«Η τακτική των παροχών ως πολιτικό-εκλογικό όπλο είναι παλιά και δοκιμασμένη.» Το πρόβλημα με την συγκεκριμένη φράση βρίσκεται στο ρήμα «είναι». Διότι αποδεικνύεται πως η κοινωνία των πολιτών έχει ξεπεράσει το «είναι» και μάλλον τείνει να περάσει στο «ήταν». Τουλάχιστον αυτό είναι ένα πρώτο επιφανειακό συμπέρασμα από τις εξαγγελίες του πρωθυπουργού στην ΔΕΘ.

Παλαιότερα, αν όχι και τόσο, οι σοφοί της πολιτικής τόνιζαν ότι ένας από τους λόγους για τους οποίους το ΠΑΣΟΚ κέρδιζε τις εκλογές ήταν ότι πάντα πρόσφερε «μπουφέ» (δηλαδή έτρωγαν οι πολλοί) ενώ στη Ν.Δ. η προσφορά ήταν σε ροτόντα (δηλαδή έτρωγαν οι λίγοι). Σήμερα κάτι η αυξημένη πλέον αυστηρότητα της Ε.Ε., κάτι οι πιο αποτελεσματικοί έλεγχοι της κυβέρνησης, κάτι η διαφορά φιλοσοφίας τουλάχιστον των δύο τελευταίων γενεών (Ζ και Α) σε σύγκριση με τις παλαιότερες και η τακτική των παροχών δείχνει να βαίνει προς το πολιτικό της τέλος.

Αυτό δεν σημαίνει ότι η φορολογική μεταρρύθμιση δεν έπρεπε να είχε γίνει. Το αντίθετο. Απλά παρατηρείται ότι, τουλάχιστον όπως φαίνεται πως δείχνουν οι δημοσκοπικές μετρήσεις, η Ν.Δ. απλά «τσίμπησε» μερικούς πόντους μετά τις εξαγγελίες. Αυτά για όσους ανέμεναν κάποια θεαματική αλλαγή ως αποτέλεσμα της ΔΕΘ.

Το 2027 είναι και κοντά και μακριά. Κοντά πολιτικά, μακριά από πλευράς προοπτικής. Οι τότε εκλογές θα κριθούν από την αποτελεσματικότητα της κυβέρνησης να πατάξει μερικές από τις χρόνιες παθογένειες – που έστω και καθυστερημένα αυτό επιχειρεί να πράξει – σε συνδυασμό με την ικανότητα πράγματι να εφαρμόσει αυτά που επαγγέλλεται. Βρίσκεται στον σωστό δρόμο. Μία ΔΕΘ δεν θα επηρεάσει την δεδομένη δυσπιστία του πολίτη. Η συνέπεια είναι αυτή που θα μετρήσει.

Καθώς και η πολιτική των επιδομάτων δείχνει πως τελείωσε, στην κυβέρνηση εναπόκειται πλέον να δείξει ότι πέρα από τις φορολογικές ελαφρύνσεις (που πρακτικά ίσως λίγο θα μετρήσουν μπροστά στην άνοδο των τιμών) ασχολείται με τα υπερκέρδη των ολιγοπωλίων και, ευρύτερα, με τις στρεβλώσεις της αγοράς. Ως φιλοσοφία ο νεοφιλελευθερισμός αποδομήθηκε, ως πρακτική έφερε καταστρεπτικά—κυρίως πολιτικά και κοινωνικά –αποτελέσματα. Ο πολίτης θέλει να δει περισσότερα χρήματα στην τσέπη του και ταυτόχρονα ότι μερικοί δεν πλουτίζουν σε βάρος του.

Αυτήν την εξίσωση καλείται να λύσει η κυβέρνηση — για το 2027 και μετά. Το κόστος της αποτυχίας θα είναι μεγάλο για το κοινωνικό σύνολο. Σήμερα, ούτε μπουφές ούτε ροτόντα. Αυτό το τραπέζι άδειασε.