Η απόλυση του Σον Ντάις δεν ήταν κεραυνός εν αιθρία. Ήταν η λογική κατάληξη μιας χρονιάς που ξεκίνησε με ευρωπαϊκά όνειρα και κατέληξε σε μάχη επιβίωσης. Μετά από μόλις 18 αγωνιστικές πρωταθλήματος και 114 ημέρες στον πάγκο, ο Άγγλος τεχνικός αποτέλεσε παρελθόν από τον πάγκο της Νότιγχαμ Φόρεστ, αφήνοντάς κοντά στη ζώνη του υποβιβασμού.

Το 0-0 με τη Γουλβς στο «Σίτι Γκράουντ» λειτούργησε ως σημείο καμπής. Η ομάδα είχε 35 τελικές προσπάθειες και xG 2,6, το υψηλότερο που έχει καταγράψει χωρίς να σκοράρει από την επιστροφή της στην Premier League. Σε άλλο σύμπαν, το παιχνίδι αυτό θα ήταν νίκη. Στο πραγματικό, αποτέλεσε το κύκνειο άσμα του Ντάις.

1

Η Φόρεστ ετοιμάζεται πλέον να αποκτήσει τέταρτο «μόνιμο» προπονητή μέσα στην ίδια σεζόν, με τον Βίτορ Περέιρα να εμφανίζεται ως επικρατέστερος. Ένα στατιστικό που από μόνο του περιγράφει την αστάθεια.

Από την ευρωπαϊκή προοπτική στο αγωνιστικό πισωγύρισμα

Αξίζει να θυμηθούμε πού βρισκόταν η ομάδα λίγους μήνες πριν. Με τον Νούνο Σάντο στον πάγκο, η Φόρεστ ολοκλήρωσε την προηγούμενη σεζόν στην πρώτη επτάδα και ετοιμαζόταν για την πρώτη της ευρωπαϊκή καμπάνια μετά από τρεις δεκαετίες. Το μοντέλο ήταν ξεκάθαρο. Λιγότερες πάσες από κάθε άλλη ομάδα της Premier Leagueπάνω από 30% των xGoals προερχόμενα από στατικές φάσεις. Η Φόρεστ δεν ήθελε την μπάλα. Ήθελε τον χώρο. Απορροφούσε πίεση και χτυπούσε κάθετα. Μπορεί να μην ήταν θεαματικό, αλλά ήταν λειτουργικό. Και κυρίως, ταίριαζε στο ρόστερ.

Η έλευση του Άγγελου Ποστέκογλου σηματοδότησε πλήρη αλλαγή φιλοσοφίας. Κατοχή, υψηλή ένταση στο pressing, περισσότερες πάσες ανά κατοχή. Μια προσέγγιση που έφερνε τη Φόρεστ πιο κοντά στη σχολή του Πεπ Γκουαρδιόλα παρά στο pragmatic football του Νούνο Σάντο. Το πρόβλημα δεν ήταν η ιδέα. Ήταν ο χρόνος και η συμβατότητα. Οι ποδοσφαιριστές είχαν μάθει να λειτουργούν με χαμηλή κατοχή και άμεση μετάβαση. Η μετάβαση σε μοντέλο κατοχής απαιτεί μήνες προσαρμογής και διαφορετικά προφίλ. Σε 39 ημέρες, με οκτώ παιχνίδια χωρίς νίκη, το project κατέρρευσε.

Η απόλυση Ποστέκογλου ήταν ουσιαστικά παραδοχή ότι η στροφή έγινε χωρίς επαρκή προετοιμασία.

Επιστροφή στον ρεαλισμό που δεν ήρθε ποτέ

Ο Σον Ντάις παρουσιάστηκε ως η αντίδραση στο «χάος». Πειθαρχία, φυσική κατάσταση, άμεσο παιχνίδι. Και πράγματι, σε ορισμένα ματς η Φόρεστ έδειξε πιο άνετη χωρίς την μπάλα. Νίκη στο «Άνφιλντ» επί της Λίβερπουλ με μόλις 26,2% κατοχή, ανταγωνιστική εμφάνιση με τη Σίτι. Ωστόσο, η εικόνα δεν είχε σταθερότητα. Σε ένα παιχνίδι ολοκλήρωσε τρεισήμισι φορές περισσότερες πάσες από ό,τι τέσσερις ημέρες νωρίτερα σε άλλο. Η προσαρμογή από αγώνα σε αγώνα θα μπορούσε να θεωρηθεί ευελιξία. Στην πράξη, όμως, έμοιαζε με έλλειψη σαφούς ταυτότητας.

