“H νοτιοανατολική Ευρώπη– βρίσκεται σήμερα σε ένα κρίσιμο σταυροδρόμι και οφείλει να κινηθεί με βάση κοινά έργα, κοινά συμφέροντα και μια κοινή γεωπολιτική στρατηγική” ,είπε χθες μιλώντας στην ημερίδα του ΙΕΝΕ ο Σπύρος Κιαρτζής,  Διευθυντής Νέων Τεχνολογιών και Εναλλακτικών Πηγών Ενέργειας της HELLENiQ ENERGY. Σημείωσε ότι σήμερα αντιμετωπίζουμε σοβαρές οικονομικές και επενδυτικές προκλήσεις και είμαστε αναγκασμένοι να προσαρμοστούμε σε νέες συνθήκες. “Οι γεωπολιτικές και τεχνολογικές εξελίξεις αλλάζουν ραγδαία και όσα θεωρούσαμε δεδομένα μέχρι χθες, πλέον δεν ισχύουν”.

Τόνισε τη σημασία της ενεργειακής ασφάλειας και την ανάγκη για μια «ρεαλπολιτίκ» προσέγγιση στην ενεργειακή πολιτική.

1

“Μέχρι σήμερα η Ευρώπη ακολούθησε μια μάλλον υπερβολικά φιλόδοξη και συχνά μη ρεαλιστική προσέγγιση στην ενεργειακή μετάβαση. Τώρα όμως είναι η ώρα να υιοθετήσουμε μια πιο ρεαλιστική, «ρεαλπολιτίκ» προσέγγιση στην ενεργειακή πολιτική, όπως γινόταν στις αρχές του προηγούμενου αιώνα. Στις πολιτικές που εφαρμόσαμε αγνοήσαμε σε μεγάλο βαθμό τις επιπτώσεις στη βιομηχανία και στο κόστος που τελικά μετακυλίεται άμεσα στους πολίτες. Και βέβαια, παραμελήσαμε έναν κρίσιμο παράγοντα: την ενεργειακή ασφάλεια. Η ενεργειακή ασφάλεια πρέπει να αποτελεί βασική προτεραιότητα”.

“Χρειαζόμαστε ισχυρή περιφερειακή συνεργασία, ενίσχυση των διασυνοριακών δραστηριοτήτων και επανασχεδιασμό των αλυσίδων εφοδιασμού, καθώς η παγκοσμιοποίηση βρίσκεται πλέον υπό αμφισβήτηση. Οφείλουμε να εξετάσουμε τι μπορούμε να κάνουμε με τις δικές μας δυνάμεις και με τους γείτονές μας, να σταθούμε στα πόδια μας. Σήμερα η Ευρώπη αντιμετωπίζει έντονο ανταγωνισμό από τις ΗΠΑ, την Κίνα και τον παγκόσμιο Νότο, και ειδικά σε αυτό το τμήμα της Ευρώπης πρέπει να αξιοποιήσουμε τα πλεονεκτήματά μας και να βρούμε λύσεις”, τόνισε.

Σημείωσε ότι η ενεργειακή μετάβαση απαιτεί τεράστιους πόρους και με βάση πρόσφατες μελέτες, η Ευρωπαϊκή Ένωση χρειάζεται επενδύσεις ύψους ενός τρισεκατομμυρίου ευρώ ετησίως για να επιτύχει τους πράσινους στόχους της. Ωστόσο στην πράξη επενδύει τα μισά – περίπου μισό τρισεκατομμύριο. Βρισκόμαστε δηλαδή 50% κάτω από τις πραγματικές ανάγκες. Πρόκειται για μια τεράστια απόκλιση που δεν μπορούμε να αγνοούμε.

“Η νέα πραγματικότητα είναι ότι η τροφοδοσία φυσικού αερίου μέσω αγωγών αντικαθίσταται πλέον από το LNG, ενώ οι πλωτές μονάδες FSRU αποκτούν ολοένα και μεγαλύτερη σημασία. Παράλληλα όμως έχουμε περιορισμένες διασυνδέσεις δικτύων και σημαντικά προβλήματα στις ηλεκτρικές υποδομές, σε ένα περιβάλλον όπου η παραγωγή από ανανεώσιμες πηγές έχει φτάσει στα όριά της, καθώς δεν μπορεί εύκολα να μεταφερθεί εκεί που χρειάζεται”.

