Ελλάδα

Παύλος Μπακογιάννης: Οι συγκινητικές αναρτήσεις της Ντόρας και του Κώστα Μπακογιάννη για τα 30 χρόνια από τη δολοφονία του

  • NewsRoom

Παύλος Μπακογιάννης


Τριάντα χρόνια συμπληρώνονται σήμερα από την δολοφονία του πολιτικού Παύλου Μπακογιάννη, που γράφτηκε ανεξίτηλα στην ιστορία της πολιτικής ζωής της χώρας και αποτελεί, έως και σήμερα, μια υπόθεση που δεν ξεχάστηκε ποτέ.

Τόσο η σύζυγός του, Ντόρα Μπακογιάννη, όσο και ο γιος του, Κώστας Μπακογιάννης, ένιωσαν σήμερα την ανάγκη να θυμηθούν αυτή τη δραματική ημέρα, που τους άλλαξε για πάντα τη ζωή. Με δύο διαφορετικές αναρτήσεις στους προσωπικούς τους λογαριασμούς σε Instagram και Facebook, μητέρα και γιος θέλησαν να κάνουν μια αφιέρωση στον πρόωρα χαμένο Παύλο Μπακογιάννη, αποτίοντας φόρο τιμής στο πρόσωπο και την μνήμη του.

Η Ντόρα Μπακογιάννη έκανε μια συγκινητική ανάρτηση στο Instagram, δημοσιεύοντας μια φωτογραφία του συζύγου της και συνοδεύοντας την με ένα κείμενο- απολογισμό των 30 αυτών ετών, που ο Παύλος Μπακογιάννης δεν είναι στη ζωή.

«Πέρασαν 30 χρόνια! Δεν πιστεύω ότι πέρασαν 30 χρόνια από τη στιγμή που χτυπούσαν 3 τηλέφωνα και το κουδούνι της πόρτας μαζί… Σ΄αυτά τα 30 χρόνια είδα πολλά! Ανθρώπους που σε πίστεψαν, να κλαίνε και να σε θυμούνται. Συναγωνιστές στη μάχη κατά της δικτατορίας, να καταθέτουν τις δικές τους μαρτυρίες. Ευρυτάνες συμφιλιωμένους μετά τον εμφύλιο και τα χρόνια του διχασμού. Είδα να χάνονται μάχες κατά της τρομοκρατίας, αλλά και να κερδίζονται. Είδα το δολοφόνο σου να βγαίνει από τη φυλακή, τον είδα να περπατάει στα πεζοδρόμια υπερήφανος, εκεί όπου σας σκότωσε. Δεν είδα πολλές διαδηλώσεις ενάντια στην τρομοκρατία. Ακόμα και μετά τη δολοφονία των παιδιών στην Marfin, βρεθήκαμε πολύ λίγοι άνθρωποι. Σ’ αυτά τα 30 χρόνια έκανα ό,τι μπορούσα για να τιμήσω τη μνήμη σου, πάνω απ΄όλα, τις αρχές και τις αξίες σου. Κάποιες φορές με επιτυχία, κάποιες άλλες όχι. Ένα πράγμα όμως είναι σίγουρο! Τα παιδιά σου και τα εγγόνια σου μεγάλωσαν να αγαπούν και όχι να μισούν. Αυτό από μόνο του αξίζει πολλά. Μερικές φορές είναι πολύ δύσκολο, όμως θα συνεχίσουμε Παύλο μου».

View this post on Instagram

Πέρασαν 30 χρόνια! Δεν πιστεύω ότι πέρασαν 30 χρόνια από τη στιγμή που χτυπούσαν 3 τηλέφωνα και το κουδούνι της πόρτας μαζί… Σ΄αυτά τα 30 χρόνια είδα πολλά! Ανθρώπους που σε πίστεψαν, να κλαίνε και να σε θυμούνται. Συναγωνιστές στη μάχη κατά της δικτατορίας, να καταθέτουν τις δικές τους μαρτυρίες. Ευρυτάνες συμφιλιωμένους μετά τον εμφύλιο και τα χρόνια του διχασμού. Είδα να χάνονται μάχες κατά της τρομοκρατίας, αλλά και να κερδίζονται. Είδα το δολοφόνο σου να βγαίνει από τη φυλακή, τον είδα να περπατάει στα πεζοδρόμια υπερήφανος, εκεί όπου σας σκότωσε. Δεν είδα πολλές διαδηλώσεις ενάντια στην τρομοκρατία. Ακόμα και μετά τη δολοφονία των παιδιών στην Marfin βρεθήκαμε πολύ λίγοι άνθρωποι. Σ’ αυτά τα 30 χρόνια έκανα ό,τι μπορούσα για να τιμήσω τη μνήμη σου, πάνω απ΄όλα, τις αρχές και τις αξίες σου. Κάποιες φορές με επιτυχία, κάποιες άλλες όχι. Ένα πράγμα όμως είναι σίγουρο! Τα παιδιά σου και τα εγγόνια σου μεγάλωσαν να αγαπούν και όχι να μισούν. Αυτό από μόνο του αξίζει πολλά.  Μερικές φορές είναι πολύ δύσκολο, όμως θα συνεχίσουμε Παύλο μου. #PavlosBakoyannis

A post shared by Ντόρα Μπακογιάννη (@dbakoyannis) on

Σε παρόμοιο κλίμα συγκίνησης αναρτήθηκε και η αφιέρωση του γιου του και δημάρχου Αθηναίων, Κώστα Μπακογιάννη.

