Παρακολουθώ με μεγάλο ενδιαφέρον την κόντρα των ταξιτζήδων με τον αναπληρωτή υπουργό Μεταφορών, Κωνσταντίνο Κυρανάκη.

Οι αυτοκινητιστές έκαναν χθες και απεργία, προειδοποιώντας ότι θα κλιμακώσουν τις κινητοποιήσεις τους, αν το υπουργείο δεν τους αφήνει να κυκλοφορούν ελεύθερα στους λεωφορειοδρόμους.

Όπως ίσως θα θυμάστε, ο Θύμιος Λυμπερόπουλος, αυτός ο αειθαλής εργατοπατέρας με το κομοδινί μαλλί και το μυαλό παρατημένο κάπου στη δεκαετία του ’90, τότε που ευδοκιμούσαν οι Σταμουλοκολλάδες και οι Φωτόπουλοι, πήρε τηλέφωνο στον διευθυντή του Κυρανάκη και απείλησε ότι θα τα κάνει… γυαλιά καρφιά αν δεν πάρουν οι ταξιτζήδες ελευθέρας για τις λωρίδες που κινούνται τα λεωφορεία.

Αιτία; Ο προηγούμενος υφυπουργός, Βασίλης Οικονόμου, ο οποίος κρύβεται τις τελευταίες ημέρες, τους είχε υποσχεθεί (όπως τουλάχιστον λένε οι αυτοκινητιστές) πως θα κινούνται στις λεωφορειολωρίδες χωρίς περιορισμούς.

Ενώ μόλις ήρθε ο Κυρανάκης, τα έβαλε κάτω και διαπίστωσε ότι αν το κάνει αυτο, θα έχει διαπράξει έγκλημα. Διότι αν είναι καθημερινά να βάλουμε 13-14 χιλιάδες ταξί στους λεωφορειοδρόμους, ας τους καταργήσουμε να τελειώνουμε.

Ο Κυρανάκης τους είπε το πολύ απλό: Θέλετε να αποβιβάσετε πελάτη; Πιάστε δεξιά (όπως κάνουν και τώρα δηλαδή), αφήστε τον πελάτη με ασφάλεια και ξαναμπείτε στις κανονικές λωρίδες.

Το ίδιο και όταν θέλουν να πάρουν έναν πελάτη που βρίσκεται στην άκρη της λεωφορειολωρίδας.

Όχι, οι Λυμπερόπουλοι αυτού του κόσμου στήλωσαν τα πόδια. «Ο Οικονόμου άλλα μας είχε υποσχεθεί, πώς έρχεσαι εσύ και τα αλλάζεις;»

Κι έτσι έχουμε σε εξέλιξη έναν πόλεμο για τον απλούστατο λόγο: Ο Οικονόμου σκέφτηκε ψηφοθηρικά. Σου λέει «που να τα βάζω τώρα με τον Θύμιο και την κίτρινη φυλή, να έρθουν οι εκλογές και να με μαυρίσουν;»

Ετσι είπε να τους αφήσει ελεύθερους, αδιαφορώντας για το αν καταργείται η έννοια της λεωφορειολωρίδας και τα μέσα μαζικής μεταφοράς θα ταλαιπωρούν τις εκατοντάδες χιλιάδες των επιβατών που παίρνουν λεωφορείο γιατί δεν έχουν λεφτά να πάρουν ταξί.

Διότι σε μια πόλη απάνθρωπη, που δεν σέβεται κανέναν, που πνίγεται καθημερινά από αυτοκίνητα, η μόνη «όαση» ήταν να μπορεί ένα λεωφορείο να κινείται χωρίς να μπλέκει σε μποτιλιάρισμα.

Ερχεται λοιπόν ο –πιθανότατα- ριψοκίνδυνος Κυρανάκης και σου λέει ότι αυτό είναι άδικο για τους επιβάτες των λεωφορείων. Διότι άμα καταργήσουμε την απαγόρευση για τους ταξιτζήδες, θα έρθουν μετά και οι οδηγοί φορτηγών, θα έρθει και η συμπαθής τάξη των δημοσίων υπαλλήλων ή ακόμη και οι ιδιωτικοί υπάλληλοι, και θα απαιτήσουν το ίδιο.

Τι έχει δηλαδή περισσότερο ο μπάρμπα Θύμιος των ταξιτζήδων; Αφήστε δε που είμαι σίγουρος ότι ο Κυρανάκης τα… έχει πάρει στο κρανίο με τις τραμπούκικες απειλές ότι θα τα κάνουν γυαλιά – καρφιά.

Το θέμα, ωστόσο, είναι βαθύτατα πολιτικό αλλά και κοινωνικό. Αν ο Κυρανάκης κάνει πίσω και κάνει τα χατίρια των ταξιτζήδων, απλά θα έχει βάλει μια ακόμη σφραγίδα στο κράτος του ρουσφετιού, της κομματοκρατίας κι ενός φοβικού πολιτικού συστήματος που μόλις κάποια συμπαθής (ή αντιπαθής) κοινωνική τάξη κουνήσει το δάκτυλο, βάζουν την ουρά στα σκέλια και κάνουν χατίρια.

Γι’ αυτό το λόγο δεν πρέπει να υποχωρήσει ο Κυρανάκης. Η εποχή που ο Σταμούλος, ο Κολλάς, ο Φωτόπουλος ή ο Λυμπερόπουλος διέλυαν τη χώρα, κατέβαζαν διακόπτες ή απειλούσαν κραδαίνοντας τη γροθιά, έχει περάσει ανεπιστρεπτί.

Ή έτσι θέλω να πιστεύω τουλάχιστον, μέχρι να με επιβεβαιώσει ο Κυρανάκης ή να με διαψεύσει…