Για να μας βλέπεις πιο συχνά στα αποτελέσματα αναζήτησης Add mononews.gr on Google

Τελικά, τέσσερις ημέρες είναι αρκετές για να αλλάξει ολόκληρη η συζήτηση γύρω από μια Εθνική ομάδα. Την Πέμπτη, στο Βελιγράδι, η Ελλάδα έπαιζε ένα ματς με μεγάλο «πρέπει», έχοντας ως βασική επιδίωξη να αποκτήσει το πάνω χέρι απέναντι στη Σερβία στη μάχη για την τρίτη θέση.

Και η ισοπαλία… μας έκανε, μαθηματικά. Επικράτησε 2-1, με ανατροπή στο σκορ και παίζοντας καταπληκτικό ποδόσφαιρο.

1

Και την Κυριακή, στο Άουγκσμπουργκ, έφυγε με την πρώτη νίκη της ιστορίας της επί της Γερμανίας (1-0) και ξαφνικά οι υπολογισμοί για την παραμονή στη League A στο UEFA Nations League αντικαταστάθηκαν από υπολογισμούς για την πρώτη δυάδα, ακόμη και για την κορυφή.

Δύο παιχνίδια, δύο εκτός έδρας νίκες, έξι βαθμοί. Πρώτα το 2-1 επί της Σερβίας με ανατροπή και ύστερα το 1-0 επί της Γερμανίας με το γκολ του Δημήτρη Κουρμπέλη στο 74ο λεπτό. Το πρόγραμμα έβγαλε ήδη δύο από τις τρεις εκτός έδρας αποστολές και η Ελλάδα όχι μόνο επέστρεψε αλώβητη, αλλά πήρε το απόλυτο.

Κι αν υπάρχει κάτι ακόμη σημαντικότερο από τους 6 βαθμούς, είναι ο τρόπος! Στο Βελιγράδι η Εθνική χρειάστηκε να αντιδράσει και να ανατρέψει. Στο Άουγκσμπουργκ χρειάστηκε να κάνει κάτι εντελώς διαφορετικό: να δεχθεί ότι για μεγάλα διαστήματα δεν θα έχει την μπάλα, να αμυνθεί με πειθαρχία, να αντέξει, να περιμένει και όταν εμφανιστεί η ευκαιρία να χτυπήσει.

Η ομάδα του Ιβάν Γιοβάνοβιτς είχε δείξει ήδη ότι μπορεί να παίξει ποδόσφαιρο. Στη Γερμανία απέδειξε ότι ξέρει και να… υποφέρει. Και αυτή ίσως είναι η σημαντικότερη εξέλιξη απ’ όλες.

Από την απουσία από το Μουντιάλ στο απόλυτο 2/2

Οι δύο νίκες δεν προέκυψαν σε κενό χρόνο. Ο Γιοβάνοβιτς και οι διεθνείς φαίνεται ότι κουβάλησαν μαζί τους και όσα είχαν συμβεί στα προκριματικά του Μουντιάλ και τον αποκλεισμό από την τελική φάση, δουλεύοντας εσωτερικά πάνω σε αυτά. Το Βελιγράδι έδωσε την πρώτη ένδειξη, κυρίως μέσα από τον τρόπο με τον οποίο η ομάδα αρνήθηκε να αποδεχθεί την ήττα και έφτασε στην ανατροπή. Η Γερμανία αποτέλεσε την επόμενη και πολύ πιο δύσκολη εξέταση.

Η Ελλάδα είχε ήδη καταφέρει επί Γιοβάνοβιτς να πετύχει ένα αποτέλεσμα που πέρασε στην ιστορία, νικώντας την Αγγλία στο Γουέμπλεϊ (ξανά για το Nations League). Τώρα πρόσθεσε την πρώτη νίκη της απέναντι στη Γερμανία, μετά από δέκα… απόπειρες.

