Υγεία - Εμβόλια

Αντικρούοντας τους ισχυρισμούς των αντιεμβολιαστών


Τα πλοκάμια του αντιεμβολιαστικού κινήματος απλώνονται επικίνδυνα δημιουργώντας στην  ουσία διόδους από τις οποίες μπορούν να εισχωρήσουν στις κοινότητες λοιμώδη νοσήματα και καθιστώντας πλέον ορατό τον κίνδυνο επιδημιών νοσημάτων που είχαν τεθεί υπό έλεγχο ή είχαν νικηθεί με τη χρήση των εμβολίων.

Η παραπληροφόρηση είναι ο βασικός ένοχος της απειλητικής αυτής τάσης και η ενημέρωση από επιστημονικούς φορείς απαραίτητη προϋπόθεση, προκειμένου να υψωθεί ξανά το τείχος προστασίας από σοβαρά μεταδοτικά νοσήματα.

Η «επιχειρηματολογία» των αντιεμβολιαστών  και οι θέσεις της Επιστήμης

Τα εμβόλια προκαλούν αυτισμό

Ο φόβος ότι τα εμβόλια προκαλούν αυτισμό προέρχεται από μια μελέτη του 1997 που δημοσιεύτηκε από έναν Βρετανό χειρουργό , τον Andrew Wakefield , στο αναγνωρισμένο ιατρικό περιοδικό The Lancet. Το συγκεκριμένο άρθρο υποδείκνυε ότι το εμβόλιο ιλαράς- παρωτίτιδας- ερυθράς (MMR) αυξάνει τον κίνδυνο αυτισμού.

Ωστόσο, στη συνέχεια  η μελέτη αμφισβητήθηκε πλήρως, λόγω σοβαρών διαδικαστικών σφαλμάτων, συγκρουόμενων οικονομικών συμφερόντων και παραβιάσεων δεοντολογίας. Ο Andrew Wakefield έχασε την άδεια ασκήσεως της Ιατρικής στη Βρετανία και το άρθρο του ανακλήθηκε από το The Lancet.

Παρ ‘όλα αυτά, η υπόθεση λήφθηκε σοβαρά υπόψη και διεξήχθησαν αρκετές άλλες μεγάλες μελέτες, από τις οποίες καμία δεν βρήκε κάποια σχέση μεταξύ του εμβολίου και της πιθανότητας εμφάνισης αυτισμού.

Σήμερα, οι πραγματικές αιτίες του αυτισμού παραμένουν ένα μυστήριο, ωστόσο, αρκετές μελέτες έχουν πλέον εντοπίσει συμπτώματα αυτισμού στα παιδιά πολύ πριν λάβουν το εμβόλιο MMR. Επίσης, πρόσφατη έρευνα παρέχει στοιχεία ότι ο αυτισμός αναπτύσσεται στη μήτρα, δηλαδή πολύ πριν γεννηθεί το μωρό και εμβολιαστεί.

Το ανοσοποιητικό σύστημα των βρεφών δεν μπορεί να διαχειριστεί τόσα πολλά εμβόλια

Το ανοσοποιητικό σύστημα των βρεφών είναι πιο ισχυρό από ό, τι νομίζετε. Μάλιστα, μελέτη που δημοσιεύτηκε το 2002 στην επιστημονική επιθεώρηση Pediatrics έδειξε ότι, με βάση τον αριθμό των αντισωμάτων που υπάρχουν στο αίμα, ένα μωρό θεωρητικά έχει την ικανότητα να ανταποκρίνεται σε περίπου 10.000 εμβόλια ταυτόχρονα. Ακόμα και αν και όλα τα προγραμματισμένα εμβόλια χορηγούνταν ταυτόχρονα, θα χρησιμοποιούσαν μόνο λίγο περισσότερο από το 0,1% της ανοσολογικής ικανότητας του μωρού. Και οι επιστήμονες πιστεύουν ότι αυτή η ικανότητα είναι καθαρά θεωρητική. Το ανοσοποιητικό σύστημα δεν θα μπορούσε ποτέ να υποστεί σοκ με τον εμβολιασμό, καθώς τα κύτταρά του ανανεώνονται συνεχώς. Στην πραγματικότητα, τα μωρά εκτίθενται σε αμέτρητα βακτήρια και ιούς καθημερινά και οι ανοσοποιήσεις είναι συγκριτικά αμελητέες.