Ο Ντάις παραδοσιακά βασίζεται στη συνέπεια, σε συγκεκριμένο 4-2-3-1 που γίνεται 4-5-1 στην άμυνα. Η παραγωγικότητα έπεσε στα 1,1 γκολ ανά αγώνα, έναντι 1,5 επί Νούνο. Το αποτέλεσμα ήταν μια ομάδα που δεν ήταν ούτε τολμηρή ούτε κυνική.

Το οικονομικό τίμημα της αστάθειας

Η διαδοχή προπονητών δεν είχε μόνο αγωνιστικό κόστος. Οι αποζημιώσεις του ιδιοκτήτη της Φόρεστ, Βαγγέλη Μαρινάκη, προς Νούνο, Ποστέκογλου και Ντάις ξεπέρασαν τα 18 εκατ. ευρώ! Ποσό που βαραίνει έναν σύλλογο που πριν έναν χρόνο διεκδικούσε ευρωπαϊκή καθιέρωση. Συγκεκριμένα έχει πληρώσει 6,8 εκατομμύρια στον Σον Ντάις, 4,5 εκατομμύρια στον Άγγελο Ποστέκογλου, ενώ και ο Νούνο Εσπίριτο Σάντο έλαβε το ποσό των 6,8 εκατομμυρίων μετά την αποχώρησή του από τον πάγκο της ομάδας.

Το ακόμη πιο οξύμωρο στοιχείο είναι ότι ο Ντάις, παρά την απόλυση, είχε το υψηλότερο ποσοστό νικών επί εποχής Μαρινάκη. Δέκα νίκες σε 25 αγώνες σε όλες τις διοργανώσεις, ευρωπαϊκή πρόκριση, αλλά και εμφανείς αγωνιστικές αντιφάσεις. Με 12 αγωνιστικές να απομένουν και τη διαφορά από τη ζώνη να είναι εύθραυστη, η Φόρεστ βρίσκεται σε σημείο καμπής. Το παράδειγμα της Λιντς τη σεζόν 2022-23, με τέσσερις διαφορετικούς τεχνικούς και τελικό υποβιβασμό, λειτουργεί ως προειδοποίηση.

Η Φόρεστ έχει ποιότητα. Δείχνει ομάδα καλύτερη από τη βαθμολογική της θέση. Όμως στο ποδόσφαιρο, οι αριθμοί δεν σώζουν κατηγορίες. Η ταυτότητα το κάνει.

Ο Περέιρα και το ερώτημα της συνέχειας

Ο Βίτορ Περέιρα καλείται να γίνει ο τέταρτος άνθρωπος που θα προσπαθήσει να βάλει σειρά. Έχει εμπειρία από περιβάλλοντα πίεσης και γνωρίζει τον Μαρινάκη. Το ερώτημα όμως είναι βαθύτερο. Θέλει η Φόρεστ να γίνει ομάδα κατοχής ή να παραμείνει αποτελεσματική παίζοντας αμυντικά; Η φετινή σεζόν απέδειξε ότι οι συνεχείς εναλλαγές φιλοσοφίας δημιουργούν σύγχυση. Σε ένα πρωτάθλημα όπου η ταυτότητα είναι ανταγωνιστικό πλεονέκτημα, η Φόρεστ έμοιαζε να αλλάζει καθρέφτη κάθε δύο μήνες. Αν ο Περέιρα δεν συνοδευτεί από ξεκάθαρο στρατηγικό πλάνο, η τέταρτη αλλαγή ίσως αποδειχθεί απλώς το επόμενο κεφάλαιο σε μια χρονιά που ήδη έχει καταγραφεί ως case study διοικητικής αστάθειας.

Και στην Premier League, η αστάθεια πληρώνεται. Αγωνιστικά και οικονομικά.

Ο Πορτογάλος Περέιρα αναμένεται λοιπόν να γίνει ο τέταρτος μόνιμος προπονητής της Νότιγχαμ Φόρεστ τη φετινή σεζόν ένα ρεκόρ για την εποχή της Premier League. Ο Πορτογάλος τεχνικός, ο οποίος κατέκτησε το νταμπλ το 2015 όταν συνεργαζόταν με τον ιδιοκτήτη της Φόρεστ, Ευάγγελο Μαρινάκη, στον Ολυμπιακό, έχει συμφωνήσει με ένα συμβόλαιο που ενδέχεται να διαρκέσει έως το τέλος της επόμενης σεζόν. Κι απομένει η ανακοίνωση.