Απέναντι στους Γερμανούς, μάλιστα, οι συνθήκες απαιτούσαν διαφορετικό ποδόσφαιρο. Η Ελλάδα παρατάχθηκε χωρίς τον Γιάννη Κωνσταντέλια, με 4-4-2 και δύο χαφ, τον Χρήστο Ζαφείρη και τον Θανάση Ανδρούτσο. Δεν είχε ως βασική επιδίωξη να πάρει την μπάλα και να επιβάλει την κυκλοφορία της. Χρειαζόταν να είναι δυνατή, πειθαρχημένη, συντονισμένη πίσω από την μπάλα και να περιμένει τις προϋποθέσεις για αντεπιθέσεις.

Η κατοχή έκλεισε στο 76% για τη Γερμανία. Για μεγάλο διάστημα, ειδικά από το 20ό έως το 60ό λεπτό, οι γηπεδούχοι είχαν τον έλεγχο, με τους Γιόσουα Κίμιχ και Φέλιξ Ενμέτσα να κυριαρχούν στον άξονα και την Ελλάδα να δυσκολεύεται ακόμη και να βγει από το δικό της μισό.

Το πρώτο ημίχρονο κύλησε με την Εθνική να αμύνεται σωστά αλλά να δημιουργεί ελάχιστα. Με εξαίρεση κυρίως τον Καρίμ Αντεγέμι, οι Γερμανοί δεν έβρισκαν εύκολα καθαρές φάσεις, ενώ η ελληνική ομάδα είχε σωστές αποστάσεις, απέφυγε τα μεγάλα ατομικά λάθη και ήταν αποτελεσματική στις στατικές φάσεις. Με την μπάλα, όμως, υπήρχε πρόβλημα. Οι προϋποθέσεις για αντεπιθέσεις δεν μετατρέπονταν σε μεγάλες ευκαιρίες και στο πρώτο τέταρτο του δεύτερου ημιχρόνου η πίεση αυξήθηκε ακόμη περισσότερο.

Εκεί εμφανίστηκε το δεύτερο μεγάλο στοιχείο αυτής της νίκης: η Ελλάδα άντεξε χωρίς να χάσει τη συνοχή της.

Οι επιστροφές μετά την απώλεια της μπάλας ήταν γρήγορες, οι γραμμές έμεναν κοντά, οι ακραίοι επέστρεφαν χαμηλά για να βοηθήσουν και δημιουργούνταν συχνά διπλά μαρκαρίσματα. Ο Χρήστος Τζόλης και ο Κωνσταντίνος Καρέτσας έδωσαν πολλές βοήθειες, ο Ανδρούτσος και ο Ζαφείρης κάλυψαν τεράστιους χώρους και οι επιθετικοί συμμετείχαν στην πίεση της πρώτης γερμανικής πάσας. Η δουλειά χωρίς την μπάλα ήταν τεράστια!

Τζολάκης, Μαυροπάνος, Ρέτσος και η άμυνα που κράτησε την Ελλάδα όρθια

Για να πάρεις, βέβαια, τέτοιο παιχνίδι χρειάζεσαι και τερματοφύλακα. Ο Κωνσταντής Τζολάκης είχε ήδη αποδειχθεί καθοριστικός στο Βελιγράδι, όταν στο 90ό λεπτό σταμάτησε την κεφαλιά του Σάσα Λούκιτς. Λίγες ημέρες αργότερα χρειάστηκε να κάνει ένα ακόμη σπουδαίο παιχνίδι.

Ο διεθνής τερματοφύλακας ολοκλήρωσε την αναμέτρηση με πέντε επεμβάσεις, αρκετές από τις οποίες κάθε άλλο παρά απλές ήταν. Οι αποκρούσεις του στα αριστερά σουτ του Καρίμ Αντεγέμι και του Μπιλάλ Ελ Κανούς, αλλά και στο φάουλ του Γιόσουα Κίμιχ, κράτησαν την Ελλάδα μέσα στο παιχνίδι την ώρα που η Γερμανία πίεζε περισσότερο.

