Με το πυροτέχνημα Fabre (δηλ. την επιλογή του στη θέση του διευθυντή) η κυβέρνηση ήθελε να πετύχει τρία κυρίως πράγματα:
1. να κρύψει τη διαχείριση της υπόθεσης Λούκου. Έχουμε κι εμείς μεγάλα (μεγαλύτερα) διεθνή ονόματα.
2. να έχει μια βιτρίνα πίσω από την οποία να καθαρίζουν οι κομματικοί και οι κάθε αδερφοί Δούρου χωρίς να φαίνονται. Ούτε οι ίδιοι είχαν ποτέ πιστέψει, ούτε ήθελαν να είναι ο Fabre πραγματικός διευθυντής. Τον ήθελαν για ξεκάρφωμα.
3. ήθελαν έναν ξένο για να μην πάρουν αυτοί, ή κάποιος δικός τους, την ευθύνη των επιλογών, κυρίως για τις ελληνικές συμμετοχές, και μπλέξουν. Οπότε έδωσαν το φεστιβάλ στον Fabre να φέρει τους δικούς του και ξεμπέρδεψαν. Ή έτσι νομίζουν. Είναι ένας συνδυασμός κουτοπονηριάς (θα τους πετάξουμε έναν Φαμπρ και θα καθαρίσουμε), κομπλεξισμού (οι ξένοι είναι πιο σπουδαίοι από εμάς και τους παραδίδουμε τα κλειδιά να μάς μάθουν) και ευθυνοφοβίας. Και βέβαια ανικανότητας.
ΕΙΔΗΣΕΙΣ ΣΗΜΕΡΑ
- Ν. Παπανδρέου: Το «Σχέδιο Ευρώπη» για την κατάργηση της εξάρτησης από τις τρίτες χώρες στα κρίσιμα φάρμακα
- Η νέα δικαστική διαμάχη για 250 εκατομμύρια που διχάζει ξανά την εφοπλιστική οικογένεια Καρνέση – Το μυστήριο των μετοχών της Λιβερίας – Αποκάλυψη mononews
- TAG Heuer Carrera Chronograph: Η κομψότητα της ταχύτητας με έμπνευση την έρημο
- Μανώλης Γραφάκος: Στον αέρα 320 οικισμοί μπροστά στη νέα αυστηρότερη ευρωπαϊκή οδηγία για τα αστικά λύματα
Μοιραστείτε την άποψή σας
ΣχόλιαΓια να σχολιάσετε χρησιμοποιήστε ένα ψευδώνυμο. Παρακαλούμε σχολιάζετε με σεβασμό. Χρησιμοποιείτε κατανοητή γλώσσα και αποφύγετε διατυπώσεις που θα μπορούσαν να παρερμηνευτούν ή να θεωρηθούν προσβλητικές. Με την ανάρτηση σχολίου, συμφωνείτε να τηρείτε τους Όρους του ιστότοπου contact Δημιουργήστε το account σας εδώ, για να κάνετε like, dislike ή report ακατάλληλα/προσβλητικά σχόλια.