Η επιχείρηση «Έπος της Οργής» (Epic Fury) βρίσκεται σε φάση κλιμάκωσης μετά τα καταστροφικά πλήγματα των τελευταίων ωρών στις ενεργειακές υποδομές του Κατάρ και την άμεση απειλή του Προέδρου Τραμπ για ολοσχερή καταστροφή των ιρανικών κοιτασμάτων φυσικού αερίου. Το μεγάλο ερώτημα δεν είναι πλέον αν θα συνεχιστούν οι αεροπορικές επιδρομές, αλλά αν οι μπότες των Αμερικανών στρατιωτών θα πατήσουν τελικά το έδαφος της Ισλαμικής Δημοκρατίας.

Οι στρατιωτικοί αναλυτές στην Ουάσιγκτον και οι επιτελείς στο Πεντάγωνο επεξεργάζονται τις επιπτώσεις τριών βασικών σεναρίων για την επόμενη φάση των επιχειρήσεων, τα οποία ισορροπούν ανάμεσα στην ανάγκη για στρατηγική αποτροπή και τον κίνδυνο ενός «νέου Βιετνάμ» στη Μέση Ανατολή.

1

Σενάριο 1: Η «Παράκτια Χειρουργική» Επέμβαση

Αυτό είναι το επικρατέστερο σενάριο που φαίνεται να υλοποιείται τις τελευταίες ώρες. Δεν προβλέπει την κατάληψη πόλεων, αλλά τη χρήση ειδικών δυνάμεων (Navy SEALs και Delta Force) για στοχευμένες επιδρομές στις ακτές του Ιράν. Στόχος είναι η εξουδετέρωση των κινητών εκτοξευτών πυραύλων και των βάσεων ταχυπλόων των Φρουρών της Επανάστασης (IRGC) που απειλούν τη ναυσιπλοΐα στα Στενά του Χορμούζ. Η ανάπτυξη των 2.500 πεζοναυτών της 31ης Εκστρατευτικής Μονάδας Πεζοναυτών (31st MEU) στην περιοχή ενισχύει αυτή την εκδοχή: μια δύναμη ταχείας αντίδρασης που μπορεί να αποβιβαστεί, να καταστρέψει έναν στόχο και να αποχωρήσει εντός λίγων ωρών.

Σενάριο 2: Η Δημιουργία «Ζωνών Ασφαλείας»

Σε περίπτωση που το Ιράν επιχειρήσει να κλείσει οριστικά τα Στενά, οι ΗΠΑ ενδέχεται να προχωρήσουν σε περιορισμένη χερσαία κατοχή στρατηγικών σημείων, όπως το νησί Κισμ ή περιοχές γύρω από το Μπαντάρ Αμπάς. Σκοπός εδώ δεν είναι η ανατροπή του καθεστώτος, αλλά ο έλεγχος της εξόδου του Κόλπου. Αυτό το σενάριο ενέχει τον κίνδυνο ενός παρατεταμένου ανταρτοπόλεμου, καθώς οι ιρανικές δυνάμεις Basij είναι εκπαιδευμένες για ασύμμετρες επιχειρήσεις σε τέτοιο περιβάλλον.

Σενάριο 3: Η Καθολική Εισβολή και η «Αλλαγή Καθεστώτος»

Πρόκειται για το εφιαλτικό σενάριο που η διεθνής διπλωματία απεύχεται. Μια πλήρης χερσαία εισβολή από τα σύνορα με το Ιράκ ή μέσω μαζικών αποβάσεων θα απαιτούσε χιλιάδες στρατιώτες. Παρά τη ρητορική περί «εκμηδένισης», η κυβέρνηση Τραμπ φαίνεται να διστάζει μπροστά σε ένα τέτοιο ενδεχόμενο, γνωρίζοντας το τεράστιο πολιτικό και οικονομικό κόστος. Ωστόσο, αν το Ιράν απαντήσει με χτύπημα σε αμερικανικό αεροπλανοφόρο ή με μαζική χρήση χημικών όπλων, η πίεση για μια ολοκληρωτική απάντηση θα γίνει αβάσταχτη.

Η γεωπολιτική σκακιέρα

Η Μόσχα και το Πεκίνο έχουν ήδη προειδοποιήσει ότι οποιαδήποτε χερσαία κίνηση θα αποτελέσει «κόκκινη γραμμή», ενώ οι αγορές πετρελαίου έχουν ήδη αντιδράσει, με το Brent να ξεπερνά τα 113 δολάρια.

Η Ουάσιγκτον φαίνεται προς το παρόν να προτιμά τον «πόλεμο από απόσταση». Όμως, στην ιστορία των συγκρούσεων στη Μέση Ανατολή, η απόσταση ανάμεσα σε έναν αεροπορικό βομβαρδισμό και μια χερσαία εμπλοκή είναι συχνά μικρότερη από ό,τι υπολογίζουν οι στρατηγοί στους χάρτες τους. Οι επόμενες 48 ώρες θα καθορίσουν αν η επιχείρηση «Έπος της Οργής» θα μείνει στην ιστορία ως μια επίδειξη ισχύος ή ως η αρχή μιας νέας παγκόσμιας ανάφλεξης.

 

Διαβάστε επίσης 

Washington Post: Χρηματοδότηση-μαμούθ από το Πεντάγωνο για τον πόλεμο – Στο τραπέζι αίτημα άνω των 200 δισ. δολαρίων

Χρυσός: Προσπάθεια ανάκαμψης μετά την βουτιά σχεδόν 4%

Νέο πλήγμα τρόμου στις αγορές μετά την ανάρτηση Τραμπ – Προειδοποιεί για καταστροφή του κοιτάσματος «South Pars»