Μπροστά του, ο Κωνσταντίνος Μαυροπάνος έκανε εξαιρετικό παιχνίδι. Ο Παναγιώτης Ρέτσος χρησιμοποίησε την αντίληψη και την ταχύτητά του για να σβήσει επικίνδυνες καταστάσεις, ακόμη και με φάουλ όταν αυτά ήταν απαραίτητα, ενώ ο Ανδρούτσος αποτέλεσε επίσης ένα από τα πρόσωπα της βραδιάς.

Σημαντική ήταν και η δουλειά των επιθετικών. Ο Ανδρέας Τεττέη έδωσε μάχες, ο Παυλίδης κινήθηκε σε αρκετές περιπτώσεις σαν δεύτερος επιθετικός που κατέβαινε για να συνδέσει τις γραμμές και ο Ιωαννίδης, όταν πέρασε στο παιχνίδι, έδωσε φρεσκάδα και δυνατότητα στην Ελλάδα να απειλήσει περισσότερο στην κόντρα.

Το κρίσιμο σημείο ήρθε μετά το 60ό λεπτό.

Οι αλλαγές του Γιοβάνοβιτς έδωσαν στην Εθνική πείρα, ενέργεια και περισσότερο καθαρό μυαλό. Η είσοδος του Δημήτρη Κουρμπέλη ενίσχυσε τη μεσαία γραμμή και εκείνη του Ιωαννίδη έδωσε διαφορετική απειλή στην επίθεση. Η Ελλάδα άρχισε να κερδίζει περισσότερες μονομαχίες, περιόρισε τα λάθη της και, το κυριότερο, άρχισε επιτέλους να βρίσκει χώρους όταν έκλεβε την μπάλα.

Στο 67′ ήρθε η τεράστια ευκαιρία. Ο Βαγγέλης Παυλίδης έκανε εκπληκτικό τάκλιν-κλέψιμο στον Κίμιχ και έβγαλε τον Φώτη Ιωαννίδη σε θέση για γκολ. Ο Έλληνας επιθετικός είχε τη μπάλα στρωμένη, χωρίς πίεση και με τη δεξιά γωνία ανοιχτή, αλλά έχασε την ευκαιρία.

Για λίγα λεπτά υπήρχε η αίσθηση ότι ίσως αυτή να ήταν η στιγμή που δεν θα ξαναερχόταν. Ωστόσο… ήρθε. Και πάλι με τον Παυλίδη να βρίσκεται στην αρχή της φάσης. Παρά την κούρασή του, ο Έλληνας επιθετικός έκανε εξαιρετική αλλαγή παιχνιδιού περίπου 40 μέτρων προς τα αριστερά, ο Τζόλης πήρε την μπάλα και γύρισε τη φάση προς τον Κουρμπέλη. Ακολούθησαν κόντρες, προσποίηση και το αριστερό σουτ του διεθνούς μέσου για το 0-1.

Υπάρχει μάλιστα μία σχεδόν απίθανη λεπτομέρεια. Στο 73:12 ο Τζόλης είχε ισοφαρίσει τη Σερβία στο Βελιγράδι. Στο 73:25 ο Κουρμπέλης έκανε το 0-1 στη Γερμανία! Δεκατρία δευτερόλεπτα διαφορά στο χρονόμετρο δύο διαφορετικών αγώνων, για δύο γκολ που άλλαξαν ολόκληρη την εκκίνηση της Ελλάδας στο Nations League.

Μετά το 0-1 η Γερμανία δεν δημιούργησε ξανά ουσιαστική απειλή. Και όταν ακούστηκε το τελευταίο σφύριγμα, η Ελλάδα είχε γράψει ιστορία. Ξανά.

Το «υποφέρουμε» ήταν η λέξη-κλειδί

Η πιο χαρακτηριστική εξήγηση για όσα έγιναν στο Άουγκσμπουργκ ήρθε από τους ίδιους τους πρωταγωνιστές. «Απολαμβάνουμε να υποφέρουμε όλοι μαζί», ήταν η φράση του Γιώργου Μασούρα. Λίγο νωρίτερα, ο Γιοβάνοβιτς είχε χρησιμοποιήσει ακριβώς την ίδια λέξη: «Το βασικό είναι ότι πρέπει να υποφέρεις και υποφέραμε για τη νίκη. Οι παίκτες μου δώσανε τα πάντα στο γήπεδο».