Η φυσική ανοσία είναι καλύτερη από την ανοσία που παρέχεται με τον εμβολιασμό

Σε ορισμένες περιπτώσεις, η φυσική ανοσία (που αποκτήθηκε μέσω νόσησης) είναι ισχυρότερη στη συγκεκριμένη ασθένεια από τον εμβολιασμό. Ωστόσο, οι κίνδυνοι αυτής της προσέγγισης υπερβαίνουν κατά πολύ τα σχετικά οφέλη. Εάν θελήσετε να αποκτήσετε ανοσία στην  ιλαρά, για παράδειγμα, θα αντιμετωπίσετε μια πιθανότητα θανάτου 1 / 500. Αντίθετα, ο αριθμός των ατόμων που είχαν σοβαρές αλλεργικές αντιδράσεις από ένα εμβόλιο MMR είναι μικρότερος από 1/1000000.

Τα εμβόλια περιέχουν επικίνδυνες τοξίνες

Ορισμένα συστατικά των εμβολίων θα μπορούσαν να είναι τοξικά, αλλά σε πολύ υψηλότερες δόσεις. Οποιαδήποτε ουσία – ακόμα και το νερό – μπορεί να είναι τοξική, όταν η ποσότητά της είναι αρκετά μεγάλη, αλλά σε πολύ χαμηλή δόση, ακόμη και μια πολύ τοξική ουσία μπορεί να είναι ασφαλής

Οι άνθρωποι εκτίθενται σε μικρές ποσότητες από αυτές τις ίδιες «τοξικές» ουσίες που περιέχουν ορισμένα εμβόλια, καθημερινά:

Υδράργυρος: Τα μωρά εκτίθενται σε υδράργυρο με την πρόσληψη γάλατος, συμπεριλαμβανομένου του μητρικού. Τα θαλασσινά περιέχουν επίσης υδράργυρο.

Φορμαλδεΰδη: Η φορμαλδεΰδη βρίσκεται στα καυσαέρια των αυτοκινήτων,  σε οικιακά προϊόντα και έπιπλα, χαλιά, ταπετσαρίες, καλλυντικά, βαφές και μαρκαδόρους καθώς και σε ορισμένα φαρμακευτικά προϊόντα.

Αλουμίνιο: Ο μέσος άνθρωπος λαμβάνει περίπου 30 έως 50 mg αλουμινίου κάθε μέρα, κυρίως από τρόφιμα, πόσιμο νερό και φάρμακα. Δεν περιέχουν όλα τα εμβόλια αλουμίνιο, αλλά αυτά που περιέχουν αντιστοιχούν στο περίπου 0.125 mg έως 0.625 mg ανά δόση ή περίπου 1% αυτού του ημερήσιου μέσου όρου.

Όλα τα συστατικά των εμβολίων εξυπηρετούν έναν σκοπό. Κάποια (όπως το αλουμίνιο) βοηθούν το εμβόλιο να λειτουργεί καλύτερα. Άλλα (όπως η φορμαλδεΰδη) χρησιμοποιήθηκαν κατά την παρασκευή του και έχουν αφαιρεθεί εκτός από ένα μικρό ίχνος.