Ο δήμαρχος Αθηναίων δημοσίευσε μια φωτογραφία που απεικονίζει τον ίδιο σε μικρή ηλικία, με τον πατέρα του να τον κρατάει αγκαλιά. Στη λεζάντα που συνόδευσε την φωτογραφία, ο Κώστας Μπακογιάννης έγραψε: «Τριάντα χρόνια τώρα, κάθε μέρα, σκέφτομαι διαρκώς ένα πράγμα. Αν σε κάνω υπερήφανο. Ελπίζω να τα καταφέρνω».

Τριάντα χρόνια τώρα, κάθε μέρα, σκέφτομαι διαρκώς ένα πράγμα. Αν σε κάνω υπερήφανο. Ελπίζω να τα καταφέρνω.

Posted by Κώστας Μπακογιάννης – Kostas Bakoyannis on Wednesday, September 25, 2019

Υπενθυμίζεται ότι ο Παύλος Μπακογιάννης δολοφονήθηκε σαν σήμερα πριν από 30 χρόνια (26 Σεπτεμβρίου 1989) από την τρομοκρατική οργάνωση της 17 Νοέμβρη, στην είσοδο της πολυκατοικίας της οδού Ομήρου, στο κέντρο της Αθήνας, όπου στεγαζόταν το γραφείο του.

Ήταν 07:58 το πρωί της 26ης Σεπτεμβρίου 1989. Τρεις ένοπλοι τον πυροβόλησαν με 45άρια πιστόλια και τον τραυμάτισαν. Ο τότε 54χρονος βουλευτής, αμέσως μετά την δολοφονική επίθεση, μεταφέρθηκε στο Νοσοκομείο «Ευαγγελισμός», όπου εξέπνευσε μία ώρα αργότερα.

Ο Παύλος Μπακογιάννης ήταν πολιτικός και εκδότης. Γεννήθηκε στις 10 Φεβρουαρίου 1935, στο χωριό Βελωτά της Ευρυτανίας. Σπούδασε Πολιτικές και Κοινωνικές Επιστήμες στο Πάντειο Πανεπιστήμιο. Συνέχισε τις σπουδές του στη Γερμανία, παίρνοντας πτυχίο Πολιτικής Οικονομίας και Πολιτικών Επιστημών ενώ ανακηρύχθηκε Διδάκτωρ των Κοινωνικών Επιστημών στο Πανεπιστήμιο της Κωνσταντίας. Δίδαξε Πολιτικές Επιστήμες και Δημοσιογραφία στο Πανεπιστήμιο του Μονάχου, ενώ από τα μέσα της δεκαετίας του ΄60 και για 10 περίπου χρόνια διηύθυνε το ελληνόφωνο πρόγραμμα της ραδιοφωνίας της Βαυαρίας.

Στο Μόναχο γνώρισε τη Ντόρα Μητσοτάκη, κόρη του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη, η οποία σπούδαζε στο Πανεπιστήμιο της ίδιας πόλης. Παντρεύτηκαν το 1974. Μαζί της απέκτησε δύο παιδιά, την Αλεξία και τον Κώστα.

Με την αποκατάσταση της Δημοκρατίας, το 1974 επέστρεψε στην Ελλάδα. Εργάσθηκε στην εφημερίδα «ΤΟ ΒΗΜΑ» και το 1982 ανέλαβε εκδότης – διευθυντής του εβδομαδιαίου περιοδικού «ΕΝΑ» ως το Φεβρουάριο του 1985. Από το Νοέμβριο του 1985 μέχρι το Σεπτέμβριο του 1989 διετέλεσε πολιτικός σύμβουλος του Προέδρου της Νέας Δημοκρατίας Κώστα Μητσοτάκη. Τον Ιούνιο του 1989 εκλέχθηκε βουλευτής της μονοεδρικής περιφέρειας Ευρυτανίας.

Ακολούθησε η κυβέρνηση Τζαννετάκη, στο σχηματισμό της οποίας έλαβε ενεργό ρόλο, ως διαπραγματευτής μεταξύ του κόμματός του και του Συνασπισμού.

Ως πολιτικός θεωρούνταν ήπιος και συναινετικός. Θεωρούσε επιβεβλημένη την υπέρβαση των διαχωριστικών γραμμών, την επούλωση των πληγών του Εμφυλίου και του Διχασμού και την Εθνική Συμφιλίωση. Στα πλαίσια αυτής του της πεποίθησης, εργάστηκε για την επιτυχία του πρωτοποριακού, για την εποχή, εγχειρήματος συγκυβέρνησης Αριστεράς και Δεξιάς.

Για τους ίδιους λόγους, ήταν εισηγητής, εκ μέρους της Ν.Δ., του νομοσχεδίου για την απάλειψη των συνεπειών του εμφυλίου πολέμου που υπερψηφίστηκε και έγινε Νόμος το καλοκαίρι του 1989. Όσοι τον ήξεραν, υποστηρίζουν ότι οι μεγάλες του αγάπες ήταν ο τόπος του, η Ευρυτανία και η Δημοκρατία. Δύο αγάπες για τις οποίες πολέμησε και προσπάθησε μέχρι το άδοξο τέλος του.


ΣΧΟΛΙΑ