Το «υποφέραμε» περιγράφει ίσως καλύτερα από οποιοδήποτε στατιστικό αυτή τη νίκη.

Η Εθνική των τελευταίων ετών έχει προσπαθήσει να απομακρυνθεί από το μοντέλο που χαρακτήρισε μεγάλο μέρος της σύγχρονης ιστορίας της. Για περισσότερο από μία δεκαετία είχε μάθει να παίρνει αποτελέσματα με σκληρή άμυνα, αυταπάρνηση, υπομονή και αξιοποίηση λίγων φάσεων. Πάνω σε αυτά τα στοιχεία χτίστηκαν και οι ενδοξότερες ημέρες της, με κορυφαίο σημείο το EURO 2004.

Η ομάδα του Γιοβάνοβιτς έχει επιχειρήσει να προσθέσει κάτι διαφορετικό. Περισσότερη δημιουργία, μεγαλύτερη πρωτοβουλία, επιθετικό ποδόσφαιρο και παίκτες που μπορούν να δημιουργήσουν καταστάσεις με την ποιότητά τους. Ακόμη και στο Γουέμπλεϊ απέναντι στην Αγγλία, η Ελλάδα είχε καταφέρει να πάρει πρωτοβουλίες και να παίξει με διαφορετικό τρόπο. Στο Άουγκσμπουργκ αναγκάστηκε να επιστρέψει για μία βραδιά σε στοιχεία βαθιά ριζωμένα στην ποδοσφαιρική της ιστορία.

Και τα είχε ακόμη.

Αυτό είναι τεράστιο κέρδος. Μία ομάδα που θέλει να φτάσει ψηλά δεν μπορεί να απαιτεί από κάθε παιχνίδι να εξελίσσεται όπως τη βολεύει. Θα υπάρξουν βραδιές στις οποίες θα έχει τον έλεγχο και άλλες στις οποίες ο αντίπαλος θα της πάρει την μπάλα και θα την αναγκάσει να αμυνθεί. Η Ελλάδα πλέον έχει αποδείξει ότι μπορεί να κερδίσει και με τους δύο τρόπους.

Οι δύο νίκες άλλαξαν όλη τη βαθμολογία

Πριν από την έναρξη του Nations League, ο βασικός στόχος ήταν σαφής: τρίτη θέση, παραμονή στη League A και θέση στο πρώτο γκρουπ δυναμικότητας στην κλήρωση των προκριματικών του Euro 2028. Δύο αγωνιστικές αργότερα, αυτή η κουβέντα μοιάζει ήδη φτωχή μπροστά στα νέα δεδομένα!

Η Ελλάδα βρίσκεται στους 6 βαθμούς, η Ολλανδία στους 4, η Γερμανία έχει έναν και η Σερβία παραμένει χωρίς βαθμό. Το ακόμη σημαντικότερο είναι ότι η Εθνική έχει ήδη παίξει τα δύο από τα τρία εκτός έδρας παιχνίδια της. Και τα κέρδισε.

Απομένουν Ολλανδία και Γερμανία στην Τούμπα (1 και 4/10 αντίστοιχα), το εκτός έδρας παιχνίδι με την Ολλανδία και η εντός έδρας αναμέτρηση με τη Σερβία.

Τα αριθμητικά δεδομένα που υπάρχουν πλέον γύρω από τον όμιλο δείχνουν πόσο δραματικά μεταβλήθηκε η κατάσταση. Η Ελλάδα συγκεντρώνει 81,4% πιθανότητες να προκριθεί στα προημιτελικά, 41,8% για να κατακτήσει την πρώτη θέση και 39,6% για να τερματίσει δεύτερη. Η πιθανότητα να οδηγηθεί στα play offs υποβιβασμού βρίσκεται μόλις στο 5,9%. Η Ολλανδία παραμένει ισχυρότατος αντίπαλος και τα μεταξύ τους παιχνίδια θα παίξουν καθοριστικό ρόλο. Αλλά η Ελλάδα έχει πλέον κερδίσει το δικαίωμα να κοιτάζει προς την κορυφή.

