Ναυτικοί: Στα μυοσκελετικά προβλήματα οφείλεται το 28% των επαναπατρισμών – Τι δείχνουν τα στοιχεία της VIKAND

Τα μυοσκελετικά προβλήματα ευθύνονται για ένα σημαντικό ποσοστό των επαναπατρισμών πληρωμάτων, αλλά η έγκαιρη παρέμβαση θα μπορούσε να βοηθήσει στην αποτροπή πολλών περιστατικών από το να φτάσουν σε αυτό το στάδιο, υποστηρίζει ο Ronald Spithout, MD της OneHealth by VIKAND.

Η εργασία στη θάλασσα είναι σωματικά απαιτητική, επομένως οι πόνοι και οι ενοχλήσεις μπορούν εύκολα να γίνουν αποδεκτοί ως μέρος της εργασίας.

Ένας πόνος στην πλάτη μετά την άρση βαρών, ένα ενοχλητικό γόνατο ή ένας ώμος που επιδεινώνεται σταθερά μπορεί αρχικά να μην φαίνονται σοβαροί, ειδικά όταν το άτομο που επηρεάζεται εξακολουθεί να είναι σε θέση να εκτελεί τα κανονικά του καθήκοντα.

Το πρόβλημα είναι ότι οι μυοσκελετικές παθήσεις συχνά αναπτύσσονται σταδιακά, επομένως ένας ναυτικός μπορεί να συνεχίσει να εργάζεται για ημέρες ή εβδομάδες πριν ζητήσει βοήθεια, οπότε κάτι σχετικά διαχειρίσιμο μπορεί να έχει αρχίσει να επηρεάζει την κινητικότητά του και την ικανότητά του να εργάζεται με ασφάλεια.

Τα δεδομένα από το πρόγραμμα OneHealth της VIKAND δείχνουν την κλίμακα του προβλήματος, με τις μυοσκελετικές και ορθοπεδικές παθήσεις να αντιπροσωπεύουν το 13% όλων των κλινικών συναντήσεων, καθιστώντας τες τη μεγαλύτερη κλινική κατηγορία που βλέπουμε.

Ευθύνονται επίσης για το 28% των επαναπατρισμών, ενώ οι παθήσεις της οσφυϊκής μοίρας της πλάτης και οι και οι άλλες παθήσεις αντιπροσωπεύουν το 60% των επαναπατρισμών του μυοσκελετικού συστήματος.

Η φύση της εργασίας επί του πλοίου αναπόφευκτα δημιουργεί σωματικές πιέσεις. Οι ναυτικοί ανεβαίνουν τακτικά σκάλες και ανεμόσκαλες, ανυψώνουν και μετακινούν εξοπλισμό, εργάζονται σε περιορισμένους ή δυσκίνητους χώρους και εκτελούν σωματικά απαιτητικές εργασίες, αντισταθμίζοντας παράλληλα την κίνηση του πλοίου.

Με την πάροδο του χρόνου, αυτές οι απαιτήσεις μπορούν να έχουν το τίμημά τους, ιδιαίτερα όταν δεν δίνεται επαρκής χρόνος για να αναρρώσει μια υπάρχουσα καταπόνηση.

Σε αντίθεση με ένα ατύχημα ή μια ξαφνική ασθένεια, δεν υπάρχει πάντα μια προφανής στιγμή που κάποιος αποφασίζει ότι χρειάζεται ιατρική βοήθεια.

Ένα μέλος του πληρώματος μπορεί να προσαρμόσει τον τρόπο εργασίας του, να αποφύγει κινήσεις που προκαλούν δυσφορία ή απλώς να υποθέσει ότι το πρόβλημα θα βελτιωθεί.

Μπορεί επίσης να υπάρχει απροθυμία να μιλήσει επειδή δεν θέλει να αυξήσει τον φόρτο εργασίας των συναδέλφων ή ανησυχεί ότι η αναφορά πόνου θα μπορούσε να οδηγήσει στην επιστροφή του στο σπίτι.

Αυτή η αντίληψη πρέπει να αλλάξει, επειδή η έγκαιρη αναζήτηση συμβουλών μπορεί στην πραγματικότητα να βελτιώσει τις πιθανότητες παραμονής στο πλοίο.

Από τις μυοσκελετικές περιπτώσεις που διαχειρίστηκε το OneHealth, το 72% έχει αντιμετωπιστεί με επιτυχία στο πλοίο, επιτρέποντας στα μέλη του πληρώματος να επιστρέψουν σε θέση εργασίας.

Ορισμένες παθήσεις, φυσικά, απαιτούν περαιτέρω διερεύνηση ή θεραπεία στην ξηρά, είτε αυτό σημαίνει διαγνωστική απεικόνιση, αξιολόγηση από ειδικό, φυσικοθεραπεία είτε άλλη μορφή θεραπείας.

