι δανειστές δεν υποχωρούν, πρέπει, επιτέλους, να κάνουμε ό,τι και οι άλλες χώρες που σήμερα βρίσκονται έξω από την κρίση.

Μαζί τους είναι και η κυβέρνηση, ή για την ακρίβεια ο πρωθυπουργός. Πιεσμένος από τη μια μεριά από τους αριθμούς, κι από την άλλη από τους δανειστές, ο Αλέξης Τσίπρας αγωνιά κι αγωνίζεται να ξεμπλοκάρει την υπόθεση του Ελληνικού, όπως άλλωστε είχε δεσμευτεί προ μηνών.

Ο πρωθυπουργός έχει δείξει ότι είναι επίμονος, μέχρι να πετύχει αυτό που θέλει. Κι οι αντίπαλοί του στη σημερινή συνεδρίαση του ΚΑΣ, ξέρουν ότι δεν έχουν αποτύχει ποτέ ως τώρα στις επιδιώξεις τους. Μάχες επιμέρους μπορεί να χάνουν, αλλά τον πόλεμο ξέρουν να τον κερδίζουν.

Είναι ένας πραγματικά αμφίρροπος αγώνας αυτός που εξελίσσεται στο πλαίσιο της συνεδρίασης του ΚΑΣ, πίσω από τις κλειστές πόρτες.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΑ: Ελληνικό: Όλα έτοιμα για την απόφαση του αιώνα

ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ: Νέα εμπόδια για το Ελληνικό: Προσφυγή στο ΣτΕ από δύο οικολογικές οργανώσεις

ΜΗ ΧΑΣΕΤΕ: Επιτέλους: Το Ελληνικό δεν είναι δάσος. Κρίσιμη απόφαση αρμόδιας επιτροπής