Και η διαφορά ανάμεσα στην τρίτη θέση και στις δύο πρώτες είναι τεράστια.

Η πρώτη ή η δεύτερη θέση εξασφαλίζει την παραμονή στη League A και παράλληλα οδηγεί την Εθνική στο Pot A των προκριματικών του Euro 2028, δηλαδή στους ισχυρούς της κλήρωσης. Ταυτόχρονα ανοίγει την πόρτα των προημιτελικών του Nations League. Αν η Ελλάδα τερματίσει πρώτη, θα κληρωθεί απέναντι σε μία από τις δεύτερες ομάδες των άλλων ομίλων της League A. Αν τερματίσει δεύτερη, θα αντιμετωπίσει μία από τις πρώτες των αντίστοιχων ομίλων.

Τα προημιτελικά θα διεξαχθούν σε διπλούς αγώνες. Τα πρώτα παιχνίδια είναι προγραμματισμένα για το τριήμερο 25-27 Μαρτίου 2027 και οι ρεβάνς για τις 28-30 Μαρτίου. Και αν η Ελλάδα ξεπεράσει και εκείνο το εμπόδιο, τότε θα φτάσει στο Final-4! Ο πρώτος ημιτελικός θα γίνει στις 9 Ιουνίου 2027, ο δεύτερος στις 10 Ιουνίου και τόσο ο μικρός όσο και ο μεγάλος τελικός στις 13 Ιουνίου. Η έδρα θα γίνει γνωστή όταν προκύψουν οι τέσσερις ομάδες του Final-4 και θα βρίσκεται σε μία από τις χώρες που θα συμμετέχουν.

Μια γενιά που αξίζει τη στήριξη και ο κόσμος που ήταν εκεί

Υπάρχει όμως και μία ακόμη εικόνα από το Άουγκσμπουργκ που δεν αποτυπώνεται στον βαθμολογικό πίνακα. Οι Έλληνες στις εξέδρες δεν είχαν φτάσει μόνο από την Ελλάδα. Υπήρχαν φίλαθλοι από διάφορες πόλεις της Γερμανίας, αλλά και συμπατριώτες που ταξίδεψαν από την Αγγλία, την Ιρλανδία, την Αυστρία, τη Γαλλία, την Ελβετία και την Ολλανδία.

Η σημασία της παρουσίας τους φάνηκε και στα λόγια του Γιοβάνοβιτς. Ο ομοσπονδιακός τεχνικός στάθηκε ιδιαίτερα στη βοήθεια που έδωσαν ακόμη και στο διάστημα κατά το οποίο η Ελλάδα δεν ήταν καλή, επισημαίνοντας ότι αυτή η γενιά παικτών αξίζει μεγάλη στήριξη με βάση τη συμπεριφορά της.

Και εδώ βρίσκεται ένα ακόμη ενδιαφέρον κομμάτι αυτής της Εθνικής. Η συζήτηση γίνεται δικαιολογημένα για τη νέα γενιά. Για τον Καρέτσα, τον Τζόλη, τον Τζολάκη, τον Ρέτσο, τον Ζαφείρη και για παιδιά που μπορούν να φορούν τη φανέλα της Εθνικής για πολλά χρόνια ακόμη. Την ιστορική νίκη στη Γερμανία, όμως, υπέγραψε ένας από τους έμπειρους.

Ο Κουρμπέλης, αρχηγός αυτής της ομάδας, κλείνει στις 2 Νοεμβρίου τα 33 του χρόνια. Είναι ένας ποδοσφαιριστής που έχει ακούσει πολλά, που έχει αμφισβητηθεί και που συχνά η παρουσία του στην ενδεκάδα έχει προκαλέσει συζητήσεις. Στο Άουγκσμπουργκ ήταν αυτός που έγραψε το όνομά του δίπλα στην πρώτη ελληνική νίκη επί της Γερμανίας. Η εικόνα έχει τον συμβολισμό της. Οι νεότεροι φέρνουν ταλέντο, ταχύτητα και προοπτική, οι μεγαλύτεροι εμπειρία και σκληράδα. Και αυτή η σύνδεση φαίνεται ότι αρχίζει να δημιουργεί πραγματική ομάδα.