Για τη μείωση των λοιμώξεων ευθύνεται η καλύτερη υγιεινή και όχι τα εμβόλια

Είναι γεγονός ότι  η καλύτερη υγιεινή , η διατροφή και η ανάπτυξη αντιβιοτικών έπαιξαν, επίσης, ρόλο στη μείωση ή εξάλειψη μολυσματικών ασθενειών. Ωστόσο, όταν οι παράγοντες αυτοί απομονώνονται και τα ποσοστά λοιμωδών νόσων εξετάζονται λεπτομερώς, ο ρόλος των εμβολίων δεν μπορεί να αμφισβητηθεί.

Χαρακτηριστικό  παράδειγμα αποτελεί η ιλαρά στις Ηνωμένες Πολιτείες. Όταν το πρώτο εμβόλιο ιλαράς εισήχθη το 1963, τα ποσοστά μόλυνσης ήταν σταθερά σε περίπου 400.000 περιπτώσεις το χρόνο. Και ενώ οι συνήθειες και η υγιεινή δεν άλλαξαν ιδιαίτερα την επόμενη δεκαετία, ο ρυθμός των λοιμώξεων από ιλαρά μειώθηκε δραματικά μετά την εισαγωγή του εμβολίου, με μόνο περίπου 25.000 περιπτώσεις μέχρι το 1970.

Τα εμβόλια μπορούν να μολύνουν τα παιδιά με την ασθένεια από την οποία θεωρείται ότι  τα προστατεύουν

Τα εμβόλια μπορούν να προκαλέσουν ήπια συμπτώματα που μοιάζουν με αυτά της ασθένειας από την οποία προστατεύουν. Μια κοινή παρανόηση είναι ότι αυτά τα συμπτώματα σηματοδοτούν λοίμωξη. Στην πραγματικότητα, στο μικρό ποσοστό (κάτω του 1/1000000 περιπτώσεις), όπου εμφανίζονται συμπτώματα, οι λήπτες του εμβολίου αντιμετωπίζουν την ανοσολογική απόκριση του οργανισμού στο εμβόλιο και όχι την ίδια την ασθένεια.

Τα νοσήματα που προλαμβάνονται με εμβολιασμό έχουν σχεδόν εξαλειφθεί οπότε ο εμβολιασμός είναι περιττός.

Αν και τα νοσήματα που προλαμβάνονται με εμβολιασμό είναι πλέον σπάνια σε πολλές χώρες, οι μολυσματικοί παράγοντες που τα προκαλούν συνεχίζουν να «κυκλοφορούν» σε κάποια μέρη του κόσμου και μπορούν εύκολα να διαπεράσουν τα γεωγραφικά σύνορα και να μολύνουν οποιονδήποτε δεν είναι προστατευμένος. Έτσι, δύο βασικοί λόγοι για να εμβολιαστούμε είναι να προστατεύσουμε τους εαυτούς μας και να προστατεύσουμε τους γύρω μας.

Τα εμβόλια ως ένα βαθμό είναι υπεύθυνα για την αύξηση της επίπτωσης των διάφορων μορφών καρκίνου σε παγκόσμιο επίπεδο

Τα εμβόλια δεν προκαλούν καρκίνο. Η παγκόσμια αύξηση των περιπτώσεων καρκίνου τα τελευταία 50 χρόνια οφείλεται σε διάφορους παράγοντες, όπως ο σύγχρονος τρόπος ζωής, η αύξηση του προσδόκιμου επιβίωσης, οι καλύτερες διαγνωστικές εξετάσεις κλπ.

Πηγές στοιχείων: CDC, WHO,  Publichealth.org

 

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΗ: Εμβολιασμός: Ένα μήνυμα για ‘σένα! (βίντεο)
 
 
 
ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ: Η αξία του εμβολιασμού μέσα από εικόνες που σοκάρουν (βίντεο)
 
 
 
 
ΜΗ ΧΑΣΕΤΕ: Νοσήματα που προλαμβάνονται με εμβόλια: Ο κίνδυνος παραμονεύει!
 


ΣΧΟΛΙΑ