Τι ιδιαίτερο έχει η σαμπάνια και η τιμή της εκτοξεύεται στα ύψη;

Η αυθεντική σαμπάνια είναι εκείνη που παράγεται στην περιοχή Champagne της βόρειας Γαλλίας. Όλα τα υπόλοιπα ανθρακούχα κρασιά, που παράγονται εκτός της συγκεκριμένης περιοχής, πρέπει υποχρεωτικά να έχουν διαφορετική ετικέτα.

Το ίδιο ισχύει και για όσα παράγονται σε γειτονικά μέρη της Γαλλίας.

Ένα καλό μπουκάλι σαμπάνιας κοστίζει από 45 μέχρι 280 ευρώ, ενώ τα μπουκάλια που είναι vintage συχνά πωλούνται έναντι πολλών χιλιάρικων.

Η τέχνη της παραγωγής της σαμπάνιας τοποθετείται χρονικά, στο τέλος του 17ου αιώνα και αποδίδεται στον Ντομ Πιέρ Περινιόν (1638-1715), έναν Βενεδικτίνο μοναχό του Αβαείου του Ωτβιλιέ, ο οποίος ανακάλυψε τυχαία τη μέθοδο παραγωγής ενός νέου τύπου κρασιού με φυσαλίδες. Για την ιστορία, η δημιουργία της πρώτης σαμπάνιας χρονολογείται στις 4 Αυγούστου του 1693.

Αγοράζοντας σαμπάνια Dom Perignon ή Veuve Clicquot, ξέρουμε καλά ότι επιλέγουμε δύο σεβαστές μάρκες, που συνδέονται με δύο ιστορικά πρόσωπα που συνέβαλαν στην τελειοποίηση της μεθόδου παραγωγής της σαμπάνιας.

Υψηλή ποιότητα, εκλεπτυσμένη γεύση και διαχρονικότητα, είναι τα κύρια χαρακτηριστικά τους που τις κάνουν να υπερτερούν σε σύγκριση με τις πρόσφατες ποικιλίες σαμπάνιας.

Η παραδοσιακή μέθοδος παραγωγής της σαμπάνιας λέγεται «Methode Champenoise».

Πρόκειται για ιδιαίτερα χρονοβόρα διαδικασία που γίνεται σε δύο φάσεις. Η αρχική ζύμωση γίνεται μέσα στα βαρέλια χάλυβα και ακολουθεί η δευτερογενής ζύμωση μέσα στην φιάλη, με την προσθήκη μαγιάς και ζάχαρης (είναι η διαδικασία κατά την οποία ο μούστος μετατρέπεται σε κρασί).

Ακολουθεί η ωρίμανση, το «κοσκίνισμα», η απελευθέρωση περιττών ουσιών και η δοσομέτρηση.

Στη συνέχεια, επικολλώνται οι ετικέτες και οι σαμπάνιες είναι έτοιμες να διοχετευτούν στην αγορά.

Πλέον οι περισσότερες από τις παραπάνω διαδικασίες γίνονται με τη βοήθεια των μηχανημάτων, ελάχιστες είναι οι εξαιρέσεις του παραδοσιακού τρόπου παραγωγής, με τους έμπειρους «τεχνίτες» να αναλαμβάνουν να φέρουν εις πέρας όλα τα στάδια της παραγωγής.

Βέβαια τα έξοδα αυτά για το επιπλέον προσωπικό, προστίθενται στο τελικό κόστος και κάπως έτσι φτάνουμε… στο αστρονομικό της κόστος.