Ο ίδιος ο Γιοβάνοβιτς απέφυγε να παρασυρθεί. Υπογράμμισε ότι στην Ελλάδα συχνά βιαζόμαστε να βγάλουμε συμπεράσματα και ότι, παρά τις μεγάλες νίκες απέναντι σε Αγγλία και Γερμανία, χρειάζεται ακόμη πολλή δουλειά πριν ειπωθεί ότι η Εθνική άλλαξε επίπεδο.

Υπάρχει όμως κι άλλη μια μία φράση του που περιγράφει το σημείο στο οποίο βρίσκεται αυτή η ομάδα: οι δύο νίκες αποτελούν τεράστιο δώρο για τους νέους παίκτες, επειδή οι εμπειρίες και τα συναισθήματα από τέτοια παιχνίδια γίνονται οδηγός για το μέλλον. Μαζί τους, βέβαια, μεγαλώνουν και οι προσδοκίες.

Και εδώ χρειάζεται η απαραίτητη προσγείωση. Το γεγονός ότι η Ελλάδα νίκησε τη Γερμανία δεν σημαίνει ότι έγινε ξαφνικά καλύτερη ομάδα από τη Γερμανία. Στο διάστημα από το 20ό έως το 60ό λεπτό οι γηπεδούχοι είχαν τον απόλυτο έλεγχο και η Εθνική δυσκολεύτηκε πάρα πολύ. Υπάρχει και το πρόσφατο παράδειγμα της Αγγλίας. Η Ελλάδα πέτυχε έναν ιστορικό θρίαμβο στο Γουέμπλεϊ και στη συνέχεια, στο ΟΑΚΑ, η εικόνα ήταν εντελώς διαφορετική απέναντι στον ίδιο αντίπαλο.

Κάθε παιχνίδι αρχίζει από το μηδέν. Η Ολλανδία και η Γερμανία στην Τούμπα θα αποτελέσουν νέες, εξαιρετικά δύσκολες δοκιμασίες. Η συχνότητα των αγώνων αυξάνει την καταπόνηση, ενώ ο Γιοβάνοβιτς έχει ήδη επισημάνει ότι οι αντίπαλοι διαθέτουν μεγαλύτερα ρόστερ και περισσότερες επιλογές.

Υπάρχει όμως μία θεμελιώδης διαφορά σε σχέση με την αφετηρία της διοργάνωσης: Η Ελλάδα ξέρει πλέον ότι μπορεί!

Μπορεί να γυρίσει παιχνίδι όπως έκανε στη Σερβία. Μπορεί να αντέξει την πίεση ενός αντιπάλου που έχει 76% κατοχή. Μπορεί να κρατηθεί όρθια χάρη στον τερματοφύλακά της. Μπορεί να πάρει πράγματα από τους νεότερους και τους παλιότερους. Μπορεί να αλλάξει αγωνιστική συμπεριφορά μέσα στο ίδιο παιχνίδι. Μπορεί να κερδίσει στο Γουέμπλεϊ και μπορεί πλέον να κερδίσει και στη Γερμανία.

Το 2/2 δεν της εξασφάλισε τίποτε οριστικά. Της έδωσε όμως 6 βαθμούς, την κορυφή του ομίλου και κυρίως τη δυνατότητα να αλλάξει τον ορίζοντα των στόχων της. Για μια Εθνική που διαθέτει πολλούς ποδοσφαιριστές με ορίζοντα ολόκληρης δεκαετίας, αυτό το τετραήμερο σε Βελιγράδι και Άουγκσμπουργκ μπορεί να αποδειχθεί πολύ περισσότερο από 6 βαθμούς… Μπορεί να είναι το τετραήμερο στο οποίο μια νέα γενιά κατάλαβε πόσο ψηλά μπορεί να κοιτάξει.