Τι έχει κάνει η Hellenic Energy- Στρατηγικό καύσιμο το φυσικό αέριο

Επίσης μίλησε για πόσα έχει κάνει η Hellenic Energy για να ανταποκριθεί στις προκλήσεις:  “Πέρα από τη στήριξη που παρέχουμε σε πρωτοβουλίες γνώσης και μελέτης, έχουμε υλοποιήσει το όραμά μας για το 2025, ενσωματώνοντας όλες τις ευρωπαϊκές δεσμεύσεις και τους εθνικούς στόχους. Ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι ο αγωγός Βαρδάρης που μεταφέρει πλέον ντίζελ, συνδέοντας απευθείας το διυλιστήριο της Θεσσαλονίκης με τον τερματικό σταθμό στα Σκόπια. Παράλληλα η εταιρεία αναπτύσσει σημαντικές δραστηριότητες upstream με εταιρείες όπως η ExxonMobil και η Chevron, διερευνώντας κοιτάσματα υδρογονανθράκων στην περιοχή, και έχει δημιουργήσει μια ισχυρή εμπορική εταιρεία trading στη Γενεύη.

Τα τελευταία τέσσερα χρόνια η εταιρεία διατηρεί EBITDA άνω του 1 δισ. ευρώ, επενδύοντας συστηματικά σε μια οικονομία χαμηλών εκπομπών άνθρακα και ενισχύοντας την ενεργειακή ασφάλεια. “Μέσα από αυτή τη διαδρομή μάθαμε ότι η απανθρακοποίηση έχει υψηλό κόστος, ότι η ενεργειακή ασφάλεια είναι ζωτικής σημασίας και ότι το φυσικό αέριο δεν είναι απλώς ένα μεταβατικό καύσιμο, αλλά στρατηγικό καύσιμο. Διαπιστώσαμε επίσης ότι χρειάζεται ενίσχυση των υποδομών, καλύτερη διασύνδεση των δικτύων και αντιμετώπιση στρεβλώσεων της αγοράς που αυξάνουν το κόστος”.

Τέλος αναφέρθηκε στην ενεργειακή ασφάλεια που αποδεικνύεται προτεραιότητα. “Στο τέλος της ημέρας, όσο σημαντική κι αν είναι η γεωγραφία και η γεωπολιτική, όλα καταλήγουν στην ενεργειακή ασφάλεια. Ως εταιρεία, ήδη από τον πρώτο μήνα μετά τη ρωσική εισβολή στην Ουκρανία σταματήσαμε πλήρως τις εισαγωγές ρωσικού αργού και μειώσαμε δραστικά τις εισαγωγές ρωσικού φυσικού αερίου. Όμως εδώ υπάρχει ένα μεγάλο «αλλά»: ενώ μιλάμε για απεξάρτηση από ρωσικούς υδρογονάνθρακες, την ίδια στιγμή εισάγουμε από την Κίνα μπαταρίες, φωτοβολταϊκά, ανεμογεννήτριες, ηλεκτρικά οχήματα και κρίσιμες πρώτες ύλες. Άρα, όταν μιλάμε για ενεργειακή ασφάλεια, πρέπει να βλέπουμε και αυτή τη διάσταση.

Καθώς προχωρούμε προς το μέλλον, πρέπει να δώσουμε απαντήσεις σε ορισμένα θεμελιώδη ερωτήματα: Πώς μπορούμε να έχουμε περισσότερες ανανεώσιμες πηγές χωρίς επαρκείς «πράσινες» υποδομές; Πώς θα προσελκύσουμε επενδύσεις όταν υπάρχουν συνεχείς περικοπές παραγωγής; Πώς θα αναπτύξουμε πράσινο υδρογόνο χωρίς επαρκή ΑΠΕ; Πώς θα έχουμε σταθερότητα χωρίς μονάδες βάσης; Πώς θα διασφαλίσουμε ενεργειακή ασφάλεια χωρίς εγχώριες πηγές ενέργειας; Πώς θα επιτύχουμε περιφερειακή συνεργασία χωρίς επαρκείς διασυνδέσεις; Πώς θα προχωρήσουμε στην ψηφιοποίηση χωρίς ισχυρή κυβερνοασφάλεια; Και τελικά, πώς θα έχουμε ευημερία στην Ευρώπη χωρίς να μειώσουμε τις εξαρτήσεις μας;

Αυτά είναι τα κρίσιμα ερωτήματα στα οποία πρέπει να απαντήσουμε αν θέλουμε πραγματικά ένα ασφαλές, βιώσιμο και ανταγωνιστικό ενεργειακό μέλλον”, κατέληξε.