Στόχος δεν είναι να παραμείνουν όλοι οι ναυτικοί στο πλοίο, αλλά να διασφαλιστεί ότι οι αποφάσεις λαμβάνονται μετά από έγκαιρη κλινική αξιολόγηση και όχι να περιμένουν μέχρι να επιδεινωθεί μια πάθηση και να περιοριστούν οι επιλογές.

Η τηλεϊατρική μπορεί να παρέχει αυτή την έγκαιρη αξιολόγηση, επιτρέποντας σε έναν κλινικό ιατρό να κατανοήσει τα συμπτώματα, να εξετάσει πώς έχουν επηρεαστεί η κίνηση και η λειτουργία, να εντοπίσει προειδοποιητικά σημάδια και να προσδιορίσει εάν συγκεκριμένα καθήκοντα μπορεί να συμβάλλουν στο πρόβλημα.

Οι επακόλουθες διαβουλεύσεις μπορούν στη συνέχεια να παρακολουθήσουν την ανάρρωση και να διαπιστώσουν εάν απαιτείται περαιτέρω παρέμβαση.

Υπάρχει επίσης ένα ευρύτερο ζήτημα εργατικού δυναμικού, καθώς περίπου το 84% των περιστατικών μυοσκελετικών παθήσεων στα δεδομένα μας αφορούν μέλη πληρώματος ηλικίας μεταξύ 30 και 49 ετών, άτομα που γενικά θεωρούνται ότι βρίσκονται σε μερικά από τα πιο ενεργά χρόνια της καριέρας τους.

Για έναν κλάδο που ήδη ενδιαφέρεται για τη διατήρηση έμπειρων ναυτικών, αυτό έχει σημασία. Η διατήρηση των έμπειρων ναυτικών συζητείται συχνά με βάση την αμοιβή, την επαγγελματική εξέλιξη και τις συνθήκες εργασίας, αλλά η σωματική υγεία επηρεάζει επίσης το χρονικό διάστημα που κάποιος μπορεί ρεαλιστικά να συνεχίσει να εργάζεται στη θάλασσα.

Τα επαναλαμβανόμενα προβλήματα στην πλάτη, το γόνατο ή τον ώμο μπορούν τελικά να καταστήσουν τη μετακίνηση στην ξηρά μια σωματική αναγκαιότητα και όχι μια επαγγελματική επιλογή.

Συνεπώς, η πρόληψη πρέπει να συνδυάζει την καλή εργονομία, τις ασφαλείς πρακτικές εργασίας και τα κατάλληλα προγράμματα ενδυνάμωσης και κινητικότητας με μια κουλτούρα όπου οι άνθρωποι αισθάνονται άνετα να αναφέρουν προβλήματα έγκαιρα.

Τα μέλη του πληρώματος δεν πρέπει να πιστεύουν ότι η αναφορά του επίμονου πόνου θέτει αυτόματα σε κίνδυνο τη θέση τους στο πλοίο.

Υπάρχει επίσης και μια πρακτική επιχειρηματική σκοπιμότητα, καθώς ο επαναπατρισμός σημαίνει οργάνωση ταξιδιού, εύρεση αντικαταστάτη και διαχείριση των επιπτώσεων μιας απροσδόκητης απουσίας, με την αναστάτωση να είναι ιδιαίτερα σημαντική όταν εμπλέκονται ανώτερα ή εξειδικευμένα μέλη πληρώματος.

Εάν το 72% των μυοσκελετικών περιστατικών που αντιμετωπίζουμε μπορούν να αντιμετωπιστούν με επιτυχία εν πλω, υπάρχει σαφής ευκαιρία να αποτραπεί μέρος αυτής της διαταραχής, προστατεύοντας παράλληλα την υγεία και την σταδιοδρομία των ναυτικών.

Η σωματική δυσφορία μπορεί να συνοδεύει μια απαιτητική εργασία, αλλά ο επίμονος πόνος δεν πρέπει να γίνεται απλώς αποδεκτός ως μέρος της ζωής στη θάλασσα.

Η πιο έγκαιρη πρόσβαση σε κλινική υποστήριξη δίνει τόσο στον ναυτικό όσο και στον χειριστή περισσότερες επιλογές και μπορεί να αποτρέψει ένα διαχειρίσιμο πρόβλημα υγείας από το να γίνει λόγος για επιστροφή στο σπίτι.

Διαβάστε επίσης 

Η Viking Cruises παρέλαβε το ποταμόπλοιο κρουαζιέρας Viking Rota

Drewry: Στα 4.351 δολάρια η μέση τιμή μεταφοράς κοντέινερ με πλοία

Επιστροφή του Πήτερ Γεωργιόπουλου στα ναυπηγεία και Χρηματοπιστωτικά Ιδρύματα της Ιαπωνίας